Psyche
alle pijlers
Waar heb ik toch last van?
dinsdag 14 februari 2012 om 22:56
Ik worstel al zo`n 15 jaar met mezelf. Rond mijn 18 had ik veel last van borderline verschijnselen en paranoide verschijnselen. Bij psych gelopen maar dan vond ik het opeens weer welletjes omdat ik me weer een tijdje goed voelde.
Zo modder ik nu al een jaar of 10 aan. Er zijn dagen dat het prima gaat,dan ga ik hardlopen,lijnen,is mn huis opgeruimd en een week later zie ik alles weer niet zitten. Ben niet depressief want kan nog steeds van leuke dingen genieten maar er hoeft maar iets te gebeuren en ik dan is alles weer k*t (sorrie voor mn taalgebruik).
Ik ben heel onzeker,voel me constant schuldig tegenover mijn kinderen (vind mezelf geen leuke moeder),alles verloopt ook altijd zo chaotisch. Dan ben ik weer te laat mn bed uit of mn huis is een troep,of loop heel de dag te haasten terwijl ik me aan het eind van de dag afvraag wat ik nou eigenlijk gedaan heb die dag. als er iemand opeens voor mn deur staat is het meestal een rommel terwijl ik voor mn gevoel de hele dag aan het opruimen ben.
Er gaat nooit eens een dag voorbij zonder dat ik pieker o.d.
Ben al meerdere keren bij een psycholoog geweest,ze zeggen dat ik een persoonlijkheidsstoornis heb a.o. Dus van alles en nog wat?
Ik ben al een paar keer aan anti depressiva begonnen maar daar word ik zo moe van dat ik me dan weer schuldig voel omdat ik dan zo moe ben en het wel zonder die troep moet kunnen van mezelf.
Het is een lang verhaal,ik weet gewoon niet meer wat te doen. Durf niet meer naar mn huisarts omdat die dan ook vast denkt; heb je haar weer.
Iemand die dit herkent of tips heeft?
Zo modder ik nu al een jaar of 10 aan. Er zijn dagen dat het prima gaat,dan ga ik hardlopen,lijnen,is mn huis opgeruimd en een week later zie ik alles weer niet zitten. Ben niet depressief want kan nog steeds van leuke dingen genieten maar er hoeft maar iets te gebeuren en ik dan is alles weer k*t (sorrie voor mn taalgebruik).
Ik ben heel onzeker,voel me constant schuldig tegenover mijn kinderen (vind mezelf geen leuke moeder),alles verloopt ook altijd zo chaotisch. Dan ben ik weer te laat mn bed uit of mn huis is een troep,of loop heel de dag te haasten terwijl ik me aan het eind van de dag afvraag wat ik nou eigenlijk gedaan heb die dag. als er iemand opeens voor mn deur staat is het meestal een rommel terwijl ik voor mn gevoel de hele dag aan het opruimen ben.
Er gaat nooit eens een dag voorbij zonder dat ik pieker o.d.
Ben al meerdere keren bij een psycholoog geweest,ze zeggen dat ik een persoonlijkheidsstoornis heb a.o. Dus van alles en nog wat?
Ik ben al een paar keer aan anti depressiva begonnen maar daar word ik zo moe van dat ik me dan weer schuldig voel omdat ik dan zo moe ben en het wel zonder die troep moet kunnen van mezelf.
Het is een lang verhaal,ik weet gewoon niet meer wat te doen. Durf niet meer naar mn huisarts omdat die dan ook vast denkt; heb je haar weer.
Iemand die dit herkent of tips heeft?
dinsdag 14 februari 2012 om 23:10
dinsdag 14 februari 2012 om 23:39
Je beschrijft dat je er tegen op ziet naar de huisarts te gaan. Jouw huisarts heeft als taak zijn klanten/patienten/clienten te helpen en ondersteunen. Je beschrijft zelf al dat je in een moeilijke situatie zit, waaruit niet duidelijk is onder welk "kopje" of "diagnose" deze nu precies valt, daarnaast heb je ook nog wat problemen hiernaast.
Jouw situatie is erg complex en jouw huisarts is er voor ondersteuning hierin. Als het jou helpt om elke week naar de HA te gaan, moet je dit gewoon doen! Het is zijn beroep!! Als hij dit niet meer aan kan, zal hij je doorverwijzen naar iemand anders die dit wel kan. Vaak heeft dit overigens met tijdgebrek te maken. Ook heeft de HA niet alle kennis over psychologische en psychiatrische problematiek, dus zal hij je zeer waarschijnlijk (weer) doorverwijzen. Laat je echter hierdoor niet uit het veld slaan - op een bepaald punt zul je een therapeut vinden die bij je past. Houdt er rekening mee dat een therapeut nooit alleen maar aardig kan zijn, dus houd ook in moeilijke tijden nog even vol. Het beste is om je klacht met de therapeut te bespreken. Op die manier worden jullie gesprekken alleen maar beter!! De therapeut is hierop getraint, dus daar hoef je niet bang voor te zijn. Als je dit niet wilt, kun je ook weer naar de HA om daar je klacht voor te leggen.
Dus Madski: Ga gewoon naar die huisarts. Jij hebt er alle recht op!
Jouw situatie is erg complex en jouw huisarts is er voor ondersteuning hierin. Als het jou helpt om elke week naar de HA te gaan, moet je dit gewoon doen! Het is zijn beroep!! Als hij dit niet meer aan kan, zal hij je doorverwijzen naar iemand anders die dit wel kan. Vaak heeft dit overigens met tijdgebrek te maken. Ook heeft de HA niet alle kennis over psychologische en psychiatrische problematiek, dus zal hij je zeer waarschijnlijk (weer) doorverwijzen. Laat je echter hierdoor niet uit het veld slaan - op een bepaald punt zul je een therapeut vinden die bij je past. Houdt er rekening mee dat een therapeut nooit alleen maar aardig kan zijn, dus houd ook in moeilijke tijden nog even vol. Het beste is om je klacht met de therapeut te bespreken. Op die manier worden jullie gesprekken alleen maar beter!! De therapeut is hierop getraint, dus daar hoef je niet bang voor te zijn. Als je dit niet wilt, kun je ook weer naar de HA om daar je klacht voor te leggen.
Dus Madski: Ga gewoon naar die huisarts. Jij hebt er alle recht op!
woensdag 15 februari 2012 om 17:01
Heel schrijnend dit, ik wens je sterkte. Misschien kan iemand van maatschappelijk werk je helpen wat meer structuur in je leven te brengen? Ik vind het zo erg dat jij je misschien wel helemaal ten onrechte drukmaakt om een aandoening die je helemaal niet hebt.
Nederland, het land van de etiketten. Grrr!!!
Nederland, het land van de etiketten. Grrr!!!
woensdag 15 februari 2012 om 17:04
