Psyche
alle pijlers
Wat merk je van gebruik AD?
vrijdag 27 januari 2012 om 22:38
Ik gebruik sinds een aantal maanden AD naar aanleiding van wat gediagnosticeerd was als een 'ernstige depressie'. Ik ben niet onbekend met depressieve periodes, maar dit was voor het eerst dat ik medicatie ging gebruiken. Ik krijg een lage dosering.
Inmiddels gaat het beter met mij, best wel goed zelfs. Het is allemaal niet ideaal, maar zeker heel goed leefbaar, goed te doen.
Ik vraag me af hoe anderen het gebruik van AD ervaren. Vooral op de lange termijn. Hoe lang gebruik je AD al of heb je AD gebruikt? Wat is het moment waarop je gaat/ging afbouwen? Ik blijf sowieso een tijdlang slikken om te kijken of het structureel een verschil gaat maken. Ik weet niet of het nu beter gaat door de AD of dat de depressieve periode 'gewoon' weer minder is geworden, waarschijnlijk een beetje van allebei. Toch heb ik ook het idee dat ik het net wat beter in de hand heb, zou dat door de AD komen? Dat de dalen toch wat minder diep gaan.
Ben benieuwd hoe jullie het ervaren. Wat maakt dat je AD gebruikt of blijft gebruiken? Wat is het verschil voor jou tussen wel of geen AD gebruiken?
Inmiddels gaat het beter met mij, best wel goed zelfs. Het is allemaal niet ideaal, maar zeker heel goed leefbaar, goed te doen.
Ik vraag me af hoe anderen het gebruik van AD ervaren. Vooral op de lange termijn. Hoe lang gebruik je AD al of heb je AD gebruikt? Wat is het moment waarop je gaat/ging afbouwen? Ik blijf sowieso een tijdlang slikken om te kijken of het structureel een verschil gaat maken. Ik weet niet of het nu beter gaat door de AD of dat de depressieve periode 'gewoon' weer minder is geworden, waarschijnlijk een beetje van allebei. Toch heb ik ook het idee dat ik het net wat beter in de hand heb, zou dat door de AD komen? Dat de dalen toch wat minder diep gaan.
Ben benieuwd hoe jullie het ervaren. Wat maakt dat je AD gebruikt of blijft gebruiken? Wat is het verschil voor jou tussen wel of geen AD gebruiken?
vrijdag 27 januari 2012 om 22:54
De eerste 4 maanden voelde ik mij beter. De dalen waren weg en er begonnen wat pieken te komen. Daarna begon ik mij sterker en stabieler te voelen. Maar toen merkte ik dat de AD mij afzwakte. Ik voelde geen echte vreugde, maar een tegenslag voelde ik wel. Het leek net alsof er een soort mist om mij heen hing waardoor ik niet adequaat op een tegenslag kon reageren.
Toen ben ik abrupt gestopt, en vanaf dat moment voelde ik mij eindelijk weer helemaal mezelf. De pieken waren fijn, en tegenslagen kon ik gewoon handelen, zoals voor de depressie.
De huisarts adviseerde mij een jaar gebruik, maar ik ben erg blij dat ik na een half jaar al gestopt ben.
Nu was de depressie bij mij echt situationeel, het verwerken van een verbroken relatie icm met een moeilijke nieuwe stap in mijn leven.
Toen ben ik abrupt gestopt, en vanaf dat moment voelde ik mij eindelijk weer helemaal mezelf. De pieken waren fijn, en tegenslagen kon ik gewoon handelen, zoals voor de depressie.
De huisarts adviseerde mij een jaar gebruik, maar ik ben erg blij dat ik na een half jaar al gestopt ben.
Nu was de depressie bij mij echt situationeel, het verwerken van een verbroken relatie icm met een moeilijke nieuwe stap in mijn leven.
vrijdag 27 januari 2012 om 23:14
Ik ben door de AD weer stabiel.
Ik kan nooit meer afbouwen. Meerdere malen geprobeerd hoor maar mijn hoofd kan dat gewoon niet aan. Prima hoor, mensen met een andre ziekte moeten ook soms hun hele leven meds slikken.
Ik kan prima huilen en heb ook alle emoties gelukkig. Stabiel is het juiste woorde voor me.
Ik kan nooit meer afbouwen. Meerdere malen geprobeerd hoor maar mijn hoofd kan dat gewoon niet aan. Prima hoor, mensen met een andre ziekte moeten ook soms hun hele leven meds slikken.
Ik kan prima huilen en heb ook alle emoties gelukkig. Stabiel is het juiste woorde voor me.
vrijdag 27 januari 2012 om 23:20
Een vriendin van mij kan ook nooit meer zonder. zij heeft meerdere depressies gehad, het is dus chronisch te noemen. Ook zij heeft alle emoties. Net zoals die cabaretier Mike Bode. Hij heeft daar een mooi boek over geschreven en een theatervoorstelling, De Pil. Een aanrader voor chronisch depressieven...
vrijdag 27 januari 2012 om 23:50
Heb vaker AD gebruikt.
Het kan je goed doen, als je het werkelijk nodig hebt. Een goed HULPmiddel.
Voordeel; geen gepieker, serotonine wordt weer chemisch aangemaakt, je kan weer eens lachen.
Nadeel; libido-verlagend, onverschilligheid, kilo's aankomen, afhankelijkheid kweken wat betreft AD.
Afbouwen 'volgens het boekje'; Klote.
Afbouwen cold turkey; evengoed klote..maar je gaat iets sneller hahaha in alle opzichten
@ the end; AD KAN blijvend schade veroorzaken.
En je bent geneigd sneller terug te grijpen naar dit middel als je niet de oorzaak weet op te lossen.
[Mijn] conclusie,
- tijdelijk een goed HULPmiddel voor degene die ECHT depressief zijn
- géén WONDERmiddel.
- Depressies hebben meestal een oorzaak, die na lang zoeken en werken vanuit jezelf opgelost kunnen worden..!
Het kan je goed doen, als je het werkelijk nodig hebt. Een goed HULPmiddel.
Voordeel; geen gepieker, serotonine wordt weer chemisch aangemaakt, je kan weer eens lachen.
Nadeel; libido-verlagend, onverschilligheid, kilo's aankomen, afhankelijkheid kweken wat betreft AD.
Afbouwen 'volgens het boekje'; Klote.
Afbouwen cold turkey; evengoed klote..maar je gaat iets sneller hahaha in alle opzichten
@ the end; AD KAN blijvend schade veroorzaken.
En je bent geneigd sneller terug te grijpen naar dit middel als je niet de oorzaak weet op te lossen.
[Mijn] conclusie,
- tijdelijk een goed HULPmiddel voor degene die ECHT depressief zijn
- géén WONDERmiddel.
- Depressies hebben meestal een oorzaak, die na lang zoeken en werken vanuit jezelf opgelost kunnen worden..!
vrijdag 27 januari 2012 om 23:53
ik heb een slechte ervaring met AD maar ik zeg niet dat ze slecht zijn want ik had maar een merk en de (bij)werking verschilt per persoon.
bij mij werden de klachten alleen maar erger. ik werd nog suicidaler, alles boeide me niet meer, ik sliep nog meer.
eerst zeiden ze je moet het tijd geven maar het werd erger, toen werd ik opgenomen en nog een ophoging erbij maar het werd niet beter. en toen heb ik gezegd, ik hoef dat spul niet meer.
ik had het toen de AD een half jaar.
daarna wilden ze eigenlijk nog kijken naar een ander merk maar omdat ik een duidelijke oorzaak had wilden ze dat ik eerst dat ging aanpakken.
maar als het me zou helpen zou ik het nog een keer proberen alleen dan met een ander merk.
bij mij werden de klachten alleen maar erger. ik werd nog suicidaler, alles boeide me niet meer, ik sliep nog meer.
eerst zeiden ze je moet het tijd geven maar het werd erger, toen werd ik opgenomen en nog een ophoging erbij maar het werd niet beter. en toen heb ik gezegd, ik hoef dat spul niet meer.
ik had het toen de AD een half jaar.
daarna wilden ze eigenlijk nog kijken naar een ander merk maar omdat ik een duidelijke oorzaak had wilden ze dat ik eerst dat ging aanpakken.
maar als het me zou helpen zou ik het nog een keer proberen alleen dan met een ander merk.
zaterdag 28 januari 2012 om 00:00
Ik gebruik al 20 jaar AD en kom er nooit meer vanaf. Wil ik ook niet. Ik heb allerle (chronische)i angststoornissen gehad. Sinds het gebruik van AD nooit meer en ben ik gaan leven. Ik beschik nog over alle emoties die er maar zijn. Ben nooit afgevlakt. En er ontgaat me niets. Het is dat hooggevoeligheid niet bestaat, maar anders...
zaterdag 28 januari 2012 om 00:17
quote:brandy38 schreef op 28 januari 2012 @ 00:02:
[quote]rush1990 schreef op 27 januari 2012 @ 23:53:
bij mij werden de klachten alleen maar erger. ik werd nog suicidaler,
Ook een veel voorkomende bijwerking..vooral in de eerste weken.jammer genoeg wel. daar moet je wel goed over nadenken voordat je aan een AD gaat.
[quote]rush1990 schreef op 27 januari 2012 @ 23:53:
bij mij werden de klachten alleen maar erger. ik werd nog suicidaler,
Ook een veel voorkomende bijwerking..vooral in de eerste weken.jammer genoeg wel. daar moet je wel goed over nadenken voordat je aan een AD gaat.
zaterdag 28 januari 2012 om 00:24
zaterdag 28 januari 2012 om 00:43
Ik heb al veel verschillende AD gebruikt door de jaren heen, voor depressie en borderline, maar ik word er altijd zo moe van dus probeer ze steeds weer af te bouwen als ik me weer wat beter voel.
Ik slik ook nog stemmingsverbeteraars, die neem ik 3 per dag, niet zo'n bijwerkingen, af en toe in slechtere 'down'periodes neem ik dan AD bij.
Ik slik ook nog stemmingsverbeteraars, die neem ik 3 per dag, niet zo'n bijwerkingen, af en toe in slechtere 'down'periodes neem ik dan AD bij.
zaterdag 28 januari 2012 om 00:50
quote:scamp schreef op 27 januari 2012 @ 23:14:
Ik ben door de AD weer stabiel.
Ik kan nooit meer afbouwen. Meerdere malen geprobeerd hoor maar mijn hoofd kan dat gewoon niet aan. Prima hoor, mensen met een andere ziekte moeten ook soms hun hele leven meds slikken.
Ik kan prima huilen en heb ook alle emoties gelukkig. Stabiel is het juiste woord voor me.Geld ook voor mij, ik ben nu stabiel heb al veel verschillende soorten gebruikt. Als ik zo verder moet leven met de AD dan doe ik het er voor
Ik ben door de AD weer stabiel.
Ik kan nooit meer afbouwen. Meerdere malen geprobeerd hoor maar mijn hoofd kan dat gewoon niet aan. Prima hoor, mensen met een andere ziekte moeten ook soms hun hele leven meds slikken.
Ik kan prima huilen en heb ook alle emoties gelukkig. Stabiel is het juiste woord voor me.Geld ook voor mij, ik ben nu stabiel heb al veel verschillende soorten gebruikt. Als ik zo verder moet leven met de AD dan doe ik het er voor
zaterdag 28 januari 2012 om 01:36
zaterdag 28 januari 2012 om 01:38
Interessant om jullie verschillende reacties te lezen. Het is ook sterk afhankelijk van wat je krijgt voorgeschreven. Het kan een hele zoektocht zijn naar de 'juiste' medicatie. Die afvlakking ervaar ik gelukkig niet, eigenlijk heb ik geen last van bijwerkingen. Ik voel me ook stabieler en ben wat milder naar mezelf toe. De dips die ik heb gaan minder diep.
Toch vraag ik me steeds af hoe het werkt. Waarom zijn de periodes in mijn leven die makkelijk gaan zo weinig en komt er toch altijd weer een depressie in meer of mindere mate? Komt het door mijn manier van denken waar ik elke keer over struikel of zou er echt een biologisch oorzaak hieraan ten grondslag liggen?
En die 'chronisch depressieven' die hierboven genoemd worden, hoe kan iemand 'chronisch depressief' zijn? Zal niks anders diegene helpen behalve medicatie? Is het echt een biologisch probleem of zijn het meer psyhologische en sociale factoren? Zijn sommige mensen 'gewoon' geboren depressief en anderen gaan fluitend door het leven? Ik denk dat ik me afvraag in hoeverre je er echt iets aan kan doen, in hoeverre ligt het in je macht om een depressie te overwinnen en permanent te verbannen uit je leven? En in hoeverre is het gewoon domme pech, je bent gewoon een 'niet zo vrolijk' persoon?
Toch vraag ik me steeds af hoe het werkt. Waarom zijn de periodes in mijn leven die makkelijk gaan zo weinig en komt er toch altijd weer een depressie in meer of mindere mate? Komt het door mijn manier van denken waar ik elke keer over struikel of zou er echt een biologisch oorzaak hieraan ten grondslag liggen?
En die 'chronisch depressieven' die hierboven genoemd worden, hoe kan iemand 'chronisch depressief' zijn? Zal niks anders diegene helpen behalve medicatie? Is het echt een biologisch probleem of zijn het meer psyhologische en sociale factoren? Zijn sommige mensen 'gewoon' geboren depressief en anderen gaan fluitend door het leven? Ik denk dat ik me afvraag in hoeverre je er echt iets aan kan doen, in hoeverre ligt het in je macht om een depressie te overwinnen en permanent te verbannen uit je leven? En in hoeverre is het gewoon domme pech, je bent gewoon een 'niet zo vrolijk' persoon?
zaterdag 28 januari 2012 om 11:20
Ik slik nu ruim een jaar AD vanwege angst/paniekstoornis. Naast de ad heb ik ook therapie. In het begin had ik veel last van de bijwerkingen maar nu vrijwel niet meer.
Toen ik het een half jaar gebruikte kreeg ik wel ineens enorm veel blauwe plekken op mijn benen. Echt zorgelijk veel. Ben er toen ook mee naar de huisarts geweest maar die kon het niet echt verklaren. Het schijnt dat je bloed 'dunner' kan worden door het gebruik, maar helemaal zeker weet ik dat eigenlijk niet.
Ik heb trouwens nog wel een vraagje mbt. aankomen. Ik ben niet extra aangekomen maar nu, een jaar verder, ineens wel.(niet vreselijk veel, maar wel iets) Kan dit alsnog door het gebruik komen? Er is namelijk niet zo gek veel veranderd aan mijn eet/leef-patroon.
Toen ik het een half jaar gebruikte kreeg ik wel ineens enorm veel blauwe plekken op mijn benen. Echt zorgelijk veel. Ben er toen ook mee naar de huisarts geweest maar die kon het niet echt verklaren. Het schijnt dat je bloed 'dunner' kan worden door het gebruik, maar helemaal zeker weet ik dat eigenlijk niet.
Ik heb trouwens nog wel een vraagje mbt. aankomen. Ik ben niet extra aangekomen maar nu, een jaar verder, ineens wel.(niet vreselijk veel, maar wel iets) Kan dit alsnog door het gebruik komen? Er is namelijk niet zo gek veel veranderd aan mijn eet/leef-patroon.
zondag 29 januari 2012 om 09:14
Mika, heb je dan ook het idee dat het vooral een biologische oorzaak heeft? Hoe ga je ermee om dat je weet dat je 'voor altijd' (?) hiermee zit? Heb je het idee dat je het moeiljker hebt dan anderen of minder kan genieten of geniet je juist heel veel van de kleine dingen? Hoe vnid je daar balans in? Je hoeft natuurlijk niet te antwoorden als je niet wil.
Zelf kan ik (als het goed gaat!) enorm genieten van kleine dingen en merk ik dat ik minder last heb van andere praktische problemen. Dingen waar anderen misschien om zouden vallen, denk ik 'ach....' kan me er niet druk om maken. Maar dit alles neemt niet weg dat ik soms enorm vermoeid ben en de draad kwijt en moet uitkijken dat ik niet afzak in een donker gat. Ik ben toch niet zo vrij als ik zou willen...
Chocolate, raar dat je nu aankomt, ik zou eerder denken dat het met andere factoren te maken heeft dan met je AD. Als het maar een paar kg is zou ik gewoon opletten met eten, beetje meer bewegen. Als het om veel kg of je blijft aankomen misschien toch eens met je psychiater/huisarts overleggen? Hoe ziet het er voor jou uit qua prognose? Ga je op een gegeven moment afbouwen of blijf je 'voor altijd' slikken?
Hoe 'voor altijd' zien jullie dat 'voor altijd' eigenlijk.....tot je dood? Tot je 80e? Of gewoon even aankijken....?
Nou, wat een hoop vragen
Zelf kan ik (als het goed gaat!) enorm genieten van kleine dingen en merk ik dat ik minder last heb van andere praktische problemen. Dingen waar anderen misschien om zouden vallen, denk ik 'ach....' kan me er niet druk om maken. Maar dit alles neemt niet weg dat ik soms enorm vermoeid ben en de draad kwijt en moet uitkijken dat ik niet afzak in een donker gat. Ik ben toch niet zo vrij als ik zou willen...
Chocolate, raar dat je nu aankomt, ik zou eerder denken dat het met andere factoren te maken heeft dan met je AD. Als het maar een paar kg is zou ik gewoon opletten met eten, beetje meer bewegen. Als het om veel kg of je blijft aankomen misschien toch eens met je psychiater/huisarts overleggen? Hoe ziet het er voor jou uit qua prognose? Ga je op een gegeven moment afbouwen of blijf je 'voor altijd' slikken?
Hoe 'voor altijd' zien jullie dat 'voor altijd' eigenlijk.....tot je dood? Tot je 80e? Of gewoon even aankijken....?
Nou, wat een hoop vragen
zondag 5 februari 2012 om 13:18
Hoi Indigo,
Ben jij niet aangekomen en heb je er erg op moeten letten ?
Bij veel ad staat bij de bijwerkingen bij zelden (!), dat je kunt aankomen, toch hoor ik van heel veel mensen dat ze (veel) aankomen. Heb je gewoon meer honger, of komt dat doordat je rustiger bent?
Ik denk, dat het vaak een combinatie is van factoren.
Biologische gevoeligheid/erfelijkheid, persoonlijkheidsfactoren (bv perfectionisme), heb je een moeilijke jeugd gehad, dus veel stress gehad als kind en wat heb je in je huidige situatie meegemaakt (ziekte / ontlsag) enz.
Behalve bij de heel ernstige depressies (bv met psychoses of suicide pogingen) kun je volgens mij ook zelf veel oplossen. Door veel oefenen met negatieve gedachten opsporen en omdraaien en door een ijzeren discipline, zoals sporten (hardlopen!), gezond eten, goed slaappatroon, goed dagritme, niet te lang apathisch op de bank, maar toch iets doen as is het heel langzaam en iets heel kleins (bv door mindfullnes/aandachtsoefeningen).
Toch lukt het mij ook vaak niet, en twijfel nu dus ook om met een lage dosering ad te beginnen.
Wat slik jij indigo?
groetjeS
Ben jij niet aangekomen en heb je er erg op moeten letten ?
Bij veel ad staat bij de bijwerkingen bij zelden (!), dat je kunt aankomen, toch hoor ik van heel veel mensen dat ze (veel) aankomen. Heb je gewoon meer honger, of komt dat doordat je rustiger bent?
Ik denk, dat het vaak een combinatie is van factoren.
Biologische gevoeligheid/erfelijkheid, persoonlijkheidsfactoren (bv perfectionisme), heb je een moeilijke jeugd gehad, dus veel stress gehad als kind en wat heb je in je huidige situatie meegemaakt (ziekte / ontlsag) enz.
Behalve bij de heel ernstige depressies (bv met psychoses of suicide pogingen) kun je volgens mij ook zelf veel oplossen. Door veel oefenen met negatieve gedachten opsporen en omdraaien en door een ijzeren discipline, zoals sporten (hardlopen!), gezond eten, goed slaappatroon, goed dagritme, niet te lang apathisch op de bank, maar toch iets doen as is het heel langzaam en iets heel kleins (bv door mindfullnes/aandachtsoefeningen).
Toch lukt het mij ook vaak niet, en twijfel nu dus ook om met een lage dosering ad te beginnen.
Wat slik jij indigo?
groetjeS
