Relatie uit vanwege Borderline

Ik sluit me hierbij aan, heb het ooit ook op die manier zwaar verpest. Door hem te gaan bestoken had hij JUIST het gevoel dat hij de juiste beslissing nam door me aan de kant te zetten. Tijdens een ruzie midden op straat riep hij me toe "dit is dus PRECIES waarom ik jou nu ZAT ben" Schaam me er nu nog voor hihi



Op therapie heb ik geleerd dat ik me vaak moet afvragen bij dingen die ik wil zeggen en doen "werkt dit?" als mailen en smsen hem afstoot duidelijk niet. En nog dieper. Stel hij praat morgen met je en hij geeft je ál je antwoorden. Werkt het? Mijn ervaring is dat antwoorden weer vragen oproepen en dat het een gebed zonder einde is.



Ook een therapie term: Radicale Acceptatie. Oftewel je berusten in het hier en nu. Je kan alleen jezelf veranderen. Niet hem. Wees eens lief voor jezelf.

quote:meds schreef op 26 oktober 2008 @ 15:07:

[...]





Is toch niet bedoeld als een kutreactie Maan. Pien zegt dat zij en haar ex nog heel veel van elkaar houden. Dat is in tegenspraak met het feit dat hij het heeft uitgemaakt en geen contact meer wil. Je kan toch niet suggereren dat het weer goed kan komen? We kennen de aanleiding of motieven van vriend helemaal niet. Het is uit en dat is hard maar wel een feit waar ze mee moet omgaan.Waarom is het uitmaken in tegenspraak met van elkaar houden? Kan je het niet uitmaken terwijl je wel van iemand houdt?

Soms hou je onwijs veel van iemand, maar net even meer van jezelf. En maak je het uit omdat je in de knoei komt met jezelf ondanks dat je veel van iemand houd. Dan is het soms beter de relatie te stoppen en het contact te verbreken omdat contact houden met iemand waar je nog van houd maar waar je niet mee samen kan zijn te pijnlijk is. snappie?

Lieve Pien,



Je verhaal is deels herkenbaar. Ik ben net gescheiden na een relatie van 9 jaar. Ook ik heb borderline en mijn ex gaf aan dat hij veel van mij houdt maar niet van de borderlinesymstonen. In mijn geval was het echt niet alleen de bps die problemen gaf.



Het is voor "ons" moeilijk om met relaties om te gaan (nabijheid en afstand of te wel I hate you don't leave me) maar het lijkt mij belangrijk om te zorgen dat je je relatie en je ziekte zoveel mogelijk uit elkaar houdt. Het klinkt vaag maar als je alles met je ziekte bespreekt met je partner wordt hij een soort hulpverlener en dat moet je niet willen. Mijn therapeut zei altijd de problemen horen bij mij en de rest bij je man. Tuurlijk moet je wel wat delen met je man maar lang niet alles.



Je geeft aan dat je niet veel kan doen aan borderline maar dat vind ik persoonlijk een onjuiste voorstelling van zaken. Je kunt namelijk met veel symtonen leren omgaan en daardoor problemen voorkomen. Waarom ben je aan de therapie begonnen? Voor jezelf of voor hem. Het lijkt mij dat je zoiets echt voor jezelf moet willen, anders werkt het toch niet?



Geef je ex alle ruimte die hij nodig heeft dan komt hij misschien op het punt dat hij wel met je wil praten. Je kunt hem niet dwingen en door hem te bestoken op allerlei manieren drijf je hem steeds verder van je weg.



Heel veel sterkte en geef niet op! Dikke knuffel

Maan, in ieder geval is het niet genoeg

Arm meisje toch. Liefdesverdriet is heel normaal en hoort bij het leven. Gewoon wegzwelgen op de bank, kilo's chocola eten verdrietig zijn en films kijken. Liefdesverdriet is gewoon een rouwproces waar je door heen moet.( google maar eens op liefdesverdriet). Zorg wel dat je op een gegeven moment jezelf weer bij elkaar veegt en stukje voor stukje je leven weer oppakt.

ik heb ook borderline en een hele goede en ja zware therapie ervoor gehad. En nu gaat het beter. Ik denk dat jij je beter op jezelf kunt richten zonder dat je je de extra ballast bij hebt van een relatie. Als het dan beter gaat en je om leert gaan met je borderline dan pas kun je een goede stabiele relatie aangaan.

Hoewel dit een beetje late reactie op dit topic is wil ik wel even mijn ei kwijt.

Zelf heb ik een relatie, hoewel het op dit moment even afstand is, met een dame met borderline (genezen).

Een relatie onderhouden met iemand met borderline is een continu gevecht. Zo te lezen houdt je vriend veel van je, maar een gevecht kost energie, veel energie. Als die energie op is gaat het niet meer.

Als je echt van hem houdt en hij van jou geef hem dan wat rust, hij moet weer op krachten komen. Ik hoop dat het steeds beter met je borderline gaat want ik wens het niemand toe. Aan de reacties te lezen weet niemand hier wat het is. En zelfs ik kan het niet honderd procent bevatten, ik weet wel, dat ik er meer van weet dat de onnozele reacties hier.

Begin weer rustig aan, misschien eerst een tijdje schrijven, laat hem zien dat ook jij bezig bent een gevecht te voeren. Je kent je vriend zelf het beste, dus je weet waarschijnlijk zelf ook weer hoe je hem voor je moet winnen.

Manneke, vast schattig bedoeld hoor, maar hoe bedoel je dat je een relatie hebt met een dame die genezen is van borderline. Heeft ze je dat vertelt?



Genezen kan niet, het is een stoornis die altijd blijft. Wel heeft ze misschien geleerd om anders met de stoornis om te gaan waardoor het redelijk in toom te houden is. Totdat.....





Verder is dit topic van 4 jaar geleden en zijn er ondertussen al vele discussies gevoerd op dit forum over borderline, vermeende borderline en aanverwante zaken. Maar dat maakt niet uit natuurlijk. Succes met je relatie. Hopelijk blijft het in toom te houden.

quote:Pien1511 schreef op 26 oktober 2008 @ 09:56:

Ik snap wat jullie allemaal zeggen, maar het voelt niet zo. Ik weet dat ik hem wegduw door steeds contact te zoeken, maar het is gewoon echt iets in mij wat toch steeds smst en belt.

Ik heb al een tijd borderline en ben begonnen met een vaardigheidstraining emotieregulatiestoornis op aanraden van mijn therapeut. Maar mijn vriend was degene die me er mee hielp en waar ik alles samen mee deed. Ik wilde ook de training doen omdat ik dan kon leren hoe ik beter met hem om kon gaan, hoe ik in een relatie kon staan. En dat is zo hard, want nu heb ik het gevoel dat het alleen maar de relatie verpest heeft.

Ik typ mijn vingers al blauw en zoek overal hulp, maar het is geen onno.. Ik heb me 3,5 jaar alleen maar op hem gericht en nu is dat moeilijk om te zetten. Als je niet van jezelf houdt, is het moeilijk om nu opeens aandacht aan jezelf te besteden en niet hopeloos te worden.



Sorry dat ik niet sterk genoeg ben.





Lieve meid,



Ik snap hoe je je voelt. Een paar weken geleden heeft mijn vriend de relatie beeindigd. Ook hij kon niet omgaan met mijn borderline.



Liefdesverdriet is voor iedereen erg maar als borderline hebt is het zo heftig. Vanwege de verlatingsangst en de zelfhaat. Voor mij was mijn ex wat mijn leven nog zin gaf. Nu is het alsof ik niet meer weet wie ik ben en wat ik wil zonder hem.



Ik heb heel veel respect voor mijn ex, het is een lieve jongen die ook beter verdiend dan mij. Ik haat mezelf ook heel erg waarom kan ik niet gewoon normaal zijn?



Wat ik nu in mijn achterhoofd heb is dat het alleen maar beter kan worden. Ik begin binnenkort aan DGT hoop dat dat me gaat helpen.



We komen er wel.

Pff zie nu pas dat dit topic uit 2008 is.