Kinderen
alle pijlers
het diepe in
zaterdag 11 februari 2012 om 23:37
Ik en mijn vriend zijn al lang bij elkaar... we hebben onze issues maar ik kan oprecht zeggen dat ik een fijne relatie heb.
Samen zijn we het er ook erg over eens dat we OOIT een keer papa en mama willen worden... maar daar gaat het mij nu eigenlijk om.
wanneer weet je zeker dat je er klaar voor bent?
Hij is intussen de 30 voorbij en voor mij nadert deze snel.
We hebben alle 2 een drukke baan, veel kilometers rijden, veel van huis, vrienden, studie, familie, etc, etc, etc.. ergo: veel smoesjes om nog even te wachten.
toch begint het bij mij steeds meer te kriebelen... maaaaar.... komt nog bij: ik heb geen vast contract en de kans dat deze komt is klein vanwege een forse reorganisatie. Ik vraag me alleen af in welke mate ik dit daad werkelijk belangrijk moet vinden (vast contract zegt tegenwoordig ook steeds minder...)
Vraag is dus: wat nu? Toegeven aan men kriebels... er gewoon voor gaan?? of toegeven aan mijn ratio en verstand en toch nog ff dat jaartje(s???) wachten??
Graag jullie mening!
Samen zijn we het er ook erg over eens dat we OOIT een keer papa en mama willen worden... maar daar gaat het mij nu eigenlijk om.
wanneer weet je zeker dat je er klaar voor bent?
Hij is intussen de 30 voorbij en voor mij nadert deze snel.
We hebben alle 2 een drukke baan, veel kilometers rijden, veel van huis, vrienden, studie, familie, etc, etc, etc.. ergo: veel smoesjes om nog even te wachten.
toch begint het bij mij steeds meer te kriebelen... maaaaar.... komt nog bij: ik heb geen vast contract en de kans dat deze komt is klein vanwege een forse reorganisatie. Ik vraag me alleen af in welke mate ik dit daad werkelijk belangrijk moet vinden (vast contract zegt tegenwoordig ook steeds minder...)
Vraag is dus: wat nu? Toegeven aan men kriebels... er gewoon voor gaan?? of toegeven aan mijn ratio en verstand en toch nog ff dat jaartje(s???) wachten??
Graag jullie mening!
zaterdag 11 februari 2012 om 23:48
Je weet nooit hoe het zal lopen. Ten eerste moet je menstruatie maar meteen goed zijn. Ten tweede moet je maar net snel zwanger zijn. Vruchtbaar zijn.
Ten derde duurt het normaal gesproken 9 maanden voordat het kind geboren word.
Je kan het niet echt plannen en ik vind dat je het moet doen wanneer het goed voelt.
Ten derde duurt het normaal gesproken 9 maanden voordat het kind geboren word.
Je kan het niet echt plannen en ik vind dat je het moet doen wanneer het goed voelt.
zaterdag 11 februari 2012 om 23:49
Je had dus ook al voor jezelf besloten om te blijven werken na de geboorte van je kindje(s)?
Wie weet kijk je straks na dat koppie van je pasgeboren kindje en wordt je overvallen door moedergevoelens tot aan de bovenste plank en wil je wel voorlopig thuis blijven?
Als het met het salaris van een persoon(je partner) ook allemaal haalbare kaart is ivm met kosten van hypotheek ed zou ik zeggen ga ervoor.
Wie weet kijk je straks na dat koppie van je pasgeboren kindje en wordt je overvallen door moedergevoelens tot aan de bovenste plank en wil je wel voorlopig thuis blijven?
Als het met het salaris van een persoon(je partner) ook allemaal haalbare kaart is ivm met kosten van hypotheek ed zou ik zeggen ga ervoor.
zaterdag 11 februari 2012 om 23:50
zaterdag 11 februari 2012 om 23:51
quote:scamp schreef op 11 februari 2012 @ 23:48:
Je weet nooit hoe het zal lopen. Ten eerste moet je menstruatie maar meteen goed zijn. Ten tweede moet je maar net snel zwanger zijn. Vruchtbaar zijn.
Ten derde duurt het normaal gesproken 9 maanden voordat het kind geboren word.
Je kan het niet echt plannen en ik vind dat je het moet doen wanneer het goed voelt.
Dus ik zeg: doen!
*waarschuwt nogmaals dat je van mij niets moet aannemen.*
Je weet nooit hoe het zal lopen. Ten eerste moet je menstruatie maar meteen goed zijn. Ten tweede moet je maar net snel zwanger zijn. Vruchtbaar zijn.
Ten derde duurt het normaal gesproken 9 maanden voordat het kind geboren word.
Je kan het niet echt plannen en ik vind dat je het moet doen wanneer het goed voelt.
Dus ik zeg: doen!
*waarschuwt nogmaals dat je van mij niets moet aannemen.*
zondag 12 februari 2012 om 03:58
Toch even een ander geluid...
Er voor open staan, het willen en die kriebels hebben, dat is denk ik stap 1. Onmisbaar en essentieel. Het doen is een tweede. Ik vind het te makkelijk geroepen: je hebt het gevoel dus ga ervoor!
Een kind verandert heel veel in je leven. Probeer een goede afweging te maken van wat er voor nodig is om het kind een fijne jeugd te geven. Weeg vervolgens af of je bereid bent die stappen (die concessies) te doen. Een kind krijgen is immers een makkie, de uitdaging begint als het kind geboren wordt.
Er voor open staan, het willen en die kriebels hebben, dat is denk ik stap 1. Onmisbaar en essentieel. Het doen is een tweede. Ik vind het te makkelijk geroepen: je hebt het gevoel dus ga ervoor!
Een kind verandert heel veel in je leven. Probeer een goede afweging te maken van wat er voor nodig is om het kind een fijne jeugd te geven. Weeg vervolgens af of je bereid bent die stappen (die concessies) te doen. Een kind krijgen is immers een makkie, de uitdaging begint als het kind geboren wordt.
zondag 12 februari 2012 om 08:59
Wij hebben gewacht tot we er beiden aan toe waren. Werk, woning, hypotheek hebben wij nooit laten meewegen. Ik was er op mijn 26e wel klaar voor echter mijn man niet. Dat heeft nog 2 jaar geduurd. Ook wij wisten altijd dat we kinderen zouden willen.
Toen we er voor gingen lukte het niet meteen. Het heeft ruim 2 jaar geduurd voordat ik zwanger was.
En je werk is nooit zeker. Het bedrijf waar mijn man werkte is afgelopen zomer failliet gegaan. Gelukkig had hij snel ander werk, maar daar zit altijd een onzekere factor in.
De belangrijkste factor vind ik dat je er beiden emotioneel klaar voor bent. De rest komt dan vanzelf.
Toen we er voor gingen lukte het niet meteen. Het heeft ruim 2 jaar geduurd voordat ik zwanger was.
En je werk is nooit zeker. Het bedrijf waar mijn man werkte is afgelopen zomer failliet gegaan. Gelukkig had hij snel ander werk, maar daar zit altijd een onzekere factor in.
De belangrijkste factor vind ik dat je er beiden emotioneel klaar voor bent. De rest komt dan vanzelf.
