Relaties
alle pijlers
Wat te doen!?
maandag 23 april 2012 om 12:30
Beste mensen,
Ik zit echt ontzettend in de knoop met bepaalde dingen en ik heb advies nodig van een paar mensen, na wat googelen ben ik op dit forum gekomen omdat ik het idee heb dat jullie hier op deze site mensen serieus nemen en graag willen helpen.
Om te beginnen ben ik 17 jaar oud en mijn vriend is 21 jaar oud.
Wij hebben elkaar 10 maanden geleden ontmoet op vakantie waar het liefde op het eerste gezicht was en we al heel snel de hele vakantie met elkaar doorbrachten. Ook na het vakantie avontuur ging het nog steeds super goed en inmiddels zijn we al bijna een jaar veder.
Het nadeel is echter dat hij in Tilburg woont, en ik in Noord-Holland.
In het begin hadden wij vrij weinig last van de afstand, maar nu begint het steeds meer te knagen.
We hebben echt al veel gedoe en problemen gehad in onze relatie.
Hij zit niet lekker in zijn vel, ik zit niet lekker in mijn vel..
Ik ben al suïcidaal sinds mijn 11de, niet aan een stuk door maar met vlagen gaat het af en toe heel slecht en probeer ik er weer een eind aan te maken.
Ik heb zon fase voor het laatst gehad toen ik 14 was. Maar sinds een maand of 2 begint het weer heel erg.
En ik denk dat het voornamelijk door de relatie komt.
Ik ben veel goede vrienden kwijtgeraakt door deze relatie omdat ik élk weekend naar Tilburg reis (Hij wilt en kan wel hier heen komen en dat doet hij ook bijna elke dinsdag, maar ik wil hier liever niet zijn omdat mijn leven hier een hel is en wanneer ik op straat loop ik word uitgescholden etc. dus vandaar).
Ik ben de laatste tijd dus echt ontzettend down en mijn vriend heeft af en toe ook van zulke dagen voornamelijk vanwegen zijn school en omdat zijn moeder hem het huis uit wilt.
We zeiden best vaak tegen elkaar dat we van elkaar houden, hij de liefde van mijn leven is, ik die van hem, dat we niet meer bij elkaar weggaan, etc.
Echter dit weekend zei hij dat we daar mee op moeten houden omdat het te veel druk legt op de relatie.
Ik kan het aan de ene kant wel begrijpen maar aan de andere kant komt het heel hard aan omdat ik het dus wel zo voel eigenlijk.
Ook hadden we het over, dat als we beide klaar zijn met school (nog 1 jaar) we samen iets zouden kopen in Tilburg oid.
Ook daar over zei hij dit weekend dat dat nog lang niet ging gebeuren en hij dat echt niet wilde. Dit kwam ook echt heel hard aan.
Toen begon ik ook echt te twijfelen aan de relatie voor het eerst.
Ik begin niet zomaar deze relatie, ik wil dat er een toekomst in zit.
Ik ben niet van plan om nog 5 jaar te reizen want het is nu al ontzettend zwaar.
Hij doet niet meer vrolijk tegen mij, hij praat niet meer uit zichzelf, hij zegt bijna nooit meer dat hij van mij houd.. etc.
Ik begin gewoon zo erg aan mezelf te twijfelen en ik weet dat het nog al afhankelijk klinkt maar zonder hem heb ik niemand meer..
Ik bespreek alles met hem en hij weet van mijn zelfmoordneigingen en ik weet dat ik hem breek wanneer ik het ook echt doe.
Ik ben daarom ook bang dat hij niet durft te zeggen wat hij wilt omdat hij bang is dat ik er een eind aan maak.
Ik weet niet wat ik moet doen, help, alsjeblieft!
Ik zit echt ontzettend in de knoop met bepaalde dingen en ik heb advies nodig van een paar mensen, na wat googelen ben ik op dit forum gekomen omdat ik het idee heb dat jullie hier op deze site mensen serieus nemen en graag willen helpen.
Om te beginnen ben ik 17 jaar oud en mijn vriend is 21 jaar oud.
Wij hebben elkaar 10 maanden geleden ontmoet op vakantie waar het liefde op het eerste gezicht was en we al heel snel de hele vakantie met elkaar doorbrachten. Ook na het vakantie avontuur ging het nog steeds super goed en inmiddels zijn we al bijna een jaar veder.
Het nadeel is echter dat hij in Tilburg woont, en ik in Noord-Holland.
In het begin hadden wij vrij weinig last van de afstand, maar nu begint het steeds meer te knagen.
We hebben echt al veel gedoe en problemen gehad in onze relatie.
Hij zit niet lekker in zijn vel, ik zit niet lekker in mijn vel..
Ik ben al suïcidaal sinds mijn 11de, niet aan een stuk door maar met vlagen gaat het af en toe heel slecht en probeer ik er weer een eind aan te maken.
Ik heb zon fase voor het laatst gehad toen ik 14 was. Maar sinds een maand of 2 begint het weer heel erg.
En ik denk dat het voornamelijk door de relatie komt.
Ik ben veel goede vrienden kwijtgeraakt door deze relatie omdat ik élk weekend naar Tilburg reis (Hij wilt en kan wel hier heen komen en dat doet hij ook bijna elke dinsdag, maar ik wil hier liever niet zijn omdat mijn leven hier een hel is en wanneer ik op straat loop ik word uitgescholden etc. dus vandaar).
Ik ben de laatste tijd dus echt ontzettend down en mijn vriend heeft af en toe ook van zulke dagen voornamelijk vanwegen zijn school en omdat zijn moeder hem het huis uit wilt.
We zeiden best vaak tegen elkaar dat we van elkaar houden, hij de liefde van mijn leven is, ik die van hem, dat we niet meer bij elkaar weggaan, etc.
Echter dit weekend zei hij dat we daar mee op moeten houden omdat het te veel druk legt op de relatie.
Ik kan het aan de ene kant wel begrijpen maar aan de andere kant komt het heel hard aan omdat ik het dus wel zo voel eigenlijk.
Ook hadden we het over, dat als we beide klaar zijn met school (nog 1 jaar) we samen iets zouden kopen in Tilburg oid.
Ook daar over zei hij dit weekend dat dat nog lang niet ging gebeuren en hij dat echt niet wilde. Dit kwam ook echt heel hard aan.
Toen begon ik ook echt te twijfelen aan de relatie voor het eerst.
Ik begin niet zomaar deze relatie, ik wil dat er een toekomst in zit.
Ik ben niet van plan om nog 5 jaar te reizen want het is nu al ontzettend zwaar.
Hij doet niet meer vrolijk tegen mij, hij praat niet meer uit zichzelf, hij zegt bijna nooit meer dat hij van mij houd.. etc.
Ik begin gewoon zo erg aan mezelf te twijfelen en ik weet dat het nog al afhankelijk klinkt maar zonder hem heb ik niemand meer..
Ik bespreek alles met hem en hij weet van mijn zelfmoordneigingen en ik weet dat ik hem breek wanneer ik het ook echt doe.
Ik ben daarom ook bang dat hij niet durft te zeggen wat hij wilt omdat hij bang is dat ik er een eind aan maak.
Ik weet niet wat ik moet doen, help, alsjeblieft!
maandag 23 april 2012 om 13:03
quote:cassariva schreef op 23 april 2012 @ 12:58:
En hoe duur is een psycholoog dan?
Ik heb zelf geen baan op 't moment en mijn moeder mag er echt niks van weten dus hoe moet ik dat gaan betalen?
Waarom mag je moeder er niks van weten? Heeft ze niet door hoe je nu bent, mag je niet werken aan je problemen?
En begin nou eens met een afspraak aan de huisarts, die kan je veel meer vertellen over psychologen etc.
En hoe duur is een psycholoog dan?
Ik heb zelf geen baan op 't moment en mijn moeder mag er echt niks van weten dus hoe moet ik dat gaan betalen?
Waarom mag je moeder er niks van weten? Heeft ze niet door hoe je nu bent, mag je niet werken aan je problemen?
En begin nou eens met een afspraak aan de huisarts, die kan je veel meer vertellen over psychologen etc.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 23 april 2012 om 13:05
quote:himalaya schreef op 23 april 2012 @ 12:59:
[...]
Dat is niet gezond. Nogmaals, zoek hulp en begin bij een bezoek aan je huisarts.
Heeft je moeder helemaal niet door dat je al deze problemen heeft? Ben je op je 11e ook al alleen naar een arts geweest omdat je suïcidaal was?
Je bent bijna volwassen, tijd om ook zelf hulp te zoeken en aan al je problemen te gaan werken.
Mijn moeder heeft het mij zien proberen toen ik 11 was, toen probeerde ze ook een psycholoog te vinden maar om de een of andere reden wilde hij mij niet behandelen. We zijn toen verder wezen zoeken maar ik weet niet meer goed waarom het er nooit van is gekomen.
Wel ben ik op mijn 13de bij jeugdzorg gezet, maar de mensen geloofden niet dat ik problemen had dus ze waren vrij snel gestopt.
Op mijn 15de terug gegaan bij jeugdzorg omdat het toen echt heel slecht ging. Paar gesprekjes gehad, paar onderzoeken en daar bleek uit dat ik ODD had. Na 5 gesprekken hebben ze mijn dossier weer afgesloten omdat ze wéér vonden dat ik gewoon gezond was en er niks mis was met mij.
Ik heb al veel op internet gezocht over wat er misschien zou kunnen zijn en ik denk zelf aan manische depressiviteit of borderline syndroom, maar ik wil mijzelf niet bestempelen met een of ander syndroom want wie weet is dat helemaal niet zo en ik wil mijn gedrag ook niet verschuilen onder een naam.
[...]
Dat is niet gezond. Nogmaals, zoek hulp en begin bij een bezoek aan je huisarts.
Heeft je moeder helemaal niet door dat je al deze problemen heeft? Ben je op je 11e ook al alleen naar een arts geweest omdat je suïcidaal was?
Je bent bijna volwassen, tijd om ook zelf hulp te zoeken en aan al je problemen te gaan werken.
Mijn moeder heeft het mij zien proberen toen ik 11 was, toen probeerde ze ook een psycholoog te vinden maar om de een of andere reden wilde hij mij niet behandelen. We zijn toen verder wezen zoeken maar ik weet niet meer goed waarom het er nooit van is gekomen.
Wel ben ik op mijn 13de bij jeugdzorg gezet, maar de mensen geloofden niet dat ik problemen had dus ze waren vrij snel gestopt.
Op mijn 15de terug gegaan bij jeugdzorg omdat het toen echt heel slecht ging. Paar gesprekjes gehad, paar onderzoeken en daar bleek uit dat ik ODD had. Na 5 gesprekken hebben ze mijn dossier weer afgesloten omdat ze wéér vonden dat ik gewoon gezond was en er niks mis was met mij.
Ik heb al veel op internet gezocht over wat er misschien zou kunnen zijn en ik denk zelf aan manische depressiviteit of borderline syndroom, maar ik wil mijzelf niet bestempelen met een of ander syndroom want wie weet is dat helemaal niet zo en ik wil mijn gedrag ook niet verschuilen onder een naam.
maandag 23 april 2012 om 13:05
quote:cassariva schreef op 23 april 2012 @ 12:59:
[...]
Pauze hebben we al geprobeerd, 3 weken elkaar niet gezien, maar dat hielp ook niet echt.
We kunnen gewoon niet zonder elkaar denk ik.
En afspreken met vriendinnen kan niet.. Ik heb geen sociale contacten, zoals ik al zei, ik heb niemand.
Zie dit forum dan maar als je vriendinnen. Vriendinnen die het goed met je voor hebben, maar ook streng zijn. Ga naar de huisarts, bespreek je probleem en dan krijg je een doorverwijzing naar een psycholoog. Bespreek bij je huisarts ook dat je niet wilt dat je moeder het weet én dat je niet weet hoe je de psycholoog moet betalen. Zij of hij weet vast een oplossing.
Sterkte meisje. Wees aardig voor jezelf en zorg goed voor jezelf.
[...]
Pauze hebben we al geprobeerd, 3 weken elkaar niet gezien, maar dat hielp ook niet echt.
We kunnen gewoon niet zonder elkaar denk ik.
En afspreken met vriendinnen kan niet.. Ik heb geen sociale contacten, zoals ik al zei, ik heb niemand.
Zie dit forum dan maar als je vriendinnen. Vriendinnen die het goed met je voor hebben, maar ook streng zijn. Ga naar de huisarts, bespreek je probleem en dan krijg je een doorverwijzing naar een psycholoog. Bespreek bij je huisarts ook dat je niet wilt dat je moeder het weet én dat je niet weet hoe je de psycholoog moet betalen. Zij of hij weet vast een oplossing.
Sterkte meisje. Wees aardig voor jezelf en zorg goed voor jezelf.
Wat eten we vanavond?
maandag 23 april 2012 om 13:08
quote:himalaya schreef op 23 april 2012 @ 13:03:
[...]
Waarom mag je moeder er niks van weten? Heeft ze niet door hoe je nu bent, mag je niet werken aan je problemen?
En begin nou eens met een afspraak aan de huisarts, die kan je veel meer vertellen over psychologen etc.Mijn moeder is zelf overspannen en depressief. We zitten midden in een verhuizing, haar vader is net overleden, haar moeder is een dag daarna overleden, de vader van haar vriend is ook net overleden, ze is na 36 jaar werken voor dezelfde bank ontslagen, ze zit financieel in de knoop, ze heeft problemen met haar broer mede door de dood van hun ouders etc. Ik ga haar niet belasten met mijn sh*t
[...]
Waarom mag je moeder er niks van weten? Heeft ze niet door hoe je nu bent, mag je niet werken aan je problemen?
En begin nou eens met een afspraak aan de huisarts, die kan je veel meer vertellen over psychologen etc.Mijn moeder is zelf overspannen en depressief. We zitten midden in een verhuizing, haar vader is net overleden, haar moeder is een dag daarna overleden, de vader van haar vriend is ook net overleden, ze is na 36 jaar werken voor dezelfde bank ontslagen, ze zit financieel in de knoop, ze heeft problemen met haar broer mede door de dood van hun ouders etc. Ik ga haar niet belasten met mijn sh*t
maandag 23 april 2012 om 13:10
quote:cassariva schreef op 23 april 2012 @ 13:08:
[...]
Mijn moeder is zelf overspannen en depressief. We zitten midden in een verhuizing, haar vader is net overleden, haar moeder is een dag daarna overleden, de vader van haar vriend is ook net overleden, ze is na 36 jaar werken voor dezelfde bank ontslagen, ze zit financieel in de knoop, ze heeft problemen met haar broer mede door de dood van hun ouders etc. Ik ga haar niet belasten met mijn sh*tDit zijn allemaal geen reden om zelf geen hulp te zoeken. Doe je niks, gaat de bom vroeg of laat af en dat zal je moeder zeker merken.
[...]
Mijn moeder is zelf overspannen en depressief. We zitten midden in een verhuizing, haar vader is net overleden, haar moeder is een dag daarna overleden, de vader van haar vriend is ook net overleden, ze is na 36 jaar werken voor dezelfde bank ontslagen, ze zit financieel in de knoop, ze heeft problemen met haar broer mede door de dood van hun ouders etc. Ik ga haar niet belasten met mijn sh*tDit zijn allemaal geen reden om zelf geen hulp te zoeken. Doe je niks, gaat de bom vroeg of laat af en dat zal je moeder zeker merken.
maandag 23 april 2012 om 13:10
maandag 23 april 2012 om 13:11
quote:beertjemilo schreef op 23 april 2012 @ 13:06:
Je had toch wel vriendschappen? Kun je daar niet opnieuw mee afspreken?
En anders nieuwe vriendschappen maken: vriendinvoorjou.nl?
Of nieuwemensenlerenkennen.nl?
Ik had een heel goede vriendengroep. Dat is tijdens een gezamelijke vakantie stukgelopen en dat heeft zulke diepe sporen nagelaten dat hun zijn door gegaan met hun leven. Met 1 heb ik nog wel contact maar die heeft het ook heel erg zwaar thuis en die heeft haar vriendinnen die er voor haar zijn en die heeft mij niet nodig. Ook heb ik een meisje uit mijn klas waar ik soms mee naar school fiets en in de pauze mee ben maar die heeft ook echt een hoop vrienden en altijd wat te doen en die zit niet op mij te wachten.
Vooral nu koninginnedag in zicht is zit ik gewoon echt te denken wat ik moet gaan doen..
Je had toch wel vriendschappen? Kun je daar niet opnieuw mee afspreken?
En anders nieuwe vriendschappen maken: vriendinvoorjou.nl?
Of nieuwemensenlerenkennen.nl?
Ik had een heel goede vriendengroep. Dat is tijdens een gezamelijke vakantie stukgelopen en dat heeft zulke diepe sporen nagelaten dat hun zijn door gegaan met hun leven. Met 1 heb ik nog wel contact maar die heeft het ook heel erg zwaar thuis en die heeft haar vriendinnen die er voor haar zijn en die heeft mij niet nodig. Ook heb ik een meisje uit mijn klas waar ik soms mee naar school fiets en in de pauze mee ben maar die heeft ook echt een hoop vrienden en altijd wat te doen en die zit niet op mij te wachten.
Vooral nu koninginnedag in zicht is zit ik gewoon echt te denken wat ik moet gaan doen..
maandag 23 april 2012 om 13:12
Interessante info over ODD op Wikipedia, wat is internet toch geweldig.
http://nl.wikipedia.org/w ... pstandige_gedragsstoornis
Herken je hier veel van jezelf in, TO?
Afgezien daarvan: zoek hulp, hoe dan ook. Dit ga je met wat gechat (of met veel gechat) op dit forum niet redden.
http://nl.wikipedia.org/w ... pstandige_gedragsstoornis
Herken je hier veel van jezelf in, TO?
Afgezien daarvan: zoek hulp, hoe dan ook. Dit ga je met wat gechat (of met veel gechat) op dit forum niet redden.
Wat eten we vanavond?
maandag 23 april 2012 om 13:14
quote:beertjemilo schreef op 23 april 2012 @ 13:10:
Al heeft jou moeder zoveel meegemaakt, je belast haar echt niet met jou schit hoor. Jou moeder zou juist willen dat je open en eerlijk met haar bent
Maar ik kán dat ook niet. Ik doe mijzelf ook altijd heel vrolijk voor thuis en me moeder is de laatste die zou denken dat ik niet goed in mijn vel zit.
Ik denk dat wanneer ik het zou vertellen dat ze in de lach moet schieten en denkt dat ik een grapje maak..
Ook gaat ze het tegen mij gebruiken wanneer wij ruzie hebben, want dat is al vaker gebeurd, mij er mee belachelijk maken.
Al heeft jou moeder zoveel meegemaakt, je belast haar echt niet met jou schit hoor. Jou moeder zou juist willen dat je open en eerlijk met haar bent
Maar ik kán dat ook niet. Ik doe mijzelf ook altijd heel vrolijk voor thuis en me moeder is de laatste die zou denken dat ik niet goed in mijn vel zit.
Ik denk dat wanneer ik het zou vertellen dat ze in de lach moet schieten en denkt dat ik een grapje maak..
Ook gaat ze het tegen mij gebruiken wanneer wij ruzie hebben, want dat is al vaker gebeurd, mij er mee belachelijk maken.
maandag 23 april 2012 om 13:18
quote:ster89 schreef op 23 april 2012 @ 13:10:
Een psycholoog wordt tot een X aantal behandelingen (deels) vergoed. Een consult is los daarvan rond de ¤100,-.
Als je deels een eigen bijdrage moet betalen zal die rekening bij je moeder uitkomen, tenminste daar ga ik van uit als je minderjarig bent.Kijk, dankje, hier heb ik wat aan.
Een psycholoog wordt tot een X aantal behandelingen (deels) vergoed. Een consult is los daarvan rond de ¤100,-.
Als je deels een eigen bijdrage moet betalen zal die rekening bij je moeder uitkomen, tenminste daar ga ik van uit als je minderjarig bent.Kijk, dankje, hier heb ik wat aan.
maandag 23 april 2012 om 13:31
quote:ster89 schreef op 23 april 2012 @ 13:18:
Ga je het ook doen, Cassariva? Wat Himalaya zegt.Ja ik ga het proberen maar hoe zorg ik er voor dat mijn moeder er niet achter komt.. Daar maak ik me zorgen om. Maar hoe moet ik dat doen dan? Moet ik gewoon bellen? Of langsgaan? En wat moet ik dan zeggen?
Ga je het ook doen, Cassariva? Wat Himalaya zegt.Ja ik ga het proberen maar hoe zorg ik er voor dat mijn moeder er niet achter komt.. Daar maak ik me zorgen om. Maar hoe moet ik dat doen dan? Moet ik gewoon bellen? Of langsgaan? En wat moet ik dan zeggen?
maandag 23 april 2012 om 13:33
quote:cassariva schreef op 23 april 2012 @ 13:08:
[...]
Mijn moeder is zelf overspannen en depressief. We zitten midden in een verhuizing, haar vader is net overleden, haar moeder is een dag daarna overleden, de vader van haar vriend is ook net overleden, ze is na 36 jaar werken voor dezelfde bank ontslagen, ze zit financieel in de knoop, ze heeft problemen met haar broer mede door de dood van hun ouders etc. Ik ga haar niet belasten met mijn sh*t
Maar wat je zeker niet wilt doen is aan dit rijtje ook nog eens de zelfmoord van haar dochter toevoegen en haar achter laten met het schuldgevoel dat ze niet eens wist dat je zo ongelukkig was en dat ze je zo graag had geholpen als ze had geweten hoe slecht het met je ging.
Je bent het waard om gelukkig te zijn! Maar een groot deel van je eigen geluk heb je zelf in de hand. Iedereen heeft wel eens hulp nodig omdat het zelf even niet lukt, of dat nou van vrienden is of van een professional.
Gun jezelf die hulp en gun jezelf die kans om gelukkig te zijn.
[...]
Mijn moeder is zelf overspannen en depressief. We zitten midden in een verhuizing, haar vader is net overleden, haar moeder is een dag daarna overleden, de vader van haar vriend is ook net overleden, ze is na 36 jaar werken voor dezelfde bank ontslagen, ze zit financieel in de knoop, ze heeft problemen met haar broer mede door de dood van hun ouders etc. Ik ga haar niet belasten met mijn sh*t
Maar wat je zeker niet wilt doen is aan dit rijtje ook nog eens de zelfmoord van haar dochter toevoegen en haar achter laten met het schuldgevoel dat ze niet eens wist dat je zo ongelukkig was en dat ze je zo graag had geholpen als ze had geweten hoe slecht het met je ging.
Je bent het waard om gelukkig te zijn! Maar een groot deel van je eigen geluk heb je zelf in de hand. Iedereen heeft wel eens hulp nodig omdat het zelf even niet lukt, of dat nou van vrienden is of van een professional.
Gun jezelf die hulp en gun jezelf die kans om gelukkig te zijn.
maandag 23 april 2012 om 13:34
Je gaat naar de huisarts, legt uit hoe je je voelt en krijgt dan een doorverwijzing voor bijvoorbeeld het GGZ. Dan maak je vervolgens zelf een afspraak.
Kijk even in je polis in hoeverre het vergoed word. Je zal altijd een brief ontvangen met wat er is vergoed en wat je zelf eventueel moet bijbetalen.
Kijk even in je polis in hoeverre het vergoed word. Je zal altijd een brief ontvangen met wat er is vergoed en wat je zelf eventueel moet bijbetalen.
maandag 23 april 2012 om 13:35
quote:cassariva schreef op 23 april 2012 @ 13:31:
[...]
Ja ik ga het proberen maar hoe zorg ik er voor dat mijn moeder er niet achter komt.. Daar maak ik me zorgen om. Maar hoe moet ik dat doen dan? Moet ik gewoon bellen? Of langsgaan? En wat moet ik dan zeggen?
Je belt met de huisarts en zegt dat je een afspraak wilt maken. Hij/zij heeft een geheimhoudingsplicht en gaat echt niet je moeder bellen om te zeggen dat je een afspraak hebt.
Leg uit hoe of wat en hij/zij zal je dan verwijzen of verder helpen en uitleggen wat je moet doen.
[...]
Ja ik ga het proberen maar hoe zorg ik er voor dat mijn moeder er niet achter komt.. Daar maak ik me zorgen om. Maar hoe moet ik dat doen dan? Moet ik gewoon bellen? Of langsgaan? En wat moet ik dan zeggen?
Je belt met de huisarts en zegt dat je een afspraak wilt maken. Hij/zij heeft een geheimhoudingsplicht en gaat echt niet je moeder bellen om te zeggen dat je een afspraak hebt.
Leg uit hoe of wat en hij/zij zal je dan verwijzen of verder helpen en uitleggen wat je moet doen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 23 april 2012 om 13:36
quote:ster89 schreef op 23 april 2012 @ 13:34:
Kijk even in je polis in hoeverre het vergoed word. Je zal altijd een brief ontvangen met wat er is vergoed en wat je zelf eventueel moet bijbetalen.
Of kijk op internet bij jouw verzekering, dan hoef je de polis niet aan je moeder te vragen.
Ik blijf het vreemd vinden dat je niet aan je moeder wilt zeggen dat je je niet goed voelt en hulp gaat zoeken. Zo moet je blijven lopen met leugens over zowel je gevoelens als je bezoeken aan een huisarts/psycholoog.
Kijk even in je polis in hoeverre het vergoed word. Je zal altijd een brief ontvangen met wat er is vergoed en wat je zelf eventueel moet bijbetalen.
Of kijk op internet bij jouw verzekering, dan hoef je de polis niet aan je moeder te vragen.
Ik blijf het vreemd vinden dat je niet aan je moeder wilt zeggen dat je je niet goed voelt en hulp gaat zoeken. Zo moet je blijven lopen met leugens over zowel je gevoelens als je bezoeken aan een huisarts/psycholoog.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 23 april 2012 om 13:38
quote:madille schreef op 23 april 2012 @ 13:20:
Ik zou het uitmaken. Hij klinkt ook niet stabiel. Je haalt je nu op aan een relatie omdat je leven kut is. Maareen realtie begin je juist als je jezelf wel lekker in je vel voelt zitten. Dus eerst aan jezelf werken. Dus hup naar de dokter.
Eens. Je hangt je levensgeluk nu op aan het hebben van je relatie (want dan ben je in Tilburg en niet in NH, wil je een huis gaan kopen/huren zodra je klaar bent met je opleiding en dan is alles weer koek en ei?).
Jullie maken elkaar niet gelukkig. Werk eerst aan jezelf en ga pas een relatie aan als je het in je eentje ook leuk hebt.
Ik zou het uitmaken. Hij klinkt ook niet stabiel. Je haalt je nu op aan een relatie omdat je leven kut is. Maareen realtie begin je juist als je jezelf wel lekker in je vel voelt zitten. Dus eerst aan jezelf werken. Dus hup naar de dokter.
Eens. Je hangt je levensgeluk nu op aan het hebben van je relatie (want dan ben je in Tilburg en niet in NH, wil je een huis gaan kopen/huren zodra je klaar bent met je opleiding en dan is alles weer koek en ei?).
Jullie maken elkaar niet gelukkig. Werk eerst aan jezelf en ga pas een relatie aan als je het in je eentje ook leuk hebt.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje