Werk & Studie
alle pijlers
Stoppen.. en dan?
maandag 9 april 2012 om 13:15
Op de middelbare school had ik altijd het idee in m'n hoofd dat ik SPH wilde gaan studeren. En dan het liefst een jaarstage in een weeshuis in Zuid-Afrika en na m'n afstuderen werken in een eetstoorniskliniek. Na mijn middelbare school ging ik dus ook meteen door naar de SPH, maar toen na 2 maanden gestopt. Kreeg van m'n SLB-er te horen dat ik het niet zou gaan halen door onzekerheid over mezelf, te stil etc.
Na er een tijdje tussenuit te zijn geweest, ben ik opnieuw begonnen aan de Pabo. Dit heb ik één jaar gedaan, maar ook toen kreeg ik bij mijn stage te horen dat ik te stil/onzeker was en hierdoor moest ik dus weer stoppen.
Toen veel nagedacht, maar doordat ik inmiddels al veel therapie had gehad na de 1e x SPH, ben ik toch weer de SPH gaan proberen. De eerste 2 jaar zijn goed gegaan; alles gehaald. Inmiddels zit ik in jaar 3 en loop ik met mijn jaarstage wéer tegen hetzelfde aan. Afgelopen week kreeg ik te horen dat ik geen HBO-houding heb, te afwachtend ben, te weinig initatief neem en m'n mening geef. Qua studeren/tentamens lukt het prima, maar het werken in de praktijk, dat lukt steeds niet. Als ik op deze manier doorga, dan haal ik mijn stage dus niet.
Maar nu? Eigenlijk wil ik het gewoon opgeven. Ik doe al zó lang mijn best om dit te gaan halen, maar blijkbaar past het gewoon niet bij mij. Jaren geleden is er al vaker gezegd dat ik het toch nooit zou gaan halen en dat ik het toch niet kan, maar ik wilde het zo graag, dat ik het toch ben blijven proberen. Nu is de motivatie om te laten zien dat ik het wél kan er niet meer.
Als ik nu stop, heb ik een hele hoge studieschuld en uiteindelijk dus geen opleiding.. Maar aan de andere kant; hoe lang moet ik door blijven gaan om iets te proberen wat misschien gewoon niet haalbaar is?
Na er een tijdje tussenuit te zijn geweest, ben ik opnieuw begonnen aan de Pabo. Dit heb ik één jaar gedaan, maar ook toen kreeg ik bij mijn stage te horen dat ik te stil/onzeker was en hierdoor moest ik dus weer stoppen.
Toen veel nagedacht, maar doordat ik inmiddels al veel therapie had gehad na de 1e x SPH, ben ik toch weer de SPH gaan proberen. De eerste 2 jaar zijn goed gegaan; alles gehaald. Inmiddels zit ik in jaar 3 en loop ik met mijn jaarstage wéer tegen hetzelfde aan. Afgelopen week kreeg ik te horen dat ik geen HBO-houding heb, te afwachtend ben, te weinig initatief neem en m'n mening geef. Qua studeren/tentamens lukt het prima, maar het werken in de praktijk, dat lukt steeds niet. Als ik op deze manier doorga, dan haal ik mijn stage dus niet.
Maar nu? Eigenlijk wil ik het gewoon opgeven. Ik doe al zó lang mijn best om dit te gaan halen, maar blijkbaar past het gewoon niet bij mij. Jaren geleden is er al vaker gezegd dat ik het toch nooit zou gaan halen en dat ik het toch niet kan, maar ik wilde het zo graag, dat ik het toch ben blijven proberen. Nu is de motivatie om te laten zien dat ik het wél kan er niet meer.
Als ik nu stop, heb ik een hele hoge studieschuld en uiteindelijk dus geen opleiding.. Maar aan de andere kant; hoe lang moet ik door blijven gaan om iets te proberen wat misschien gewoon niet haalbaar is?
maandag 9 april 2012 om 13:26
Pff, lastig hoor! Ik ben ook geen quitter, maar soms is het toch beter. Misschien geeft het je toch een enorme rust als je die keuze maakt.
Want, heb je zelf geen spanningen tijdens het stagelopen enzovoort? Voel je je wel op je gemak? Of voel je je gespannen?
De hoge studieschuld is gewoonweg KUT. Maar als je nu doorgaat, hoe ver loopt die schuld dan nog op? En is dat het dan wel waard? Want ook mét diploma, zul je misschien weer vastlopen op deze punten in je werk.
Ik wens je heel veel succes in je keuze. Het lijkt mij ook pittig!
Want, heb je zelf geen spanningen tijdens het stagelopen enzovoort? Voel je je wel op je gemak? Of voel je je gespannen?
De hoge studieschuld is gewoonweg KUT. Maar als je nu doorgaat, hoe ver loopt die schuld dan nog op? En is dat het dan wel waard? Want ook mét diploma, zul je misschien weer vastlopen op deze punten in je werk.
Ik wens je heel veel succes in je keuze. Het lijkt mij ook pittig!
maandag 9 april 2012 om 13:27
Het zou wel heel jammer zijn als je nu zou stoppen... Het kan in je karakter zitten dat je wat stiller en passiever bent, maar je kan na je afstuderen waarschijnlijk best een werksituatie vinden die daarbij past. Ik zou voor nu toch even doorzetten en je goede wil tonen tijdens je stage. Je zou ook kunnen zeggen dat je eraan wilt werken etc. Misschien kun je een assertiviteitscursus gaan doen (of heb je dit al gedaan), of een ander risico nemen waardoor je wat losser komt (alleen op reis, waardoor je wel initiatief moét nemen?) Overleg dit ook met je stage begeleidster, zodat zij weet dat je inzet toont en ontzettend hard aan jezelf werkt. Alleen dit al zou haar wel eens op andere gedachten kunnen brengen (en je wel een positieve beoordeling geven)
Denk thuis ook eens na over acties die je zou kunnen doen op je stage. Waar zou jij van meerwaarde kunnen zijn op je stage? Wat zou je kunnen doen/maken, waarmee zou je kunnen verrassen, waar kun je extra werk leveren dat je niet wordt aangedragen?
Denk thuis ook eens na over acties die je zou kunnen doen op je stage. Waar zou jij van meerwaarde kunnen zijn op je stage? Wat zou je kunnen doen/maken, waarmee zou je kunnen verrassen, waar kun je extra werk leveren dat je niet wordt aangedragen?
maandag 9 april 2012 om 13:29
Man oh man, alsof ik over mezelf lees... Precies dezelfde voorkeuren qua studie en eigenlijk heeft het nooit gepast. Maar met veel begeleiding (inderdaad ook therapie e.d. gedaan) en de juiste keuze qua stages het toch gehaald. En nu wil ik zo snel als het kan uit de zorg weg want het vraagt zoveel energie om het allemaal maar te durven!
Het kan dus wel, het afmaken. Ik zou het proberen als ik jou was. Vraag hulp waar je kan! Je hebt die eerste twee jaar gehaald, je weet wat je zwakke punten zijn, geef dat aan bij je stagebegeleider en stel je doelen daar op in. Laat je niet door je onzekerheid kisten want dan krijgen ze nog gelijk ook! Ik heb het misschien met hakken over de sloot gehaald.. maar gehaald heb ik het! En dat voelt toch echt fijner dan het opgeven (waar ik ook tig keer aan heb gedacht...)
Het kan dus wel, het afmaken. Ik zou het proberen als ik jou was. Vraag hulp waar je kan! Je hebt die eerste twee jaar gehaald, je weet wat je zwakke punten zijn, geef dat aan bij je stagebegeleider en stel je doelen daar op in. Laat je niet door je onzekerheid kisten want dan krijgen ze nog gelijk ook! Ik heb het misschien met hakken over de sloot gehaald.. maar gehaald heb ik het! En dat voelt toch echt fijner dan het opgeven (waar ik ook tig keer aan heb gedacht...)
maandag 9 april 2012 om 13:37
Vind het inderdaad ook jammer om nu alsnog te stoppen, maar aan de andere kant vraag ik me af hoelang ik moet doorgaan met iets wat misschien gewoon niet haalbaar is. Maar voel me sowieso ook heel gespannen en gestresst op stage inderdaad. En ik denk dat dit ook zo zal zijn als ik aan het werk ga. SPH is nu eenmaal een studie waarmee je uiteindelijk groepswerk gaat doen.. En met de huidige bezuinigingen is het eerst invalwerk en dat is al hélemaal iets waar ik heel veel stress/spanning van zou krijgen. Snap niet hoe het kan, maar ik ben echt heel snel gespannen en merk dan gelijk dat ik in allerlei negatieve gedachtes 'schiet'.
Als ik doorga, dan wil ik denk ik iets van haptonomie gaan doen, omdat dit niet met praten is en al dat praten/assertiviteitstraining e.d. heb ik wel een beetje gehad. Maar met zoiets kan ik inderdaad misschien wel laten zien dat ik eraan werk.
Er zijn nog redelijk wat HBO-taken die ik moet doen, welke ik gewoon prima thuis kan doen. Maar op de een of andere manier raak ik alleen al compleet in paniek als ik dénk aan wat ik allemaal nog moet doen. Het kost gewoon allemaal zoveel stress ofzo.
In de tijd die ik nu besteed aan al het piekeren hierover, had ik ook al veel kunnen doen, maar zelfs dat lukt niet echt.
Als ik doorga, dan wil ik denk ik iets van haptonomie gaan doen, omdat dit niet met praten is en al dat praten/assertiviteitstraining e.d. heb ik wel een beetje gehad. Maar met zoiets kan ik inderdaad misschien wel laten zien dat ik eraan werk.
Er zijn nog redelijk wat HBO-taken die ik moet doen, welke ik gewoon prima thuis kan doen. Maar op de een of andere manier raak ik alleen al compleet in paniek als ik dénk aan wat ik allemaal nog moet doen. Het kost gewoon allemaal zoveel stress ofzo.
In de tijd die ik nu besteed aan al het piekeren hierover, had ik ook al veel kunnen doen, maar zelfs dat lukt niet echt.
maandag 9 april 2012 om 13:40
HeksjE: Wat super dat je het uiteindelijk dan wel gehaald hebt! Kan me voorstellen dat dat wel echt een goed gevoel geeft inderdaad!
Ik wil inderdaad ook steeds laten zien dat ik het wel kan, maar soms is dat wel lastig om te blijven zien.
Eigenlijk denk ik ook dat het me uiteindelijk niet gaat lukken om in de SPH-sector werk te vinden, gewoon omdat dit niet past. Maar wat ben jij dan nu uiteindelijk gaan doen qua werk? Want als ik over werk nadenk, zijn er eigenlijk weinig dingen waarvan ik denk dat ik er niet tegenaan loop.
Ik wil inderdaad ook steeds laten zien dat ik het wel kan, maar soms is dat wel lastig om te blijven zien.
Eigenlijk denk ik ook dat het me uiteindelijk niet gaat lukken om in de SPH-sector werk te vinden, gewoon omdat dit niet past. Maar wat ben jij dan nu uiteindelijk gaan doen qua werk? Want als ik over werk nadenk, zijn er eigenlijk weinig dingen waarvan ik denk dat ik er niet tegenaan loop.
maandag 9 april 2012 om 13:41
maandag 9 april 2012 om 13:45
Ik zou een gesprek aanvragen (dan toon je initiatief) en hier heel open ingaan. Vraag ze precies WAT ze zo concreet mogelijk anders zouden willen zien, en vraag ze om mee te denken.
Google even op de STAR-methode. Een houding veranderen is vaag, moeilijk te toetsen wanneer het behaald is. MAAK het concreet, toetsbaar, overzichtelijk.
Vraag ze zoveel mogelijk werkpunten aan te geven, en vraag ze mee te denken hoe zich dat naar jouw stageplaats kan vertalen.
(Bijv: "We willen dat je eens wat vaker inititief toont" wordt dan "Tijdens het eetmoment kom je zelf met een gespreksonderwerp, leid je dit gesprek en verdeel je de taken van het tafelafruimen onder de clienten" )
Dan ga je hier zelf mee aan de slag; maak een tijdspad.
Beschrijf wat je wanneer (data erbij) aan wil pakken, print dit uit, geef dit aan je begeleiders vóórdat je dit oefenpuntje aan wil pakken en evalueer zo kort mogelijk na je actiepunt met ze hoe het ging. Noteer de aanwijzingen en stel je aanpak bij.
(Was het vlgs hun niet goed? WAT was dan precies niet goed? etc.)
Lijkt me stug dat ze je nog een onvoldoende kunnen geven als je er zo gemotiveerd en doelgericht aan gewerkt hebt.
En als het je dan NOG niet lukt, dan weet je tenminste PRECIES aan welk punt het gelegen heeft en ga je niet met een rot-conclusie naar huis van "Mijn-houding-deugt-dus-niet"
JIJ hebt er dan alles aan gedaan.
Google even op de STAR-methode. Een houding veranderen is vaag, moeilijk te toetsen wanneer het behaald is. MAAK het concreet, toetsbaar, overzichtelijk.
Vraag ze zoveel mogelijk werkpunten aan te geven, en vraag ze mee te denken hoe zich dat naar jouw stageplaats kan vertalen.
(Bijv: "We willen dat je eens wat vaker inititief toont" wordt dan "Tijdens het eetmoment kom je zelf met een gespreksonderwerp, leid je dit gesprek en verdeel je de taken van het tafelafruimen onder de clienten" )
Dan ga je hier zelf mee aan de slag; maak een tijdspad.
Beschrijf wat je wanneer (data erbij) aan wil pakken, print dit uit, geef dit aan je begeleiders vóórdat je dit oefenpuntje aan wil pakken en evalueer zo kort mogelijk na je actiepunt met ze hoe het ging. Noteer de aanwijzingen en stel je aanpak bij.
(Was het vlgs hun niet goed? WAT was dan precies niet goed? etc.)
Lijkt me stug dat ze je nog een onvoldoende kunnen geven als je er zo gemotiveerd en doelgericht aan gewerkt hebt.
En als het je dan NOG niet lukt, dan weet je tenminste PRECIES aan welk punt het gelegen heeft en ga je niet met een rot-conclusie naar huis van "Mijn-houding-deugt-dus-niet"
JIJ hebt er dan alles aan gedaan.
maandag 9 april 2012 om 13:47
Wat bij mij meteen opkomt: waarom niet even je studie 'on hold' om in het buitenland een stage te gaan doen? Je bent vaak anders in het buitenland omdat je niemand kent en niemand een mening over je heeft. Je kunt dingen gaan uitproberen. Ook werk je meteen in de praktijk.
Zou zoiets praktisch kunnen? En zou je daar iets voor voelen?
Zou zoiets praktisch kunnen? En zou je daar iets voor voelen?
maandag 9 april 2012 om 14:00
ikbenik: Dat zijn wel goede ideeën! Een tijdpad wilde ik al gaan maken, maar inderdaad moet ik eerst concreter weten wat nu de punten zijn die niet goed gaan. Morgen of donderdag eens overleggen!
Lionlily: Een stage in het buitenland wilde ik altijd graag, maar toch niet gedaan, omdat je een jaar stage moet lopen en dat vind ik te lang..
Wel heb ik vaak in de zomer reizen gemaakt en vrijwilligerswerk gedaan, o.a. ook om dit soort dingen te leren.
Lionlily: Een stage in het buitenland wilde ik altijd graag, maar toch niet gedaan, omdat je een jaar stage moet lopen en dat vind ik te lang..
Wel heb ik vaak in de zomer reizen gemaakt en vrijwilligerswerk gedaan, o.a. ook om dit soort dingen te leren.
maandag 9 april 2012 om 15:36
quote:Butterfly1989 schreef op 09 april 2012 @ 13:40:
Maar wat ben jij dan nu uiteindelijk gaan doen qua werk? Want als ik over werk nadenk, zijn er eigenlijk weinig dingen waarvan ik denk dat ik er niet tegenaan loop.
Ik werk nu op een BSO
Wat in het begin ook superspannend was, wat bakken met energie kostte en veel gesprekken met een collega over hoe ik van alles aan kon pakken. En suffe feedback als "ja je collega's, die ZIE ik, maar naar jou moet ik zoeken..."... Maar ondertussen krijg ik feedback van invallers dat ik de groep "ben" Erg leuk! Openheid over dat je dingen spannend vindt, scheelt echt een hoop! Dan snappen ze waarom je iets niet doet: dat het niet onwil is, maar gewoon een (tijdelijk) gebrek aan durf. En dat het dan morgen wel lukt. Of overmorgen. Laat vooral zien dat je er mee bezig bent!
Helaas wordt er nu alleen belachelijk bezuinigd op de kinderopvang, dus helaas moet ik op zoek naar wat anders. En dat ben ik dus nu aan het doen buiten de zorg. Gewoon aan het kijken naar wat ik leuk vind en kan.. Maar ik merk dat er overal naar dat extraverte, assertieve, sociale, initiatiefrijke wordt gevraagd.... Dus het blijft een uitdaging. De maatschappij is blijkbaar nogal gericht op dat extraverte en vergeet dat lang niet iedereen extravert is!
Maar wat ben jij dan nu uiteindelijk gaan doen qua werk? Want als ik over werk nadenk, zijn er eigenlijk weinig dingen waarvan ik denk dat ik er niet tegenaan loop.
Ik werk nu op een BSO
Wat in het begin ook superspannend was, wat bakken met energie kostte en veel gesprekken met een collega over hoe ik van alles aan kon pakken. En suffe feedback als "ja je collega's, die ZIE ik, maar naar jou moet ik zoeken..."... Maar ondertussen krijg ik feedback van invallers dat ik de groep "ben" Erg leuk! Openheid over dat je dingen spannend vindt, scheelt echt een hoop! Dan snappen ze waarom je iets niet doet: dat het niet onwil is, maar gewoon een (tijdelijk) gebrek aan durf. En dat het dan morgen wel lukt. Of overmorgen. Laat vooral zien dat je er mee bezig bent!Helaas wordt er nu alleen belachelijk bezuinigd op de kinderopvang, dus helaas moet ik op zoek naar wat anders. En dat ben ik dus nu aan het doen buiten de zorg. Gewoon aan het kijken naar wat ik leuk vind en kan.. Maar ik merk dat er overal naar dat extraverte, assertieve, sociale, initiatiefrijke wordt gevraagd.... Dus het blijft een uitdaging. De maatschappij is blijkbaar nogal gericht op dat extraverte en vergeet dat lang niet iedereen extravert is!
maandag 9 april 2012 om 19:00
Wat goed dat je nu toch op een BSO werkt dan, leuk! Maar wel erg jammer dat je op zoek moet naar iets anders! Misschien vind je iets wat uiteindelijk ook minder energie enzo kost, dat zou wel prettig zijn.
Inderdaad dat extraverte/assertieve/sociale.. erg lastig! Lijkt wel of ze óveral zulke mensen zoeken! Lijkt me erg lastig om dan toch iets te vinden, wat ook nog eens past bij wat je zelf wilt.
Openheid over dingen die ik spannend vind is idd goed, maar ben altijd bang dat ik daar uiteindelijk op afgerekend word. Maar nu valt het natuurlijk ook op dat ik dingen lastig vind, dat wat dat betreft..
Jij succes met de sollicitaties! (Je hebt én een SPH-diploma én werkervaring, dus dat moet vast lukken!)
Inderdaad dat extraverte/assertieve/sociale.. erg lastig! Lijkt wel of ze óveral zulke mensen zoeken! Lijkt me erg lastig om dan toch iets te vinden, wat ook nog eens past bij wat je zelf wilt.
Openheid over dingen die ik spannend vind is idd goed, maar ben altijd bang dat ik daar uiteindelijk op afgerekend word. Maar nu valt het natuurlijk ook op dat ik dingen lastig vind, dat wat dat betreft..
Jij succes met de sollicitaties! (Je hebt én een SPH-diploma én werkervaring, dus dat moet vast lukken!)
maandag 9 april 2012 om 20:10
quote:Butterfly1989 schreef op 09 april 2012 @ 19:00:
Wat goed dat je nu toch op een BSO werkt dan, leuk! Maar wel erg jammer dat je op zoek moet naar iets anders! Misschien vind je iets wat uiteindelijk ook minder energie enzo kost, dat zou wel prettig zijn.
Inderdaad dat extraverte/assertieve/sociale.. erg lastig! Lijkt wel of ze óveral zulke mensen zoeken! Lijkt me erg lastig om dan toch iets te vinden, wat ook nog eens past bij wat je zelf wilt.
Openheid over dingen die ik spannend vind is idd goed, maar ben altijd bang dat ik daar uiteindelijk op afgerekend word. Maar nu valt het natuurlijk ook op dat ik dingen lastig vind, dat wat dat betreft..
Jij succes met de sollicitaties! (Je hebt én een SPH-diploma én werkervaring, dus dat moet vast lukken!)
Mijn ervaring is juist dat je er op afgerekend wordt als je niet open bent over hetgeen jou bezighoudt en wat jou belemmert in je functioneren. je kunt hier een prachtig leerdoel van maken en met goede begeleiding op je werkplek kan je je groei aantonen.
Ik zou niet stoppen met de opleiding, ik was ook terughoudend en nam ook te weinig intiatief, ik overlegde te weinig met collega's. Ik heb hier leerdoelen van gemaakt, overlegd met begeleiders op stage en uiteindelijk is het me wel gelukt.
Laat je nog eens weten hoe het verder met je gaat?
Wat goed dat je nu toch op een BSO werkt dan, leuk! Maar wel erg jammer dat je op zoek moet naar iets anders! Misschien vind je iets wat uiteindelijk ook minder energie enzo kost, dat zou wel prettig zijn.
Inderdaad dat extraverte/assertieve/sociale.. erg lastig! Lijkt wel of ze óveral zulke mensen zoeken! Lijkt me erg lastig om dan toch iets te vinden, wat ook nog eens past bij wat je zelf wilt.
Openheid over dingen die ik spannend vind is idd goed, maar ben altijd bang dat ik daar uiteindelijk op afgerekend word. Maar nu valt het natuurlijk ook op dat ik dingen lastig vind, dat wat dat betreft..
Jij succes met de sollicitaties! (Je hebt én een SPH-diploma én werkervaring, dus dat moet vast lukken!)
Mijn ervaring is juist dat je er op afgerekend wordt als je niet open bent over hetgeen jou bezighoudt en wat jou belemmert in je functioneren. je kunt hier een prachtig leerdoel van maken en met goede begeleiding op je werkplek kan je je groei aantonen.
Ik zou niet stoppen met de opleiding, ik was ook terughoudend en nam ook te weinig intiatief, ik overlegde te weinig met collega's. Ik heb hier leerdoelen van gemaakt, overlegd met begeleiders op stage en uiteindelijk is het me wel gelukt.
Laat je nog eens weten hoe het verder met je gaat?
dinsdag 10 april 2012 om 19:20
Leerdoelen zijn wel zulke dingen inderdaad. En ik merk ook wel vooruitgang, maar blijkbaar niet (snel) genoeg. Vanmiddag iig even nagevraagd wat er precies werd bedoeld, dus das wel fijn om precies te weten.
@HeksjeE: vervelend dat je dat ook merkt met bezuinigingen, dat je ontslagen word! Welke regio woon je? Heb nog een beetje het beeld dat 't in 't Westen meevalt, maar misschien ook niet?
@HeksjeE: vervelend dat je dat ook merkt met bezuinigingen, dat je ontslagen word! Welke regio woon je? Heb nog een beetje het beeld dat 't in 't Westen meevalt, maar misschien ook niet?
vrijdag 13 april 2012 om 22:34
Het is overal, want de bezuinigingen treft alle ouders. Ze krijgen minder geld terug en moeten dus zelf meer betalen. En het is niet weinig wat ze moeten opbrengen dus er wordt meer gezocht naar een buurvrouw die kan oppassen, of zelf minder werken, creatief met opa's en oma's inzetten... Etc...
Regio maakt dus niet echt uit, alleen wat de ouders verdienen. Dat zal misschien per regio verschillen...
Regio maakt dus niet echt uit, alleen wat de ouders verdienen. Dat zal misschien per regio verschillen...
zaterdag 14 april 2012 om 00:21
quote:Butterfly1989 schreef op 09 april 2012 @ 13:15:
Afgelopen week kreeg ik te horen dat ik geen HBO-houding heb, te afwachtend ben, te weinig initatief neem en m'n mening geef. Qua studeren/tentamens lukt het prima, maar het werken in de praktijk, dat lukt steeds niet. Als ik op deze manier doorga, dan haal ik mijn stage dus niet.
Van wie heb je te horen gekregen dat je geen hbo houding hebt en dat dat te maken zou hebben met dat je afwachtend bent, weinig initiatief neemt en je mening geeft? Wat een onzin, dat heeft mi niks te maken met of je al dan niet een hbo houding hebt, maar met dat je "gewoon" enorme faalangst hebt/onzeker bent.
Kop op joh, laat je niet op je kop zitten, ga er voor en stel álles in het werk om deze studie te halen!!
Afgelopen week kreeg ik te horen dat ik geen HBO-houding heb, te afwachtend ben, te weinig initatief neem en m'n mening geef. Qua studeren/tentamens lukt het prima, maar het werken in de praktijk, dat lukt steeds niet. Als ik op deze manier doorga, dan haal ik mijn stage dus niet.
Van wie heb je te horen gekregen dat je geen hbo houding hebt en dat dat te maken zou hebben met dat je afwachtend bent, weinig initiatief neemt en je mening geeft? Wat een onzin, dat heeft mi niks te maken met of je al dan niet een hbo houding hebt, maar met dat je "gewoon" enorme faalangst hebt/onzeker bent.
Kop op joh, laat je niet op je kop zitten, ga er voor en stel álles in het werk om deze studie te halen!!
