hulp nodig met mijn ex

Het gaat er niet om wie de boosdoener is. Het gaat er om hoe jij en je kinderen nu het beste verder kunnen. Heb je daar een idee over, wil je daar advies over?

De geredigeerde versie:



Vijf jaar geleden heb ik, terwijl ik een relatie had, een lieve man leren kennen. We waren gelijk verliefd op elkaar. Ik verbrak mijn relatie en, na een tijdje met de kinderen bij mijn ouders te hebben gelogeerd, ben ik bij hem ingetrokken. Ik kreeg namelijk ook geen eigen woonruimte.



Op de dag van de verhuizing vertelde ik hem dat ik zwanger van hem was, dwars door de pil heen. We besloten het te houden.

Mijn nieuwe vriend had wel een lastige ex, die vaak belde, voor de deur stond en mij en de kinderen bedreigde. Mijn vriend was lief voor mijn kinderen en we waren, ondanks alles, gelukkig met onze snelle beslissingen.



Maar toen haalde mijn verleden ons in: de ene rekening na de andere viel in de bus, zelfs rekeningen waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Zijn familie hielp ons, maar we kwamen er niet uit. Ons budget was te klein voor een gezin met vier kinderen en ik kon niet werken, vanwege de kinderen. Mijn vriend had een bijbaantje als portier en ik ging om het weekend met hem mee, gezellig. Daarna besloot hij om in een andere stad te gaan werken. Daardoor was hij laat thuis en zijn woon-werkverkeer kostte ons extra geld. Door deze nieuwe baan gingen we er financieel op achteruit. Hij zoch na drie stressvolle weken ander werk. Helaas moest hij wel de opleiding betalen, die hij via zijn werkgever ging volgen. Weer een rekening...



We kregen het financieel niet op de rit. Toen ook de kinderalimentatie van mijn ex stopte, raakten we nog verder van huis. Door de geldproblemen en het werk van mijn ex als portier, groeiden we uit elkaar. Mijn vriend bleef nachten weg, hij zei dat hij bij vrienden was. Ik was bang dat hij iemand anders had. Na een onverklaarbaar sms-je groeide mijn achterdocht en toen ik een trui in de wasmand vond, die niet van mij was, rook ik onraad. Mijn vriend maakte het uit, verdrietig genoeg op de dag van de begrafenis van mijn oma. Hij zei dat hij eventueel wel met me verder wilde, maar dat ik eerst zelf woonruimte moest vinden en dat we dan na een pauze van drie jaar probleemloos verder konden gaan.



Ik zocht woonruimte, maar woonde in die tussentijd nog met mijn vier kinderen bij hem. Via via hoorde ik dat hij toch een andere vriendin had. Ik confronteerde hem ermee en hij bezwoor me dat het niet zo was. Toch zette hij me, met de kinderen, uit zijn huis. Ik kon gelukkig bij mijn ouders terecht.



Mijn inmiddels-ex blijft me zeggen dat we weer bij elkaar kunnen komen, dat hij niet iemand anders heeft. Hij vraagt of ik geduld wil hebben. Maar op andere momenten sluit hij me weer helemaal buiten. Ik ben naar zijn huis gegaan en daar vond ik bewijs dat hij een andere relatie had, met iemand die hij zelfs geld betaalde!



Ik heb zijn ouders verteld over de andere relaties van mijn ex-vriend. Zij weten ook dat hij me met de kinderen op straat heeft gezet. Mijn ex zegt nu dat hij spijt heeft, maar dat hij de tijd niet terug kan draaien.



Met kerst nodigde hij mij en de kinderen uit. We hebben gezellig kerst gevierd. Daarna brak hij het contact weer af. Ik heb mijn kinderen niet naar zijn ouders gebracht, want ik was zo boos! Via zijn moeder heb ik mijn spullen gekregen, waarmee ik mijn eigen huis kon inrichten. Volgens hem had ik zijn huis leeggeroofd...



Een goede vriend helpt me soms met de kinderen. Mijn ex hoorde daarvan en stuurde me een berichtje: heb je soms iemand anders? Sinds die tijd hebben we weer contact. Hij zegt dat hij met die andere meiden al het contact heeft verbroken. We spreken elkaar ook weer af en toe, we hebben zelfs bijna gekust...



Ik hou nog van hem, hij was voor mij de ware. Ik wil niet meer voor hem vechten, ik wil geen hoop houden. Van een vriendin hoorde ik dat mijn ex erg schrok toen hij hoorde dat ik een nieuwe vriend zou hebben, hij stuurde me toen meteen een sms.



Ik wil graag jullie mening: wat vinden jullie hiervan?

To, je vraagt je af wat je met deze man moet en wil niet meer gekwetst worden. De oplossing daarvoor is heel simpel: blijf ver bij deze man vandaan!



Overigens snap ik werkelijk niet dat je een man die jou als stront behandelt, de ware noemt. Is dat echt jouw beeld van liefde?



De reacties komen misschien hard over, maar ook ik kan alleen maar concluderen dat je geen verantwoordelijkheid over je leven neemt en er een puinhoop van maakt. Ga in vredesnaam op eigen benen staan en ga geen relaties aan. Hoe kan je je druk maken over wel of niet zoenen met je ex, als je je kinderen in zo'n labiele situatie laat opgroeien.

Bijzonder...je vindt het dus normaal dat je nieuwe liefde en zijn ouders je schulden oplossen want het is niet jouw schuld, maar die van je ex?

Nog best lang he?



En nu antwoord op je vraag: wat vind ik hiervan? Ik vind het indrukwekkend wat voor enorme puinhoop jij van je leven weet te maken in relatief korte tijd. Als het nou alleen om jou ging, maar nee: je hebt vier kinderen.

Je zou een enorm pak op je broek moeten hebben voor deze kinderachtige, egoïstische en ondoordachte beslissingen.

Maatschappelijk werk opzoeken.

Jeetje makreel, jij ook al? Wat heftig!

Maatschappelijk werk lijkt me een uitstekend idee

Ja, ik had ook geen zin de hele openingspost te lezen, maar vond het al drama genoeg voor de kinderen.

-Ga via rechtsbijstand achter de kinderalimentatie van ex 1 aan.

-ga in mediation of relatietherapie met ex 2 jullie trekken elkaar aan en stoten elkaar af en dat is heel ongezond, vooral voor alle kinderen. Tijdens die sessies komen jullie er wel achter wat beter is, aan of uit.

- ga naar de schuldhulpverlening en laat je door een deskundige helpen met je geldproblemen.

- houdt het contact met je ouders. En (ex) schoonouders goed, die heb je hard nodig, WANT, je gaat op zoek naar werk om zelfstandig te worden.

-neem nu even geen kind of relatie met welke man dan ook.

- probeer in oplossingen te denken, en wat jij kan doen om je leven beter te maken.

-Gun je kinderen een goed contact met hun vaders en grootouders. Dus niet ze niet brengen omdat jij ergens boos over bent tov je ex. Daar beschadig je ze mee en dat wil je niet.

Nou, dan hoop ik dat je een keer over wilt gaan denken over steriliseren.

Ga je ook niet meer door de "pil heen"en het zit nog in zorgpakket ook .

Het is allemaal andermans schuld en dingen overkomen je...



Volhard in deze levenshouding en je hebt over 5 jaar nog een ex en 5 kinderen. Word dus maar pijlsnel volwassen TO. Je hebt kinderen en moet je nu op hen gaan richten, in plaats van op je eigen puberale vraagstukken (gaat hij me sms-en of niet).

Laat je in godsnaam steriliseren voordat je nog een kind opzadelt met jouw puinzooi van een leven.



Neem verantwoordelijkheid en ga je gedragen als een moeder.



Wat een tenenkrommend verhaal zeg.

Ik hou nog van hem, hij was voor mij de ware. Ik wil niet meer voor hem vechten, ik wil geen hoop houden.



Wat ben ik dan blij dat ik "de ware" nog niet ontmoet heb...iemand die mij zo zou behandelen, sorry, die zie ik niet echt als de ware...

Het zou mij juist verbazen als Maatschappelijk werk nog niet betrokken is.



Zit je al in de hulpverlening TO?

Je hebt geen hulp nodig met je ex. Je hebt hulp nodig met jezelf.

Zoek een goede psycholoog en maak het leven van je kinderen niet zo'n puinhoop. En stop alsjeblieft met kinderen in die puinzooi op de wereld knikkeren...

Zo dikke mosterd, sorry hoor mijn telefoon doet niet wat ik wil dus het posten duurde even

quote:singellady1982 schreef op 02 februari 2012 @ 09:40:

Als ik niks om mijn kinderen gaf was ik nog bij mijn vorige ex als ik dat verhaal ook moet zeggen lijkt mijn leven nog meer puin..ik heb het net op een rijtje wil gewoon weten wat ik met mijn ex moet..hij komt namelijk vaak hier op bezoek..en het lijkt net of hij weer wat zoekt om bij ons te komen....maar weet gewoon ff niet wat ik daar mee moet...is gewoon weer een terug val en dacht probeer dit gewoon even



Hou je er rekening mee dat jij nu jouw kinderen het voorbeeld geeft van wat een relatie is.

Jouw gevoelens zijn niet belangrijk. Het enige wat je moet doen is handelen in het belang van jouw kinderen.



Ga in therapie, en nee dat is niet om je af te zeiken maar als ik het verhaal lees is het hard nodig.

In dit soort gevallen ben ik voor verplichte sterilisatie.



Zoals nummerzoveel ook al zegt: Kom uit die slachtofferrol en wees een voorbeeld voor je kinderen!

1. Gedraag je eens als moeder! Zorg voor je kinderen en maak dat ze niet steeds van de ene in de andere situatie vallen door jouw foute beslissingen.

2. Zoek een baan, want niet kunnen werken omdat je kinderen hebt... damnz wat een slap excuus. Je kon ook in weekenden mee met je ex als hij aan het werk was (waar waren de kinderen dan?). Dus ophouden met handje ophouden en aan het werk!

3. Ban alle mannen - dus ook alle exen - uit je leven. Jij weet blijkbaar niet hoe je een goeie vent vindt, dus ga ze uit de weg.

4. Zoek goede hulp voor jezelf, een psycholoog of maatschappelijk werk kan je al een eind op weg helpen. Mara ga in godsnaam aan jezelf werken, je klinkt als 1 hoop ellende.

5. Stop met het afschuiven van jouw problemen op anderen. Het is jouw leven en jij hebt het zelf in de hand.

6. Sla goedbedoelde adviezen niet af als ze niet in jouw straatje passen, doe iets met jezelf!!!!