Kinderen
alle pijlers
(hoe) heeft het moederschap jou veranderd?
zondag 1 april 2012 om 11:34
Geen idee of er hier al eerder een topic over geweest is..
Zelf ben sinds 16 maanden moeder van een zoontje, en naast mijn dagelijks leven merk ik dat het ook mijn karakter veranderd heeft.
Geen enorme dingen hoor, ik ben nog altijd noodles
Zo ben ik veel gevoeliger/emotioneler geworden. Ik merk het goed naar films. Een voorbeeldje:
Toen zoontje ruim een half jaar was, keek ik samen met een vriend een film over een epidemie. In deze film ging een jongetje dood. Ik schrok zelf van mijn reactie, ik moest gewoon huilen (en niet zo'n beetje, echt snikken) ik weet natuurlijk dat het niet echt is, maar het beeld veroorzaakte gewoon paniek bij mij. (het idee dat je kind iets zou overkomen, brrr)
Ik werk in het onderwijs, en ik merk dat ik ook daarin veel softer geworden ben. Ik kan heel moeilijk boos worden/blijven op mijn leerlingen. (Fijn voor hun natuurlijk).
Nu was ik altijd al een moedertje' volgens vrienden en familie, dus zorgzaam etc. Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik zo'n watje zou worden door het moederschap
Herkennen jullie dit ook? Of juist helemaal niet? Voorbeelden zijn welkom
Zelf ben sinds 16 maanden moeder van een zoontje, en naast mijn dagelijks leven merk ik dat het ook mijn karakter veranderd heeft.
Geen enorme dingen hoor, ik ben nog altijd noodles
Zo ben ik veel gevoeliger/emotioneler geworden. Ik merk het goed naar films. Een voorbeeldje:
Toen zoontje ruim een half jaar was, keek ik samen met een vriend een film over een epidemie. In deze film ging een jongetje dood. Ik schrok zelf van mijn reactie, ik moest gewoon huilen (en niet zo'n beetje, echt snikken) ik weet natuurlijk dat het niet echt is, maar het beeld veroorzaakte gewoon paniek bij mij. (het idee dat je kind iets zou overkomen, brrr)
Ik werk in het onderwijs, en ik merk dat ik ook daarin veel softer geworden ben. Ik kan heel moeilijk boos worden/blijven op mijn leerlingen. (Fijn voor hun natuurlijk).
Nu was ik altijd al een moedertje' volgens vrienden en familie, dus zorgzaam etc. Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik zo'n watje zou worden door het moederschap
Herkennen jullie dit ook? Of juist helemaal niet? Voorbeelden zijn welkom
zondag 1 april 2012 om 16:35
quote:driewieler schreef op 01 april 2012 @ 15:41:
Zo'n zondagmiddag als vandaag nodigde "vroeger" uit tot een flink aantal km hardlopen, gevolgd door loom op de bank te hangen of de kroeg in te duiken.
Vandaag bijv ben ik zo moe van de gebroken nachten dat ik nu in mijn bedje lig met ukje naast me. Soms slaap ik maar de grootste deel van de tijd zit ik naar hem te kijken . Zooo lief .
Vwb op welke plaats man, ukje en ik? Dat ligt helemaal aan de situatie. Wat honger, slaap en veiligheid betreft komt ukje op de 1e plaats. In andere situaties komt man of ik op nr 1. En verder vind ik mezelf nog heel erg belangrijk en van mijn vriend hou ik nog meer dan ik al deed.Aaah
Zo'n zondagmiddag als vandaag nodigde "vroeger" uit tot een flink aantal km hardlopen, gevolgd door loom op de bank te hangen of de kroeg in te duiken.
Vandaag bijv ben ik zo moe van de gebroken nachten dat ik nu in mijn bedje lig met ukje naast me. Soms slaap ik maar de grootste deel van de tijd zit ik naar hem te kijken . Zooo lief .
Vwb op welke plaats man, ukje en ik? Dat ligt helemaal aan de situatie. Wat honger, slaap en veiligheid betreft komt ukje op de 1e plaats. In andere situaties komt man of ik op nr 1. En verder vind ik mezelf nog heel erg belangrijk en van mijn vriend hou ik nog meer dan ik al deed.Aaah
zondag 1 april 2012 om 16:36
Ik ben wel wat veranderd. Emotioneel was ik altijd al wel, heb het idee dat het zelfs nu wat minder is dan vóór de zwangerschap. Ik kan alleen wel wat heftiger reageren op bepaalde dingen, vooral als ze met kinderen te maken hebben. Net zoals de voorbeelden die al aangehaald werden over het busongeluk en Robert M., dan kan ik zomaar in tranen uitbarsten.
'Vroeger' was ik altijd bezig met nieuws, actualiteiten en politiek, nu veel minder. Heb er simpelweg de tijd niet meer voor om alles te volgen.
Wat ik wel opmerkelijk vind is dat ik mijn werk nú juist nog belangrijker vind dan voorheen. Vond mijn baan altijd al leuk, maar vind het nu echt ook heerlijk om lekker te gaan werken en met ingewikkelde zaken bezig te zijn, naast het moederschap.
Ik werk 4 dagen en op mijn vrije doordeweekse dag geniet ik dan ook echt van mijn zoontje. Dat is echt onze dag. Net zoals mijn man op zijn vrije doordeweekse dag ook intens geniet van onze zoon. En de weekenden als gezin natuurlijk.
Ik geniet meer van de vrije tijd die ik heb. Waar ik vroeger maar wat aanlummelde kan ik nu enorm genieten van dat uurtje dat zoon slaapt bijvoorbeeld.
Qua uiterlijk is er voor mij niet veel veranderd. Vind het nog steeds belangrijk om er leuk uit te zien en in mijn kledingstijl is eigenlijk niks veranderd.
'Vroeger' was ik altijd bezig met nieuws, actualiteiten en politiek, nu veel minder. Heb er simpelweg de tijd niet meer voor om alles te volgen.
Wat ik wel opmerkelijk vind is dat ik mijn werk nú juist nog belangrijker vind dan voorheen. Vond mijn baan altijd al leuk, maar vind het nu echt ook heerlijk om lekker te gaan werken en met ingewikkelde zaken bezig te zijn, naast het moederschap.
Ik werk 4 dagen en op mijn vrije doordeweekse dag geniet ik dan ook echt van mijn zoontje. Dat is echt onze dag. Net zoals mijn man op zijn vrije doordeweekse dag ook intens geniet van onze zoon. En de weekenden als gezin natuurlijk.
Ik geniet meer van de vrije tijd die ik heb. Waar ik vroeger maar wat aanlummelde kan ik nu enorm genieten van dat uurtje dat zoon slaapt bijvoorbeeld.
Qua uiterlijk is er voor mij niet veel veranderd. Vind het nog steeds belangrijk om er leuk uit te zien en in mijn kledingstijl is eigenlijk niks veranderd.
Schuin spaan en Zee gras planten potjes
zondag 1 april 2012 om 19:07
Gaan de moeders nog wel eens apart een weekendje weg?
Een vriendin en ik willen in mei een weekend naar Londen. Ook zij is net moeder geworden.
Ik merk dat ik in tweestrijd ben. Aan de ene kant wil ik gaan en aan de andere kant voel ik al de pijn van het gemis can mijn zoontje, gemixt met een schuldgevoel dat mama nu al na, dan, 3 maanden alweer de hort op gaat. Krankjorem, i know, maar toch. Ik wil niet aan dat gevoel toegeven omdat die weekendjes voor mij ook nodig zijn.
Hoe doen jullie dat? Of heeft het moederschap jullie daar niet in veranderd?
Een vriendin en ik willen in mei een weekend naar Londen. Ook zij is net moeder geworden.
Ik merk dat ik in tweestrijd ben. Aan de ene kant wil ik gaan en aan de andere kant voel ik al de pijn van het gemis can mijn zoontje, gemixt met een schuldgevoel dat mama nu al na, dan, 3 maanden alweer de hort op gaat. Krankjorem, i know, maar toch. Ik wil niet aan dat gevoel toegeven omdat die weekendjes voor mij ook nodig zijn.
Hoe doen jullie dat? Of heeft het moederschap jullie daar niet in veranderd?
zondag 1 april 2012 om 19:12
quote:driewieler schreef op 01 april 2012 @ 19:07:
Hoe doen jullie dat? Of heeft het moederschap jullie daar niet in veranderd?
Ik ben mijn eerste weekend weggegaan toen mijn dochter 5 maanden was, daarvoor kon het niet ivm borstvoeding (nouja, kon, het had vast gekund, maar dat gesmeer had ik er niet voor over). Ik vond het heel fijn. Ja, ik miste mijn dochter enorm, maar het was ook heerlijk om weer eens iets zonder mijn kind te doen. Moet wel zeggen dat ik er niet meer zoveel van weet, blijkbaar deed mijn geheugen het nog niet zo goed in die tijd
Inmiddels is mijn dochter 2,5 en heb ik die drang niet meer zo. Ik ben nog steeds graag bij haar, maar ik weet dat ze het ook prima zonder mij kan redden. Ik ga nog steeds niet zonder schuldgevoel weg, maar ik denk er wel een stuk minder bij na.
Hoe doen jullie dat? Of heeft het moederschap jullie daar niet in veranderd?
Ik ben mijn eerste weekend weggegaan toen mijn dochter 5 maanden was, daarvoor kon het niet ivm borstvoeding (nouja, kon, het had vast gekund, maar dat gesmeer had ik er niet voor over). Ik vond het heel fijn. Ja, ik miste mijn dochter enorm, maar het was ook heerlijk om weer eens iets zonder mijn kind te doen. Moet wel zeggen dat ik er niet meer zoveel van weet, blijkbaar deed mijn geheugen het nog niet zo goed in die tijd
Inmiddels is mijn dochter 2,5 en heb ik die drang niet meer zo. Ik ben nog steeds graag bij haar, maar ik weet dat ze het ook prima zonder mij kan redden. Ik ga nog steeds niet zonder schuldgevoel weg, maar ik denk er wel een stuk minder bij na.
zondag 1 april 2012 om 21:54
Hier ook een emotioneel weekdier sinds het moederschap. Ik vind het zelf wel fijn dat dingen me meer raken. Net alsof ik nu meer 'leef'. De relatie met mijn man is ook verbeterd omdat we samen zoiets bijzonders meemaken. Al was het in periodes van slecht slapen soms ook wel wat extra roerig en kibbelden we wat vaker.
Veel dingen zijn minder belangrijk geworden. Ik leef meer met de dag en maak alleen nog tijd voor vriendschappen die er in mijn ogen echt toe doen.
Veel dingen zijn minder belangrijk geworden. Ik leef meer met de dag en maak alleen nog tijd voor vriendschappen die er in mijn ogen echt toe doen.
zondag 1 april 2012 om 21:57
zondag 1 april 2012 om 23:35
Moeder worden en alle gevoelens die daarbij loskomen, geen idee hoe je dat uitlegt. Het staat boven alles, niets is te zwaar als het om mijn zoontje gaat. Vanaf het moment dat ik hem voor het eerst zag heb ik nog nooit zoveel van iemand gehouden. Klinkt allemaal zo zoet, maar voor mij is het zo. Het maakt mij een beter mens, ik hou nog meer van mijn man, die zo'n lieve vader is. Kan ook niet tegen nieuwsberichten, het idee dat er iets met ons zoontje zou gebeuren is te erg. Steek dan liever mijn hoofd in t zand.... Ik werk op een bso en heb nu pas echt volledig begrip voor alle ouders. T is een mooi iets, moeder zijn.
