Overig
alle pijlers
Nog mensen online? Heb echt HULP nodig...
zaterdag 24 maart 2012 om 03:09
Heee...
Ik weet niet exact wat ik met mijn verhaal wil. Misschien een mening, schop onder mijn kont. Maar ik heb even hulp of een woord nodig van iemand die in hetzelfde schuitje heeft gezeten.
Ik vang, nou.. ving... sinds eind december *naam hondje* op, uit een asiel in Belgie. Fantastische hond met een nare geschiedenis. Gebruikt als fokteefje. Ze leefde hier op, was gelukkig. Maakte mensen en hondenvriendjes. Leerde het leven kennen.
Anyhoe, na een maand bij ons vond er een gevecht plaats tussen haar en *naam hondje* waarbij *hondje* flink gewond raakte. Ik ben ze toen gaan scheiden. Een aantal weken daarna hebben ze wéér gevochten. Daar ben ik tussen gesprongen en heb mij flink verwond, *hondje uit B* heeft mij gebeten en geschud. Politie erbij geweest, ik afgevoerd naar het ziekenhuis. Dit grapje heeft mij mijn linkerduim gekost. Hij zit er nog, maar doet het niet meer. Komt ook nooit meer goed. Maar je weet misschien, mijn hart is groot. Na dit incident heb ik een notitie gekregen bij de gemeente, bij nog een incident zou ik maatregelen moeten treffen. Mijn broertje werkte toen nog voor de recherche en vertelde mij dat er ook melding was gemaakt bij Buro Jeugdzorg omdat *naam dochter* al eens een ongeluk heeft gehad met een andere hond.. Een bak ellende dus. Ik heb gevochten als een leeuw, geprobeerd de melding weg te krijgen. *naam hond* haar naam te zuiveren, ik wilde deze problemen niet en vond ook niet dat ze dit verdiende. * hondje* gedroeg zich 9 van de tien keer fantastisch. Ik hield en hou van haar. Ik kon met haar fietsen, haar meenemen uit eten, gedroeg zich super ook naar mensen...
Tot gisteren.
Ze was uit de gang ontsnapt, losgeraakt. Ondanks alle maatregelen. Ik hield haar aangebonden aan de verwarming, met een mand en water en de gangdeur dicht.
Ze heeft * naam hondje* bijna doodgebeten, al zal ik nooit weten wat er precies is gebeurd. Ik ben gisteren dus met haar bij de DA terechtgekomen. Resultaat is een aangenaaid oor, 12 nietjes... drains in haar kop.
Ik heb * naam hond* vanmorgen in laten slapen.
En God, God wat heb ik het moeilijk. Ik blijf maar twijfelen over mijn besluit. Maar ik heb het genomen omdat ik haar niet kon houden en de onzekerheid niet aankon als ik haar zou herplaatsen. Waar zou ze terechtkomen? Zouden mensen haar begrijpen? Als ik dit niet zou doen, dan zou Jeugdzorg of de politie komen en zij de beslissing nemen.
De mensen om mij heen snappen mijn besluit. Hadden het misschien eerder gedaan. Maar waarom voelt het dan niet goed? Ik voel me schuldig, wil dat ik de tijd kon terugdraaien. Ik mis haar nu al.
Pfff.
Sorry voor mij enorme verhaal. Ik heb even steun, een mening, wat dan ook nodig van andere Dierenbaasjes...
Liefs,
een heel verdrietige en onzekere Nassie
Ik weet niet exact wat ik met mijn verhaal wil. Misschien een mening, schop onder mijn kont. Maar ik heb even hulp of een woord nodig van iemand die in hetzelfde schuitje heeft gezeten.
Ik vang, nou.. ving... sinds eind december *naam hondje* op, uit een asiel in Belgie. Fantastische hond met een nare geschiedenis. Gebruikt als fokteefje. Ze leefde hier op, was gelukkig. Maakte mensen en hondenvriendjes. Leerde het leven kennen.
Anyhoe, na een maand bij ons vond er een gevecht plaats tussen haar en *naam hondje* waarbij *hondje* flink gewond raakte. Ik ben ze toen gaan scheiden. Een aantal weken daarna hebben ze wéér gevochten. Daar ben ik tussen gesprongen en heb mij flink verwond, *hondje uit B* heeft mij gebeten en geschud. Politie erbij geweest, ik afgevoerd naar het ziekenhuis. Dit grapje heeft mij mijn linkerduim gekost. Hij zit er nog, maar doet het niet meer. Komt ook nooit meer goed. Maar je weet misschien, mijn hart is groot. Na dit incident heb ik een notitie gekregen bij de gemeente, bij nog een incident zou ik maatregelen moeten treffen. Mijn broertje werkte toen nog voor de recherche en vertelde mij dat er ook melding was gemaakt bij Buro Jeugdzorg omdat *naam dochter* al eens een ongeluk heeft gehad met een andere hond.. Een bak ellende dus. Ik heb gevochten als een leeuw, geprobeerd de melding weg te krijgen. *naam hond* haar naam te zuiveren, ik wilde deze problemen niet en vond ook niet dat ze dit verdiende. * hondje* gedroeg zich 9 van de tien keer fantastisch. Ik hield en hou van haar. Ik kon met haar fietsen, haar meenemen uit eten, gedroeg zich super ook naar mensen...
Tot gisteren.
Ze was uit de gang ontsnapt, losgeraakt. Ondanks alle maatregelen. Ik hield haar aangebonden aan de verwarming, met een mand en water en de gangdeur dicht.
Ze heeft * naam hondje* bijna doodgebeten, al zal ik nooit weten wat er precies is gebeurd. Ik ben gisteren dus met haar bij de DA terechtgekomen. Resultaat is een aangenaaid oor, 12 nietjes... drains in haar kop.
Ik heb * naam hond* vanmorgen in laten slapen.
En God, God wat heb ik het moeilijk. Ik blijf maar twijfelen over mijn besluit. Maar ik heb het genomen omdat ik haar niet kon houden en de onzekerheid niet aankon als ik haar zou herplaatsen. Waar zou ze terechtkomen? Zouden mensen haar begrijpen? Als ik dit niet zou doen, dan zou Jeugdzorg of de politie komen en zij de beslissing nemen.
De mensen om mij heen snappen mijn besluit. Hadden het misschien eerder gedaan. Maar waarom voelt het dan niet goed? Ik voel me schuldig, wil dat ik de tijd kon terugdraaien. Ik mis haar nu al.
Pfff.
Sorry voor mij enorme verhaal. Ik heb even steun, een mening, wat dan ook nodig van andere Dierenbaasjes...
Liefs,
een heel verdrietige en onzekere Nassie
zaterdag 24 maart 2012 om 03:35
Ik ben nog net op... Wellicht laatste comment ooit die ik nog maak ook Ik denk dat je het enige juiste hebt gedaan. Nu was het een hondje die de pineut was, de volgende keer misschien een klein kind. Sommige honden zijn gewoon te gevaarlijk zelfs al is ie lief bij het baasje. Je hebt je best gedaan, ook niet zomaar opgegeven toen het de eerste keer mis ging terwijl het slachtoffer notabene jij was.. Voor meeste mensen genoeg reden voor spuitje. Het beestje bleek gewoon te onvoorspelbaar en gevaarlijk. Het voelt niet goed misschien omdat *naam hondje* jouw verantwoordelijkheid was en dat neem je heel serieus en voor je gevoel heb je gefaald. Maar respect, je hebt 100x meer gedaan dan de meeste mensen zouden doen. Sterkte.
edit: srry, niet in hetzelfde schuitje gezeten maar hopelijk wel een steuntje in de rug dit
edit: srry, niet in hetzelfde schuitje gezeten maar hopelijk wel een steuntje in de rug dit
zaterdag 24 maart 2012 om 04:00
zaterdag 24 maart 2012 om 04:00
Ik zei het zonet, en ik ga het nu weer zeggen.
Je hebt goed gehandeld!
Als je haar had herplaatst was er op een gegeven moment een punt gekomen waarop het fout ging. Wellicht had ze een ander teefje aangevallen, misschien was ze eenzaam in een asiel weggestopt omdat ze gevaarlijk is voor andere honden.
Jij hebt haar daarvoor beschermd en hebt haar die rust gegund. Wat is een leven aan een verwarming nou?
Ik kan me voorstellen dat je je schuldig voelt. Maar het is écht niet nodig. Moeilijke beslissingen als deze worden nooit licht gemaakt. En het siert je als mens dat je er zo mee zit. Het is alleen zonde, want voor mij is het alleen maar een bewijs dat je écht het beste voor de hond gekozen hebt.
Overigens is de DA het ook met je eens, anders had hij de hond nooit ingeslapen.
Ik hoop dat je nog een beetje slaap pakt vannacht.
Je hebt goed gehandeld!
Als je haar had herplaatst was er op een gegeven moment een punt gekomen waarop het fout ging. Wellicht had ze een ander teefje aangevallen, misschien was ze eenzaam in een asiel weggestopt omdat ze gevaarlijk is voor andere honden.
Jij hebt haar daarvoor beschermd en hebt haar die rust gegund. Wat is een leven aan een verwarming nou?
Ik kan me voorstellen dat je je schuldig voelt. Maar het is écht niet nodig. Moeilijke beslissingen als deze worden nooit licht gemaakt. En het siert je als mens dat je er zo mee zit. Het is alleen zonde, want voor mij is het alleen maar een bewijs dat je écht het beste voor de hond gekozen hebt.
Overigens is de DA het ook met je eens, anders had hij de hond nooit ingeslapen.
Ik hoop dat je nog een beetje slaap pakt vannacht.
zaterdag 24 maart 2012 om 04:02
quote:Vl43inder schreef op 24 maart 2012 @ 04:00:
Ik vind dat je het juiste hebt gedaan.
Maar effe eerlijk: ik vind dat jij je wel regelmatig in dit soort situaties bevindt eigenlijk gezegd.
En ik snap wel dat dat hoort bij jou als terriervrouwtje maar dat doet mij soms toch, als poezenvrouwtje, de wenkbrauwen rijzen.
Tsjah, lijkt mij juist een kwestie van "iemand moet het vuile werk doen".. Wilde/gevaarlijke/probleem katten komen makkelijker op een boerderij terecht waar ze "hun leven in vrijheid uitleven". Voor honden ligt dat anders.
Iets met "appels en peren vergelijken"..
Ik vind dat je het juiste hebt gedaan.
Maar effe eerlijk: ik vind dat jij je wel regelmatig in dit soort situaties bevindt eigenlijk gezegd.
En ik snap wel dat dat hoort bij jou als terriervrouwtje maar dat doet mij soms toch, als poezenvrouwtje, de wenkbrauwen rijzen.
Tsjah, lijkt mij juist een kwestie van "iemand moet het vuile werk doen".. Wilde/gevaarlijke/probleem katten komen makkelijker op een boerderij terecht waar ze "hun leven in vrijheid uitleven". Voor honden ligt dat anders.
Iets met "appels en peren vergelijken"..
zaterdag 24 maart 2012 om 04:04
Ik had vanmorgen ookal geschreven dat ik het knap vind dat je sowieso een besluit hebt genomen en het niet heb laten voortkabbelen met alle gevolgen vandien.
Degene die dit gedaan heeft is natuurlijk het waardeloos persoon die de hond als fokteef heeft gebruikt. Jij hebt in ieder geval de hond nog een mooie tijd gegeven, dat het niet zo heeft moge lopen als verwacht is onvoorzien geweest.
Maar wat als je dochter in de buurt van het gevecht was geweest, of ze had je andere hond doodgebeten, of, of, of, of, of.
Teveel onzekerheden, je hond en jullie hebben nu rust.
Nu nog alleen verwerken.
Sterkte.
Degene die dit gedaan heeft is natuurlijk het waardeloos persoon die de hond als fokteef heeft gebruikt. Jij hebt in ieder geval de hond nog een mooie tijd gegeven, dat het niet zo heeft moge lopen als verwacht is onvoorzien geweest.
Maar wat als je dochter in de buurt van het gevecht was geweest, of ze had je andere hond doodgebeten, of, of, of, of, of.
Teveel onzekerheden, je hond en jullie hebben nu rust.
Nu nog alleen verwerken.
Sterkte.
zaterdag 24 maart 2012 om 04:28
Lieve nastik, twijfel niet over je besluit hoe veel pijn deze ook doet!
Je hebt alles gedaan wat je kon, wat binnen jouw macht lag en meer en zelfs over die grens heb je je liefde voor haar kunnen strekken!
Ik ken het ras wat je met al jouw liefde opvangt maar al te goed, het is een prachtig ras, verpest door mensen,voor lief genomen, maar door de juiste opvoeding door mensen met het hart voor deze dieren,zoals jij heb je een maatje voor het(zijn/haar) leven!
Lieverd zie het zo ze was een schat van een hond, maar was soms onberekenbaar,je hebt een besluit genomen wat misschien uiteindelijk wel je dochter heeft gered.
Wij hebben thuis ook een super lieverd gehad, zij kwam uit het vechtwereldje, iets wat mijn ouder niet wist tijdens aanschaf omdat het een vrolijke knuffelige schat was( met papieren).
Met andere honden kon ze niet, katten eigenlijk ook niet.
Ze was niewschierig naar onze poes en deze heeft haar toen flink te pakken gekregen met haar nagels, waar op een week later antwoord van de hond volgde, een gat in poes haar hoofd(niks ernstigs gelukkig), maar na verloop van tijd lagen ze samen in de hondenmand!
Na een incident op straat moest ze gemuilkorft worden( ze had een hondje bijna dood gebeten, zij was aangelijn kleine hondjes liepen los, ik vroeg meerdere malen of de man zijn honden die luid blaffend op mijn hond afkwamen terug kon roepen en aanlijnen,hij luisterde niet vondt het niet nodig en binnen een tel was het hondje gepakt en wegeslingerd.)
Ik heb dus niet jouw situatie meegemaakt, maar ik herken wel de liefde voor je hond, ookal is er een soort van 'kronkel' die zomaar ( in haar geval andere honden) getriggerd kan worden.
Angst dat mocht er nog wat gebeuren dat je je maatje voor eeuwig zal moeten missen.
Ik wens je veel sterkte met het te boven komen van de situatie die zich heeft voor gedaan, en natuurlijk met het verlies van jouw lieverd!
Je hebt alles gedaan wat je kon, wat binnen jouw macht lag en meer en zelfs over die grens heb je je liefde voor haar kunnen strekken!
Ik ken het ras wat je met al jouw liefde opvangt maar al te goed, het is een prachtig ras, verpest door mensen,voor lief genomen, maar door de juiste opvoeding door mensen met het hart voor deze dieren,zoals jij heb je een maatje voor het(zijn/haar) leven!
Lieverd zie het zo ze was een schat van een hond, maar was soms onberekenbaar,je hebt een besluit genomen wat misschien uiteindelijk wel je dochter heeft gered.
Wij hebben thuis ook een super lieverd gehad, zij kwam uit het vechtwereldje, iets wat mijn ouder niet wist tijdens aanschaf omdat het een vrolijke knuffelige schat was( met papieren).
Met andere honden kon ze niet, katten eigenlijk ook niet.
Ze was niewschierig naar onze poes en deze heeft haar toen flink te pakken gekregen met haar nagels, waar op een week later antwoord van de hond volgde, een gat in poes haar hoofd(niks ernstigs gelukkig), maar na verloop van tijd lagen ze samen in de hondenmand!
Na een incident op straat moest ze gemuilkorft worden( ze had een hondje bijna dood gebeten, zij was aangelijn kleine hondjes liepen los, ik vroeg meerdere malen of de man zijn honden die luid blaffend op mijn hond afkwamen terug kon roepen en aanlijnen,hij luisterde niet vondt het niet nodig en binnen een tel was het hondje gepakt en wegeslingerd.)
Ik heb dus niet jouw situatie meegemaakt, maar ik herken wel de liefde voor je hond, ookal is er een soort van 'kronkel' die zomaar ( in haar geval andere honden) getriggerd kan worden.
Angst dat mocht er nog wat gebeuren dat je je maatje voor eeuwig zal moeten missen.
Ik wens je veel sterkte met het te boven komen van de situatie die zich heeft voor gedaan, en natuurlijk met het verlies van jouw lieverd!
zaterdag 24 maart 2012 om 04:38
Ik snap dat je heeel verdrietig bent. Wat een hartverscheurende beslissing. MAAR... je hebt het enige juiste gedaan.
Een leven vastgebonden aan de verwarming is niks en herplaatsen kan je deze hond ook niet!Deze hond hapte niet zo maar even, maar is ronduit gevaarlijk!
Ik zou er ook kapot van zijn, hoor! Sterkte.
Een leven vastgebonden aan de verwarming is niks en herplaatsen kan je deze hond ook niet!Deze hond hapte niet zo maar even, maar is ronduit gevaarlijk!
Ik zou er ook kapot van zijn, hoor! Sterkte.
zaterdag 24 maart 2012 om 07:38
zaterdag 24 maart 2012 om 07:48
quote:Nastik schreef op 24 maart 2012 @ 03:09:
ik wilde deze problemen niet en vond ook niet dat ze dit verdiende. * hondje* gedroeg zich 9 van de tien keer fantastisch.
Lieve Nastik, ik begrijp je verdriet. Maar jouw quote die hierboven staat zegt eigenlijk alles: 9 van de 10 keer ging het goed, maar wat gebeurt er die 10e keer? Je hebt veel liefde voor je dieren, dat weet ik en dat begrijp ik (zelf ook hondenbaasje) heel goed. Maar dat jouw duim permanent beschadigd is en dat jouw andere hond nu zwaargewond is door het toedoen van deze hond, is wel een hele ernstige zaak waar je niet te licht over kan en mag denken. In ons dichtbevolkte Nederland moet een hond in staat zijn om enigszins sociaal met andere honden en mensen om te kunnen gaan. Als dat niet lukt omdat de hond dan een gevaar voor anderen kan opleveren, dan is de situatie niet meer houdbaar.
Diep van binnen weet je dat ook en weet je dat je het juiste besluit hebt genomen, het heeft alleen nog even een poosje nodig om tot je door te dringen en je neer te leggen bij dit besluit.
ik wilde deze problemen niet en vond ook niet dat ze dit verdiende. * hondje* gedroeg zich 9 van de tien keer fantastisch.
Lieve Nastik, ik begrijp je verdriet. Maar jouw quote die hierboven staat zegt eigenlijk alles: 9 van de 10 keer ging het goed, maar wat gebeurt er die 10e keer? Je hebt veel liefde voor je dieren, dat weet ik en dat begrijp ik (zelf ook hondenbaasje) heel goed. Maar dat jouw duim permanent beschadigd is en dat jouw andere hond nu zwaargewond is door het toedoen van deze hond, is wel een hele ernstige zaak waar je niet te licht over kan en mag denken. In ons dichtbevolkte Nederland moet een hond in staat zijn om enigszins sociaal met andere honden en mensen om te kunnen gaan. Als dat niet lukt omdat de hond dan een gevaar voor anderen kan opleveren, dan is de situatie niet meer houdbaar.
Diep van binnen weet je dat ook en weet je dat je het juiste besluit hebt genomen, het heeft alleen nog even een poosje nodig om tot je door te dringen en je neer te leggen bij dit besluit.
zaterdag 24 maart 2012 om 08:07
Hee, Nastik.
Wat kut dat je je zo rot voelt. Soms liggen hart en verstand niet op 1 lijn en word je van binnen verscheurt.
Verstand heeft nu de overhand genomen. En ik denk zelf dat dit de enige goede raadgever is geweest.
Ik hoop dat er een hondenhemel is, en dat je lieverd daar nu is. Zonder ruzie, zonder spanning. Maar met veel vrienden en vriendinnen, dat ze samen in een mandje kan slapen, warm en knus tegen elkaar aan. Dat ze kan spelen en ravotten. Dat er hondekoekjes zijn en tennisballetjes.
En dat er veel mensen zijn die van haar houden. En haar knuffelen en aaien. En dat ze het heeeeerlijk vindt.
Wellicht is er een dierenvriend, net als jij, die haar onder haar vleugels neemt. En heel goed voor haar zorgt. En van haar houdt.
En ik denk dat hier op aarde een ander hondje wacht op jou onvoorwaardelijke liefde en toewijding.
Wat kut dat je je zo rot voelt. Soms liggen hart en verstand niet op 1 lijn en word je van binnen verscheurt.
Verstand heeft nu de overhand genomen. En ik denk zelf dat dit de enige goede raadgever is geweest.
Ik hoop dat er een hondenhemel is, en dat je lieverd daar nu is. Zonder ruzie, zonder spanning. Maar met veel vrienden en vriendinnen, dat ze samen in een mandje kan slapen, warm en knus tegen elkaar aan. Dat ze kan spelen en ravotten. Dat er hondekoekjes zijn en tennisballetjes.
En dat er veel mensen zijn die van haar houden. En haar knuffelen en aaien. En dat ze het heeeeerlijk vindt.
Wellicht is er een dierenvriend, net als jij, die haar onder haar vleugels neemt. En heel goed voor haar zorgt. En van haar houdt.
En ik denk dat hier op aarde een ander hondje wacht op jou onvoorwaardelijke liefde en toewijding.
zaterdag 24 maart 2012 om 08:12
Och, arme Nastik toch. Ik had zo erg gehoopt voor je dat de reacties op je topic gisteren je wat meer gerust konden stellen.
Meid echt, je hebt zoveel voor haar gedaan. Met dit hondje is haar leven lang zo vreselijk gesold, jij hebt haar nog een mooie laatste paar maanden met veel liefde gegeven, zelfs je eigen gezondheid in de waagschaal gelegd. Een ander had dat waarschijnlijk niet aangekund, maar jij deed het.
Bedenk dat je alles hebt gegeven, meer kon je niet doen. Je hebt absoluut de juiste beslissing genomen.
Sterkte Nastik, je bent een kanjer!
Meid echt, je hebt zoveel voor haar gedaan. Met dit hondje is haar leven lang zo vreselijk gesold, jij hebt haar nog een mooie laatste paar maanden met veel liefde gegeven, zelfs je eigen gezondheid in de waagschaal gelegd. Een ander had dat waarschijnlijk niet aangekund, maar jij deed het.
Bedenk dat je alles hebt gegeven, meer kon je niet doen. Je hebt absoluut de juiste beslissing genomen.
Sterkte Nastik, je bent een kanjer!
zaterdag 24 maart 2012 om 08:30
Ik ben een echte dierenvriend,maar ik heb één regel bijt mijn hond iemand of één van mijn kinderen dan gaat de hond er geheid uit..
Ik had deze hond dus sowieso al niet in huis genomen..
en ik zou in het vervolg geen dieren opvangen waarvan de herkomst onduidelijk is of als hij moeilijk gedrag vertoond.
je hebt al een melding bij Jeugdzorg aan je broek en bij de politie én de gemeente..
koop dan een hond bij een erkende fokker..
Je kinderen zijn nog altijd belangrijker dan een dier voor je,hoop ik..
Ik had deze hond dus sowieso al niet in huis genomen..
en ik zou in het vervolg geen dieren opvangen waarvan de herkomst onduidelijk is of als hij moeilijk gedrag vertoond.
je hebt al een melding bij Jeugdzorg aan je broek en bij de politie én de gemeente..
koop dan een hond bij een erkende fokker..
Je kinderen zijn nog altijd belangrijker dan een dier voor je,hoop ik..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
zaterdag 24 maart 2012 om 08:34
Voel je niet schuldig! Jij hebt je best gedaan voor deze hond maar iemand anders heeft hem verpest voor hij bij jullie kwam. Dat heb je niet meer recht kunnen breien. Dat is niet jouw schuld! Het is de schuld van degene die de hond verpest heeft.
Ik vind het wel heftig om te lezen dat je de hond wilde houden terwijl je weet dat hij je dochter ook wat kan doen. Dit had heel verkeerd uit kunnen pakken!
Ik snap dat dierenliefde heel ver kan gaan maar de liefde voor mijn kinderen gaat toch net even verder...
Evengoed verdrietig voor je dat het zo heeft moeten eindigen voor deze hond.
Ik vind het wel heftig om te lezen dat je de hond wilde houden terwijl je weet dat hij je dochter ook wat kan doen. Dit had heel verkeerd uit kunnen pakken!
Ik snap dat dierenliefde heel ver kan gaan maar de liefde voor mijn kinderen gaat toch net even verder...
Evengoed verdrietig voor je dat het zo heeft moeten eindigen voor deze hond.
zaterdag 24 maart 2012 om 09:23
Oh Nastik, ik begrijp je helemaal. Ik heb het zelf niet meegemaakt, heb niet eens honden. Maar die liefde voor je dier, de hoop dat het beter wordt, dat het diertje verandert... Ik ken het van een van onze katers. Die heeft ook een behoorlijke kronkel, mensen vragen zich soms af waarom we hem houden.
Het verschil is, dat de kronkel van onze kater handelbaar is (geworden). Helaas zijn er mensen die dieren zo beschadigen, dat er niets te doen is, hoe graag je ook wil.
Ik vind dat je het fantastisch hebt aangepakt. Ik begrijp het verdriet, misschien zelfs de gedachte dat je meer had kunnen doen. Maar lieve Nastik, dat kon simpelweg niet. Je hebt je best gedaan.
Veel sterkte!
Het verschil is, dat de kronkel van onze kater handelbaar is (geworden). Helaas zijn er mensen die dieren zo beschadigen, dat er niets te doen is, hoe graag je ook wil.
Ik vind dat je het fantastisch hebt aangepakt. Ik begrijp het verdriet, misschien zelfs de gedachte dat je meer had kunnen doen. Maar lieve Nastik, dat kon simpelweg niet. Je hebt je best gedaan.
Veel sterkte!
Time spent with a cat is never wasted
zaterdag 24 maart 2012 om 09:27
Pff, wat heftig zeg. Ik snap je gevoel, zit weer met tranen in mijn ogen. Zelf heb ik 12 jaar geleden de hond die ik als pup voor mijn verjaardag had gekregen af moeten laten maken. Hij bleek doorgefokt. Ookal was ik nog maar 18, de hond was mijn "kindje". Na maanden vanalles geprobeert te hebben liep ik samen met hem en mijn moeder naar de dierenarts om hem die spuit te geven. Goh, wat wilde ik graag samen met die hond weglopen en het samen wel redden.
Ook nu nog, ik weet dat het het beste was, komt het verdriet af en toe weer boven met de twijfel of het wel het beste was.
Geloof me, je hebt goed gehandeld, echt! Toch zal die twijfel nog wel even blijven en tevens het verdriet. Zij heeft een plekje in je hart, daarin draag je haar voor altijd mee. Heel veel sterkte .
Ook nu nog, ik weet dat het het beste was, komt het verdriet af en toe weer boven met de twijfel of het wel het beste was.
Geloof me, je hebt goed gehandeld, echt! Toch zal die twijfel nog wel even blijven en tevens het verdriet. Zij heeft een plekje in je hart, daarin draag je haar voor altijd mee. Heel veel sterkte .
zaterdag 24 maart 2012 om 09:27
quote:kriebelbeest2 schreef op 24 maart 2012 @ 09:15:
Dat lijkt mij de enige juiste beslissing.
En eerlijk gezegd: als jeugdzorg er (m.i. terecht) zo bovenop zit, begin er dan niet meer aan. Aan honden opvangen bedoel ik.Eens. En als het je allemaal zo persoonlijk raakt, ben je dan nog wel in staat hulpverlener te zijn?
Dat lijkt mij de enige juiste beslissing.
En eerlijk gezegd: als jeugdzorg er (m.i. terecht) zo bovenop zit, begin er dan niet meer aan. Aan honden opvangen bedoel ik.Eens. En als het je allemaal zo persoonlijk raakt, ben je dan nog wel in staat hulpverlener te zijn?
zaterdag 24 maart 2012 om 09:30
quote:Suze02 schreef op 24 maart 2012 @ 09:27:
[...]
Eens. En als het je allemaal zo persoonlijk raakt, ben je dan nog wel in staat hulpverlener te zijn?
Nee, ik heb besloten daarmee te stoppen.
Ik heb, tot nu toe, nooit zo'n rigoreus besluit hoeven nemen. Vaak leefden de honden nog lang en gelukkig.
Ik kon geen geschikt baasje voor deze meid vinden. Vanwege de drietal incidenten durfde ik het ook niet meer aan om haar ergens te plaatsen.
Ik probeer echt vast te houden aan de gedachte dat ik haar een paar gave maanden heb gegeven, en dat ze in liefde gestorven is. Geen onbegrip of boosheid.
Thanks voor alle reacties, ik zit er zo nu en dan echt even doorheen.
[...]
Eens. En als het je allemaal zo persoonlijk raakt, ben je dan nog wel in staat hulpverlener te zijn?
Nee, ik heb besloten daarmee te stoppen.
Ik heb, tot nu toe, nooit zo'n rigoreus besluit hoeven nemen. Vaak leefden de honden nog lang en gelukkig.
Ik kon geen geschikt baasje voor deze meid vinden. Vanwege de drietal incidenten durfde ik het ook niet meer aan om haar ergens te plaatsen.
Ik probeer echt vast te houden aan de gedachte dat ik haar een paar gave maanden heb gegeven, en dat ze in liefde gestorven is. Geen onbegrip of boosheid.
Thanks voor alle reacties, ik zit er zo nu en dan echt even doorheen.