Kinderen
alle pijlers
verlatingsangst peuter
zondag 25 maart 2012 om 12:09
Mijn zoontje heeft sinds een paar weken last van extreme verlatingsangst. Hij is nu 2 jaar en 2 maanden. Omdat hij een taalachterstand heeft kreeg hij een verwijzing voor de voorschool. Hier start hij in augustus voor 4 dagdelen in de week. Nu gaat hij voorlopig 1 dagdeel in de week. Hij is nu drie keer geweest. Hij wordt vaak huilend en overstuur wakker 's nachts en roep om zijn mama. Ook overdag heeft hij dit. Hem wegbrengen naar de psz is ook een ramp en als ik hem even bij zijn oma breng (wat normaal gesproken nooit een probleem was) gaat ook niet meer zo makkelijk. Hij laat me gewoon niet los. Ik wil hem er wel aan laten wennen dat mama en papa soms ook even weg zijn, maar dat ze wel altijd weer terug komen, maar door de taalachterstand begrijpt hij de woorden niet altijd. Hij is wel een heel slim jongetje en snapt een heleboel dingen al heel goed, hij kan het alleen niet vertellen. Heeft iemand hier ook ervaring mee en hoe gingen jullie daarmee om? We hebben een paar keer gesproken met een pedagoog op het consultatiebureau. Zij heeft ons nu doorverwezen naar een orthopedagoog om te kijken waar de angst vandaan komt. Of het iets is wat in hem zelf zit, of dat het te maken heeft met de 'peuterpubertijd', zoals zij het noemde. Op de psz ging het de laatste keer trouwens wel goed. Hij moest erg hard huilen toen ik wegging, maar eenmaal daar heeft hij zich goed vermaakt en zelfs met andere kinderen gespeeld. Hij heeft natuurlijk een hoop prikkels te verwerken, maar soms twijfel ik wel waar ik goed aan doe. Juist wel wennen en naar oma brengen? Of het nog langzamer opbouwen? Heeft iemand hier ervaring mee?
zondag 25 maart 2012 om 13:02
zondag 25 maart 2012 om 13:16
Jorina: Bedankt voor je reactie Ze hadden een woordenlijst en daar kende hij 'maar' de helft van. Vandaar die verwijzing. De voorschool is eigenlijk gewoon de peuterspeelzaal, alleen gaat hij dan vaker en besteden ze op een spelender wijs wat meer aandacht aan de taal. Het zegt inderdaad niets hoor! De laatste keer vond hij het wel leuk, maar misschien komt het inderdaad wel door de psz.
zondag 25 maart 2012 om 13:37
Mijn zoontje snapte alle woorden wel maar zodra hij aanvoelde dat hij getest werd kwam er niks uit.
Kijk eerst zelf even of hij thuis die woorden wel begrijpt.
Dat hij het niet kan zeggen betekent niet dat hij het niet snapt.
Voorscholen schijnen ook haast geen verschil te maken.
Was laatst een onderzoek naar geweest.
Zal proberen het te vinden.
Ik zou op dat hele praten niet teveel druk leggen.
Bij mij hielp het al dat ik dingen niet meer invulde voor mijn zoontje. Daarna ging het ineens heel snel.
Die van mij ging met 2 en ern half voor het eerst naar de creche.
Hele drama's. Heeft hij heel lang last van gehad.
Sommige kinderen zijn wat makkelijker daarin dan anderen.
Bij hem is het vanzelf over gegaan.
Gewoon stug volgehouden tot het kwartje viel dat ik echt wel terug kwam.
Eerst een kwartiertje weg, daarna een half uur, daarna een uur..echt stukje bij beetje ging dat.
Hij ging uiteindelijk zonder probleem naar de basisschool.
Laat je niet teveel aanpraten.
Niet alles heeft meteen een heel diep onderliggend probleem.
Vooral het cb smeert je met alle liefde allerlei complexen aan.
Kijk eerst zelf even of hij thuis die woorden wel begrijpt.
Dat hij het niet kan zeggen betekent niet dat hij het niet snapt.
Voorscholen schijnen ook haast geen verschil te maken.
Was laatst een onderzoek naar geweest.
Zal proberen het te vinden.
Ik zou op dat hele praten niet teveel druk leggen.
Bij mij hielp het al dat ik dingen niet meer invulde voor mijn zoontje. Daarna ging het ineens heel snel.
Die van mij ging met 2 en ern half voor het eerst naar de creche.
Hele drama's. Heeft hij heel lang last van gehad.
Sommige kinderen zijn wat makkelijker daarin dan anderen.
Bij hem is het vanzelf over gegaan.
Gewoon stug volgehouden tot het kwartje viel dat ik echt wel terug kwam.
Eerst een kwartiertje weg, daarna een half uur, daarna een uur..echt stukje bij beetje ging dat.
Hij ging uiteindelijk zonder probleem naar de basisschool.
Laat je niet teveel aanpraten.
Niet alles heeft meteen een heel diep onderliggend probleem.
Vooral het cb smeert je met alle liefde allerlei complexen aan.
zondag 25 maart 2012 om 13:42
quote:charlotte1982 schreef op 25 maart 2012 @ 13:19:
readyfortheworld: Jij ook bedankt voor je reactie! Hij heeft een broertje gekregen. Verder is er eigenlijk niets ingrijpends gebeurt.
Ohw bij ons is er een broertje onderweg.
Ik merkte nu ook aan mijn zoontje(5) dat hij weer veel aanhankelijker werd. Echt een terugval ineens.
Voor die kleintjes is dat onwijs heftig.
Doe even wat extra dingen alleen met hem. Dat hielp hier wel, mss bij jullie ook...
readyfortheworld: Jij ook bedankt voor je reactie! Hij heeft een broertje gekregen. Verder is er eigenlijk niets ingrijpends gebeurt.
Ohw bij ons is er een broertje onderweg.
Ik merkte nu ook aan mijn zoontje(5) dat hij weer veel aanhankelijker werd. Echt een terugval ineens.
Voor die kleintjes is dat onwijs heftig.
Doe even wat extra dingen alleen met hem. Dat hielp hier wel, mss bij jullie ook...
zondag 25 maart 2012 om 13:49
Cheerlesscard: Bedankt voor het meedenken! Ik heb soms ook wel het idee dat het cb het 'erger' maakt dan dat het is. Dat had ik bij het laatste gesprek met die pedagoog ook. Het liefst willen we het allemaal niet te diep uitpluizen, hij is nog zo jong. En inderdaad, niet alles heeft meteen een diep onderliggend probleem. Misschien is hij inderdaad wel bezig om de rol als 'grote' broer een plekje te geven......
zondag 25 maart 2012 om 14:01
Juist tussen 2 en 2,5 jaar gaat dit vaak een rol spelen. Je zoontje denkt mama nieuwe baby, ik moet weg naar school.
Mijn dochter heeft dit gedrag ook sterk gehad. Win zijn gestopt met de psz en na 3 weken sliep ze pas weer normaal. Wij zijn bij haar na 6 maanden weer opnieuw gaan proberen en dat ging zonder problemen.
Zij had geen achterstand, integendeel, maar ik kan mij voorstellen dat het juist voor je zoontje nog beangstiger is, juist omdat hij zich niet duidelijk kan uitdrukken. En dan bij vreemden is, dit nog moelijker als bij mama die alles begrijpt.
Mijn dochter heeft dit gedrag ook sterk gehad. Win zijn gestopt met de psz en na 3 weken sliep ze pas weer normaal. Wij zijn bij haar na 6 maanden weer opnieuw gaan proberen en dat ging zonder problemen.
Zij had geen achterstand, integendeel, maar ik kan mij voorstellen dat het juist voor je zoontje nog beangstiger is, juist omdat hij zich niet duidelijk kan uitdrukken. En dan bij vreemden is, dit nog moelijker als bij mama die alles begrijpt.
zondag 25 maart 2012 om 14:18
Ik weet dat dit erg ingrijpend kan zijn, maar ik bedoelde dat er verder (gelukkig) geen ingrijpende gebeurtenissen hebben plaatsgevonden.quote:kittepit schreef op 25 maart 2012 @ 13:56:
alleen klein broertje gekregen, verder niks????
Dit kan echt een enorme impact hebben. Mijn toen oh zo makkelijke zoontje is een jaar lang heel lastig geweest toen z'n zusje kwam
alleen klein broertje gekregen, verder niks????
Dit kan echt een enorme impact hebben. Mijn toen oh zo makkelijke zoontje is een jaar lang heel lastig geweest toen z'n zusje kwam
zondag 25 maart 2012 om 14:20
Bedankt voor je reactie!
Hoe vaak is je dochter naar de psz geweest voordat je besloot haar ervan af te halen?
quote:eliane1981 schreef op 25 maart 2012 @ 14:01:
Juist tussen 2 en 2,5 jaar gaat dit vaak een rol spelen. Je zoontje denkt mama nieuwe baby, ik moet weg naar school.
Mijn dochter heeft dit gedrag ook sterk gehad. Win zijn gestopt met de psz en na 3 weken sliep ze pas weer normaal. Wij zijn bij haar na 6 maanden weer opnieuw gaan proberen en dat ging zonder problemen.
Zij had geen achterstand, integendeel, maar ik kan mij voorstellen dat het juist voor je zoontje nog beangstiger is, juist omdat hij zich niet duidelijk kan uitdrukken. En dan bij vreemden is, dit nog moelijker als bij mama die alles begrijpt.
Hoe vaak is je dochter naar de psz geweest voordat je besloot haar ervan af te halen?
quote:eliane1981 schreef op 25 maart 2012 @ 14:01:
Juist tussen 2 en 2,5 jaar gaat dit vaak een rol spelen. Je zoontje denkt mama nieuwe baby, ik moet weg naar school.
Mijn dochter heeft dit gedrag ook sterk gehad. Win zijn gestopt met de psz en na 3 weken sliep ze pas weer normaal. Wij zijn bij haar na 6 maanden weer opnieuw gaan proberen en dat ging zonder problemen.
Zij had geen achterstand, integendeel, maar ik kan mij voorstellen dat het juist voor je zoontje nog beangstiger is, juist omdat hij zich niet duidelijk kan uitdrukken. En dan bij vreemden is, dit nog moelijker als bij mama die alles begrijpt.
zondag 25 maart 2012 om 14:24
quote:hanZie schreef op 25 maart 2012 @ 12:15:
Dit bespreken met de orthopedagoog en niet hier.
Ook niet erg aardig... Heeft TO ook niks aan, ze zei al dat ze dat ging doen...
@TO. Heel herkenbaar. Voorheen pasten de oma's altijd op mijn zoontje, maar toen hij anderhalf was, hebben we hem voor het eerst naar een gastouder gebracht. Vanaf dat moment had hij hetzelfde gedrag als jouw kindje. (verlatingsangst)
(mijn zoontje heeft geen taalachterstand, maar toen hij anderhalf was kon hij nog niet zo goed praten als nu, nu hij bijna 2 is). De verlatingsangst is vanzelf over gegaan, al heeft dat wel zo'n 3 maanden geduurd!
Op dit moment heeft hij het erg naar z'n zin bij de gastouder, maar moet bij het afscheid wel altijd huilen. Zodra ik weg ben, is dit over.
Geef het de tijd en ga door zoals je het nu doet. Ook de hulp van een orthopedagoog kan hierbij helpen. Het komt goed, hij moet vertrouwen krijgen en hij moet leren dat het niet altijd kan gaan zoals hij dat zou willen... Hier moet hij zijn weg in vinden en taal speelt daar een belangrijke rol in.
Succes!
Dit bespreken met de orthopedagoog en niet hier.
Ook niet erg aardig... Heeft TO ook niks aan, ze zei al dat ze dat ging doen...
@TO. Heel herkenbaar. Voorheen pasten de oma's altijd op mijn zoontje, maar toen hij anderhalf was, hebben we hem voor het eerst naar een gastouder gebracht. Vanaf dat moment had hij hetzelfde gedrag als jouw kindje. (verlatingsangst)
(mijn zoontje heeft geen taalachterstand, maar toen hij anderhalf was kon hij nog niet zo goed praten als nu, nu hij bijna 2 is). De verlatingsangst is vanzelf over gegaan, al heeft dat wel zo'n 3 maanden geduurd!
Op dit moment heeft hij het erg naar z'n zin bij de gastouder, maar moet bij het afscheid wel altijd huilen. Zodra ik weg ben, is dit over.
Geef het de tijd en ga door zoals je het nu doet. Ook de hulp van een orthopedagoog kan hierbij helpen. Het komt goed, hij moet vertrouwen krijgen en hij moet leren dat het niet altijd kan gaan zoals hij dat zou willen... Hier moet hij zijn weg in vinden en taal speelt daar een belangrijke rol in.
Succes!
