Kinderen
alle pijlers
slaap probleem
zondag 8 april 2012 om 08:39
K is nu 2,5 en heeft eigenlijk altijd goed geslapen. Als we haar in bed legde dan viel ze gelijk in slaap en we hoorde haar bijna nooit. Een enkele keer als ze ziek is dan riep ze om bv water en ging ze daarna weer slapen.
Een tijdje geleden had ik een topic geopend dat ze ineens niet meer wilde slapen maar dit was zomaar een paar dagen en toen was het over dus waarschijnlijk een FASE.
Echter is het nu pet. En dit al voor een paar weken. Ze gaat s avonds keurig netjes slapen (rond een uur of 7 half 8) en dan ergens tussen half 11 en half 3 wordt ze wakker, moet hoesten ( wat ze overdag dus niet doet) en begint dan te huilen. Als we er naartoe gaan is ze stil en heeft ze de meeste gezellige praatjes. We geven haar dan een slokje drinken het normale bedritueel en gaan weg en vanaf dat moment is het drama en ellende krijsen krijsen krijsen.
Nu hebben we al vanalles geprobeerd: andere slaapzak,slaapzak vervangen door dekentje,nachtlampje,deur open, erbij blijven, boos worden,ander ritueeltje etc etc etc maar niks helpt.
ben me vanalles aan het afvragen; gaat ze te vroeg naar bed, moet ze haar middagslaap overslaan, is ze erg bezig met de geboorte van ons 2e kindje, is ze toe aan een ander bed, dat hoesten is dat echt of aandacht vragen of is dit alles gewoon een FASE???
Is dit herkenbaar voor jullie?? zie ik nu iets over het hoofd wat is vergeet? is er iets verkeerd in mijn handelen?Zijn het gewoon mijn eigen hormonen waar ik last van heb?of is het echt gewoon echt een FASE?
Iemand nog de gouden tip???
Een tijdje geleden had ik een topic geopend dat ze ineens niet meer wilde slapen maar dit was zomaar een paar dagen en toen was het over dus waarschijnlijk een FASE.
Echter is het nu pet. En dit al voor een paar weken. Ze gaat s avonds keurig netjes slapen (rond een uur of 7 half 8) en dan ergens tussen half 11 en half 3 wordt ze wakker, moet hoesten ( wat ze overdag dus niet doet) en begint dan te huilen. Als we er naartoe gaan is ze stil en heeft ze de meeste gezellige praatjes. We geven haar dan een slokje drinken het normale bedritueel en gaan weg en vanaf dat moment is het drama en ellende krijsen krijsen krijsen.
Nu hebben we al vanalles geprobeerd: andere slaapzak,slaapzak vervangen door dekentje,nachtlampje,deur open, erbij blijven, boos worden,ander ritueeltje etc etc etc maar niks helpt.
ben me vanalles aan het afvragen; gaat ze te vroeg naar bed, moet ze haar middagslaap overslaan, is ze erg bezig met de geboorte van ons 2e kindje, is ze toe aan een ander bed, dat hoesten is dat echt of aandacht vragen of is dit alles gewoon een FASE???
Is dit herkenbaar voor jullie?? zie ik nu iets over het hoofd wat is vergeet? is er iets verkeerd in mijn handelen?Zijn het gewoon mijn eigen hormonen waar ik last van heb?of is het echt gewoon echt een FASE?
Iemand nog de gouden tip???
zondag 8 april 2012 om 08:55
Hoi Jacjac,
Je zou voor ze naar bed gaat het hoofeind iets omhoog kunnen zetten, boeken oid.
En ik zou haar eens laten hoesten en kijken wat er dan gebeurd. Ze weet nu dat ze aandacht krijgt als ze gaat hoesten (ze heeft ook gezellige praatjes als jullie bij dr zijn).
Zoals ik het nu lees denk ik dat het een fase is. Hoe meer aandacht je haar geeft hoe moeilijker het is om dit te door breken en blijft dit elke nacht voorkomen.
Laat haar duidelijk weten dat ze in haar bed moet slapen. Ga vooral geen discussie aan of een leuk verhaaltje vertellen. Dit is allemaal aandacht. Hou het vooral kort en krachtig als je naar haar toe gaat.
Succes!
Je zou voor ze naar bed gaat het hoofeind iets omhoog kunnen zetten, boeken oid.
En ik zou haar eens laten hoesten en kijken wat er dan gebeurd. Ze weet nu dat ze aandacht krijgt als ze gaat hoesten (ze heeft ook gezellige praatjes als jullie bij dr zijn).
Zoals ik het nu lees denk ik dat het een fase is. Hoe meer aandacht je haar geeft hoe moeilijker het is om dit te door breken en blijft dit elke nacht voorkomen.
Laat haar duidelijk weten dat ze in haar bed moet slapen. Ga vooral geen discussie aan of een leuk verhaaltje vertellen. Dit is allemaal aandacht. Hou het vooral kort en krachtig als je naar haar toe gaat.
Succes!
zondag 8 april 2012 om 08:59
Je denkt dus ook wel een beetje aan aandacht??
Bed staat al een flink stuk omhoog.
Vindt het dus zo moeilijk want als we dus weggaan na heel duidelijk geweest te zijn dan gaat ze zoooo verschrikkelijk krijsen om haar dan maar gewoon te laten liggen.... ( en eigenlijk denk ik dat ik dat echt gewoon moet doen maar pfff vindt heel moeilijk)
Misschien is het proberen waard om haar idd maar eens laten hoesten en laten roepen dat ze wat wil drinken
Bed staat al een flink stuk omhoog.
Vindt het dus zo moeilijk want als we dus weggaan na heel duidelijk geweest te zijn dan gaat ze zoooo verschrikkelijk krijsen om haar dan maar gewoon te laten liggen.... ( en eigenlijk denk ik dat ik dat echt gewoon moet doen maar pfff vindt heel moeilijk)
Misschien is het proberen waard om haar idd maar eens laten hoesten en laten roepen dat ze wat wil drinken
zondag 8 april 2012 om 09:16
Zelf ben ik een voorstander om altijd naar roepende/huilende/krijsende kindjes te gaan. Maar als je bang bent dat ze dat blijft doen tot minimaal d'r 16e, dan moet je er inderdaad mee stoppen.
Misschien kun je een (tuit)bekertje met water neer zetten? Dat ze zelf wat drinken kan pakken? Helpt het om bij haar te blijven zitten tot ze weer in slaap valt?
Misschien kun je een (tuit)bekertje met water neer zetten? Dat ze zelf wat drinken kan pakken? Helpt het om bij haar te blijven zitten tot ze weer in slaap valt?
zondag 8 april 2012 om 12:43
[quote]jacjac schreef op 08 april 2012 @ 08:59:
Je denkt dus ook wel een beetje aan aandacht??
Bed staat al een flink stuk omhoog.
/quote]
Misschien bed gewoon weer omlaag zetten? Voorheen sliep ze wel dus waarschijnlijk vind ze dat toch makkelijker liggen.
Ik denk niet dat een kind van 2 gaat hoesten om aandacht te vragen. Nephoesten is volgens mij ook best moeilijk.
Als ze gaat krijsen als je weer weg gaat zou ik toch langer bij haar blijven. Wij houden ons zoontje als hij s nachts wakker wordt, wat zelden voorkomt, gewoon vast zonder wat te zeggen en met het licht uit. Dus je moet het inderdaad niet te gezellig maken.
Je denkt dus ook wel een beetje aan aandacht??
Bed staat al een flink stuk omhoog.
/quote]
Misschien bed gewoon weer omlaag zetten? Voorheen sliep ze wel dus waarschijnlijk vind ze dat toch makkelijker liggen.
Ik denk niet dat een kind van 2 gaat hoesten om aandacht te vragen. Nephoesten is volgens mij ook best moeilijk.
Als ze gaat krijsen als je weer weg gaat zou ik toch langer bij haar blijven. Wij houden ons zoontje als hij s nachts wakker wordt, wat zelden voorkomt, gewoon vast zonder wat te zeggen en met het licht uit. Dus je moet het inderdaad niet te gezellig maken.
zondag 8 april 2012 om 20:34
quote:sugarmiss schreef op 08 april 2012 @ 12:43:
Ik denk niet dat een kind van 2 gaat hoesten om aandacht te vragen. Nephoesten is volgens mij ook best moeilijk.
Die van mij (van 3) doet dat soms, het klinkt heel koddig, maar je hoort meteen dat het niet echt is (ze doet het dan om alsnog met hand voor de mond te hoesten) Echt hoesten simuleren is verdraaid lastig
Jacjac, met een paar weken zou ik echt nog 'fase' denken, zeker als er zoiets spannends te gebeuren staat.
Ik denk niet dat een kind van 2 gaat hoesten om aandacht te vragen. Nephoesten is volgens mij ook best moeilijk.
Die van mij (van 3) doet dat soms, het klinkt heel koddig, maar je hoort meteen dat het niet echt is (ze doet het dan om alsnog met hand voor de mond te hoesten) Echt hoesten simuleren is verdraaid lastig
Jacjac, met een paar weken zou ik echt nog 'fase' denken, zeker als er zoiets spannends te gebeuren staat.
zondag 8 april 2012 om 20:45
Herkenning - herkenning - herkenning
Hier ook peuter van ruim 2 en tweede die zich aandient tissen nu en 4 weken.
Dochter ook ineens wakker 's navhts. Lijkt soms niet bereikbaar, moeilijk te troosten. Ze 'bedenkt' telkens weer iets anders zodat we maar niet weggaan.
Best moeilijk. We proberen redelijk hetzelfde te reageren zodat ze weet wat er gaat gebeuren. Ze hangt echt aan ons en wil aandacht.
We hebben nog niet echt ontdekt waardoor het komt maar ik denk ook aan een 'fase'... Sorry geen tips dus!
Hier ook peuter van ruim 2 en tweede die zich aandient tissen nu en 4 weken.
Dochter ook ineens wakker 's navhts. Lijkt soms niet bereikbaar, moeilijk te troosten. Ze 'bedenkt' telkens weer iets anders zodat we maar niet weggaan.
Best moeilijk. We proberen redelijk hetzelfde te reageren zodat ze weet wat er gaat gebeuren. Ze hangt echt aan ons en wil aandacht.
We hebben nog niet echt ontdekt waardoor het komt maar ik denk ook aan een 'fase'... Sorry geen tips dus!
zondag 8 april 2012 om 21:31
quote:Lieveleen schreef op 08 april 2012 @ 20:45:
Herkenning - herkenning - herkenning
Hier ook peuter van ruim 2 en tweede die zich aandient tissen nu en 4 weken.
Dochter ook ineens wakker 's navhts. Lijkt soms niet bereikbaar, moeilijk te troosten. Ze 'bedenkt' telkens weer iets anders zodat we maar niet weggaan.
Best moeilijk. We proberen redelijk hetzelfde te reageren zodat ze weet wat er gaat gebeuren. Ze hangt echt aan ons en wil aandacht.
We hebben nog niet echt ontdekt waardoor het komt maar ik denk ook aan een 'fase'... Sorry geen tips dus!
Dan zou je toch idd gaan denken dat het aan de toekomstige gezinsuitbreiding ligt.
Ze is er wel veel mee bezig overdag maar op een hele leuke manier bv kusjes geven aan mijn buik en naar de kleertjes willen kijken enz.
Vind het heel moeilijk hoe ik nu vannacht moet gaan reageren want eigenlijk ben ik iemand die haar kind niet wil laten huilen maar aan de andere kant heb ik toch het gevoel dat ze me een beetje aan het proberen is. Het feit dat ze pas ging logeren en het niet deed bevestigde dit wel een beetje.
Heb een keer meer dan een uur bij haar gezeten en niks gezegt maar zodra ik dan weg ga huilt,krijst ze net zo hard dan als ik 1 minuut bij haar zit.
Na ja we zullen zien wat deze nacht gaat brengen.. misschien wordt kindje vannacht wel geboren en is het daarna over ( ben nl vandaag uitgerekend )
Herkenning - herkenning - herkenning
Hier ook peuter van ruim 2 en tweede die zich aandient tissen nu en 4 weken.
Dochter ook ineens wakker 's navhts. Lijkt soms niet bereikbaar, moeilijk te troosten. Ze 'bedenkt' telkens weer iets anders zodat we maar niet weggaan.
Best moeilijk. We proberen redelijk hetzelfde te reageren zodat ze weet wat er gaat gebeuren. Ze hangt echt aan ons en wil aandacht.
We hebben nog niet echt ontdekt waardoor het komt maar ik denk ook aan een 'fase'... Sorry geen tips dus!
Dan zou je toch idd gaan denken dat het aan de toekomstige gezinsuitbreiding ligt.
Ze is er wel veel mee bezig overdag maar op een hele leuke manier bv kusjes geven aan mijn buik en naar de kleertjes willen kijken enz.
Vind het heel moeilijk hoe ik nu vannacht moet gaan reageren want eigenlijk ben ik iemand die haar kind niet wil laten huilen maar aan de andere kant heb ik toch het gevoel dat ze me een beetje aan het proberen is. Het feit dat ze pas ging logeren en het niet deed bevestigde dit wel een beetje.
Heb een keer meer dan een uur bij haar gezeten en niks gezegt maar zodra ik dan weg ga huilt,krijst ze net zo hard dan als ik 1 minuut bij haar zit.
Na ja we zullen zien wat deze nacht gaat brengen.. misschien wordt kindje vannacht wel geboren en is het daarna over ( ben nl vandaag uitgerekend )
zondag 8 april 2012 om 21:37
Mijn dochter had het ook zo erg zo vlak voor de geboorte van haar zusje. Ze voelen het toch aan denk ik dan.
Ik ging dan naar haar toe en probeerde haar af te leiden van dat nepgedoe. Ik deed de deur open en zei dan bijvoorbeeld; 'dag lieverd, jij wil natuurlijk nog even een dikke knuffel van mama he, voordat je weer verder gaat slapen? Kom maar even'.
Dan tilde ik haar uit bed, ging met haar zitten, knuffelde haar, zong een liedje en dan liet ze zich zo weer terugleggen.
Na de geboorte was het 2 weken helemaal bal. Toen heb ik haar 2 weken lang elke nacht even een half uurtje bij me in bed gehad. Dan was het goed en kon ik haar zo weer in haar eigen bedje leggen.
Succes! Ook met de laatste loodjes.
Ik ging dan naar haar toe en probeerde haar af te leiden van dat nepgedoe. Ik deed de deur open en zei dan bijvoorbeeld; 'dag lieverd, jij wil natuurlijk nog even een dikke knuffel van mama he, voordat je weer verder gaat slapen? Kom maar even'.
Dan tilde ik haar uit bed, ging met haar zitten, knuffelde haar, zong een liedje en dan liet ze zich zo weer terugleggen.
Na de geboorte was het 2 weken helemaal bal. Toen heb ik haar 2 weken lang elke nacht even een half uurtje bij me in bed gehad. Dan was het goed en kon ik haar zo weer in haar eigen bedje leggen.
Succes! Ook met de laatste loodjes.
zondag 8 april 2012 om 21:43
quote:jacjac schreef op 08 april 2012 @ 21:31:
[...]
Dan zou je toch idd gaan denken dat het aan de toekomstige gezinsuitbreiding ligt.
Ze is er wel veel mee bezig overdag maar op een hele leuke manier bv kusjes geven aan mijn buik en naar de kleertjes willen kijken enz.
Vind het heel moeilijk hoe ik nu vannacht moet gaan reageren want eigenlijk ben ik iemand die haar kind niet wil laten huilen maar aan de andere kant heb ik toch het gevoel dat ze me een beetje aan het proberen is. Het feit dat ze pas ging logeren en het niet deed bevestigde dit wel een beetje.
Heb een keer meer dan een uur bij haar gezeten en niks gezegt maar zodra ik dan weg ga huilt,krijst ze net zo hard dan als ik 1 minuut bij haar zit.
Na ja we zullen zien wat deze nacht gaat brengen.. misschien wordt kindje vannacht wel geboren en is het daarna over ( ben nl vandaag uitgerekend )
Is ze er dan niet te veel mee bezig?? Mijn zoontje is er totaal niet mee bezig, roept af en toe 'baby' maar dat was het dan ook. Is ook nog wel wat jonger, ruim 20 maanden nu (en hij kan overigens als de beste 'nep-hoesten', al hoor ik natuurlijk wel het verschil).
Ik ben wel iemand van het laten liggen en geen aandacht aan geven (in elk geval niet 's nachts dus) en dat werkt hier prima. Zoontje is af en toe wel wakker 's nachts maar kan zich prima in z'n eentje in bed vermaken. Als ie ziek is sta ik natuurlijk meteen naast z'n bed, maar meestal is dat dus niet het geval. 2 jaar is toch ook een mooie leeftijd om te leren dat de dag is om te knuffelen, spelen en aandacht te krijgen, en de nacht om te slapen?
Succes ermee, en wie weet komt nr. 2 er vannacht wel aan (al zal de ellende dan ws nog niet voorbij zijn...)
[...]
Dan zou je toch idd gaan denken dat het aan de toekomstige gezinsuitbreiding ligt.
Ze is er wel veel mee bezig overdag maar op een hele leuke manier bv kusjes geven aan mijn buik en naar de kleertjes willen kijken enz.
Vind het heel moeilijk hoe ik nu vannacht moet gaan reageren want eigenlijk ben ik iemand die haar kind niet wil laten huilen maar aan de andere kant heb ik toch het gevoel dat ze me een beetje aan het proberen is. Het feit dat ze pas ging logeren en het niet deed bevestigde dit wel een beetje.
Heb een keer meer dan een uur bij haar gezeten en niks gezegt maar zodra ik dan weg ga huilt,krijst ze net zo hard dan als ik 1 minuut bij haar zit.
Na ja we zullen zien wat deze nacht gaat brengen.. misschien wordt kindje vannacht wel geboren en is het daarna over ( ben nl vandaag uitgerekend )
Is ze er dan niet te veel mee bezig?? Mijn zoontje is er totaal niet mee bezig, roept af en toe 'baby' maar dat was het dan ook. Is ook nog wel wat jonger, ruim 20 maanden nu (en hij kan overigens als de beste 'nep-hoesten', al hoor ik natuurlijk wel het verschil).
Ik ben wel iemand van het laten liggen en geen aandacht aan geven (in elk geval niet 's nachts dus) en dat werkt hier prima. Zoontje is af en toe wel wakker 's nachts maar kan zich prima in z'n eentje in bed vermaken. Als ie ziek is sta ik natuurlijk meteen naast z'n bed, maar meestal is dat dus niet het geval. 2 jaar is toch ook een mooie leeftijd om te leren dat de dag is om te knuffelen, spelen en aandacht te krijgen, en de nacht om te slapen?
Succes ermee, en wie weet komt nr. 2 er vannacht wel aan (al zal de ellende dan ws nog niet voorbij zijn...)
zondag 8 april 2012 om 22:03
quote:jacjac schreef op 08 april 2012 @ 21:31:
[...]
Vind het heel moeilijk hoe ik nu vannacht moet gaan reageren want eigenlijk ben ik iemand die haar kind niet wil laten huilen maar aan de andere kant heb ik toch het gevoel dat ze me een beetje aan het proberen is.
Of juist andersom: wel uitproberen, maar op een positieve manier: hoeveel houdt mama van me, ook 's nachts? (ik denk niet dat het dat is, maar uitproberen wordt meestal alleen op een negatieve manier benoemd, ik denk juist dat kinderen vaak de onvoorwaardelijke liefde van hun ouders uittesten: hou je ook nog van me als ik dit doe? en dit?)
Maar dit klinkt veel meer als de spanning van alles wat er komen gaat. En dat gaat, als je eenmaal bevallen bent, vast voorlopig niet verbeteren, want er verandert heel wat in haar jonge leven zometeen.
Oh, en alvast succes met bevallen
[...]
Vind het heel moeilijk hoe ik nu vannacht moet gaan reageren want eigenlijk ben ik iemand die haar kind niet wil laten huilen maar aan de andere kant heb ik toch het gevoel dat ze me een beetje aan het proberen is.
Of juist andersom: wel uitproberen, maar op een positieve manier: hoeveel houdt mama van me, ook 's nachts? (ik denk niet dat het dat is, maar uitproberen wordt meestal alleen op een negatieve manier benoemd, ik denk juist dat kinderen vaak de onvoorwaardelijke liefde van hun ouders uittesten: hou je ook nog van me als ik dit doe? en dit?)
Maar dit klinkt veel meer als de spanning van alles wat er komen gaat. En dat gaat, als je eenmaal bevallen bent, vast voorlopig niet verbeteren, want er verandert heel wat in haar jonge leven zometeen.
Oh, en alvast succes met bevallen
