Kinderen
alle pijlers
Klein probleempje..
dinsdag 3 april 2012 om 09:51
Lieve Viva mensen.
Ik heb een klein probleempje.
Ik heb twee kinderen de ene is bijna 7 en de andere is 20 maanden, ik zei laatst 18.. maar ik bleef een beetje hangen, ze is namelijk 20 maanden, haha.
Maar goed, die kleine van mij is zo druk als het maar kan.
Ik houd rekening met het eten en drinken, en heb in principe geen last van haar drukte, maar wel van mijn hart.
Want om de haverklap doet ze iets gevaarlijks.
Of ze klimt op mijn bank, en rent er overheen het is een u vormige bank en er staat een tafel tussen, dus ik ben bang dat ze dr nog een keer afvalt met dr hoofd op tafel.
Ze wil via mijn eetstoelen mijn eettafel op, en ik heb geen boks meer want als ze boos was hing ze aan die rand.
Hoe deden jullie dat? Want ja ik heb wel ervaring, maar met een kind dat niet steeds over de bank rende en op mijn kussens sprong, met het risico dr aan de andere kant af te vallen.
Ik heb in haar eetstoel riempjes geaakt, een 5 punt gordel, omdat ze steeds in een mum van tijd op het eetblad stond te dansen.
Ze is nergens bang voor.
Ze rent zon beetje de trap op en ze zou weglopen als je de voordeur open zou laten staan.
Ik moet haar echt de hele dag beschermen tegen zichzelf, en boos worden heeft sowieso geen zin, dat je boos zegt dat het niet mag.
Ze lacht je gewoon uit, want ze ziet het als een spelletje, ook als ik boos word.
Ze doet alles andersom, als ik zeg uit je neus, steekt ze er nog een vinger bij in.
En het is een prachtig mensje hoor, maar ze luisterd niet echt nog, want ze ziet alles als een spel.
En het lukt me dus ook niet om haar van die bank af te houden.
Ik wil gewoon niet dat er wat ergs met haar gebeurt.
Mijn oudste heeft ook een probleem, want mijn jongste slaat spuugt, trekt haar haar uit haar hoofd, en gewoon echt knijpen.
Ze pakt alles af, en rent dan weg lachend.
Dus ze is verschikkelijk ondeugend, echt aan haar ogen zie je dat ook.
Glans oogjes, terwijl mijn oudste helemaal niet zo is.
Die is heel "rustig" luisterd goed, maar die heeft weer andere dingen natuurlijk.
Straf geven werkt nog niet want dat begrijpt die van 20 maanden nog niet.
En ik doe niet aan slaan of terug bijten of haren trekken.
Een straf stoel heeft geen zin, want ze gaat daar weer van af.
En nee zeggen en duidelijk zijn heeft ook geen zin.
Dus ik vind het heel leuk, dat kleine ondeugende ding, ben stapel gek op haar.
Maar ik schik me kapot van iedere boem in huis omdat ik bang ben dat ze gevallen is, en ze laat me regelmatig rennen.. wat niet erg is maar je word gestrest als je steeds schikt omdat je kindje weer ergens aan hangt, ergens in is gekropen of ergens overheen rent.
Mijn kinderen zijn tegenpolen van elkaar.
Wat kan ik nou eigenlijk aan dat bank verhaal doen?
Ik heb een klein probleempje.
Ik heb twee kinderen de ene is bijna 7 en de andere is 20 maanden, ik zei laatst 18.. maar ik bleef een beetje hangen, ze is namelijk 20 maanden, haha.
Maar goed, die kleine van mij is zo druk als het maar kan.
Ik houd rekening met het eten en drinken, en heb in principe geen last van haar drukte, maar wel van mijn hart.
Want om de haverklap doet ze iets gevaarlijks.
Of ze klimt op mijn bank, en rent er overheen het is een u vormige bank en er staat een tafel tussen, dus ik ben bang dat ze dr nog een keer afvalt met dr hoofd op tafel.
Ze wil via mijn eetstoelen mijn eettafel op, en ik heb geen boks meer want als ze boos was hing ze aan die rand.
Hoe deden jullie dat? Want ja ik heb wel ervaring, maar met een kind dat niet steeds over de bank rende en op mijn kussens sprong, met het risico dr aan de andere kant af te vallen.
Ik heb in haar eetstoel riempjes geaakt, een 5 punt gordel, omdat ze steeds in een mum van tijd op het eetblad stond te dansen.
Ze is nergens bang voor.
Ze rent zon beetje de trap op en ze zou weglopen als je de voordeur open zou laten staan.
Ik moet haar echt de hele dag beschermen tegen zichzelf, en boos worden heeft sowieso geen zin, dat je boos zegt dat het niet mag.
Ze lacht je gewoon uit, want ze ziet het als een spelletje, ook als ik boos word.
Ze doet alles andersom, als ik zeg uit je neus, steekt ze er nog een vinger bij in.
En het is een prachtig mensje hoor, maar ze luisterd niet echt nog, want ze ziet alles als een spel.
En het lukt me dus ook niet om haar van die bank af te houden.
Ik wil gewoon niet dat er wat ergs met haar gebeurt.
Mijn oudste heeft ook een probleem, want mijn jongste slaat spuugt, trekt haar haar uit haar hoofd, en gewoon echt knijpen.
Ze pakt alles af, en rent dan weg lachend.
Dus ze is verschikkelijk ondeugend, echt aan haar ogen zie je dat ook.
Glans oogjes, terwijl mijn oudste helemaal niet zo is.
Die is heel "rustig" luisterd goed, maar die heeft weer andere dingen natuurlijk.
Straf geven werkt nog niet want dat begrijpt die van 20 maanden nog niet.
En ik doe niet aan slaan of terug bijten of haren trekken.
Een straf stoel heeft geen zin, want ze gaat daar weer van af.
En nee zeggen en duidelijk zijn heeft ook geen zin.
Dus ik vind het heel leuk, dat kleine ondeugende ding, ben stapel gek op haar.
Maar ik schik me kapot van iedere boem in huis omdat ik bang ben dat ze gevallen is, en ze laat me regelmatig rennen.. wat niet erg is maar je word gestrest als je steeds schikt omdat je kindje weer ergens aan hangt, ergens in is gekropen of ergens overheen rent.
Mijn kinderen zijn tegenpolen van elkaar.
Wat kan ik nou eigenlijk aan dat bank verhaal doen?
dinsdag 3 april 2012 om 11:19
quote:Stampertje_78 schreef op 03 april 2012 @ 11:13:
Mijn zoontje is bijna 20 maanden nu. Als ze dingen gebruikt om op andere hoge dingen te klimmen, zou je kunnen overwegen om die dingen (tijdelijk) weg te halen. Geen idee of dat opvoedkundig onverantwoord is trouwens, maar dat is wat ik hier zou doen, hoewel ik ook niet alle mogelijke gevaren ga weghalen, want dan leert hij het natuurlijk nooit.
Probeer de écht gevaarlijke dingen consequent te verbieden, maar zorg dat je er dan écht achter staat, met je hele houding en lichaamstaal (want dat is waar ze naar kijken op die leeftijd volgens mij) en laat het verder een beetje gaan. Ze leren letterlijk van en met vallen en opstaan
Ik denk ook dat dat soms wel het probleem is.
Mijn lichaamstaal.
Ik zeg wel dat iets niet mag en word boos, maar zij vind dat een leuk spelletje, ook als ik haar in dr stoel zet of haar aanspreek.
Soms doet ze iets wat niet mag en dan kijkt ze heel betrapt, dan oet ik wel eens een beetje lachen terwijl ik dat niet zou moeten doen en dat weet ik ook.
Maar je lach inhouden is soms ook moeilijk.
Dat is nooit mijn sterkste punt geweest.
Maar zo leer ik het haar niet af natuurlijk.
Het is echt puur uitsloverij soms.
Want ze doet wel meer dingen die niet mogen, maar soms ook lijkt wel, om haar grote zus waar ze tegenop kijkt te "versieren"
Ze vind het geweldig als ze in de belangsteling staat en als mensen om haar lachen.
En laat dus haar grote zus ook vaak lachen met die gekke dingetjes.
Die niet mogen.. maar blijkbaar wel grappig er uit zien.
Het is ook echt een stel samen ondanks het grote leeftijdsverschil.
Ze zijn ook stapelgek op elkaar.
Als mijn oudste thuis komt dan vliegt de jongste er op af, knuffelen.
Ze wil ook alles wat haar zus heeft, heel mooi om te zien.
Maar ze doet ook alles om grappig te zijn natuurlijk..
Mijn zoontje is bijna 20 maanden nu. Als ze dingen gebruikt om op andere hoge dingen te klimmen, zou je kunnen overwegen om die dingen (tijdelijk) weg te halen. Geen idee of dat opvoedkundig onverantwoord is trouwens, maar dat is wat ik hier zou doen, hoewel ik ook niet alle mogelijke gevaren ga weghalen, want dan leert hij het natuurlijk nooit.
Probeer de écht gevaarlijke dingen consequent te verbieden, maar zorg dat je er dan écht achter staat, met je hele houding en lichaamstaal (want dat is waar ze naar kijken op die leeftijd volgens mij) en laat het verder een beetje gaan. Ze leren letterlijk van en met vallen en opstaan
Ik denk ook dat dat soms wel het probleem is.
Mijn lichaamstaal.
Ik zeg wel dat iets niet mag en word boos, maar zij vind dat een leuk spelletje, ook als ik haar in dr stoel zet of haar aanspreek.
Soms doet ze iets wat niet mag en dan kijkt ze heel betrapt, dan oet ik wel eens een beetje lachen terwijl ik dat niet zou moeten doen en dat weet ik ook.
Maar je lach inhouden is soms ook moeilijk.
Dat is nooit mijn sterkste punt geweest.
Maar zo leer ik het haar niet af natuurlijk.
Het is echt puur uitsloverij soms.
Want ze doet wel meer dingen die niet mogen, maar soms ook lijkt wel, om haar grote zus waar ze tegenop kijkt te "versieren"
Ze vind het geweldig als ze in de belangsteling staat en als mensen om haar lachen.
En laat dus haar grote zus ook vaak lachen met die gekke dingetjes.
Die niet mogen.. maar blijkbaar wel grappig er uit zien.
Het is ook echt een stel samen ondanks het grote leeftijdsverschil.
Ze zijn ook stapelgek op elkaar.
Als mijn oudste thuis komt dan vliegt de jongste er op af, knuffelen.
Ze wil ook alles wat haar zus heeft, heel mooi om te zien.
Maar ze doet ook alles om grappig te zijn natuurlijk..
dinsdag 3 april 2012 om 11:19
Oh, dat je soms moet lachen als je iets ziet snap ik trouwens wel hoor, ik draai me dan meestal snel om, zodat hij dat niet ziet (hoop ik) maar ik heb gemerkt dat snel ingrijpen en consequent en duidelijk zijn wel het beste werkt. Dat het niet altijd makkelijk is weet denk ik iedere ouder wel. Wij kunnen 's avonds, als hij lekker in zijn bedje ligt, vaak nog nalachen om sommige gebeurtenissen
dinsdag 3 april 2012 om 11:23
quote:Stampertje_78 schreef op 03 april 2012 @ 11:19:
Oh, dat je soms moet lachen als je iets ziet snap ik trouwens wel hoor, ik draai me dan meestal snel om, zodat hij dat niet ziet (hoop ik) maar ik heb gemerkt dat snel ingrijpen en consequent en duidelijk zijn wel het beste werkt. Dat het niet altijd makkelijk is weet denk ik iedere ouder wel. Wij kunnen 's avonds, als hij lekker in zijn bedje ligt, vaak nog nalachen om sommige gebeurtenissen
Dat probeer ik ook.
Ik denk dat ik wel boos klink, maar dat ze aan mijn ogen kan zien dat mama eigenlijk moet lachen.
Want ze daagt me gewoon uit, eigenlijk geef ik soms dubbele singalen, ik doe boos, maar mijn ogen lachen.
En op die bank.. ik ren dan naar haar toe om haar dr weer af te halen, ze weet dat ik er aan komt en dat is spannend dus grappig.
Ik begrijp eigenlijk ook nog waarom ze mij niet serieus neemt.
Oh, dat je soms moet lachen als je iets ziet snap ik trouwens wel hoor, ik draai me dan meestal snel om, zodat hij dat niet ziet (hoop ik) maar ik heb gemerkt dat snel ingrijpen en consequent en duidelijk zijn wel het beste werkt. Dat het niet altijd makkelijk is weet denk ik iedere ouder wel. Wij kunnen 's avonds, als hij lekker in zijn bedje ligt, vaak nog nalachen om sommige gebeurtenissen
Dat probeer ik ook.
Ik denk dat ik wel boos klink, maar dat ze aan mijn ogen kan zien dat mama eigenlijk moet lachen.
Want ze daagt me gewoon uit, eigenlijk geef ik soms dubbele singalen, ik doe boos, maar mijn ogen lachen.
En op die bank.. ik ren dan naar haar toe om haar dr weer af te halen, ze weet dat ik er aan komt en dat is spannend dus grappig.
Ik begrijp eigenlijk ook nog waarom ze mij niet serieus neemt.
dinsdag 3 april 2012 om 11:25
Haai.
Ik vind het best wel wreed om je kind van 20 maanden als straf op de gang te zetten.
Het lijkt ook wel of ze haar energie kwijt moet. Lekker ravotten samen, de hort op, naar buiten. En dan met de nadruk op samen, in plaats van er steeds achteraan rennen en zeggen wat niet mag?
Bekijk bij jezelf goed wat je grenzen zijn. Mag ze op de bank springen? Prima. Maar zet dan wel voor haar eigen veiligheid de tafel weg.
Dingen die echt niet mogen zou ik weghalen, of haar op dat moment afleiden met iets anders.
Ik vind het best wel wreed om je kind van 20 maanden als straf op de gang te zetten.
Het lijkt ook wel of ze haar energie kwijt moet. Lekker ravotten samen, de hort op, naar buiten. En dan met de nadruk op samen, in plaats van er steeds achteraan rennen en zeggen wat niet mag?
Bekijk bij jezelf goed wat je grenzen zijn. Mag ze op de bank springen? Prima. Maar zet dan wel voor haar eigen veiligheid de tafel weg.
Dingen die echt niet mogen zou ik weghalen, of haar op dat moment afleiden met iets anders.
dinsdag 3 april 2012 om 11:28
quote:LunaSter schreef op 03 april 2012 @ 11:25:
Haai.
Ik vind het best wel wreed om je kind van 20 maanden als straf op de gang te zetten.
Het lijkt ook wel of ze haar energie kwijt moet. Lekker ravotten samen, de hort op, naar buiten. En dan met de nadruk op samen, in plaats van er steeds achteraan rennen en zeggen wat niet mag?
Bekijk bij jezelf goed wat je grenzen zijn. Mag ze op de bank springen? Prima. Maar zet dan wel voor haar eigen veiligheid de tafel weg.
Dingen die echt niet mogen zou ik weghalen, of haar op dat moment afleiden met iets anders.
Nee, als we naar buiten gaan mag alles.
Waar ik heen ga kan ze toch niks verkeerds doen.
Ik voetbal met ze, ga naar de dierentuin of de speeltuin, dus daar mogen ze helemaal gaan.
Ze mag niet op de bank springen, want dat mag mijn oudste ook niet.
Ik vind dat niet nodig.
En op de gang zetten zou hier ook niet kunnen, omdat wij daar nog een klein trappetje hebben waar geen traphekje kan.
Haai.
Ik vind het best wel wreed om je kind van 20 maanden als straf op de gang te zetten.
Het lijkt ook wel of ze haar energie kwijt moet. Lekker ravotten samen, de hort op, naar buiten. En dan met de nadruk op samen, in plaats van er steeds achteraan rennen en zeggen wat niet mag?
Bekijk bij jezelf goed wat je grenzen zijn. Mag ze op de bank springen? Prima. Maar zet dan wel voor haar eigen veiligheid de tafel weg.
Dingen die echt niet mogen zou ik weghalen, of haar op dat moment afleiden met iets anders.
Nee, als we naar buiten gaan mag alles.
Waar ik heen ga kan ze toch niks verkeerds doen.
Ik voetbal met ze, ga naar de dierentuin of de speeltuin, dus daar mogen ze helemaal gaan.
Ze mag niet op de bank springen, want dat mag mijn oudste ook niet.
Ik vind dat niet nodig.
En op de gang zetten zou hier ook niet kunnen, omdat wij daar nog een klein trappetje hebben waar geen traphekje kan.
dinsdag 3 april 2012 om 11:29
Herkenbaar!
Die van mij is net 2 en komt regelmatig met kapotte knieen en blauwe plekken thuis van de creche.
Waar andere kinderen gewoon op hun kont van de glijbaan glijden gaat zij vanaf dat ze 1,5 is al "head first" op haar buik. En ze stort zich er letterlijk vanaf.
Springen en staan op stoelen en banken
Met beide voeten op het zadel van haar loopfiets proberen te gaan staan en nog veel meer.
Ik straf dus wel en soms, als ze na 3x waarschuwen nog steeds doorgaat, laat ik haar maar gewoon doorgaan met het risico dat ze dus goed valt. Uiteraard zorg ik ervoor dat het niet levensgevaarlijk wordt maar zij moet het gewoon met vallen en opstaan leren.
Als ze dan een flinke smak maakt en huilend bij mij komt troost ik haar wel maar leg haar ook uit dat het haar eigen schuld was.
Probleem is alleen dat ze vaak niet huilt als het haar eigen schuld is;-)
Die van mij is net 2 en komt regelmatig met kapotte knieen en blauwe plekken thuis van de creche.
Waar andere kinderen gewoon op hun kont van de glijbaan glijden gaat zij vanaf dat ze 1,5 is al "head first" op haar buik. En ze stort zich er letterlijk vanaf.
Springen en staan op stoelen en banken
Met beide voeten op het zadel van haar loopfiets proberen te gaan staan en nog veel meer.
Ik straf dus wel en soms, als ze na 3x waarschuwen nog steeds doorgaat, laat ik haar maar gewoon doorgaan met het risico dat ze dus goed valt. Uiteraard zorg ik ervoor dat het niet levensgevaarlijk wordt maar zij moet het gewoon met vallen en opstaan leren.
Als ze dan een flinke smak maakt en huilend bij mij komt troost ik haar wel maar leg haar ook uit dat het haar eigen schuld was.
Probleem is alleen dat ze vaak niet huilt als het haar eigen schuld is;-)
dinsdag 3 april 2012 om 11:33
quote:Suy schreef op 03 april 2012 @ 11:29:
Herkenbaar!
Die van mij is net 2 en komt regelmatig met kapotte knieen en blauwe plekken thuis van de creche.
Waar andere kinderen gewoon op hun kont van de glijbaan glijden gaat zij vanaf dat ze 1,5 is al "head first" op haar buik. En ze stort zich er letterlijk vanaf.
Springen en staan op stoelen en banken
Met beide voeten op het zadel van haar loopfiets proberen te gaan staan en nog veel meer.
Ik straf dus wel en soms, als ze na 3x waarschuwen nog steeds doorgaat, laat ik haar maar gewoon doorgaan met het risico dat ze dus goed valt. Uiteraard zorg ik ervoor dat het niet levensgevaarlijk wordt maar zij moet het gewoon met vallen en opstaan leren.
Als ze dan een flinke smak maakt en huilend bij mij komt troost ik haar wel maar leg haar ook uit dat het haar eigen schuld was.
Probleem is alleen dat ze vaak niet huilt als het haar eigen schuld is;-)
Precies!
Dat dus, dat gebeurt hier ook!
Zij heeft ook een loopfiets, zon rood blauw geel klein dingetje... je hebt hem vast wel eens gezien, en misschien heb je wel zelfs dezelfde!
Maar daar gaat madam gerust met twee voeten op het zadeltje staan, of zitten op het stuur.
Zij leert niet van vallen, dan moet het nog een keer om te kijken of ze weer zal vallen.
Ik heb buiten een mini picknick tafel waar de kinderen dan aan zitten, als ze er af valt, op haar rug, (want ze weet wel hoe ze moet vallen, dus komt niet vaak op dr hoofd terecht) dan huilt ze dat ik haar opraap, neeeee mama uit uit uit, dus ik moet haar neeerzetten.. Dan zet ik haar neer en het eerste wat ze doet is hup, weer er op om vervolgens weer te vallen.
Ergens op zitten is niet genoeg, nee... ze moet er op staat en er op springen.
Herkenbaar!
Die van mij is net 2 en komt regelmatig met kapotte knieen en blauwe plekken thuis van de creche.
Waar andere kinderen gewoon op hun kont van de glijbaan glijden gaat zij vanaf dat ze 1,5 is al "head first" op haar buik. En ze stort zich er letterlijk vanaf.
Springen en staan op stoelen en banken
Met beide voeten op het zadel van haar loopfiets proberen te gaan staan en nog veel meer.
Ik straf dus wel en soms, als ze na 3x waarschuwen nog steeds doorgaat, laat ik haar maar gewoon doorgaan met het risico dat ze dus goed valt. Uiteraard zorg ik ervoor dat het niet levensgevaarlijk wordt maar zij moet het gewoon met vallen en opstaan leren.
Als ze dan een flinke smak maakt en huilend bij mij komt troost ik haar wel maar leg haar ook uit dat het haar eigen schuld was.
Probleem is alleen dat ze vaak niet huilt als het haar eigen schuld is;-)
Precies!
Dat dus, dat gebeurt hier ook!
Zij heeft ook een loopfiets, zon rood blauw geel klein dingetje... je hebt hem vast wel eens gezien, en misschien heb je wel zelfs dezelfde!
Maar daar gaat madam gerust met twee voeten op het zadeltje staan, of zitten op het stuur.
Zij leert niet van vallen, dan moet het nog een keer om te kijken of ze weer zal vallen.
Ik heb buiten een mini picknick tafel waar de kinderen dan aan zitten, als ze er af valt, op haar rug, (want ze weet wel hoe ze moet vallen, dus komt niet vaak op dr hoofd terecht) dan huilt ze dat ik haar opraap, neeeee mama uit uit uit, dus ik moet haar neeerzetten.. Dan zet ik haar neer en het eerste wat ze doet is hup, weer er op om vervolgens weer te vallen.
Ergens op zitten is niet genoeg, nee... ze moet er op staat en er op springen.
dinsdag 3 april 2012 om 12:44
dinsdag 3 april 2012 om 13:11
quote:vivalda schreef op 03 april 2012 @ 12:44:
[...]
Goede bijdrage, toppie.
Wat mijn voorgangsters zeiden, het gaat wel vanzelf over en wellicht moet ze echt een keer vallen, hoe wreed dat ook klinkt. Succes met je wervelwind TO
Ja, ik moet gewoon minder bang zijn.
Ik ben best bezorgd, maar ben bang dat ze zelf moet voelen voordat ze zal leren... helaas.
[...]
Goede bijdrage, toppie.
Wat mijn voorgangsters zeiden, het gaat wel vanzelf over en wellicht moet ze echt een keer vallen, hoe wreed dat ook klinkt. Succes met je wervelwind TO
Ja, ik moet gewoon minder bang zijn.
Ik ben best bezorgd, maar ben bang dat ze zelf moet voelen voordat ze zal leren... helaas.
dinsdag 3 april 2012 om 14:03
Een handenbindertje dus, Dolores .
Ik ben bang dat het ook gewoon voor een deel karakter is. Er zijn hele goede adviezen gegeven, zo kun je proberen haar wat in te tomen. Maar uit ervaring weetik dat dit soort kinderen altijd wel ondernemend blijven, ze durven vaak meer dan gemiddeld en vinden veel dingen spannend om uit te proberen. Ik heb ook zo' n kind, nu puber en nog steeds ltijd klaar om iets nieuws uit te proberen. Of het nou op de kermis, in een pretpark of gewoon in een restaurant is. Hij heeft als kind een paar hechtingen hier en daar ondergan, maar geniet volop van het leven in die zin dat veel dingen onbezorgd worden ondergaan en tegemoet getreden. En dat is ook wat waard
Ik ben bang dat het ook gewoon voor een deel karakter is. Er zijn hele goede adviezen gegeven, zo kun je proberen haar wat in te tomen. Maar uit ervaring weetik dat dit soort kinderen altijd wel ondernemend blijven, ze durven vaak meer dan gemiddeld en vinden veel dingen spannend om uit te proberen. Ik heb ook zo' n kind, nu puber en nog steeds ltijd klaar om iets nieuws uit te proberen. Of het nou op de kermis, in een pretpark of gewoon in een restaurant is. Hij heeft als kind een paar hechtingen hier en daar ondergan, maar geniet volop van het leven in die zin dat veel dingen onbezorgd worden ondergaan en tegemoet getreden. En dat is ook wat waard
dinsdag 3 april 2012 om 14:26
Ik weet niet of het bij jou in de buurt misschien ook is Dolores maar hier heb je bij de judo; tuimelen en klauteren of zo, dat is speciaal voor kindjes van een jaar of 2. Daar leren ze op speelse manier om te vallen op een "veilige" manier, dus hoofd intrekken en kin op de borst dat soort dingen, en ze kunnen er hun energie ook kwijt. Wij hebben ook zo'n kind wat alles proefondervindelijk leert, binnen een jaar had hij een gat in zijn kin wat ze dicht geniet hebben, een gat in zijn voorhoofd waar 3 hechtingen in moesten en een gat in zijn hoofd dat gelijmd moest worden....Nu hij al lange tijd op judo zit merk ik dat hij echt iets aan de val techniek heeft.
Wat missverrektekoekwaus schrijft over haar kind, zo is die van mij precies hetzelfde! Oh en daarom zou ik zeker je kind niet in de kinderstoel alleen in de gang zetten, ik zie de stoel al omvallen met wild kind en al, nee dank u dan liever honderd keer op een andere veilige plek parkeren, consequent volhouden, hoe moeilijk het soms ook is maar dat vind ik de moeite van het investeren wel waard en het heeft hier absoluut geholpen.
Wat missverrektekoekwaus schrijft over haar kind, zo is die van mij precies hetzelfde! Oh en daarom zou ik zeker je kind niet in de kinderstoel alleen in de gang zetten, ik zie de stoel al omvallen met wild kind en al, nee dank u dan liever honderd keer op een andere veilige plek parkeren, consequent volhouden, hoe moeilijk het soms ook is maar dat vind ik de moeite van het investeren wel waard en het heeft hier absoluut geholpen.
dinsdag 3 april 2012 om 20:15
Dat is wel lastiger dan. Ik heb keuze uit vijf speeltuintjes op loopafstand. Besef me dat dat erg luxe is Als mijn dochter (19mnd) thuis wat verveeld begint te raken, dan trekken we onze jassen aan en vertrekken we richting speeltuin. Daarna is ze vaak een stuk rustiger. Maar zelfs een blokje om helpt vaak al.
woensdag 4 april 2012 om 14:09
Mijn dochter deed dat ook op die leeftijd. Ik werd er ook wanhopig van. Ze klom bijvoorbeeld bijvoorbeeld de hele tijd op de tafel, omdat ze het zo'n leuk spelletje vond om erafgetild te worden, als ik dat niet snel deed ging ze eng aan het randje van de tafel staan wiebelen met haar armpjes uitgestrekt. En echt niet luisteren als ik zei dat het niet mocht, nee alleen met ondeugende oogjes kijken en lachen. Ik was hoogzwanger en trok het niet om iedere keer op te staan en naar de tafel te lopen. Ik ben toen iets anders gaan proberen....
Mijn tips:
1. Ongewenst gedrag negeren. Als jij het ongewenste gedrag negeert, dan is het lang niet zo aantrekkelijk om er mee door ter gaan. Iedere vorm van aandacht is namelijk een beloning; ook negatieve aandacht. En verbieden werkt bij sommige kinderen als een aanmoediging, een trigger om het júist te gaan doen. De eerste keer dat ik mijn dochter negeerde (ik deed alsof ik het totaal niet zag, las gewoon verder in boek) toen ze weer op de tafel was geklommen, bleef ze vijf minuten op de tafel staan; een beetje verbaasd en huilend en daarna klom ze er veilig weer af. De keren daarna bleef ze steeds minder lang op tafel en binnen een paar dagen stopte ze er helemaal mee.
2. Ongewenst gedrag dat niet genegeerd mag/kan worden (haren trekken, huisdieren plagen) niet direct verbieden (werkt weer als aanmoediging), maar zeggen wat ze wél mag doen. 'Je mag aaien' en 'Je mag kusjes geven'.
Dit zou je ook bij het rennen op de bank kunnen gebruiken. Richt een hoekje in waar rennen of springen wél mag.
3. Afleiden. Ongewenst gedrag is niet zo makkelijk te doorbreken met woorden maar wel met afleiding. Ik ben wel eens rigoreus naar buiten gegaan met dochter om haar uit haar gedrag te halen. Of we gingen tekenen, de was ophangen oid.
Ik heb onze salontafel trouwens de deur uit gedaan, vanwege ruimtegebrek en omdat je er met kleine kinderen toch niets veilig op kunt zetten (zoals thee) en er niets op blijft liggen (de krant). Bij visite gebruiken we een leuk Indiaas klaptafeltje. Naast de bank ligt een goedkoop vloerkleed, dus als mijn kinderen van de bank vallen - en dat gebeurt nogal eens - vallen ze niet zo hard. Het huis is om in te leven, ook voor de kinderen.
Mijn tips:
1. Ongewenst gedrag negeren. Als jij het ongewenste gedrag negeert, dan is het lang niet zo aantrekkelijk om er mee door ter gaan. Iedere vorm van aandacht is namelijk een beloning; ook negatieve aandacht. En verbieden werkt bij sommige kinderen als een aanmoediging, een trigger om het júist te gaan doen. De eerste keer dat ik mijn dochter negeerde (ik deed alsof ik het totaal niet zag, las gewoon verder in boek) toen ze weer op de tafel was geklommen, bleef ze vijf minuten op de tafel staan; een beetje verbaasd en huilend en daarna klom ze er veilig weer af. De keren daarna bleef ze steeds minder lang op tafel en binnen een paar dagen stopte ze er helemaal mee.
2. Ongewenst gedrag dat niet genegeerd mag/kan worden (haren trekken, huisdieren plagen) niet direct verbieden (werkt weer als aanmoediging), maar zeggen wat ze wél mag doen. 'Je mag aaien' en 'Je mag kusjes geven'.
Dit zou je ook bij het rennen op de bank kunnen gebruiken. Richt een hoekje in waar rennen of springen wél mag.
3. Afleiden. Ongewenst gedrag is niet zo makkelijk te doorbreken met woorden maar wel met afleiding. Ik ben wel eens rigoreus naar buiten gegaan met dochter om haar uit haar gedrag te halen. Of we gingen tekenen, de was ophangen oid.
Ik heb onze salontafel trouwens de deur uit gedaan, vanwege ruimtegebrek en omdat je er met kleine kinderen toch niets veilig op kunt zetten (zoals thee) en er niets op blijft liggen (de krant). Bij visite gebruiken we een leuk Indiaas klaptafeltje. Naast de bank ligt een goedkoop vloerkleed, dus als mijn kinderen van de bank vallen - en dat gebeurt nogal eens - vallen ze niet zo hard. Het huis is om in te leven, ook voor de kinderen.
woensdag 4 april 2012 om 14:24
Poeh he, ik ga meteen een jaar terug in de tijd. Mijn dochter was (en is soms nog) precies zo. Altijd maar klimmen, geen moment rustig kunnen zitten. Dat is gelukkig in de loop van de maanden wel minder geworden.
Ik wist toen ook niet goed wat ik er mee moest, omdat ze het maar bleef doen. Toch ben ik er stug mee door gegaan, om haar er van af te halen. Volgens mij ging ze toen nog wel voor straf in de box bij ons. Ik zou zeggen, stug vol blijven houden met eraf halen en kalm, maar serieus blijven aanspreken. In de loop van de tijd blijft het wel hangen. Wat ook wel hielp, was iets anders aanbieden om te gaan doen.
Qua dat slaan e.d., hielp het bij ons heel goed, om haar even apart te zetten en vooral geen aandacht besteden. Bij mij deed ze het vaak tijdens het verschonen. Dan zei ik haar kort en duidelijk dat dat niet mag en zette haar dan gewoon op de grond en liep weg (deur achter me dicht). Bij haar was de boodschap dan heel snel duidelijk. Ze kreeg er geen aandacht voor.
Ik ben ook al heel vroeg begonnen met : niet slaan, maar aaien. (toen het slaan nog geen uiting van frustratie was).
Al met al, een lastige situatie, omdat het geheugen nog zo beperkt is, maar ik zou het niet zomaar tolereren.
Sterkte!!!
Ik wist toen ook niet goed wat ik er mee moest, omdat ze het maar bleef doen. Toch ben ik er stug mee door gegaan, om haar er van af te halen. Volgens mij ging ze toen nog wel voor straf in de box bij ons. Ik zou zeggen, stug vol blijven houden met eraf halen en kalm, maar serieus blijven aanspreken. In de loop van de tijd blijft het wel hangen. Wat ook wel hielp, was iets anders aanbieden om te gaan doen.
Qua dat slaan e.d., hielp het bij ons heel goed, om haar even apart te zetten en vooral geen aandacht besteden. Bij mij deed ze het vaak tijdens het verschonen. Dan zei ik haar kort en duidelijk dat dat niet mag en zette haar dan gewoon op de grond en liep weg (deur achter me dicht). Bij haar was de boodschap dan heel snel duidelijk. Ze kreeg er geen aandacht voor.
Ik ben ook al heel vroeg begonnen met : niet slaan, maar aaien. (toen het slaan nog geen uiting van frustratie was).
Al met al, een lastige situatie, omdat het geheugen nog zo beperkt is, maar ik zou het niet zomaar tolereren.
Sterkte!!!
woensdag 4 april 2012 om 14:35
Oei, herkenbaar! Niet ontvankelijk voor straf en alles als een spelletje blijven zien....
Ik zou slaan/spugen blijven corrigeren, en straffen (ook al heb je het idee dat het niet helpt). Hier was het bijten, en dan moest ze naderhand grote zus een handje geven en gaf ik haar an dat bijten niet mag, maar aai wel.....
En wat betreft dat rennen, als het echt gevaarlijk is zou ik de tafel tijdelijk wegzetten, of de hoek ervan afschermen, en anders laten, probeer niet te kijken. Hier bleek op een gegeven moment dat ze het alleen deed als je reageerde (hier klom ze ook op de bank), bij vriend deed ze het veel minder, en af en toe kon ik zien dat ze wachtte tot ik de kamer in kwam lopen en dan gauw de klimbeweging maakte. En ja, ik ehb echt hartverzakkingen gehad als ze weer kunstjes begon te doen als ik in de kamer was, maar probeerde dan te doen of ik niets door had, toen was het wel binnen korte tijd (2 weken) een heel stuk minder.
Na ja, eigenlijk verder dezelfde ervaringen als pipoo zegt
Ik zou slaan/spugen blijven corrigeren, en straffen (ook al heb je het idee dat het niet helpt). Hier was het bijten, en dan moest ze naderhand grote zus een handje geven en gaf ik haar an dat bijten niet mag, maar aai wel.....
En wat betreft dat rennen, als het echt gevaarlijk is zou ik de tafel tijdelijk wegzetten, of de hoek ervan afschermen, en anders laten, probeer niet te kijken. Hier bleek op een gegeven moment dat ze het alleen deed als je reageerde (hier klom ze ook op de bank), bij vriend deed ze het veel minder, en af en toe kon ik zien dat ze wachtte tot ik de kamer in kwam lopen en dan gauw de klimbeweging maakte. En ja, ik ehb echt hartverzakkingen gehad als ze weer kunstjes begon te doen als ik in de kamer was, maar probeerde dan te doen of ik niets door had, toen was het wel binnen korte tijd (2 weken) een heel stuk minder.
Na ja, eigenlijk verder dezelfde ervaringen als pipoo zegt
