Blij zijn voor anderen

25-03-2012 00:02 45 berichten
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
Gdsallekolere wat een lap tekst! Sorry!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dit ook. Nog erger dan jij misschien wel, want ik heb het nooit gekund, blij zijn voor anderen. Dat is echt een ding waar ik niks van begrijp. Jaloers ben ik ook erg, maar in mindere mate. Als iemand iets heeft wat ik niet per se hoef dan ben ik niet jaloers, maar ik kan ook onmogelijk blij zijn voor diegene.



Ik heb eigenlijk het liefst dat anderen het allemaal slechter hebben dan ik (behalve dan misschien m'n opa en oma enzo, en m'n ouders) even grof gesteld. Heel, heel nare lelijke eigenschap, ik weet het.



Dit is misschien niet helemaal wat je wilde horen, want ik kan je geen advies geven, maar ik vind het wel fijn om hier eens eerlijk over te zijn.
Alle reacties Link kopieren
@noire: wat vervelend en ook lastig voor jezelf. ben je zo ontevreden met je eigen leven?
Alle reacties Link kopieren
@nieuwemaan: sorry even geen tips voor je
Alle reacties Link kopieren
Och, het is niet iets wat ik niet wilde horen, maar het lijkt me in jouw geval wel lastiger nog. En eerlijk zijn is altijd fijn (anoniem hier en zo).



Ik heb het zelf alleen met reizen en kinderen. Krijg echt een knoop in m'n maag als ik denk dat m'n schoonzusje bijvoorbeeld een blijde verwachting zal aankondigen voor mij, een vriendin alwéér zwanger is, of mensen met hun reislustige partner de wereld overgaan. Erg onaardig om mensen dat (bijna) niet te gunnen
Alle reacties Link kopieren
quote:winterfeestjurk schreef op 25 maart 2012 @ 00:11:

@noire: wat vervelend en ook lastig voor jezelf. ben je zo ontevreden met je eigen leven?

Ik denk dat dat het is ja. Zodra ik zelf meer heb kan ik ook blijer zijn voor anderen.

Maar nu lukt dat me niet. Spullen, werkprestaties, vakanties. Ik kan het gewoon niet leuk vinden voor iemand, vriendinnen en kennissen enzo, zolang ik het zelf niet heb.
lastig TO!



Ik herken het wel een beetje. In 2010 is mijn man overleden na een vrij kort ziekbed. We waren beide 27 en bezig met proberen zwanger te raken.

Vorige week op kraamvisite gegaan van een vriendin die was bevallen. En hoewel ik het haar gun vind ik het toch moeilijk echt blij te zijn voor haar. Zoals iemand het omschreef ik gun het haar wel maar had het mezelf ook gegund. Vind het zelf erg onaardig van mezelf dat ik zo denk.
Alle reacties Link kopieren
quote:nieuwemaan11 schreef op 25 maart 2012 @ 00:12:

Och, het is niet iets wat ik niet wilde horen, maar het lijkt me in jouw geval wel lastiger nog. En eerlijk zijn is altijd fijn (anoniem hier en zo).



Ik heb het zelf alleen met reizen en kinderen. Krijg echt een knoop in m'n maag als ik denk dat m'n schoonzusje bijvoorbeeld een blijde verwachting zal aankondigen voor mij, een vriendin alwéér zwanger is, of mensen met hun reislustige partner de wereld overgaan. Erg onaardig om mensen dat (bijna) niet te gunnen er zit verschil tussen jaloezie & afgunst. er zijn veer meer mensen die hier last van hebben hoor. is het niet meer de confrontatie met wat jezelf nog niet hebt? oftewel is het wel echt jaloezie?
Alle reacties Link kopieren
Het is zelfs zo erg dat ik bijvoorbeeld niet durf te googlen op oude bekenden, of exvriendjes, en ook een van de redenen dat ik bijvoorbeeld geen Facebook heb; ik ben veel te bang om te lezen dat ze geslaagd zijn, iets geweldigs leuks doen, een verre reis maken, een leuke vriend hebben, noem maar op.



Ik gun anderen gewoon helemaal niks. Zelfs als ik zelf een vriend zou hebben vind ik het ergens nog naar dat een vriendin van mij ook een nieuwe vriend krijgt. Erg hè. Snap ook niet waar dat vandaan komt.



Maar goed, sorry, het is niet de bedoeling dat ik dit topic naar me toetrek.
Alle reacties Link kopieren
quote:noire schreef op 25 maart 2012 @ 00:13:

[...]



Ik denk dat dat het is ja. Zodra ik zelf meer heb kan ik ook blijer zijn voor anderen.

Maar nu lukt dat me niet. Spullen, werkprestaties, vakanties. Ik kan het gewoon niet leuk vinden voor iemand, vriendinnen en kennissen enzo, zolang ik het zelf niet heb.het lijkt een beetje of het gras altijd groener moet zijn aan jouw kant van het hek. en of je daar dan je zelfwaardering aan ontleent, klopt dat?
Alle reacties Link kopieren
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 25 maart 2012 @ 00:15:

lastig TO!



Ik herken het wel een beetje. In 2010 is mijn man overleden na een vrij kort ziekbed. We waren beide 27 en bezig met proberen zwanger te raken.

Vorige week op kraamvisite gegaan van een vriendin die was bevallen. En hoewel ik het haar gun vind ik het toch moeilijk echt blij te zijn voor haar. Zoals iemand het omschreef ik gun het haar wel maar had het mezelf ook gegund. Vind het zelf erg onaardig van mezelf dat ik zo denk.

Ik voel mezelf nu helemaal een verschrikkelijk mens. Want als iemand écht reden heeft om zich naar en jaloers te voelen over het relatie- en babygeluk van anderen dan ben jij het wel. Ik snap het best als je het anderen niet zou gunnen (hoewel zoiets taboe is) en ik zou het jezelf, gezien wat je allemaal meegemaakt hebt, zeker niet teveel aanrekenen dat je zo denkt.

(Zit hier ook onder een andere nick, dus weet wie je bent)
Alle reacties Link kopieren
ik vind het eigenlijk wel heel logisch dat gevoel. je word toch geconfronteerd met je eigen gemis en daar is niets mis mee. je hoeft niet altijd blij te zijn voor een ander daarin. het zal voor mij wel schelen als je er voor beide ruimte is (in welke relatie dan ook)
Alle reacties Link kopieren
quote:winterfeestjurk schreef op 25 maart 2012 @ 00:18:

[...]





het lijkt een beetje of het gras altijd groener moet zijn aan jouw kant van het hek. en of je daar dan je zelfwaardering aan ontleent, klopt dat?

Zoiets klopt wel ja.



Terwijl het bij mij, en heel erg dat ik mezelf nu een KLEIN beetje ga verdedigen hierin, wel een klein beetje te begrijpen valt, aangezien ik gewoon niet veel heb wat studie, werk, bezittingen, reizen, sociaal leven betreft, en dus mensen al snel meer hebben dan ik.
Alle reacties Link kopieren
IBI, ik vind wel dat jij meer 'recht' hebt op dit gevoel hoor!



Winter, ik denk dat er meerdere elementen aan zitten. Wat reizen betreft is het denk ik het feit dat hij minder van reizen houdt dan ik, en ik dat respecteer maar toch een beetje jaloers ben op anderen (gun hen de reis wel). Deels is het ook de confrontatie met wie ik ben geweest (geen baan, geen relatie, geen verplichtingen, dus op reis), maar tja, ik heb gekozen (toch heimwee soms).



Wat kinderen betreft: ik gun het vriendinnen allemaal wel, maar ik mis ze. We hebben geen raakvlakken meer lijkt het, omdat ze bijna alleen maar over de kinderen kunnen vertellen. Soms krijg ik opeens 4 maand oude kwijlerts aan de telefoon omdat 'ze ook wat willen zeggen', en hormonaal als ze zijn zeggen ze best kwetsende dingen soms. Ik ga ze hier niet steeds op aanspreken, maar toch.



Het enige echte afgunst ding is denk ik dat ik altijd dacht dat ik het eerste kleinkind zou produceren, en ik zou het heel erg vinden als dat niet zo is. Waarom kan ik echt niet bedenken. Zo naar!
Alle reacties Link kopieren
Vind het wel een fijn topic dit, want ik heb het idee dat 'niet blij zijn voor een ander' echt een taboe is.



Hoe vaak hoor of lees je niet het vergoelijkende 'ik ben heus wel blij voor hem/haar hoor....'. Eigenlijk geloof ik dat niet (altijd). Iets wat sociaal wenselijk is om te zeggen, lijkt me.
Alle reacties Link kopieren
Maar TO, in je laatste post zeg je wel dat je anderen hun reizen en kinderen gunt. Is dit ook ECHT zo?



Want als dat echt zo is (en ik wil nu niet je probleem bagatelliseren hoor) dat vind ik het nog best meevallen, en is het beetje jaloezie dat je soms voelt heel menselijk denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Oh en wat mijn vriend betreft: eigenlijk hebben we al een compromis: kinderen (proberen) over een jaar. Hij had liever gewacht tot hij helemaal klaar was, ik was hem liever nu onbeschermd besprongen. Hij doet zo enorm z'n best, ik ben zo trots op hem... maar voel me -mede door de verzorging + inkomen die grotendeels op mij zal komen- toch een beetje in een hoekje gedrukt terwijl hij nieuwe dingen onderzoekt. Ik weet niet zo goed of dat afgunst of jaloezie is.
Alle reacties Link kopieren
ik gun een ander alles en ben niet jaloers.

dat was vroeger wel anders toen we ons 1e huis kochten met een torenhoge hypotheek en 2 kleine kinderen hadden.

andere mensen hadden regelmatig een andere auto of vakanties en wij niet.stikjaloers was ik dan.tot ik ontdekte dat veel mensen geld leenden voor spullen of vakanties.wij dus niet we konden evengoed sparen en zo om de 3 jaar een weekje weg.auto,s boeiden ons niet we reden ze gewoon af.toen raakte de jaloersheid over want veel mensen hadden schulden wij niet.

als er nu bij n ander iets leuks gebeurt ben ik blij voor ze en zeg dat ook daar ben ik zeer open in.koopt n ander n auto so what ik vind dat leuk voor ze.

nu hebben we het zeer goed en nog rijden we de auto helemaal af en gaan dit jaar ook maar n weekje weg.ik ben een zeer tevreden mens ik tel m,n zegeningen,ben blij dat ik gezond ben wat dat is wel het belangrijkste!
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
Alle reacties Link kopieren
quote:noire schreef op 25 maart 2012 @ 00:28:

Maar TO, in je laatste post zeg je wel dat je anderen hun reizen en kinderen gunt. Is dit ook ECHT zo?Hmm... ja, ik denk het wel, maar ik wil dan liever niet teveel naar hun verhalen en ervaringen luisteren en dat is wat ik zo lastig vind. Zit ik daar als een boer met kiespijn te grijnzen naar de vakantiefoto's en lach ik mee over grappen over invriezen van eicellen ( ) Ik zou zo graag op dat moment blij en geïnteresseerd zijn, maar ik ga het uit de weg. En van nieuwe baby aankondigingen krimpt m'n maag echt samen, en van de vrees voor een aankondiging van schoonfamilie ook.
Alle reacties Link kopieren
quote:noire schreef op 25 maart 2012 @ 00:23:

[...]



Zoiets klopt wel ja.



Terwijl het bij mij, en heel erg dat ik mezelf nu een KLEIN beetje ga verdedigen hierin, wel een klein beetje te begrijpen valt, aangezien ik gewoon niet veel heb wat studie, werk, bezittingen, reizen, sociaal leven betreft, en dus mensen al snel meer hebben dan ik.je hoeft je niet te verdedigen hoor (het was ook geen aanval) ik begrijp je wel, en vind het erg rot voor je dat je zo weinig hebt
Alle reacties Link kopieren
quote:noire schreef op 25 maart 2012 @ 00:24:

Vind het wel een fijn topic dit, want ik heb het idee dat 'niet blij zijn voor een ander' echt een taboe is.



Hoe vaak hoor of lees je niet het vergoelijkende 'ik ben heus wel blij voor hem/haar hoor....'. Eigenlijk geloof ik dat niet (altijd). Iets wat sociaal wenselijk is om te zeggen, lijkt me.



Ik denk dat je het anders moet formuleren. Je ziet het geluk bij een ander. Het is geen kwestie van een ander niet gunnen, maar je zou het zelf ook zo graag willen. Een misplaatst gevoel van jaloezie misschien.



Ieb, schat, wat ben je toch een prachtmens om tóch op kraamvisite te gaan. Ik weet zeker dat jij het je vriendin wel gunt, maar jij had het ook zo graag gehad.
Alle reacties Link kopieren
Ik tel m'n zegeningen ook jamadi, ik heb echt een heel prima leven verder en gezondheid gaat boven alles. Ik heb een chronisch ziek familielid, en ik heb liever dat zij beter wordt dan dat ik ooit kinderen krijg.



Maar het is vooral dat éne puntje, en dat is net zoiets waar je vooral heel blij voor anderen over dient te zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:nieuwemaan11 schreef op 25 maart 2012 @ 00:24:

IBI, ik vind wel dat jij meer 'recht' hebt op dit gevoel hoor!



Winter, ik denk dat er meerdere elementen aan zitten. Wat reizen betreft is het denk ik het feit dat hij minder van reizen houdt dan ik, en ik dat respecteer maar toch een beetje jaloers ben op anderen (gun hen de reis wel). Deels is het ook de confrontatie met wie ik ben geweest (geen baan, geen relatie, geen verplichtingen, dus op reis), maar tja, ik heb gekozen (toch heimwee soms).



Wat kinderen betreft: ik gun het vriendinnen allemaal wel, maar ik mis ze. We hebben geen raakvlakken meer lijkt het, omdat ze bijna alleen maar over de kinderen kunnen vertellen. Soms krijg ik opeens 4 maand oude kwijlerts aan de telefoon omdat 'ze ook wat willen zeggen', en hormonaal als ze zijn zeggen ze best kwetsende dingen soms. Ik ga ze hier niet steeds op aanspreken, maar toch.



Het enige echte afgunst ding is denk ik dat ik altijd dacht dat ik het eerste kleinkind zou produceren, en ik zou het heel erg vinden als dat niet zo is. Waarom kan ik echt niet bedenken. Zo naar!





k kan mij je gevoel wel voorstellen. en alleen op reis of met een groepsreis, zie je dat zitten?



heb je het daar wel eens met je vriendinnen over gehad dat je weinig raakvlakken meer met ze hebt?
Alle reacties Link kopieren
waarom is dat misplaatste jaloezie andersnogiets?



vertel jij je omgeving daar wel over nieuwemaan, het lijkt alsof je het allemaal voor jezelf houd, en dan kunnen anderen je daar ook niet mee helpen/steunen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven