Kinderen
alle pijlers
Corrigeren kind van 1 jaar
zondag 15 april 2012 om 08:08
Onze dochter is net 1 geworden en is nu op ontdekkingstocht. Ze probeert daarbij alles uit. Vooral de dingen die niet mogen zijn favoriet. Ze trekt alle kastjes en laatjes open. Gooit theelepels in de kattenbak, speelgoed in de prullenbak, en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Mijn man en ik zijn concequent in het "nee, nee" zeggen. Maar mevrouw kijkt ons lachend aan en gaat gewoon door. Ook haar ergens anders neerzetten werkt niet, ze gaat gewoon weer terug. En na een paar keer ziet ze dat gewoon als een spelletje.
Een tik op de vingers werkt ook niet, daar reageert ze gewoon niet op. En echt slaan is voor ons natuurlijk geen optie.
Natuurlijk hebben wij de kastjes die op slot kunnen al op slot gedaan. En de prullenbak heb ik buiten neer gezet. Maar dit is zo vermoeiend!
Hebben jullie nog ideeen wat we kunnen doen?
Mijn man en ik zijn concequent in het "nee, nee" zeggen. Maar mevrouw kijkt ons lachend aan en gaat gewoon door. Ook haar ergens anders neerzetten werkt niet, ze gaat gewoon weer terug. En na een paar keer ziet ze dat gewoon als een spelletje.
Een tik op de vingers werkt ook niet, daar reageert ze gewoon niet op. En echt slaan is voor ons natuurlijk geen optie.
Natuurlijk hebben wij de kastjes die op slot kunnen al op slot gedaan. En de prullenbak heb ik buiten neer gezet. Maar dit is zo vermoeiend!
Hebben jullie nog ideeen wat we kunnen doen?
zondag 15 april 2012 om 10:02
Mijn dochter wilde met 1 liever niet meer in de box. Dat vond ze echt niet leuk, want vrij bewegen was veel leuker. Ze ging dan echt zich overstrekken als ik haar erin tilde. Daar heb ik dus wel dankbaar gebruik van gemaakt, door het te gebruiken als afleid plek, of als ik de strijd wel zat was. Als ik haar er eenmaal in had gezet en haar protesten negeerde, ging ze gewoon lekker spelen. Op een gegeven moment wist ze wel heel goed, dat ze in de box gezet werd als ze niet luisterde.
zondag 15 april 2012 om 10:10
Mijn jongste dochter is nu 16 maanden en snapt heel goed wat 'nee, dat mag niet' betekent. Doet ze het dan toch nog een keer, want ook hier zijn de keukenkastjes favoriet, dan pak ik haar op en zet ik haar bij het speelgoed neer. Soms moet dat een aantal keer, en als ik het zat ben dan gaan we samen even iets anders doen.
De box is al sinds ze 12 maanden is de deur uit, dus dat is geen optie. Alle planten en boeken enz. blijft hier gewoon staan.
Het is een kwestie van volhouden en herhalen en het komt goed.
De box is al sinds ze 12 maanden is de deur uit, dus dat is geen optie. Alle planten en boeken enz. blijft hier gewoon staan.
Het is een kwestie van volhouden en herhalen en het komt goed.
zondag 15 april 2012 om 10:21
Hier duidelijk een aantal dingen kiezen waar midimooms (13 mnd) écht niet aan mag zitten en daarop streng zijn (nee, er weghalen, arm even vasthouden als hij er aan zit). Voor de rest laten gaan want als er 100 "nee-dingen" zijn dan is het niet zo effectief meer. Plus dat negatieve aandacht ook aandacht is. Tikken op de vingers alleen voor gevaarlijke dingen of herhaaldelijk smijten met eten. Oh en midimooms gaat hier ook gerust voor de zoveelste keer naar het kastje waar hij niet in mag en kijkt me lachend aan als ik "nee" zeg.
Wat ook goed werkt: positief benaderen. Dus zeggen "doe het kastje maar dicht" en "goed gedaan!!!" als hij dat doet. Op een gegeven moment wordt dichtdoen leuker dan open doen.
Wat ook goed werkt: positief benaderen. Dus zeggen "doe het kastje maar dicht" en "goed gedaan!!!" als hij dat doet. Op een gegeven moment wordt dichtdoen leuker dan open doen.
zondag 15 april 2012 om 10:30
Nee zeggen helpt alleen als je echt naast haar staat/knielt. Als je verder dan 1 meter wegstaat heeft het geen effect.
Bovendien is het beter het nee voor de echte gevaarlijke dingen te bewaren. Dus er spaarzaam mee te zijn. Geef haar een alternatief. Mijn zoon is inmiddels geweldig goed in kastjes dichtdoen. Want ook hij opende kastjes omdat mama dat altijd doet. Ipv elke keer 'nee' te roepen vertelde ik hem dat hij de kastjes dicht mocht doen. Vind hij een leuk spel.
Overigens hebben wij wel alle gevaarlijke dingen uit de kastjes verwijderd waar hij bij kan. Kleine kimderen blijven altijd op onderzoek uit gaan.
Bovendien is het beter het nee voor de echte gevaarlijke dingen te bewaren. Dus er spaarzaam mee te zijn. Geef haar een alternatief. Mijn zoon is inmiddels geweldig goed in kastjes dichtdoen. Want ook hij opende kastjes omdat mama dat altijd doet. Ipv elke keer 'nee' te roepen vertelde ik hem dat hij de kastjes dicht mocht doen. Vind hij een leuk spel.
Overigens hebben wij wel alle gevaarlijke dingen uit de kastjes verwijderd waar hij bij kan. Kleine kimderen blijven altijd op onderzoek uit gaan.
zondag 15 april 2012 om 10:31
quote:Yamuna schreef op 15 april 2012 @ 09:14:
[...]
vind ik helemaal geen goed idee,
eerst is de box gewoon een speelplek, dan een straf plek , dan weer een speelplek .... best wel verwarrend voor zo een ukkieMijn kinderen vonden het niet verwarrend hoor. De box was een veilige, fijne plek waar andere speeltjes waren dan in de kamer. Bij ons stond hij dan ook jaren voor hij weg mocht. Als je je ondeugende kind in de box zet en daar iets te spelen aanbiedt, leren ze meteen wat je wel van ze verwacht. Mijn nadruk lag dus op wat wèl lief was. Ik dumpte ze nooit boos in de box.
[...]
vind ik helemaal geen goed idee,
eerst is de box gewoon een speelplek, dan een straf plek , dan weer een speelplek .... best wel verwarrend voor zo een ukkieMijn kinderen vonden het niet verwarrend hoor. De box was een veilige, fijne plek waar andere speeltjes waren dan in de kamer. Bij ons stond hij dan ook jaren voor hij weg mocht. Als je je ondeugende kind in de box zet en daar iets te spelen aanbiedt, leren ze meteen wat je wel van ze verwacht. Mijn nadruk lag dus op wat wèl lief was. Ik dumpte ze nooit boos in de box.
zondag 15 april 2012 om 10:31
Feit is dat kinderen van die leeftijd het 'verbod' of de 'nee' met jouw persoon associëren. Dus als jij in de buurt bent, zullen ze wellicht nee schudden als ze iets willen doen wat niet mag, of het niet doen, maar zodra je weg bent...
Ik vind 1 jaar echt erg jong om te verbieden. Alles beveiligen wat nodig is (wij hebben echt op bijna elke kast een sluiting...), een plek geven waar zij ook met bekers, vorkjes en lepels kunnen rommelen, en ze weghalen bij iets wat niet mag en afleiden.
Verder eens met Kaetje: onze eerste luistert ook erg goed, is een gezeglijk kind, maar onze tweede is een ondeugd eerste klas terwijl we die op dezelfde manier opvoeden...
Ik vind 1 jaar echt erg jong om te verbieden. Alles beveiligen wat nodig is (wij hebben echt op bijna elke kast een sluiting...), een plek geven waar zij ook met bekers, vorkjes en lepels kunnen rommelen, en ze weghalen bij iets wat niet mag en afleiden.
Verder eens met Kaetje: onze eerste luistert ook erg goed, is een gezeglijk kind, maar onze tweede is een ondeugd eerste klas terwijl we die op dezelfde manier opvoeden...
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
zondag 15 april 2012 om 11:04
quote:Akakia schreef op 15 april 2012 @ 10:31:
Feit is dat kinderen van die leeftijd het 'verbod' of de 'nee' met jouw persoon associëren. Dus als jij in de buurt bent, zullen ze wellicht nee schudden als ze iets willen doen wat niet mag, of het niet doen, maar zodra je weg bent...
Ik vind 1 jaar echt erg jong om te verbieden. Alles beveiligen wat nodig is (wij hebben echt op bijna elke kast een sluiting...), een plek geven waar zij ook met bekers, vorkjes en lepels kunnen rommelen, en ze weghalen bij iets wat niet mag en afleiden.
Mee eens.
Ik vond (en vind) daarnaast ook dat het niet mijn huis met mijn spullen is maar ons huis en onze spullen, dus net zo goed dat van mijn kind. Dan is het mijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat ze daarbinnen veilig op ontdekking kan: dingen die echt gevaarlijk zijn of die makkelijk stuk kunnen gaan, haal ik weg of maak ik ontoegankelijk. Voor de rest heeft afleiden en alternatieven geven hier altijd prima gewerkt.
(ahum, mijn dochter van 3 zei gisteren toen ik wat kribbig zei 'hee, doe dat eens niet': maar dan moet je ook vertellen wat ik dan wél kan doen' )
Feit is dat kinderen van die leeftijd het 'verbod' of de 'nee' met jouw persoon associëren. Dus als jij in de buurt bent, zullen ze wellicht nee schudden als ze iets willen doen wat niet mag, of het niet doen, maar zodra je weg bent...
Ik vind 1 jaar echt erg jong om te verbieden. Alles beveiligen wat nodig is (wij hebben echt op bijna elke kast een sluiting...), een plek geven waar zij ook met bekers, vorkjes en lepels kunnen rommelen, en ze weghalen bij iets wat niet mag en afleiden.
Mee eens.
Ik vond (en vind) daarnaast ook dat het niet mijn huis met mijn spullen is maar ons huis en onze spullen, dus net zo goed dat van mijn kind. Dan is het mijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat ze daarbinnen veilig op ontdekking kan: dingen die echt gevaarlijk zijn of die makkelijk stuk kunnen gaan, haal ik weg of maak ik ontoegankelijk. Voor de rest heeft afleiden en alternatieven geven hier altijd prima gewerkt.
(ahum, mijn dochter van 3 zei gisteren toen ik wat kribbig zei 'hee, doe dat eens niet': maar dan moet je ook vertellen wat ik dan wél kan doen' )
zondag 15 april 2012 om 11:09
Ik herken veel en het is ook lastig. Ik vind nee zeggen helemaal niet leuk. Dus ik probeer zoveel als kan iets te zeggen in de trant van "is van papa/mama", "doe maar niet", "dat mag je wel", etc. Of idd afleiden, dat werkt voor mijn dochter en mij allebei vaak het fijnst. Ze is een echte doerak en voor de duvel niet bang dus ik probeer hier echt een goede manier in te vinden. Inconsequent zijn is funest en omdat ze ook hele grappige stoute dingen doet moet ik vaak om haar lachen. Dus ik ben heel erg geworden van 'choose your battles' en vraag me steeds weer af als ik geneigd ben nee te zeggen hoe erg het nu werkelijk is dat ze doet, of het echt niet mag en hoe ik dat kan aanpakken. Wil niet zeggen dat ik nooit nee zeg hoor, gevaar is gevaar en een moeie mama is ook niet altijd bevorderlijk. Wij hebben idd ook een eigen keukenkastje voor dochter en zelfs een eigen speelgoedkeukentje in de keuken. Of ik geef haar een pan, deksels, lepels etc en laat haar daar lekker mee spelen.
zondag 15 april 2012 om 11:39
Volblijven houden en consequent zijn!
Spullen niet ergens anders neerzetten, gewoon op duidelijke toon Nee! zeggen en haar wegzetten. Ook als ze er een spelletje van maakt, vol blijven houden.
Straffen als in de box zetten is totaal nutteloos, er zit voor haar geen duidelijke oorzaak-gevolg aan.
Het hoort erbij!
Ik heb zelf 2 kids, de eerste luisterde totaal niet, de tweede wel op die leeftijd en verder een heleboel gastkindjes hier in huis.
En zelfs die, weten al heel snel op die leeftijd wat wel en niet mag, zelfs als het bijvoorbeeld thuis wel mag (hier geen speelgoed op de salontafel, en ze blijven van de plantjes/bakjes op tafel af)
Consequent zijn.... maar owowowow wat vraagt dat een energie van de opvoeder afentoe, als ze het maar blijven doen. Maar geloof me, er komt een moment dat ze het doorhebben
Spullen niet ergens anders neerzetten, gewoon op duidelijke toon Nee! zeggen en haar wegzetten. Ook als ze er een spelletje van maakt, vol blijven houden.
Straffen als in de box zetten is totaal nutteloos, er zit voor haar geen duidelijke oorzaak-gevolg aan.
Het hoort erbij!
Ik heb zelf 2 kids, de eerste luisterde totaal niet, de tweede wel op die leeftijd en verder een heleboel gastkindjes hier in huis.
En zelfs die, weten al heel snel op die leeftijd wat wel en niet mag, zelfs als het bijvoorbeeld thuis wel mag (hier geen speelgoed op de salontafel, en ze blijven van de plantjes/bakjes op tafel af)
Consequent zijn.... maar owowowow wat vraagt dat een energie van de opvoeder afentoe, als ze het maar blijven doen. Maar geloof me, er komt een moment dat ze het doorhebben
zondag 15 april 2012 om 11:52
quote:sara1981 schreef op 15 april 2012 @ 11:25:
Onze dochter weet ook dondersgoed wat wel en niet mag. Ze loopt bijvoorbeeld lachend naar de kattenbak.
In de hoek zetten heb ik ook al een paar keer geprobeerd. Maar daar blijft ze niet staan. Ik denk dat het daar nog te vroeg voor is.
In de hoek zetten is inderdaad nog veeeel te vroeg.
Om het overzichtelijker te maken hebben wij de keuken als verboden zone ingesteld. Want er is daar zo veel dat niet mag (de kattenbak, de prullenbak, de knoppen van het gasfornuis etc) dat dat te ingewikkeld werd. Het heeft lang geduurd (denk een maand of 6) maar nu gaat hij er niet meer naar toe. Heel lang ging hij de keuken in en ging dan vol spanning en met een grote lach en pretoogjes wachten tot wij hem kwamen pakken. Echt duidelijk een spelletje voor hem. Meestal zeiden we dan dat de keuken niet mocht en lachten we dan ook met hem mee en deden het pakspelletje dan nog een paar keer in de kamer. Want pakkertje spelen vind hij erg leuk!
Onze dochter weet ook dondersgoed wat wel en niet mag. Ze loopt bijvoorbeeld lachend naar de kattenbak.
In de hoek zetten heb ik ook al een paar keer geprobeerd. Maar daar blijft ze niet staan. Ik denk dat het daar nog te vroeg voor is.
In de hoek zetten is inderdaad nog veeeel te vroeg.
Om het overzichtelijker te maken hebben wij de keuken als verboden zone ingesteld. Want er is daar zo veel dat niet mag (de kattenbak, de prullenbak, de knoppen van het gasfornuis etc) dat dat te ingewikkeld werd. Het heeft lang geduurd (denk een maand of 6) maar nu gaat hij er niet meer naar toe. Heel lang ging hij de keuken in en ging dan vol spanning en met een grote lach en pretoogjes wachten tot wij hem kwamen pakken. Echt duidelijk een spelletje voor hem. Meestal zeiden we dan dat de keuken niet mocht en lachten we dan ook met hem mee en deden het pakspelletje dan nog een paar keer in de kamer. Want pakkertje spelen vind hij erg leuk!
zondag 15 april 2012 om 12:03
Mijn kind mocht bijna overal aanzitten, dat scheelde een hoop verbieden De onveilige of breekbare zaken hadden we buiten bereik gezet. Verder mocht ze ontdekken wat ze wilde. Alleen de boeken waren off limits en omdat dat het enige was, was het makkelijk te onthouden en was mijn dochter makkelijk af te leiden met iets anders. Zo hoefde ik niet de hele tijd te corrigeren. Dat vond ik een fijne manier van samenleven.
zondag 15 april 2012 om 13:05
quote:Onderdezon schreef op 15 april 2012 @ 12:03:
Mijn kind mocht bijna overal aanzitten, dat scheelde een hoop verbieden De onveilige of breekbare zaken hadden we buiten bereik gezet. Verder mocht ze ontdekken wat ze wilde. Alleen de boeken waren off limits en omdat dat het enige was, was het makkelijk te onthouden en was mijn dochter makkelijk af te leiden met iets anders. Zo hoefde ik niet de hele tijd te corrigeren. Dat vond ik een fijne manier van samenleven.
Dit.
Ik zie onze overburen wel eens met hun dochter in de weer, die hoort dus de godganse dag 'Nee/niet aankomen/niet doen/afblijven'. Dodelijk vermoeiend, niet leuk voor jou als ouder, niet leuk voor het kind.
Waarom, in vredesnaam, denk ik dan. Het is zó'n leuke fase juist, als ze alles gaan ontdekken.
Mijn kind mocht bijna overal aanzitten, dat scheelde een hoop verbieden De onveilige of breekbare zaken hadden we buiten bereik gezet. Verder mocht ze ontdekken wat ze wilde. Alleen de boeken waren off limits en omdat dat het enige was, was het makkelijk te onthouden en was mijn dochter makkelijk af te leiden met iets anders. Zo hoefde ik niet de hele tijd te corrigeren. Dat vond ik een fijne manier van samenleven.
Dit.
Ik zie onze overburen wel eens met hun dochter in de weer, die hoort dus de godganse dag 'Nee/niet aankomen/niet doen/afblijven'. Dodelijk vermoeiend, niet leuk voor jou als ouder, niet leuk voor het kind.
Waarom, in vredesnaam, denk ik dan. Het is zó'n leuke fase juist, als ze alles gaan ontdekken.
zondag 15 april 2012 om 13:11
Maar wat je wel krijgt met zo'n kind dat thuis overal aan mag zitten, omdat ouders dat zo leuk vinden is dat ze dat bij een ander ook doen. Gewoon omdat ze niet geleerd hebben dat je aan 'grote mensen spullen' niet aan hoort te komen?
Dat is nog een heel verschil met de hele dag nee niet aankomen etc hoor
Dat is nog een heel verschil met de hele dag nee niet aankomen etc hoor
zondag 15 april 2012 om 13:54
quote:Onderdezon schreef op 15 april 2012 @ 12:03:
Mijn kind mocht bijna overal aanzitten, dat scheelde een hoop verbieden De onveilige of breekbare zaken hadden we buiten bereik gezet. Verder mocht ze ontdekken wat ze wilde. Alleen de boeken waren off limits en omdat dat het enige was, was het makkelijk te onthouden en was mijn dochter makkelijk af te leiden met iets anders. Zo hoefde ik niet de hele tijd te corrigeren. Dat vond ik een fijne manier van samenleven.
Hier net zo.
Hier is zoonlief gek op de koelkast, hij vind het erg interessant met al die spulletjes die daarin liggen en het lampje dat aangaat. Logisch. Omdat ik liever niet wil dat de koelkast een half uur open staat of de glazen potten breken oid, vertel ik hem als de koelkast open is wat ik graag zou willen hebben zodat hij dit kan pakken en de deur kan sluiten.
Hier een erg ondernemend jongetje dat graag aan spullen zit, maar het woord nee hebben we nauwelijks gebruikt. Ik leer hem liever dat hij met spullen (voorzichtig) kan omgaan dan hem alsmaar dingen verbieden en dus niet omdat ik het zo leuk vind als hij overal aanzit.
Bij anderen thuis gaat het prima, ook daar wil zoontje graag spullen van de tafel pakken en aangeven, geen probleem. Hete dranken moeten wel aan de kant.
Mijn kind mocht bijna overal aanzitten, dat scheelde een hoop verbieden De onveilige of breekbare zaken hadden we buiten bereik gezet. Verder mocht ze ontdekken wat ze wilde. Alleen de boeken waren off limits en omdat dat het enige was, was het makkelijk te onthouden en was mijn dochter makkelijk af te leiden met iets anders. Zo hoefde ik niet de hele tijd te corrigeren. Dat vond ik een fijne manier van samenleven.
Hier net zo.
Hier is zoonlief gek op de koelkast, hij vind het erg interessant met al die spulletjes die daarin liggen en het lampje dat aangaat. Logisch. Omdat ik liever niet wil dat de koelkast een half uur open staat of de glazen potten breken oid, vertel ik hem als de koelkast open is wat ik graag zou willen hebben zodat hij dit kan pakken en de deur kan sluiten.
Hier een erg ondernemend jongetje dat graag aan spullen zit, maar het woord nee hebben we nauwelijks gebruikt. Ik leer hem liever dat hij met spullen (voorzichtig) kan omgaan dan hem alsmaar dingen verbieden en dus niet omdat ik het zo leuk vind als hij overal aanzit.
Bij anderen thuis gaat het prima, ook daar wil zoontje graag spullen van de tafel pakken en aangeven, geen probleem. Hete dranken moeten wel aan de kant.
zondag 15 april 2012 om 13:59
quote:vele68 schreef op 15 april 2012 @ 13:11:
Maar wat je wel krijgt met zo'n kind dat thuis overal aan mag zitten, omdat ouders dat zo leuk vinden is dat ze dat bij een ander ook doen. Gewoon omdat ze niet geleerd hebben dat je aan 'grote mensen spullen' niet aan hoort te komen?
Dat is nog een heel verschil met de hele dag nee niet aankomen etc hoor
Eens. Hier leren ze dus ook echt wel het verschil tussen spullen voor ons en hun speelgoed. Maar desondanks is het huis al aardig kinderproof ingericht zodat je er niet steeds bovenop hoeft te zitten. Keukenkastjes vol met kruiden bijvoorbeeld, omdat je daar zo fijn mee kunt strooien. Of de kast met servies.. het enige waar ze nu bijkunnen is de kast met plastic servies.
Ik ben wel streng in de omgang met meubilair, er wordt dus niet gegooid met speelgoed tegen deuren en kasten, en op de bank ga je zitten, niet springen. Ik vind het belangrijk een evenwicht te vinden tussen 'een kind moet zijn gang kunnen gaan' en leren dat je zuinig moet doen met spullen.
Maar wat je wel krijgt met zo'n kind dat thuis overal aan mag zitten, omdat ouders dat zo leuk vinden is dat ze dat bij een ander ook doen. Gewoon omdat ze niet geleerd hebben dat je aan 'grote mensen spullen' niet aan hoort te komen?
Dat is nog een heel verschil met de hele dag nee niet aankomen etc hoor
Eens. Hier leren ze dus ook echt wel het verschil tussen spullen voor ons en hun speelgoed. Maar desondanks is het huis al aardig kinderproof ingericht zodat je er niet steeds bovenop hoeft te zitten. Keukenkastjes vol met kruiden bijvoorbeeld, omdat je daar zo fijn mee kunt strooien. Of de kast met servies.. het enige waar ze nu bijkunnen is de kast met plastic servies.
Ik ben wel streng in de omgang met meubilair, er wordt dus niet gegooid met speelgoed tegen deuren en kasten, en op de bank ga je zitten, niet springen. Ik vind het belangrijk een evenwicht te vinden tussen 'een kind moet zijn gang kunnen gaan' en leren dat je zuinig moet doen met spullen.
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
zondag 15 april 2012 om 14:27
Je kan de kastjes toch gewoon dichtmaken? Daar verkopen ze van die dingen voor oa bij ikea.
Je verwacht dat ze luistert, dat doet ze niet en dat frustreert je.
Je kan het ook proberen voor te zijn. Minder frustratie voor jezelf. Een tik op de vingers omdat ze nieuwsgierig is naar de inhoud van de keukenkastjes? Vind ik echt bijzonder gek.
Wil ze theelepels in de kattenbak doen? Dan kan je toch samen de theelepels in een andere (schone) bak gooien? Het spel is hetzelfde.
Kinderen zijn nieuwsgierig, dat onderdruk je echt niet met een 'nee' of erger een tik. Het ene kind is overigens nieuwsgieriger dan het andere kind.
Mijn kind is mega nieuwsgierig en ondernemend. Hij mag ook veel, hij wil ontdekken. Ik heb hem (20 maanden nu) wel geleerd dat hij de spullen ook weer terug moet doen in de la voordat hij wat anders gaat doen. Dat doen we samen als onderdeel van het spel.
Hij doet de was mee en hij zet (al maanden) de droger aan.
Ontdekken, help ze daarmee ipv onderdrukken. En alles wat gevaarlijk is, zet het weg, sluit het af. En aan de lamp trekken oid is hier echt ook 'nee', dan leg ik uit dat hij dan omvalt. Maar omdat er in huis niet zoveel dingen zijn die niet kunnen geeft mij dat echt geen frustratie dat hij niet luistert.
Je verwacht dat ze luistert, dat doet ze niet en dat frustreert je.
Je kan het ook proberen voor te zijn. Minder frustratie voor jezelf. Een tik op de vingers omdat ze nieuwsgierig is naar de inhoud van de keukenkastjes? Vind ik echt bijzonder gek.
Wil ze theelepels in de kattenbak doen? Dan kan je toch samen de theelepels in een andere (schone) bak gooien? Het spel is hetzelfde.
Kinderen zijn nieuwsgierig, dat onderdruk je echt niet met een 'nee' of erger een tik. Het ene kind is overigens nieuwsgieriger dan het andere kind.
Mijn kind is mega nieuwsgierig en ondernemend. Hij mag ook veel, hij wil ontdekken. Ik heb hem (20 maanden nu) wel geleerd dat hij de spullen ook weer terug moet doen in de la voordat hij wat anders gaat doen. Dat doen we samen als onderdeel van het spel.
Hij doet de was mee en hij zet (al maanden) de droger aan.
Ontdekken, help ze daarmee ipv onderdrukken. En alles wat gevaarlijk is, zet het weg, sluit het af. En aan de lamp trekken oid is hier echt ook 'nee', dan leg ik uit dat hij dan omvalt. Maar omdat er in huis niet zoveel dingen zijn die niet kunnen geeft mij dat echt geen frustratie dat hij niet luistert.
zondag 15 april 2012 om 16:06
quote:vele68 schreef op 15 april 2012 @ 13:11:
Maar wat je wel krijgt met zo'n kind dat thuis overal aan mag zitten, omdat ouders dat zo leuk vinden is dat ze dat bij een ander ook doen. Gewoon omdat ze niet geleerd hebben dat je aan 'grote mensen spullen' niet aan hoort te komen?
Dat is nog een heel verschil met de hele dag nee niet aankomen etc hoor Mijn kinderen mogen thuis overal aankomen, ons huis is zeer dreumes- en babyproof. En toch komen ze bij andere mensen eigenlijk nergens aan.
Maar wat je wel krijgt met zo'n kind dat thuis overal aan mag zitten, omdat ouders dat zo leuk vinden is dat ze dat bij een ander ook doen. Gewoon omdat ze niet geleerd hebben dat je aan 'grote mensen spullen' niet aan hoort te komen?
Dat is nog een heel verschil met de hele dag nee niet aankomen etc hoor Mijn kinderen mogen thuis overal aankomen, ons huis is zeer dreumes- en babyproof. En toch komen ze bij andere mensen eigenlijk nergens aan.
zondag 15 april 2012 om 17:43
Bedankt voor al jullie tips. Die van "kan je het kastje ook dichtdoen?" ga ik hier zeker introduceren. Goed idee!
De kastjes die op slot kunnen, of waar een klemmetje op kan, die zijn al afgesloten. Helaas lukt dat niet met alle kastjes. Natuurlijk hebben wij ons huis kids-proof ingericht. Maar je kunt niet alles vermijden. En wat anderen hier ook zeiden, ze moet ook gewoon leren dat ze niet overal aan mag zitten.
Wat betreft die tik op de vingers, ik vind dat daar door sommige erg overdreven op word gereageerd. Alsof ik mijn dochtertje sla, ik zal haar nooit pijn doen. Een tik op de vingers valt voor mij in dezelfde categorie als bij de arm pakken.
De kastjes die op slot kunnen, of waar een klemmetje op kan, die zijn al afgesloten. Helaas lukt dat niet met alle kastjes. Natuurlijk hebben wij ons huis kids-proof ingericht. Maar je kunt niet alles vermijden. En wat anderen hier ook zeiden, ze moet ook gewoon leren dat ze niet overal aan mag zitten.
Wat betreft die tik op de vingers, ik vind dat daar door sommige erg overdreven op word gereageerd. Alsof ik mijn dochtertje sla, ik zal haar nooit pijn doen. Een tik op de vingers valt voor mij in dezelfde categorie als bij de arm pakken.
zondag 15 april 2012 om 18:05
Dat vind ik ook hoor, Sara. Een tik over de vingers moet gewoon kunnen. Ik heb trouwens het idee dat veel ouders onderschatten hoeveel hun kind begrijpt. Mijn neefje is iets ouder, maar die mag mensen slaan, "omdat hij niet begrijpt dat dat fout is." Nou, mij dus niet, want dan heeft hij wel een probleem. Ik pak hem dan ook stevig vast en leg uit dat dat niet mag. Sindsdien gaat het stukken beter.
zondag 15 april 2012 om 20:26
