Relaties
alle pijlers
loslaten
maandag 23 januari 2012 om 02:01
Al maanden lees ik mee over alle problemen in relaties die jullie aangeven. En nu vond ik het tijd om mijn verhaal ook eens te doen. Waarom? Gewoon omdat ik het eens kwijt wil.
Ik ben al bijna 4 jaar vrijgezel. Ik zit daar best wel mee. Ik kan er met mijn vriendinnen wel over praten, maar de meesten hebben een relatie dus die snappen het niet echt.
Ik heb hard aan mezelf gewerkt. Heb een goed leven. Als ik om me heen kijk zie ik veel ellende in relaties en denk dan wel eens, ik ben blij dat ik er geen heb. Andere momenten kan ik daar juist weer verdrietig van worden en me wat eenzaam voelen.
Wat ik zoek ( en ik weet dat zoeken geen zin heeft) is een lieve man die er voor me is en waar ik me thuis kan bij kan voelen. Die samen met mij wil genieten van het leven.
Niet zo heel lastig zou je denken. Nu heb ik echt al vanalles geprobeerd, datingsite ( niet mijn ding) speeddaten (leuk maar geen match) singlefeesten of daten met iemand waarvan ik eigenlijk denk, mwah.....
Het probleem is eigenlijk dat ik er teveel mee bezig ben en niet weet hoe ik het los moet laten. Dit is me wel geadviseerd maar ik heb geen idee hoe ik dit kan doen.
Nu heb ik een tijd geleden een leuke vent leren kennen en helaas heb ik het zelf verpest door hem na 3 dates te zeggen dat ik hem leuk vind en beter zou willen leren kennne, Ik krijg dan zo'n antwoord als: Ik vind jou ook leuk maar verder niets. Ik snap wel wat er fout gaat. In mijn hoofd zie ik mijn toekomst met zo'n man, hem in dit geval, al helemaal voor me. Ik heb alles al bedacht. Dit voelt zo'n jongen onbewust en haakt af.
Nu is mijn probleem eigenlijk dat ik niet weet hoe ik hiermee moet stoppen... Hebben jullie een idee?
Ik ben al bijna 4 jaar vrijgezel. Ik zit daar best wel mee. Ik kan er met mijn vriendinnen wel over praten, maar de meesten hebben een relatie dus die snappen het niet echt.
Ik heb hard aan mezelf gewerkt. Heb een goed leven. Als ik om me heen kijk zie ik veel ellende in relaties en denk dan wel eens, ik ben blij dat ik er geen heb. Andere momenten kan ik daar juist weer verdrietig van worden en me wat eenzaam voelen.
Wat ik zoek ( en ik weet dat zoeken geen zin heeft) is een lieve man die er voor me is en waar ik me thuis kan bij kan voelen. Die samen met mij wil genieten van het leven.
Niet zo heel lastig zou je denken. Nu heb ik echt al vanalles geprobeerd, datingsite ( niet mijn ding) speeddaten (leuk maar geen match) singlefeesten of daten met iemand waarvan ik eigenlijk denk, mwah.....
Het probleem is eigenlijk dat ik er teveel mee bezig ben en niet weet hoe ik het los moet laten. Dit is me wel geadviseerd maar ik heb geen idee hoe ik dit kan doen.
Nu heb ik een tijd geleden een leuke vent leren kennen en helaas heb ik het zelf verpest door hem na 3 dates te zeggen dat ik hem leuk vind en beter zou willen leren kennne, Ik krijg dan zo'n antwoord als: Ik vind jou ook leuk maar verder niets. Ik snap wel wat er fout gaat. In mijn hoofd zie ik mijn toekomst met zo'n man, hem in dit geval, al helemaal voor me. Ik heb alles al bedacht. Dit voelt zo'n jongen onbewust en haakt af.
Nu is mijn probleem eigenlijk dat ik niet weet hoe ik hiermee moet stoppen... Hebben jullie een idee?
maandag 23 januari 2012 om 02:06
waarom denk jij dat jij het zelf heb verpest, ik zou je beter willen leren kennen is helemaal geen vreemde opmerking na 3 dates in mijn ogen.
en dat iemand dat onbewust aanvoelt is natuurlijk onzin, als ik iemand echt leuk vind en hij mij dan haakt hij echt niet af omdat ik in mijn achterhoofd denk, hmm zou dit hem zijn? ik zie mijzelf best met deze man een relatie opbouwen.
iemand haakt niet af omdat jij graag een relatie wil en later met diegene wil samenwonen en het hele plaatje wil.
het moet gewoon klikken en niet iedereen heeft het geluk dat het in 1 keer raak is, bij sommige mensen is het na 50 dates nog niet raak, ik denk dat je dat inderdaad beter kan loslaten.
en ook het idee dat het perse aan jou ligt!
en dat iemand dat onbewust aanvoelt is natuurlijk onzin, als ik iemand echt leuk vind en hij mij dan haakt hij echt niet af omdat ik in mijn achterhoofd denk, hmm zou dit hem zijn? ik zie mijzelf best met deze man een relatie opbouwen.
iemand haakt niet af omdat jij graag een relatie wil en later met diegene wil samenwonen en het hele plaatje wil.
het moet gewoon klikken en niet iedereen heeft het geluk dat het in 1 keer raak is, bij sommige mensen is het na 50 dates nog niet raak, ik denk dat je dat inderdaad beter kan loslaten.
en ook het idee dat het perse aan jou ligt!
maandag 23 januari 2012 om 02:13
quote:floreat schreef op 23 januari 2012 @ 02:06:
waarom denk jij dat jij het zelf heb verpest, ik zou je beter willen leren kennen is helemaal geen vreemde opmerking na 3 dates in mijn ogen.
en dat iemand dat onbewust aanvoelt is natuurlijk onzin, als ik iemand echt leuk vind en hij mij dan haakt hij echt niet af omdat ik in mijn achterhoofd denk, hmm zou dit hem zijn? ik zie mijzelf best met deze man een relatie opbouwen.
iemand haakt niet af omdat jij graag een relatie wil en later met diegene wil samenwonen en het hele plaatje wil.
het moet gewoon klikken en niet iedereen heeft het geluk dat het in 1 keer raak is, bij sommige mensen is het na 50 dates nog niet raak, ik denk dat je dat inderdaad beter kan loslaten.
en ook het idee dat het perse aan jou ligt!Nou ik denk dat t aan mij ligt omdat ik steeds t zelfde verhaaltje hoor: Het ligt niet aan jou. Maar.... Hoe leer ik het los te laten en te genieten van wat ik wel heb?
waarom denk jij dat jij het zelf heb verpest, ik zou je beter willen leren kennen is helemaal geen vreemde opmerking na 3 dates in mijn ogen.
en dat iemand dat onbewust aanvoelt is natuurlijk onzin, als ik iemand echt leuk vind en hij mij dan haakt hij echt niet af omdat ik in mijn achterhoofd denk, hmm zou dit hem zijn? ik zie mijzelf best met deze man een relatie opbouwen.
iemand haakt niet af omdat jij graag een relatie wil en later met diegene wil samenwonen en het hele plaatje wil.
het moet gewoon klikken en niet iedereen heeft het geluk dat het in 1 keer raak is, bij sommige mensen is het na 50 dates nog niet raak, ik denk dat je dat inderdaad beter kan loslaten.
en ook het idee dat het perse aan jou ligt!Nou ik denk dat t aan mij ligt omdat ik steeds t zelfde verhaaltje hoor: Het ligt niet aan jou. Maar.... Hoe leer ik het los te laten en te genieten van wat ik wel heb?
maandag 23 januari 2012 om 02:15
Ga het boek: 'de ideale vrouw is een bitch' eens lezen.
Echt een leuk boek en er staan enorm veel herkenbare situaties in. Ook zoals jij die beschrijft.
Als je té graag wil, gaat het niet lukken. Je verwachtingen liggen er te dik bovenop. En op moment dat je iets loslaat, komt het vanzelf naar je toe. Het is ook echt zo.
Echt een leuk boek en er staan enorm veel herkenbare situaties in. Ook zoals jij die beschrijft.
Als je té graag wil, gaat het niet lukken. Je verwachtingen liggen er te dik bovenop. En op moment dat je iets loslaat, komt het vanzelf naar je toe. Het is ook echt zo.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
maandag 23 januari 2012 om 02:18
en eh.. die cliché woorden van: ' het ligt niet aan jou hoor' zijn allemaal bullshit excuses. Hij is gewoon nog into you, heel hard maar dit vind ik echt een 'beschaafde manier' voor een afwijzing. Het ligt namelijk ook niet aan jou, maar aan de man die niet voor de volle 100% gaat. Dus verlies je er niks aan.
Als het echt ment to be is, krijg je die lulsmoezen niet te horen. Je bent gewoon nog niet de juiste kerel tegen gekomen.
En als je happy met jezelf bent straal je dat ook uit.
De film 'phat girls' is ook een hele goeie eye opener.
Niet een hoogstandje film, maar wel een met een goede boodschap erin.
Als het echt ment to be is, krijg je die lulsmoezen niet te horen. Je bent gewoon nog niet de juiste kerel tegen gekomen.
En als je happy met jezelf bent straal je dat ook uit.
De film 'phat girls' is ook een hele goeie eye opener.
Niet een hoogstandje film, maar wel een met een goede boodschap erin.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
maandag 23 januari 2012 om 02:19
quote:zomer28 schreef op 23 januari 2012 @ 02:13:
[...]
Nou ik denk dat t aan mij ligt omdat ik steeds t zelfde verhaaltje hoor: Het ligt niet aan jou. Maar.... Hoe leer ik het los te laten en te genieten van wat ik wel heb?
door minder verwachtingen te hebben als je een date aangaat met iemand.
het is fijn om iemand in je leven te hebben, maar als je wanhoop gaat uitstralen dan is dat niet bepaald aantrekkelijk.
hou de dingen luchtig, verwacht niet te veel van iemand, en leef ondertussen je leven zoals je altijd doet, laat het los:)
[...]
Nou ik denk dat t aan mij ligt omdat ik steeds t zelfde verhaaltje hoor: Het ligt niet aan jou. Maar.... Hoe leer ik het los te laten en te genieten van wat ik wel heb?
door minder verwachtingen te hebben als je een date aangaat met iemand.
het is fijn om iemand in je leven te hebben, maar als je wanhoop gaat uitstralen dan is dat niet bepaald aantrekkelijk.
hou de dingen luchtig, verwacht niet te veel van iemand, en leef ondertussen je leven zoals je altijd doet, laat het los:)
maandag 23 januari 2012 om 02:29
Door eerst eens te accepteren dat je het graag wil , een relatie.
Daar is nl niks mis mee.
Laat je verassen wanneer de man voor jou op je pad komt.
Dat is toch onwijs leuk en spannend .
Meestal is dat als je net bedenkt dat je eigenlijk zo ook heel gelukkig bent.
En als je gaat daten zie het dan gewoon als iemand vrijblijvend leren kennen. Mss klikt het , mss niet.
Je zet nu zoveel druk op jezelf dat je al snel geforceerd overkomt.
Daar is nl niks mis mee.
Laat je verassen wanneer de man voor jou op je pad komt.
Dat is toch onwijs leuk en spannend .
Meestal is dat als je net bedenkt dat je eigenlijk zo ook heel gelukkig bent.
En als je gaat daten zie het dan gewoon als iemand vrijblijvend leren kennen. Mss klikt het , mss niet.
Je zet nu zoveel druk op jezelf dat je al snel geforceerd overkomt.
maandag 23 januari 2012 om 07:51
Heel herkenbaar hoor, heb deze week een eerste date waar ik erg naar uitkijk. Omdat het heel goed voelt. En ik moet mezelf steeds even met beide benen op de grond zetten zodat ik hem straks niet met mijn enthousiasme overval. Rustig aan, de tijd nemen. Als het is wat ik denk dat het is hebben we nog genoeg tijd om te genieten, dat zeg ik mezelf steeds. En het helpt, hoe vaker je het zegt Het is niks raars en je doet niet per sé iets verkeerd hoor. Hou die gedachten bij je en in je hoofd en als je wat verder bent kun je het best duidelijk maken aan iemand, dat moment komt wel.
maandag 23 januari 2012 om 09:08
Het is goed dat je je ervan bewust bent er te veel mee bezig te zijn en dat je daar iets aan wilt doen. Maar inderdaad, accepteer eerst dat het heel gewoon en gezond is om naar een relatie te verlangen.
Ik ben zelf ook lang alleen geweest, had op mijn 33e de hoop echt opgegeven. Kennelijk hielp dat, want kort daarop kwam ik mijn man tegen, en nu, 3,5 jaar later in verwachting van ons tweede kind.
Wat mij hielp, was te bedenken dat ik dan wel alleen zou blijven en richtte daar mijn leven op. Want ik werd gek van het idee van 'misschien morgen, misschien over een paar jaar, misschien wel nooit'. Die onzekerheid, over hoe de toekomst eruit zou zien.
Ik ging uitzoeken hoe ik alleen een huis kon kopen. Had plannen voor een eigen bedrijf. Nadenken over wat voor soort vakanties je kunt doen in je eentje. En ondernam van alles, qua hobbies, met vriendinnen uit, zorgde ervoor dat mijn leven zo leuk en gevuld mogelijk was.
En ik kon toen ook echt leven met het idee altijd alleen te blijven. Nu ik een relatie en een gezin heb, hoe leuk ook, weet ik dat het vooral een ander leven is. Maar een leven alleen kan echt zinvol en de moeite waard zijn. Je hebt zeeën van vrijheid en zelfstandigheid, kunt alles alleen bepalen, altijd uitslapen, elke dag sushi eten en je hele huis roze schilderen.
Maar het heeft wel lang geduurd eer ik zover was. Ook ik hoorde altijd maaar 'je moet er gewoon niet mee bezig zijn'. Ja, hoe dan?! dacht ik dan. Uiteindelijk lukte het door me zoveel mogelijk te richten op allesbehalve die relatie.
Ik hoop dat het je lukt het los te laten, het is niet makkelijk maar he kan wel hoor! Veel geluk
Ik ben zelf ook lang alleen geweest, had op mijn 33e de hoop echt opgegeven. Kennelijk hielp dat, want kort daarop kwam ik mijn man tegen, en nu, 3,5 jaar later in verwachting van ons tweede kind.
Wat mij hielp, was te bedenken dat ik dan wel alleen zou blijven en richtte daar mijn leven op. Want ik werd gek van het idee van 'misschien morgen, misschien over een paar jaar, misschien wel nooit'. Die onzekerheid, over hoe de toekomst eruit zou zien.
Ik ging uitzoeken hoe ik alleen een huis kon kopen. Had plannen voor een eigen bedrijf. Nadenken over wat voor soort vakanties je kunt doen in je eentje. En ondernam van alles, qua hobbies, met vriendinnen uit, zorgde ervoor dat mijn leven zo leuk en gevuld mogelijk was.
En ik kon toen ook echt leven met het idee altijd alleen te blijven. Nu ik een relatie en een gezin heb, hoe leuk ook, weet ik dat het vooral een ander leven is. Maar een leven alleen kan echt zinvol en de moeite waard zijn. Je hebt zeeën van vrijheid en zelfstandigheid, kunt alles alleen bepalen, altijd uitslapen, elke dag sushi eten en je hele huis roze schilderen.
Maar het heeft wel lang geduurd eer ik zover was. Ook ik hoorde altijd maaar 'je moet er gewoon niet mee bezig zijn'. Ja, hoe dan?! dacht ik dan. Uiteindelijk lukte het door me zoveel mogelijk te richten op allesbehalve die relatie.
Ik hoop dat het je lukt het los te laten, het is niet makkelijk maar he kan wel hoor! Veel geluk
maandag 30 januari 2012 om 00:33
