even teveel
donderdag 1 maart 2012 om 22:16
Hallo allemaal,
Ik zit nu ruim een jaar in een scheidings procedure, wat duurt dat allemaal ontzettend lang en is het ellendig.
Ik had nooit gedacht dat er zo´n enorme bak ellende over mij heen zou komen.
Nu heb ik sinds een paar maanden een fantastische, nieuwe liefde. Een wereldvent.
En die ligt nu op de intensive care.
Vreselijk!
Er is vooruitgang maar de weg naar volledige genezing gaat lang duren.
En ik vind het zo heftig. Ik kan er niet elke dag heen in verband met de zorg voor mijn kinderen en de afstand.
Vandaag voor het eerst niet geweest ivm werk en ik voel mij zo schuldig. Hij heeft waarschijnlijk niet eens door dat ik er niet ben maar jemig, dit voelt zo klote.Ik wil er zo graag voor hem zijn. Zijn hand vasthouden. Zeggen dat alles goed komt.
Het voelt nu alsof er teveel op mijn schouders terecht komt dan ik kan dragen. Iedereen zegt wees maar sterk maar soms lukt dat gewoon niet. Barst vanuit het niets in tranen uit.
Heb geen idee wat ik met dit topic wil. Misschien ook wel. Even van mij afschrijven, toegeven aan de emoties?
Het is moeilijk om altijd sterk te blijven.
Ik zit nu ruim een jaar in een scheidings procedure, wat duurt dat allemaal ontzettend lang en is het ellendig.
Ik had nooit gedacht dat er zo´n enorme bak ellende over mij heen zou komen.
Nu heb ik sinds een paar maanden een fantastische, nieuwe liefde. Een wereldvent.
En die ligt nu op de intensive care.
Vreselijk!
Er is vooruitgang maar de weg naar volledige genezing gaat lang duren.
En ik vind het zo heftig. Ik kan er niet elke dag heen in verband met de zorg voor mijn kinderen en de afstand.
Vandaag voor het eerst niet geweest ivm werk en ik voel mij zo schuldig. Hij heeft waarschijnlijk niet eens door dat ik er niet ben maar jemig, dit voelt zo klote.Ik wil er zo graag voor hem zijn. Zijn hand vasthouden. Zeggen dat alles goed komt.
Het voelt nu alsof er teveel op mijn schouders terecht komt dan ik kan dragen. Iedereen zegt wees maar sterk maar soms lukt dat gewoon niet. Barst vanuit het niets in tranen uit.
Heb geen idee wat ik met dit topic wil. Misschien ook wel. Even van mij afschrijven, toegeven aan de emoties?
Het is moeilijk om altijd sterk te blijven.
donderdag 1 maart 2012 om 22:26
Ach Linton, altijd sterk blijven kan en hoeft helemaal niet! Sterkter nog, wanneer je je groot gaat houden komt er vroeg of laat een moment dat je knakt.
Een potje flink huilen lucht soms enorm op (evenals van je afschrijven)
Dus, gooi het eruit, adem diep, veeg je tranen af en probeer weer door te gaan.
Weet verder niet wat ik tegen je moet zeggen, wens je veel sterkte voor de komende periode!
Een potje flink huilen lucht soms enorm op (evenals van je afschrijven)
Dus, gooi het eruit, adem diep, veeg je tranen af en probeer weer door te gaan.
Weet verder niet wat ik tegen je moet zeggen, wens je veel sterkte voor de komende periode!
donderdag 1 maart 2012 om 22:35
Wat zijn jullie lief!
Ik heb maandag heel hard gehuild! En nu voelt het alsof ik op slot zit.
Ik mis hem, zijn sms'jes 's ochtends heel vroeg voordat hij naar zijn werk ging. Kan hem niet even bellen.
En dat is niet eens echt belangrijk. Het belangrijkste is dat hij beter word, kan herstellen.
En die scheiding die niet opschiet, word er moedeloos van!
Had deze week mijn advocaat moeten bellen maar heb er geen energie voor.
Dank voor de knuffels, voelt goed.
Ik heb maandag heel hard gehuild! En nu voelt het alsof ik op slot zit.
Ik mis hem, zijn sms'jes 's ochtends heel vroeg voordat hij naar zijn werk ging. Kan hem niet even bellen.
En dat is niet eens echt belangrijk. Het belangrijkste is dat hij beter word, kan herstellen.
En die scheiding die niet opschiet, word er moedeloos van!
Had deze week mijn advocaat moeten bellen maar heb er geen energie voor.
Dank voor de knuffels, voelt goed.
donderdag 1 maart 2012 om 22:54