Kattenvragen en weetjes

Klopt het dat je bij HTK-katten wel eens wat kan 'aflezen' aan de vacht? Ik heb wel eens gehoord dat HTK-katten met een schildpad vacht vaak wat moeilijker/ eigenzinniger in de omgang zijn. Dat lijkt mij zo raar. Er kan in de hele lijn toch vanalles in zitten, van BK tot Boskat? Hoe kan een vacht dan typerend zijn voor een bepaald karakter? Of ben ik in een broodje-aap-verhaal getrapt?



(Handig en fijn trouwens, zo'n kattenkenner als jij op dit forum, Iris! Ook voor 'algemene weetjes'. Ik vind het erg leuk om dat soort dingen te lezen).

quote:satire schreef op 16 januari 2012 @ 19:34:

Klopt het dat je bij HTK-katten wel eens wat kan 'aflezen' aan de vacht? Ik heb wel eens gehoord dat HTK-katten met een schildpad vacht vaak wat moeilijker/ eigenzinniger in de omgang zijn. Dat lijkt mij zo raar. Er kan in de hele lijn toch vanalles in zitten, van BK tot Boskat? Hoe kan een vacht dan typerend zijn voor een bepaald karakter? Of ben ik in een broodje-aap-verhaal getrapt?



(Handig en fijn trouwens, zo'n kattenkenner als jij op dit forum, Iris! Ook voor 'algemene weetjes'. Ik vind het erg leuk om dat soort dingen te lezen).



Dank je!



In Amerika doet men hier serieuze studie naar en men heeft inderdaad uitgezocht of vachtkleur en karakter iets met elkaar te maken hebben en het schijnt dat het wel vaak klopt.



Witte katten schijnen vaak fel te zijn, rode katten dominant of super sullig, zwarte en cyperse katten actief en afstandelijk, en lapjes en schildpadden zijn het moeilijkst.

Nou poes is geweest, wat ik al dacht stress.

Ze heeft kalmeringstabletten gekregen en voor de zekerheid een spuitje tegen eventuele jeuk.



Hopelijk knapt ze snel op en groeit haar vacht weer aan.

poef poef poef...Going down.

Liene, klinkt goed tussen kitten en kat volgens mij. Die grote moet natuurlijk wel zijn grenzen aangeven aan die kleine, maar als het bij af en toe een tik blijft.. lijkt mij (als niet expert ) niet verkeerd.



Grappig, die verschillende katten toch. Mijn kat is best wel op mij gericht eigenlijk. Hij moet persé op schoot als ik thuis kom en dan gaat hij pas weer zijn gang. Hij kondigt zich ook aan als hij van buiten komt, dat vind ik heel schattig: zo'n koerend mauwtje. Echt een soort begroeten: even kopjes geven en zo. Onbekende mensen vindt hij niet meteen leuk, maar na even de kat uit de boom gekeken te hebben komt hij wel kijken.en laat zich ook wel aaien. Het is een rooie jeweetwelkater.

In mijn ouderlijk huis hadden we een poes die ontzettend op zichzelf was. Die kwam eigenlijk alleen maar binnen om te eten en op bed te slapen haha. Ze heeft echt nooit uitgehaald of geblazen, maar kwam ook zelden op schoot. Als ik de hond uitliet, liep ze overigens wel mee. Dat was een lapjespoes.

Ben wel benieuwd of het daadwerkelijk zo is dat vachtkleur iets zegt over het karakter van een kat..

quote:mirri29 schreef op 16 januari 2012 @ 20:10:

Nou poes is geweest, wat ik al dacht stress.

Ze heeft kalmeringstabletten gekregen en voor de zekerheid een spuitje tegen eventuele jeuk.



Hopelijk knapt ze snel op en groeit haar vacht weer aan.Ik hoop dat ze snel haar draai weer vindt! Sneu hoor dat de poes zo gestresst is . Ook frustrerend voor jou lijkt me, als je er probeert rekening mee te houden en dat helpt niet.

Poging 600-en-nog-een-beetje, mijn wireless doet erg vervelend vandaag. Om de haverklap lig ik eruit



Liene klinkt als een groeiende liefdesrelatie met kitten en oude kater.



Grappig om te lezen dat mijn BK niet als enige zón allemansvriendje is, word wel minder nu ze ouder is. Haar zusje was helemaal erg. Die gaf zelfs de visite van de buren kopjes in het portiek als ze de kans zag.



Ben wel benieuwd of het schijterige karakter van mijn zwarte kater te verklaren is naar aanleiding van zijn ras. Hij is half pers/ half ??? waarschijnlijk boskat.

Hihi, Moos heeft zijn eerste dag van vrijheid op een werkdag beleefd dankzij het kattenluikje. Hij is er 's avonds nu duidelijk minder op gebrand om naar buiten te gaan en ligt heerlijk te pitten.



@Leo, ik kwam vorige week ook zo'n allemansvriendjeskat tegen buiten. Die gaf aanhoudend kopjes en liep mee en zo. Ik ken dat ook niet zo van katten, maar dit was duidelijk zo'n sloerie .



De kat van een vriendin van mij is er zo 1 die meteen op haar rug gaat liggen als je maar een vinger uitsteek haha. Ze kan ook alleen maar koeren als een duifje.

@Himmie

Wat zal Moos lekker slapen na een dag buitenspelen. Ik probeer die van mij altijd 's nachts binnen te houden. Proberen he, lukken is iets anders.



Gelukkig is mijn allemans vriendje al 19, anders dacht ik toch echt dat ze een bijbaantje had



Mijn htk beest is ook al zijn stoeph**r Altijd naar buiten en maar koeren. Maar zij speelt vals, kijken mag aankomen niet.

Haha, hoe vaak lukt dat daadwerkelijk ?

Ik heb het idee dat Moos juist ook graag 's nachts weg wil. Zijn grote buurtvijand komt ook dan buiten, dus territorium moet verdedigd worden hè.. Ik laat het maar even gaan, maar ik heb ze vanmorgen vroeg horen snauwen naar elkaar. Heel kort en zonder zichtbaar bloedvergieten. Ik hoop maar dat dat gedoe op gaat houden als Moos ook altijd naar buiten kan. Moet erbij zeggen dat ik een afgesloten binnentuin aan de achterkant heb, dus geen kans op verkeer en zo.



Oh, echt waar: haalt sloerie dan uit ?

Bij twee van drie bijna altijd. Brrrr donker eng gniffel. Maar met Indy, negen van de tien keer dus niet. Is echt een roofdiertje met idd haar grote vijand ook buiten 's nachts. Het is niet meer op twee handen te tellen hoe vaak die uit elkaar heb moeten halen. Helaas ook 's nachts, gezellig onder mijn slaapkamerraam



Sloerie, gaat gezellig tussen de verjaardagsvisite bij de buren lopen, liggen, kopjes geven vooral VEEL aandacht halen. Komt ze ook echt te kort hier.

Ik heb er ook al eens uit mijn broer's auto moeten plukken, want die is zoooooo leuk.

In schooltassen van vriendjes van zoon klimmen en meeliften

Nog meer??

quote:leo_niesje schreef op 16 januari 2012 @ 22:33:

Bij twee van drie bijna altijd. Brrrr donker eng gniffel. Maar met Indy, negen van de tien keer dus niet. Is echt een roofdiertje met idd haar grote vijand ook buiten 's nachts. Het is niet meer op twee handen te tellen hoe vaak die uit elkaar heb moeten halen. Helaas ook 's nachts, gezellig onder mijn slaapkamerraam



Sloerie, gaat gezellig tussen de verjaardagsvisite bij de buren lopen, liggen, kopjes geven vooral VEEL aandacht halen. Komt ze ook echt te kort hier.

Ik heb er ook al eens uit mijn broer's auto moeten plukken, want die is zoooooo leuk.

In schooltassen van vriendjes van zoon klimmen en meeliften

Nog meer??

edit dit gaat over mijn oude kat



De jonge sloerie gaat dan blazen en haalt uit. Daarna hard naar huis lopen want dat gepluk is niet de bedoeling. Maar wel op mijn laptop kruipen.......

poeeeeeef

quote:LolitaLempicka schreef op 16 januari 2012 @ 10:14:





Vind het wel interessant om te weten, dat sommige katten hun baasjes herkennen in een andere omgeving en troost zoeken bij hen, en andere katten geheel op zichzelf/hun stress gericht zijn. Sommigen hier hebben dit al beantwoord, is wel interessant om te horen hoe andere katten in elkaar kunnen zitten!



Zou wel graag weten hoe anderen hier dit ervaren met hun kat? Heb je een heel aanhankelijke kat of juist niet? Herkent je kat jou in een vreemde omgeving? Lijkt je kat meer op een hond ?





Ik had vroeger een kat en zo een krijg ik er denk ik nooit meer. Ik was een jaar of 10 toen een kennis van mijn moeder jonge poesjes kreeg. Wij wilden er een katje bij dus wij hadden eerste keus. Uit een nestje van 3 bleven er 2 leven. Thuis hadden we al een kater dus deze mocht mijn broer uitzoeken, deze zou van mijn broer worden. Nadat we na 4 dagen mochten komen kijken ben ik 2, 3 keer ik de week langs gegaan om te kijken bij de poesjes. Uiteindelijk maakte mijn broer zijn keus.

Op de dag dat we hem mochten halen was mijn broer ziek, hij drukte me op het hart die ene mee te nemen, dus ik luisterde..... Eenmaal bij ons thuis was hij meteen thuis, spelen, rennen, eten, kattenbak. Onze andere kater deed voor dit heerschap een stap opzij. Hij was meteen de baas. Niet onbelangrijk ook te vermelden dat niemand hem kon aaien of knuffelen, behalve ik....

Die zomer ging ik naar een andere lagere school, deze kat mocht aan het eind van de zomer naar buiten en liep achter mij aan. Regelmatig zat meneer op het schoolplein te wachten tot ik weer uit de school kwam. Tot hij bij een van de ramen bij had herkent. Toen moesten we hem binnen houden tot ik weg was, hij ging voor het raam zitten miauwen..... Als mijn moeder hem dan rond twaalf uur naar buiten liet liep hij richting school en haalde me op.

Bij mijn beste vriend die om de hoek woonde en zelf twee katten had ging hij door het kattenluikje naar binnen en kwam daar op schoot liggen. Altijd liep hij achter me aan, waar ik ook heen ging. Ik woonde in een kleine stadje en hij ging mee, liep ik naar de stad ging hij mee, moest ik dus dezelfde weg terug, want als het te druk werd dook hij de bosjes in en wachtte tot ik terug ging. Mee naar de sportvelden, later mee de krantenwijk lopen (toevallig in onze buurt) mee de folderwijk lopen van een vriend van me. Mee spelen in de buurt. In onze wijk kwam ik hem ook overal tegen, dan was ik bij een vriendin, een kwartier lopen van huis. Zag ik een kat, dus ik roepen. Zij zei dan vaak, dat is de jouwe niet. Hij was zwart met een wit neusje en witte pootjes, een gewone doorsnee huis tuin en keuken kat. Maar dan kwam hij met opgestoken staart luid miauwend op me af rennen, knuffelen en doen.

Ik werd natuurlijk ouder en ging studeren in Amsterdam, dan bleef hij op het tuinhuisje van de buren zitten wachten tot ik terug kwam, ging niet naar binnen. Als ik thuis was zat hij bij mij op schoot of bij mijn vader....



Ik ben voor ik ging studeren voor vakantiewerk 8 weken van huis geweest, meneer heeft 8 weken bij mijn beste vriend in de tuin zitten miauwen en zoeken, maar ja, daar was ik ook niet.



Toen ik 20 werd en hij 10 werd ging ik op kamers. Ik kreeg de brief dat ik een kamer kon komen bekijken op een studentencomplex. Hij lag op dat moment op schoot, ik las de brief voor aan mijn ouders, hij is van mijn schoot gesprongen en ik heb hem nooit meer kunnen aaien......

In al die tien jaar heeft hij niets van mijn moeder moeten weten, en de dag voor ik wegging lag hij bij haar op schoot mij aan te kijken. Maar als ik hem wilde aaien was hij weg. Liefst had ik hem meegenomen, maar een kat die zo gewend was buiten te zijn op te sluiten op een studentenkamer op de vijfde verdieping....



Als ik naar huis ging vertelde mijn vader dat altijd aan de katten, deze kat was nooit thuis als ik er was, wel in de tuin maar nooit binnen. Een keer kwam ik ook voor mijn ouders onverwacht thuis. Midden in de nacht, hij zat op de tafel, sprong als vanouds in mijn armen en begon mijn gezicht te likken. 5 minuten ofzo heb ik hem vast kunnen houden, toen realiseerde hij zich dat hij boos op me was ofzo en sloeg me met zijn pootjes, recht in mijn gezicht.



Twee maanden later was hij dood, aangereden of vergiftigd, dat weten we niet. Hij is thuisgekomen midden in de nacht bloedend uit zijn kontje. Mijn vader heeft die nacht naast hem gewaakt en hij is overleden.





Tsja, hechten katten aan het huis of aan de mens. Ik ben geneigd bij mijn oude kat te denken dat hij ondanks dat hij niet meer naar buiten zou mogen toch gelukkiger zou zijn geweest als ik hem had meegenomen toen ik op kamers ging.. Aan mij was hij heel erg gehecht maar dat hij toen hij zo gewond was nog naar huis is gekomen zegt natuurlijk ook van alles.

Daarbij, ergens in zijn leven hebben we de keuken laten veranderen. De hele ingang van ons huis zag er anders uit. Kwam meneer de tuin in, kijken, ruiken, snuffelen, nee ruikt anders. Meneer de tuin weer uit. Tien minuten later, meneer de tuin weer in, ruiken, snuffelen, kijken, nee ruikt anders, en meneer de tuin weer uit. Tot wij naar de tuin gingen en hem binnen haalden. Onze andere kat kwam gewoon binnen, die vertrouwde op zijn instinct, vanaf deze plek naar buiten, dus hier weer naar binnen.



Nu heb ik er 3, alle drie op hun manier even lief. De een ligt regelmatig op schoot, de ander 's nachts tegen me aan. Naar buiten mogen ze niet want ik woon te hoog. Ze zijn voor mij de liefsten die er zijn, maar toch, met dit verhaal in mijn achterhoofd, zo'n kat krijg ik nooit meer.

quote:iris1969 schreef op 16 januari 2012 @ 19:28:

[...]





Nee hoor dat klopt, ik had het over HTK-katten, maar bij rassen heb je soms raskatten die bijna allemaal van type makkelijke allemansvriend (Britse korthaar, Ragdoll) zijn en juist katten van type eenkennig (Blauwe Rus).Ik heb een Britse Korthaar gehad en dat was niet een echte vriendelijke kat. Was de ergste van de katten die ik heb gehad. Ik had hem bij een erkende fokker vandaan, in een thuissituatie opgegroeid met meerdere katten. Toen hij ouder was is hij gecastreerd. Maar het was net of hij zich niet thuis voelde bij ons. Ik had nog 3 andere katers. HIj was dagen op de sjouw, maar bleef wel dichtbij huis. We gingen verhuizen en de BK moest mee en toen lag hij altijd in de slaapkamer alleen te slapen. Mijn vriend en ik gingen uit elkaar en ik zeg neem jij hem maar mee want hij voelt zich hier niet thuis. En vanaf dat moment bloeide hij helemaal op. HIj was alleen met vriend thuis en dat was het. HIj was in zijn sas. Echt zo raar he, heb ik nog nooit meegemaakt. En dat was ook de enigste keer trouwens dat ik een kat heb weggedaan!

@aka-ergo

Die zwarte van mij is echt een mietje. Als je boe zegt zit bibberend onder de bank.

Voor de kitten van de buren loopt íe een blokje om.

Van vriendlief weet hij het nog niet. Zo springt 'ie op schoot om na vijf min te denken sh*t jij woont hier niet wegwezen.

Alleen bij vrouwen is hij wat relaxter. Maar geen onverwachte geluiden en/of bewegingen. Poefff weg. En tegelijker tijd bewegen en geluid HORROR



@fedder

wat een verhaal. Zo'n kat heb je idd maar 1x in je leven

Wat een mooi verhaal feder



Mijn 1e 2 katten waren van die lieverds die altijd bij mij op de bank lagen of bij mij op schoot. De een is 18 geworden en de ander 18 half. En ik heb nooit meer een kat gehad die zo bij mij op schoot komt liggen

Ja, zo'n kat heb je maar een keer in je leven. Een kat kiest zijn baas zeggen ze weleens. Nou ja, mijn broer had hem gekozen, maar hij toch overduidelijk voor mij....



Overigens voor Iris, lijkt me overbodig te zeggen dat ik eigenlijk een hondenmens ben, maar door werkomstandigheden nu geen hond kan nemen.... Deze heer was een halve hond

Die liet je na het eten even uit, hondenbezitters die je tegen kwam zeiden dan vaak, "ik zou mijn poes maar in de gaten houden, want als mijn hond hem ziet...". Ik dacht dan alleen maar, kom maar op je hond.

En meneer zette zijn haren rechtovereind, staart superdik en de hond ging liever een blokje om dan langs Meneer....



Wat daar wel grappig in was, was dat onze andere kater er vrijwel hetzelfde uitzag als deze Meneer. En dat was een sulletje. Honden die regelmatig langs onze tuin kwamen hadden daar nog wel eens moeite mee. De ene konden ze er zo uit jagen, de andere jaagde achter hun aan.

Leo ik heb een zwart-witte kater en dat is een echte bangerik. Die komt vast niet in de kamer als er visite is. Hij gaat alleen naar buiten als het donker is of als de buitendeur openstaat zodat hij zo weer naar binnen kan sprinten. Alleen mijn dochter en ik kunnen hem oppakken

jammerlijke poef

Raar is dat he Mika, katten. Goed van je dat je hem hebt meegegeven aan je ex. Blijkbaar voelde je hem wel goed aan.



De drie die ik nu heb zijn voor mij wel lief, hoewel eentje heel schuw is ook naar mij, de andere twee komen we als ik bezoek heb.

De eerste die ik had, een oude zwerfkat van toen 3 jaar, was van het type, als er bezoek komt lig ik in de boekenkast. Dan kon ik tegen het bezoek zeggen, als je achter die boeken goed kijkt zie je twee oortjes, dat is nou mijn kat. Alsof ik de krabpaal, kattenbak en alles voor de lol in mijn huis heb staan.

Na 2 jaar komt hij kijken wie er op bezoek is en snuffelt hij aan hun hand. Heel soms komt hij naast ze op de bank.

Naast hem heb ik sinds een maand twee zwerfpoesjes van 8 maanden. Die zijn met speelgoed goed de huiskamer in te lokken, maar dan moet wel iedereen stil blijven zitten. Zodra er beweging is zitten ze onder het bed. Kijk daar onder het bed, zie je daar die vier oortjes dat zijn mijn nieuwe katten :p

Mika zouden het stiekem broertjes zijn?? Behalve het naar buiten in het donker, eng. Mijnheer ligt dan liever languit op mijn schone was te snurken. Lekker dichtbij in de slaapkamer. Op bed komt hij niet, daar liggen de andere.

Hij raakt niet meer in paniek als de deur dicht zit, maar leuk?? Nou nee.

Alleen ik kan hem oppakken. Zelfs zoon mag dat niet...

quote:aka-ergo schreef op 16 januari 2012 @ 23:00:

[...]





OH heerlijk! De mijne is meer bekend met mannen en dus meer op zijn gemak bij ze.



Ik heb in mijn studententijd vaker op de poes van een vriendin gepast, in mijn eigen studentenkamer. Iedereen was altijd blij met een beest in huis, wat te knuffelen. Deze poes was van een lesbisch stel en had het niet op mannen. Zelf meiden met een vriend vond ze twijfelachtig. Terwijl alle meiden zonder vriend haar zo mochten aaien.

Ik had haar weer als oppaskat toen een meisje van mijn gang bij me aanklopte omdat ze verdrietig was. Deze poes was bij me en sprong meteen bij haar op schoot. Mijn eerste reactie was "het is uit zeker". Haar reactie "hoe weet jij dat"......



Na vijf jaar de relatie uit... Tsja, mijn oppaskat loog nooit

Tja ik heb echt geprobeerd om er een bikkel van te maken, mislukt. Echt slim is hij ook niet want springt boos van schoot om na n minuut zielig te miauwen dat ie op schoot wil

Ik vind katten echt heerlijk spul en zou ook niet zonder katten willen. Mijn dochter is inmiddels ook al helemaal verliefd op katten dus als zij uit huis gaat neemt ze vast ook katten. Ik ben trouwens de enige in mijn familie die katten heeft, hoe is dat bij jullie?