Psyche
alle pijlers
vriend met psychische problemen
dinsdag 13 maart 2012 om 10:35
Ik ben sinds 2 jaar samen met een jongen die altijd midden in het leven stond, druk sociaal leven en er graag op uit trok om leuke dingen te doen. 4 maanden geleden hebben we samen besloten om samen te gaan wonen. Hij wilde dit erg graag. Ik had er in het begin wat moeite mee om mijn eigen plekje op te geven maar sinds 2,5 maand wonen we samen. Nu is er alleen een ander probleem ontstaan. Mijn vriend is veranderd in een soort kluizenaar. Hij heeft geen contact meer met zijn vrienden. Als ze proberen contact proberen op te nemen reageert hij niet. Hij gaat nog wel naar zijn werk maar buiten dat heeft hij alleen contact met mij en zijn ouders. Ik heb geprobeerd er met hem over te praten dat is 1 maand geleden gelukt en toen gaf hij wel aan dat het minder ging en hij wat rust wilde. En daarom geen contact met zijn vrienden wilde. Nu zijn we een maand verder en heeft hij het weekend verteld niet meer verder met mij te willen. Hij denkt dat ik zijn oorzaak van zijn problemen maar ondertussen raakt hij steeds verder in de put en nog meer geïsoleerd. Ik en zijn ouders hebben ook besproken met hem om een keer met iemand te gaan praten over zijn problemen. Hij vindt het niet nodig en het is allemaal zo erg niet. Hij wil dus niet geholpen worden. Ik voel me machteloos. Hij negeert me sinds dit weekend en ook zijn ouders wil hij niet spreken.
dinsdag 13 maart 2012 om 10:42
Wat een vredelijke situatie. Als hij zelf het probleem niet erkend of geen hulp wil is er niet zoveel dat je kunt doen ben ik bang. Zelf je problemen willen aanpakken is de belangrijkste voorwaarde voor vrijwillige hulp.
Wat je wel kunt doen is heel goed om jezelf denken. Maak voor jezelf je grenzen duidelijk, wat wil je wel en wat wil je niet? ga niet mee in zijn ziekte maar blijf genieten van het leven.
Hij heeft aangegeven niet verder te willen met jullie relatie? Betekend dit dan ook daadwerkelijk dat jullie met de relatie stoppen? Zo ja, dan zou ik inpakken en wegwezen. Grote kans dat je vanuit een andere positie wel goed contact met hem kunt hebben.
In elk geval wens ik je heel veel sterkte.
Wat je wel kunt doen is heel goed om jezelf denken. Maak voor jezelf je grenzen duidelijk, wat wil je wel en wat wil je niet? ga niet mee in zijn ziekte maar blijf genieten van het leven.
Hij heeft aangegeven niet verder te willen met jullie relatie? Betekend dit dan ook daadwerkelijk dat jullie met de relatie stoppen? Zo ja, dan zou ik inpakken en wegwezen. Grote kans dat je vanuit een andere positie wel goed contact met hem kunt hebben.
In elk geval wens ik je heel veel sterkte.
dinsdag 13 maart 2012 om 10:45
Wat vreemd! Eerst wil hij juist samenwonen en daarna maakt hij het uit? Lastig allemaal. Tja, als hij niet verder wilt zou ik m'n spullen pakken en gaan. Wie weet komt het dan uiteindelijk toch nog goed. (??) Maar blijf wel aan jezelf denken en blijf zelf lekker van het leven genieten en mensen ontmoeten e.d.. Hij heeft psychische problemen. Laten dat niet jouw problemen worden.
Héél veel sterkte.
Héél veel sterkte.
dinsdag 13 maart 2012 om 10:46
Ik zou ook weggaan. Dat is zijn keuze, je kunt niet in een relatie blijven tegen de wil van de ander in, ook niet als diegene op dat moment niet zichzelf lijkt. Ik zou me als ik jou was nu ook concentreren op mezelf. Kun je wel ergens naartoe?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 13 maart 2012 om 10:49
Ik geloof dat je zo'n dip pas een depressie mag noemen als het langer dan een maand of zes aanhoudt (correct me if I'm wrong!).
Het lijkt er dus op dat hij niet erg gelukkig is, aangezien (zoals ik het lees) zijn teneergeslagenheid pas is ontstaan sinds jullie samenwonen. Is er daarbuiten iets anders ingrijpend veranderd? Op zijn werk? In zijn vriendengroep?
Ik zou zijn woorden serieus nemen en hem vertellen dat als hij wil dat je gaat, je zal gaan. Niet lekker in zijn vel of niet is geen reden om jou buiten te sluiten en heen en weer te slingeren. Zeg hem dat je er voor hem bent als hij je nodig heeft maar dat je wel respect van hem verwacht als zijn vriendin zijnde.
Het lijkt er dus op dat hij niet erg gelukkig is, aangezien (zoals ik het lees) zijn teneergeslagenheid pas is ontstaan sinds jullie samenwonen. Is er daarbuiten iets anders ingrijpend veranderd? Op zijn werk? In zijn vriendengroep?
Ik zou zijn woorden serieus nemen en hem vertellen dat als hij wil dat je gaat, je zal gaan. Niet lekker in zijn vel of niet is geen reden om jou buiten te sluiten en heen en weer te slingeren. Zeg hem dat je er voor hem bent als hij je nodig heeft maar dat je wel respect van hem verwacht als zijn vriendin zijnde.
dinsdag 13 maart 2012 om 11:09
Wonen jullie samen in zijn of in jouw huis?
Indien het jouw huis is dan lijkt het me logisch dat hij vertrekt en niet jij.
Depressief zijn is zwaar voor degene die de depressie treft maar zeker ook voor de mensen om hen heen.
Vergeet jezelf dus vooral niet en laat je niet teveel in die negatieve spiraal meeslepen.
Indien het jouw huis is dan lijkt het me logisch dat hij vertrekt en niet jij.
Depressief zijn is zwaar voor degene die de depressie treft maar zeker ook voor de mensen om hen heen.
Vergeet jezelf dus vooral niet en laat je niet teveel in die negatieve spiraal meeslepen.
dinsdag 13 maart 2012 om 11:20
we wonen samen in zijn huis. Ik heb 2 nachten bij mijn ouders geslapen en heb afgelopen nacht weer thuis geslapen en hij op de bank. Hij zegt inderdaad dat onze realtie over is. En ik twijfel eraan of ik zelf wel verder wil op deze manier. Ik zou bij mijn ouders kunnen gaan "wonen". Maar ik vind dat ook moeilijk want dan kan hij zich volledig isoleren en dat lijkt me helemaal niet goed. Ik probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen met vrienden en werk onreglmatig dus we zijn niet vaak samen thuis dus probeer het toch nog ff vol te houden bij hem te blijven wonen.
dinsdag 13 maart 2012 om 11:27
quote:teenslipper09 schreef op 13 maart 2012 @ 11:20:
we wonen samen in zijn huis. Ik heb 2 nachten bij mijn ouders geslapen en heb afgelopen nacht weer thuis geslapen en hij op de bank. Hij zegt inderdaad dat onze realtie over is. En ik twijfel eraan of ik zelf wel verder wil op deze manier. Ik zou bij mijn ouders kunnen gaan "wonen". Maar ik vind dat ook moeilijk want dan kan hij zich volledig isoleren en dat lijkt me helemaal niet goed. Ik probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen met vrienden en werk onreglmatig dus we zijn niet vaak samen thuis dus probeer het toch nog ff vol te houden bij hem te blijven wonen.
Dat is dan altijd nog zijn eigen keuze en verantwoordelijkheid en niet de jouwe.!
Evenals het ook zijn keuze en verantwoordelijkheid is om geen hulp te willen zoeken.
Als wat hem betreft de relatie over is dan zou ik geen dag langer daar blijven en zo snel mogelijk andere woonruimte zoeken.
we wonen samen in zijn huis. Ik heb 2 nachten bij mijn ouders geslapen en heb afgelopen nacht weer thuis geslapen en hij op de bank. Hij zegt inderdaad dat onze realtie over is. En ik twijfel eraan of ik zelf wel verder wil op deze manier. Ik zou bij mijn ouders kunnen gaan "wonen". Maar ik vind dat ook moeilijk want dan kan hij zich volledig isoleren en dat lijkt me helemaal niet goed. Ik probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen met vrienden en werk onreglmatig dus we zijn niet vaak samen thuis dus probeer het toch nog ff vol te houden bij hem te blijven wonen.
Dat is dan altijd nog zijn eigen keuze en verantwoordelijkheid en niet de jouwe.!
Evenals het ook zijn keuze en verantwoordelijkheid is om geen hulp te willen zoeken.
Als wat hem betreft de relatie over is dan zou ik geen dag langer daar blijven en zo snel mogelijk andere woonruimte zoeken.
dinsdag 13 maart 2012 om 11:33
quote:superstar_2 schreef op 13 maart 2012 @ 11:27:
Dat is dan altijd nog zijn eigen keuze en verantwoordelijkheid en niet de jouwe.!
Evenals het ook zijn keuze en verantwoordelijkheid is om geen hulp te willen zoeken.
Als wat hem betreft de relatie over is dan zou ik geen dag langer daar blijven en zo snel mogelijk andere woonruimte zoeken.Eens. Het is zijn keuze om de relatie te verbreken, de consequentie daarvan is dat jij er dus niet meer voor hem bent. Dat is niet iets waar jij je schuldig om moet voelen. Concentreer jij je nou maar op jezelf en blijf je niet wegcijferen zelfs nu hij je wegduwt. Jij hebt op dit moment ook je eigen verdriet, het is niet niks als na twee jaar je relatie uitgaat. Denk ook aan jezelf.
Dat is dan altijd nog zijn eigen keuze en verantwoordelijkheid en niet de jouwe.!
Evenals het ook zijn keuze en verantwoordelijkheid is om geen hulp te willen zoeken.
Als wat hem betreft de relatie over is dan zou ik geen dag langer daar blijven en zo snel mogelijk andere woonruimte zoeken.Eens. Het is zijn keuze om de relatie te verbreken, de consequentie daarvan is dat jij er dus niet meer voor hem bent. Dat is niet iets waar jij je schuldig om moet voelen. Concentreer jij je nou maar op jezelf en blijf je niet wegcijferen zelfs nu hij je wegduwt. Jij hebt op dit moment ook je eigen verdriet, het is niet niks als na twee jaar je relatie uitgaat. Denk ook aan jezelf.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 13 maart 2012 om 12:02
quote:blogbabe schreef op 13 maart 2012 @ 10:45:
Wat vreemd! Eerst wil hij juist samenwonen en daarna maakt hij het uit? Lastig allemaal. Tja, als hij niet verder wilt zou ik m'n spullen pakken en gaan. Wie weet komt het dan uiteindelijk toch nog goed. (??) Maar blijf wel aan jezelf denken en blijf zelf lekker van het leven genieten en mensen ontmoeten e.d.. Hij heeft psychische problemen. Laten dat niet jouw problemen worden.
Héél veel sterkte.mee eens!
Wat vreemd! Eerst wil hij juist samenwonen en daarna maakt hij het uit? Lastig allemaal. Tja, als hij niet verder wilt zou ik m'n spullen pakken en gaan. Wie weet komt het dan uiteindelijk toch nog goed. (??) Maar blijf wel aan jezelf denken en blijf zelf lekker van het leven genieten en mensen ontmoeten e.d.. Hij heeft psychische problemen. Laten dat niet jouw problemen worden.
Héél veel sterkte.mee eens!
dinsdag 13 maart 2012 om 12:10
quote:Susan schreef op 13 maart 2012 @ 11:33:
[...]
Eens. Het is zijn keuze om de relatie te verbreken, de consequentie daarvan is dat jij er dus niet meer voor hem bent. Dat is niet iets waar jij je schuldig om moet voelen. Concentreer jij je nou maar op jezelf en blijf je niet wegcijferen zelfs nu hij je wegduwt. Jij hebt op dit moment ook je eigen verdriet, het is niet niks als na twee jaar je relatie uitgaat. Denk ook aan jezelf.Nou dit dus,helemaal mee eens..
[...]
Eens. Het is zijn keuze om de relatie te verbreken, de consequentie daarvan is dat jij er dus niet meer voor hem bent. Dat is niet iets waar jij je schuldig om moet voelen. Concentreer jij je nou maar op jezelf en blijf je niet wegcijferen zelfs nu hij je wegduwt. Jij hebt op dit moment ook je eigen verdriet, het is niet niks als na twee jaar je relatie uitgaat. Denk ook aan jezelf.Nou dit dus,helemaal mee eens..
dinsdag 13 maart 2012 om 13:25
quote:teenslipper09 schreef op 13 maart 2012 @ 11:20:
we wonen samen in zijn huis. Ik heb 2 nachten bij mijn ouders geslapen en heb afgelopen nacht weer thuis geslapen en hij op de bank. Hij zegt inderdaad dat onze realtie over is. En ik twijfel eraan of ik zelf wel verder wil op deze manier. Als hij zegt dat het over is, hoef je toch niet meer te twijfelen? Dan heeft hij toch besloten? (hoe hard dat ook is)
we wonen samen in zijn huis. Ik heb 2 nachten bij mijn ouders geslapen en heb afgelopen nacht weer thuis geslapen en hij op de bank. Hij zegt inderdaad dat onze realtie over is. En ik twijfel eraan of ik zelf wel verder wil op deze manier. Als hij zegt dat het over is, hoef je toch niet meer te twijfelen? Dan heeft hij toch besloten? (hoe hard dat ook is)
