Verlegen kind..
maandag 23 januari 2012 om 22:27
maandag 23 januari 2012 om 22:47
maandag 23 januari 2012 om 22:53
maandag 23 januari 2012 om 23:36
Ik was zo'n kind (echt, de hele beschrijving klopt, behalve het geslacht). alleen dat werd pas een probleem toen ik 8 was ofzo, niet toen ik drie was. Dus wat hier ook al gezegd werd: er kan nog zoveel veranderen.
Wat ik heel vervelend vond was als mijn moeder mij ging 'opjutten' om me te verdedigen. Dan had ik altijd het gevoel dat ik iets moest presteren voor mijn moeder, of dat ik niet goed was zoals ik was. Wat ik wel fijn vond was, als ik zelf met een probleem kwam en mijn moeder naar mij luisterde en als ze hielp een oplossing te zoeken die bij mij paste.
Aanvulling: als ze voor mij ging antwoorden omdat ik te lang stil was naar haar zin, vond ik dat ook heel vervelend, meestal was ik dan aan het nadenken over een antwoord en net als ik wat had bedacht was mij moeder al aan het praten... dan liet ik het toch maar zo, ook wel makkelijk. Dus daar help je niet echt mee, uiteindelijk.
Wat ik heel vervelend vond was als mijn moeder mij ging 'opjutten' om me te verdedigen. Dan had ik altijd het gevoel dat ik iets moest presteren voor mijn moeder, of dat ik niet goed was zoals ik was. Wat ik wel fijn vond was, als ik zelf met een probleem kwam en mijn moeder naar mij luisterde en als ze hielp een oplossing te zoeken die bij mij paste.
Aanvulling: als ze voor mij ging antwoorden omdat ik te lang stil was naar haar zin, vond ik dat ook heel vervelend, meestal was ik dan aan het nadenken over een antwoord en net als ik wat had bedacht was mij moeder al aan het praten... dan liet ik het toch maar zo, ook wel makkelijk. Dus daar help je niet echt mee, uiteindelijk.
maandag 23 januari 2012 om 23:59
quote:littlefaith schreef op 23 januari 2012 @ 22:47:
Hij is nog maar 3?
Er kan nog zoveel veranderen. Proberen er niet teveel druk op te leggen of aandacht aan te geven maar probeer hem inderdaad zelfvertrouwen te geven.
Toen ik 3 was dacht en deed ik alsof ik de wereld aankon. Later, toen ik een jaar of 8/9 was verdween ik weer achter m'n moeders broekspijp. Zo verlegen. En pas na mijn pubertijd dacht ik weer de wereld aan te kunnen haha.
Hihi, hier precies andersom.. als je mij op mijn 3e zag dan dacht je ook dat ik op zijn minst de komende 10 jaar assertiviteitstrainigen, judo en een beschermengel nodig zou hebben.. Nou, dat veranderde snel genoeg hoor! Helemaal vanzelf!
Zou me geen zorgen maken hoor TO, kinderen veranderen nog zoveel..
Hij is nog maar 3?
Er kan nog zoveel veranderen. Proberen er niet teveel druk op te leggen of aandacht aan te geven maar probeer hem inderdaad zelfvertrouwen te geven.
Toen ik 3 was dacht en deed ik alsof ik de wereld aankon. Later, toen ik een jaar of 8/9 was verdween ik weer achter m'n moeders broekspijp. Zo verlegen. En pas na mijn pubertijd dacht ik weer de wereld aan te kunnen haha.
Hihi, hier precies andersom.. als je mij op mijn 3e zag dan dacht je ook dat ik op zijn minst de komende 10 jaar assertiviteitstrainigen, judo en een beschermengel nodig zou hebben.. Nou, dat veranderde snel genoeg hoor! Helemaal vanzelf!
Zou me geen zorgen maken hoor TO, kinderen veranderen nog zoveel..