Te eenzijdig

16-01-2012 11:39 75 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben een vlotte meid van 24 jaar. Heb nu ongeveer een jaar een relatie met iemand die ik al jaren ken. Wij hebben beide het gevoel dat we echt bij elkaar horen en dat dit echt gaat werken. Wij hadden tot een maand of 5 geleden ook nooit ruzie en alles verliep prima (logisch in het begin is alles leuk;)) Maar we zijn nu een tijd verder en het komt vaker voor datwe om niets kibbelen maar waar we wel uit kunnen komen want dat komt eigenlijk door een groot deel van mijn kant omdat ik af en toe wat vreemde eisen heb (niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke aclhol drinkt enz enz). Ik moet dus om van die kleine dingetjes boos worden en daar werk ik ook aan (ik kwam dit ook tegen in mijn vorige relatie maar heb toen nooit de wil gehad dit echt te veranderen).



Maar waar dit nu echt even om draait is het volgende:

Op oud en nieuw ben ik er bij zijn familie (broer) uitgezet omdat ik liever oud en nieuw met mijn eigen familie vierde dan met die van hem en dit botste een aantal kee rmet mijn vriend. Hierdoor ontstonden er wat ruzietjes en uiteindelijk was zijn broer dit zat en vertelde mij dat ik beter kon gaan. (ik heb dit gedaan om verdere problemen te voorkomen en ben oud en nieuw gaan vieren bij vrienden van mij, die wonen er om de hoek). Hij heeft mij de hele avond niet meer gebeld of niets meer laten horen, dit gebeurdee pas de volgende morgen rond 10 uur. Wat bleek hij was nog met zijn vrienden geweest en er een feest van gemaakt.



Toen wij elkaar de volgende ochtend weer zagen had ik mij voorgenomen hier rustig met hem over te praten (omdat ik van beide kanten begrip kon tonen) maar wat schetste mijn verbazing hij was woedend op mij. Ik had mij nie tnormaal gedragen bij zijn familie en ik had alles verpest.

Uitiendelijk hebben wij dit half half uit kunnen praten want ik heb rustig mijnverhaal gedaan hoewel ik ook steeds bozer en bozer werd omdat hij in het begin niets begreep van mijn situatie. Uit dit gesprek is ook voortgekomen dat we elkaar wat meer los moeten laten en dat hij wat dingen mistdie hij eerstallemaal deed met zijn vrienden (waar ik niet achter sta want dit waren nooit goede dingen, bijvoorbeeld hele avonden drugs gebruiken, veel drinken enz enz). Ik vond dit sowieso raar want hij en ik hebben eigenlijk nooit meer apart dingen willen doen of wat dan ook. Ik toen al het idee dat hij er niet meer zon zin in had (ik weet dus niet of dit rechtvaardig is of dat ik mij aanstel omdathet eigelijk normaal is apart dingen te blijven doen). Maar we zijn er uiteindelijk uitgekomen na een week lang veel praten en veel communiceren.



De week erop verliep rustig hij werkte veel en verder ging eigenlijk alles goed. Tot afgelopen weekend. Dit zou zijn laatste weekend vrij zijn voordat hij ongeveer 7 weken achter elkaar gaat werken. Vrijdagavond samen geweest, hapjes, drankjes enz. Zaterdag lekker gewinkkeld en daarna watgaan drinken. Hoe later het werd hoe meer vrienden van ons erbij kwamen het was dus erg gezellig. Ik werd om 1 uur snachts alleen gigantisch misselijk en wilde graag naar huis. Thuis aangekomen ging ik naar bed en hij ging dus al zijn vrienden bellen.. Ik vond dus dat hij totaal geen respect had voormijn situatie, ik voelde mij niet lekker en hij belde vrienden om weg te gaan. Dit viond ik niet leuk want het was sowieso voor een lange tijd dat we geen weekend meer samen hadden. Hieroverkregen we dus een discusiie. Zoals verwachtkon ik het niet aan omdat ik mij echt slecht voelde. Hij daarentegen ging helemaal los met zijn vrienden. Drank, drugs niets was te gek en mijhad die achtergelaten bij een goede vriend en vriendin van hem. hij kwam af en toe langs om een kusje te geven en verder heeft hij alleen maar lol gehad zonder mij. En dit terwijl ik mij zo ziek voelde en terwijl wij de volgende dag om 1 uur op een verjaardag moesten zijn. ik wilde het dus niet te laat maken. Ik heb er die avond van gemaakt wat ik kon maken, wat praten met bekende die ik daar tegen kwam en verder maar met die vriend en vriendin van hem geweest. Ik heb het voor die avond gelaten voor wathet was.



De volgende dag ruzie erover gehad ( hij vond het mijn fout ik had thuis moeten blijven, hij was toch op tijd klaar voor die verjaardagt, het was zijn laatste weekend dus hij wilde gewoon even wat geks doen, hij wilde de jongens gewoon even zien enz enz). Vandaag wilde ik eigenlijk mijn spullen pakken en vertreken maar dat is misschien iets te radicaal en daaromj hoor ik graag jullie reactie hierop. Ik vind namelijk dat hij zich anders gedraagd en mij eigenlijk een beetje in de stront heeft laten zakken. Ik heb het gevoel dathet hem allemaal niet meer boeit.
Alle reacties Link kopieren
Tja, bij mijn ex zat ik ook liever bij mijn familie dan bij de zijne. Maar ik ben nog nooit door zijn broer het huis uit geschopt. Nou ja, een keer werd ex zelf er bijna uit gezet omdat HIJ zich niet kon gedragen, en dan was ik niet blijven zitten (pfff wat ben ik blij dat ik van die vent af ben trouwens). Als je ergens anders bent dan maak je er gewoon iets van en ga je niet lopen miepen.

Hetzelfde met drinken, roken etc. Wablieft, je gaat hem vertellen wat hij wel en niet mag?



Ik kan me voorstellen dat hij het zat wordt om rekening met je te houden.
Alle reacties Link kopieren
Pff jij heb echt issues dame.!

Waarom in hemelsnaam ga jij mee stappen terwijl je je zogenaamd doodziek voelt?

Waarom ben je niet gewoon in je nest gaan liggen en heb je je vriend alleen met zijn vrienden op stap laten gaan?

En dan dat gedoe met oud en nieuw,jij wilde het liever met je eigen familie vieren,waarom heb je dat dan niet gedaan en heb je hem naar zijn eigen familie laten gaan.

Zijn broer had groot gelijk dat hij jou de deur uit gesodemieterd heeft.!

Ik zou helemaal klaar met je zijn als ik je vriend was.
Alle reacties Link kopieren
Je hebt echt een heel groot probleem.



Daarnaast bestaat het probleem dat je waarschijnlijk wel een vriend hebt die je niet goed behandeld. Daarin hebben je vriendinnen waarschijnlijk wel gelijk.



Weet je dat het hand in hand gaat met jouw problemen? Een stabiele goede vent zal nooit een relatie met jou aangaan. Simpelweg omdat hij zijn grenzen goed bewaakt, en bijvoorbaat er niet intrapt van te voren.



Een wat minder goede jongen ziet jouw onzekerheid en kan daar van willen profiteren, aangezien jij toch wel alles slikt.



Mijn aanrader zou zijn om voorlopig helemaal alleen te blijven en aan jezelf te gaan werken. Dit is niet goed zo.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet dat ik hieraan moet werken (ik heb dit gedrag vaak gemerkt ook bij voorgaande relaties maar toen heb ik nog niet de wil gehad eraan te werken). Maar zoals ik net al zei, dit is een heel groot proces voor mij... Ik zou ook willen weten waar het vandaan komt,want zo wil ik helemaal niet zijn!!



Het vreemde van alles is ook dat we alles eerst samen deden, naar feesten, vrienden, drinken, drugs gebruiken (niet verslaafd hoor, gewoon op feestjes), noem het maar op. Ik denk/weet zeker datik degene ben die veranderd is. Maar hoe verander ik dit dan terug.



bedankt voor jullie reacties, jullie hebben mij gedcachtengang bevestigd. En die van mij vriendinnen tegen gesproken (ik ging bijna geloven dat hij mij echt als grofvuil behandeld)
Alle reacties Link kopieren
Eens met de rest. Het draait alleen maar om jou, jou, jou en nog eens jou.
Hoe je het ook gebracht hebt op Oud en Nieuw, blijkbaar was overduidelijk dat je er met fikse tegenzin zat anders willen ze niet dat je weggaat. En nogmaals hoe haal je het in je harses om je niet een avondje te kunnen inhouden. Jemig zeg. Je bent ergens te gast en dan heb je je te gedragen.



Ik had je die dag erna helemaal niet willen zien, en had dat wel gemoeten, geloof maar dat je er met geen woord tussen zou kunnen komen. Want ik had pisnijdig geweest. Ik denk (helemaal in zo'n prille relatie), onherstelbaar nijdig.



En als je 'ziek' bent, ben je ziek. Het is JOUW keuze om hem niet alleen te durven laten gaan en dan toch maar mee te gaan. Het is ook JOUW keuze dat je je dan de dag erna nog rotter voelt. Had hem lekker alleen laten gaan en had je nest ingedoken zeg. Dramaqueen. Ik zie het al voor me dat mijn man moet thuisblijven voor me omdat ik misselijk ben....
Alle reacties Link kopieren
Het ene sluit het andere niet uit Chantalle.



Maar hij behandeld je niet als vuil, als hij wel in het weekend gaat werken, of naar vrienden gaat.



De drugs etc is wel een signaal dat er iets niet goed is met hem ook. ECHTER, ben jij verantwoordelijk voor jou en lijkt deze relatie in zijn geheel niet goed voor je. Mede wegens je eigen problemen.
Alle reacties Link kopieren
quote:chantalle1988 schreef op 16 januari 2012 @ 12:20:

Ik weet dat ik hieraan moet werken (ik heb dit gedrag vaak gemerkt ook bij voorgaande relaties maar toen heb ik nog niet de wil gehad eraan te werken). Maar zoals ik net al zei, dit is een heel groot proces voor mij... Ik zou ook willen weten waar het vandaan komt,want zo wil ik helemaal niet zijn!!



Het vreemde van alles is ook dat we alles eerst samen deden, naar feesten, vrienden, drinken, drugs gebruiken (niet verslaafd hoor, gewoon op feestjes), noem het maar op. Ik denk/weet zeker datik degene ben die veranderd is. Maar hoe verander ik dit dan terug.



bedankt voor jullie reacties, jullie hebben mij gedcachtengang bevestigd. En die van mij vriendinnen tegen gesproken (ik ging bijna geloven dat hij mij echt als grofvuil behandeld)



Kijk dat je in het begin van een relatie zo'n beetje alles samen doet dat is heel normaal.

Maar als de eerste fase van verliefdheid voorbij is dan gaan de meeste mensen toch ook weer hun eigen ding doen.

Dus dat jouw vriend gewoon weer eens met zijn eigen vrienden dingen wil ondernemen zonder dat jij als een molensteen om zijn nek hangt dat is ook niet meer dan normaal.
Je topictitel echter klopt wel...Te Eenzijdig.

Vooral voor hem. Het moet namelijk allemaal op jouw manier. Your way or the highway. Waarom is het belangrijker dat je met Oud en nieuw bij jouw familie bent? Omdat JIJ dat leuker vind? Natuurlijk vind je jouw familie leuker. Ik vind mijn eigen familie ook leuker dan die van mijn vriend, maar no way dat als ik daar Oud en Nieuw zou vieren ik met een bokkenpruik op zou zitten en het daar überhaupt over zou hebben. Ik ging met mijn beste feestmuts op en kom de avond wel door hoor.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou me echt kapotschamen tegenover die familie als ik me zo gedragen zou hebben. Daar durf je toch nooit meer over de vloer te komen?
Alle reacties Link kopieren
Het verbaast me dat jullie de volgende dag nog gepraat hebben. Het verbaast me dat ie je uberhaubt nog wou zien.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het meeste wel gezegd is.

Jij wil je vriend ( op een zeer onsubtiele manier ook nog eens. zeg maar rustug onbeschoft) veranderen in iemand die hij niet is.



Ik denk dat jij eerst heel hard aan jezelf moet werken voor je toe bent aan een gelijkwaardige, liefdevolle relatie.

En de volgende keer iemand kiezen die beter bij je past. Dan hoeft een relatie helemaal niet zoveel moeite te kosten.

Want ik wordt al moe als ik deze toestanden lees, laat staan dat het een dagelijkse manier van leven zou zijn.
Follow your heart, but take your brain with you....
Alle reacties Link kopieren
Ben je opgelucht dat het aan jou ligt?

Zodat jij er aan kan gaan werken zodat je tegemoet kan komen aan je vriend?

Ben je zo bang hem kwijt te raken?



Het klinkt echt alsof je in een hele foute situatie zit.

Mensen die handelen zoals jij, trekken eigenlijk vooral mensen aan die daar misbruik van kunnen maken.



Dat het aan jou ligt ontslaat je verder niet aan verdere verantwoordelijkheid om goed voor jezelf te zorgen.
Alle reacties Link kopieren
@chantalle, fijn dat je nog terug bent gekomen na de pittige reacties Ben nu aan het werk. Kom later terug!
Alle reacties Link kopieren
Dit doet me denken aan een relatie, of nou ja, heel korte relatie die ik had toen ik 20 was.



Hij was hartstikke verliefd op me, deed alle mogelijke moeite om met me in contact te komen, we kregen iets met elkaar, echt superleuk allemaal en na zes weken, BAM, over. Ik begreep daar toen niks van. Hoe kon dat nou, hij vond me toch zo leuk, we waren toch zo gek op elkaar? Hoe kon hij er nou al een punt achter zetten voor het goed en wel begonnen was? Waarom kon hij het niet wat langer een kans geven?



Achteraf snap ik het echt heel goed. Want oh, wat was ik klitterig en aanhankelijk naar hem toe. Altijd zo lang mogelijk blijven klitten, altijd bij hem in de buurt zijn. Dan ging ik twee weken met familie naar een huisje en dan ging ik continu heen en weer treinen om met hem af te spreken omdat ik hem niet twee weken wilde missen. Dan hadden we weer een feest op de studentenvereniging waar iedereen lol had behalve ik, want ik stond in een hoekje te huilen omdat hij teveel met zijn vrienden bezig was en te weinig met mij.



Het is niet dat ik er nu spijt van heb, want het is zo lang geleden, ik ben allang met iemand anders getrouwd en die jongen speelt verder geen rol meer in mijn leven, dus voor mij maakt het nu niet meer zoveel uit dat dit besef pas na jaren komt, maar als jij NU niet wil dat je relatie NU uitgaat dan moet je NU iets veranderen. Anders is hij over ruim 10 jaar ook een jongen met wie je ooit iets hebt gehad.



Overigens zei mijn beste vriendin destijds ook over mijn ex dat ze hem een lul vond, logisch aangezien ik zelf niet overzag wat er aan de hand was en ze het dus door mijn ogen bekeek en niet door die van hem. Daar zou ik dus niet al teveel op afgaan.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Het is niet dat ik door hem ben gaan feesten of door hem drugs ben gaan gebruiken,

Ik ben een horeca-tijger, ik werkte naast mijn studie 60 uur in de horeca en ging daarnaast stappen,

drinken en noem het allemaal maar op. Ik ben gestopt met dit werk omdat hij er niet van houdt als ik daar werk (ik pas me ook veel aan hem aan, dit had ik buitenwegen gelaten omdat ik reacties wilde op de situatie van afgelopen weekend en dat is aardig gelukt:)!)



Ik ben ook niet meer elke dag in de stad te vinden, ik zie bepaalde vrienden ook niet meer. Ik zeg niet dadat goed is maar het is iets wat ik toendertijd gelaten heb. ik vind feestjes nog steeds leuk en dat wil ik nog steeds blijven doen maar in mindere mate als wat ik deed en dat doe ik dan ook voor mezelf maar zeker ook voor onze relatie.



Mijn vriendinnen willen mij denk ik beschermen en deze 'harde' reacties niet geven hioewel ik hier meer aan heb als aan hun reacties..



Werken is ook niet erg. Maar ik blijf dan vaak thuis omdat hij dat wilt. Hij vind het niet fijn (verbied het dus niet) als ik alleen ga stappen. Want hjet stappen hier in de stad is echt mijn wereldje (waarin ik de laatste 8 jaar heb gewerkt). en dus wil ik hem dan niet onnodig ongerust maken,



@yvon tot vandaag had ik het gevoel dat het zowel mijn als hun fout was. Ik heb dit verhaal uiteraard bij andere mensen neergelegen (mijn familie en vriendinnen) en die zeiden tegen mij: neeeee wat asociaal dat ze jou buiten hebben gezet, hadden ze nooit kunnen maken enz enz. Dus ik neigde mee die kant op maar al deze reacties zijn ook een eye-opener voor mij. En ik moet dus idd gaan inzien dat het meer aan mij lgt dan aan hun... Mijn antwoord nu zou dan ook zijn; neeee ik durf daar idd niet meer te komen...
Alle reacties Link kopieren
Dank hekje... jaaa het is confronterend maar ook dat is misschien wel goed. Hoewel sommige mensen wel heel hard zijn, en het idd op een andere manier kunnen zeggen maar goed ook dat neem ik voor lief en probeer er wat mee te doen..





Het is nu dus duidelijk dat ik aan mijzelf moet werken maar ik denk niet dat we uit elkaar willen. Wij hebben naast mijn problemen een hele goede relatie. We praatte veel en doen leuke dingen enz enz... Dus heb het idee dat we wel samen zouden kunnen blijven.. Als ik maar aan mijn problemen werk of denken jullie dathet echt nodig is uit elkaar te gaan omdat ik er anders niet aan kan werken?
Alle reacties Link kopieren
In dat geval denk ik dat jij ook weer wat meer je eigen plan moet trekken. Jij moet hem de ruimte gunnen, maar dat geldt andersom natuurlijk net zo goed en je hoort zeer zeker gewoon te kunnen werken en alleen te kunnen gaan stappen als je dat graag wil. Dat doet hij hoogstwaarschijnlijk ook.



Als jij je heel erg aan hem aanpast snap ik ook wel een beetje dat je dat terug verwacht en dat je het dan oneerlijk vindt als hij wel gewoon doet waar hij zin in heeft, maar daarmee krijg je toch niet de controle over hem, dus alles wat je dan kan doen is de controle over jezelf terugnemen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
En welke mensen 'mag' hij bijvoorbeeld niet aan de lijn zitten? Dat vind ik ook zo'n rare. Bepalen met wie hij wel of niet spreekt. Bepalen wat hij wel of niet drinkt etc etc.
Alle reacties Link kopieren
quote:chantalle1988 schreef op 16 januari 2012 @ 12:46:

Wij hebben naast mijn problemen een hele goede relatie. Nou... Je mag alleen niet werken waar je wil, je mag niet alleen gaan stappen, je moet je schikken naar zijn wensen? Klinkt heel leuk... Zoals het nu op mij overkomt is dat jullie allebei nog niet toe zijn aan een relatie, en in ieder geval niet met elkaar. Jullie proberen elkaar te veranderen in personen die jullie niet zijn, en jullie willen allebei de ander obsessief controleren. Dat komt niet gezond op me over.
Alle reacties Link kopieren
@susan ik heb dat idd ook weleens bedacht.. Maar het is idd zo datik hem niet onnodig onrustig wil maken. Hij moet werken en dat zou ik lekker gaan stappen voor de lol. Dus ja dat is misschien ook wel een beetje mijn fout. Maar dat zit in mij, denken aan andermans gevoelens. En als hij dat dan idd niet doet (in mijn opzicht) dan vind ik hem egoistisch... Ik weet het is allemaal lastig maar met dit soort dingen lijken we ook veel op elkaar (wat niet erg handig is in deze situatie).



En je vorige stukje herken ik ook helemaal susan... Ik heb het ook niet echt naar mijn zin als ik alleen ga stappen. ik ben continu aan de sms en dergelijke. We wonen ook samen dus het is oo kzo dat we altijd thuis komen bij elkaar dus we zien elkaar altijd wel even maar het lijkt wel of dat voor mij (en in he begin ook voo hem) nooit genoeg is.



@oriane ik weet dat het heel erg raar klinkt. Maar mijn vriend heeft een nogal dubieus leven acter zich met bepaalde dingen wat nu voorbij is maar niet leuk is... en dat deed die eigenlijk altijd met 1 en dezelfde vriend. Die terugval wilt die zelf niet en ik natuurlijk ook niet.. En tsja zoals we al merken relativeer ik sommige dingen wat vreemd. Ik denk dan: nouuuu dan moeten ze maar geen contacthebben dan gebeurd het ook niet meer. En geef een soort van die vriend de schuld van dat dat allemaal gebeurd is.
Alle reacties Link kopieren
Jullie lijken op elkaar, met het verschil dat hij uiteindelijk voor zichzelf kiest en jij niet, waardoor jij de pest in hebt en overkomt als een jaloerse, bezitterige partner. Terwijl hij dus net zo jaloers en bezitterig is - met succes.



Ik zou echt weer proberen om mijn eigen leven op te pakken als ik jou was. In het begin voelt dat misschien heel geforceerd en voel je je schuldig naar hem en heb je het niet echt naar je zin, maar daar moet je dan toch even doorheen, denk ik.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Pff, wat een engelengeduld heeft hij! Vraag me af of hij het überhaupt gaat volhouden, echt verstikkend lijkt me het.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk ook wel dat dat het verstandigst is mar denk ook wel dat het moeilijk wordt.

Ben zo gewend met hem te zijn, zodra het mogelijk is. Meestal ging ik gelijk naar huis als hij thuis kwam of was ik alt thuis...

Blijkbaar bereikt hij er meer mee als ik. Want hij heeft zn lolletjes nog wel en ik zit eigenijk hele dagen thuis te wqachten totdat hij klaar is met werken (naast mn studie dan;)).



Ik hoop wel echt dat er eruit komen.. Maarik moet mijn vicieuze cirkel breken, pff nu nog doorzetten. Bedankt susan!
Alle reacties Link kopieren
Zorg dan dat je ook meer eigen lolletjes hebt!



Zo moeilijk hoeft het niet te zijn en het betekent niet gelijk einde van jullie relatie als je niet de hele tijd op elkaars lip zit. Waarschijnlijk wordt het alleen maar leuker als jij je meer op jezelf richt en hem zichzelf laat zijn.



Als je hem op deze manier blijft verstikken zal het (jij, jullie relatie, jouw wensen/eisen) hem binnen korte tijd denk ik inderdaad niet meer boeien.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven