Relaties
alle pijlers
Wat te doen!?
maandag 23 april 2012 om 12:30
Beste mensen,
Ik zit echt ontzettend in de knoop met bepaalde dingen en ik heb advies nodig van een paar mensen, na wat googelen ben ik op dit forum gekomen omdat ik het idee heb dat jullie hier op deze site mensen serieus nemen en graag willen helpen.
Om te beginnen ben ik 17 jaar oud en mijn vriend is 21 jaar oud.
Wij hebben elkaar 10 maanden geleden ontmoet op vakantie waar het liefde op het eerste gezicht was en we al heel snel de hele vakantie met elkaar doorbrachten. Ook na het vakantie avontuur ging het nog steeds super goed en inmiddels zijn we al bijna een jaar veder.
Het nadeel is echter dat hij in Tilburg woont, en ik in Noord-Holland.
In het begin hadden wij vrij weinig last van de afstand, maar nu begint het steeds meer te knagen.
We hebben echt al veel gedoe en problemen gehad in onze relatie.
Hij zit niet lekker in zijn vel, ik zit niet lekker in mijn vel..
Ik ben al suïcidaal sinds mijn 11de, niet aan een stuk door maar met vlagen gaat het af en toe heel slecht en probeer ik er weer een eind aan te maken.
Ik heb zon fase voor het laatst gehad toen ik 14 was. Maar sinds een maand of 2 begint het weer heel erg.
En ik denk dat het voornamelijk door de relatie komt.
Ik ben veel goede vrienden kwijtgeraakt door deze relatie omdat ik élk weekend naar Tilburg reis (Hij wilt en kan wel hier heen komen en dat doet hij ook bijna elke dinsdag, maar ik wil hier liever niet zijn omdat mijn leven hier een hel is en wanneer ik op straat loop ik word uitgescholden etc. dus vandaar).
Ik ben de laatste tijd dus echt ontzettend down en mijn vriend heeft af en toe ook van zulke dagen voornamelijk vanwegen zijn school en omdat zijn moeder hem het huis uit wilt.
We zeiden best vaak tegen elkaar dat we van elkaar houden, hij de liefde van mijn leven is, ik die van hem, dat we niet meer bij elkaar weggaan, etc.
Echter dit weekend zei hij dat we daar mee op moeten houden omdat het te veel druk legt op de relatie.
Ik kan het aan de ene kant wel begrijpen maar aan de andere kant komt het heel hard aan omdat ik het dus wel zo voel eigenlijk.
Ook hadden we het over, dat als we beide klaar zijn met school (nog 1 jaar) we samen iets zouden kopen in Tilburg oid.
Ook daar over zei hij dit weekend dat dat nog lang niet ging gebeuren en hij dat echt niet wilde. Dit kwam ook echt heel hard aan.
Toen begon ik ook echt te twijfelen aan de relatie voor het eerst.
Ik begin niet zomaar deze relatie, ik wil dat er een toekomst in zit.
Ik ben niet van plan om nog 5 jaar te reizen want het is nu al ontzettend zwaar.
Hij doet niet meer vrolijk tegen mij, hij praat niet meer uit zichzelf, hij zegt bijna nooit meer dat hij van mij houd.. etc.
Ik begin gewoon zo erg aan mezelf te twijfelen en ik weet dat het nog al afhankelijk klinkt maar zonder hem heb ik niemand meer..
Ik bespreek alles met hem en hij weet van mijn zelfmoordneigingen en ik weet dat ik hem breek wanneer ik het ook echt doe.
Ik ben daarom ook bang dat hij niet durft te zeggen wat hij wilt omdat hij bang is dat ik er een eind aan maak.
Ik weet niet wat ik moet doen, help, alsjeblieft!
Ik zit echt ontzettend in de knoop met bepaalde dingen en ik heb advies nodig van een paar mensen, na wat googelen ben ik op dit forum gekomen omdat ik het idee heb dat jullie hier op deze site mensen serieus nemen en graag willen helpen.
Om te beginnen ben ik 17 jaar oud en mijn vriend is 21 jaar oud.
Wij hebben elkaar 10 maanden geleden ontmoet op vakantie waar het liefde op het eerste gezicht was en we al heel snel de hele vakantie met elkaar doorbrachten. Ook na het vakantie avontuur ging het nog steeds super goed en inmiddels zijn we al bijna een jaar veder.
Het nadeel is echter dat hij in Tilburg woont, en ik in Noord-Holland.
In het begin hadden wij vrij weinig last van de afstand, maar nu begint het steeds meer te knagen.
We hebben echt al veel gedoe en problemen gehad in onze relatie.
Hij zit niet lekker in zijn vel, ik zit niet lekker in mijn vel..
Ik ben al suïcidaal sinds mijn 11de, niet aan een stuk door maar met vlagen gaat het af en toe heel slecht en probeer ik er weer een eind aan te maken.
Ik heb zon fase voor het laatst gehad toen ik 14 was. Maar sinds een maand of 2 begint het weer heel erg.
En ik denk dat het voornamelijk door de relatie komt.
Ik ben veel goede vrienden kwijtgeraakt door deze relatie omdat ik élk weekend naar Tilburg reis (Hij wilt en kan wel hier heen komen en dat doet hij ook bijna elke dinsdag, maar ik wil hier liever niet zijn omdat mijn leven hier een hel is en wanneer ik op straat loop ik word uitgescholden etc. dus vandaar).
Ik ben de laatste tijd dus echt ontzettend down en mijn vriend heeft af en toe ook van zulke dagen voornamelijk vanwegen zijn school en omdat zijn moeder hem het huis uit wilt.
We zeiden best vaak tegen elkaar dat we van elkaar houden, hij de liefde van mijn leven is, ik die van hem, dat we niet meer bij elkaar weggaan, etc.
Echter dit weekend zei hij dat we daar mee op moeten houden omdat het te veel druk legt op de relatie.
Ik kan het aan de ene kant wel begrijpen maar aan de andere kant komt het heel hard aan omdat ik het dus wel zo voel eigenlijk.
Ook hadden we het over, dat als we beide klaar zijn met school (nog 1 jaar) we samen iets zouden kopen in Tilburg oid.
Ook daar over zei hij dit weekend dat dat nog lang niet ging gebeuren en hij dat echt niet wilde. Dit kwam ook echt heel hard aan.
Toen begon ik ook echt te twijfelen aan de relatie voor het eerst.
Ik begin niet zomaar deze relatie, ik wil dat er een toekomst in zit.
Ik ben niet van plan om nog 5 jaar te reizen want het is nu al ontzettend zwaar.
Hij doet niet meer vrolijk tegen mij, hij praat niet meer uit zichzelf, hij zegt bijna nooit meer dat hij van mij houd.. etc.
Ik begin gewoon zo erg aan mezelf te twijfelen en ik weet dat het nog al afhankelijk klinkt maar zonder hem heb ik niemand meer..
Ik bespreek alles met hem en hij weet van mijn zelfmoordneigingen en ik weet dat ik hem breek wanneer ik het ook echt doe.
Ik ben daarom ook bang dat hij niet durft te zeggen wat hij wilt omdat hij bang is dat ik er een eind aan maak.
Ik weet niet wat ik moet doen, help, alsjeblieft!
maandag 23 april 2012 om 18:44
quote:lean_72 schreef op 23 april 2012 @ 12:57:
Er zijn toch ook andere mogelijkheden? Na 'n jaar ben je klaar met school en kun je ook in Tilburg e.o. een baan en/of vervolgopleiding zoeken. En dan hoef je niet meteen samen te gaan hokken... maar je kunt ook een kamer gaan zoeken.
Ik snap wel dat hij eerst een tijdje alleen wil wonen, voor zich in een samenwoon-huisje-boompje-beestje-situatie te storten. Zeker gezien hoe de zaak er nu voor staat... niet bepaald stabiel. Jij zult moeten uitzoeken of je zo'n stap kunt maken, verhuizen richting Tilburg. Maar als ik het goed begrijp, heb je niet veel meer in NH... en een nieuwe start zou dan alleen maar goed zijn. Met 'nieuwe start' bedoel ik ook: sociale contacten opbouwen... want waar je je ook gaat vestigen uiteindelijk, het is nooit goed om van wie dan ook afhankelijk te zijn.
Precies, dankjewel, hier heb ik wat aan!
Maar dat was het hem nou juist. Ik had zelf al een beetje in gedachten om dat te gaan doen, studeren in Tilburg en dan een kamer huren etc.
Hij was degene die toen zei hoezo in je eentje een kamer huren, dan gaan wij toch samen?
En nu ineens krabbelt hij terug.
Er zijn toch ook andere mogelijkheden? Na 'n jaar ben je klaar met school en kun je ook in Tilburg e.o. een baan en/of vervolgopleiding zoeken. En dan hoef je niet meteen samen te gaan hokken... maar je kunt ook een kamer gaan zoeken.
Ik snap wel dat hij eerst een tijdje alleen wil wonen, voor zich in een samenwoon-huisje-boompje-beestje-situatie te storten. Zeker gezien hoe de zaak er nu voor staat... niet bepaald stabiel. Jij zult moeten uitzoeken of je zo'n stap kunt maken, verhuizen richting Tilburg. Maar als ik het goed begrijp, heb je niet veel meer in NH... en een nieuwe start zou dan alleen maar goed zijn. Met 'nieuwe start' bedoel ik ook: sociale contacten opbouwen... want waar je je ook gaat vestigen uiteindelijk, het is nooit goed om van wie dan ook afhankelijk te zijn.
Precies, dankjewel, hier heb ik wat aan!
Maar dat was het hem nou juist. Ik had zelf al een beetje in gedachten om dat te gaan doen, studeren in Tilburg en dan een kamer huren etc.
Hij was degene die toen zei hoezo in je eentje een kamer huren, dan gaan wij toch samen?
En nu ineens krabbelt hij terug.
maandag 23 april 2012 om 18:46
quote:makreel schreef op 23 april 2012 @ 13:05:
[...]
Zie dit forum dan maar als je vriendinnen. Vriendinnen die het goed met je voor hebben, maar ook streng zijn. Ga naar de huisarts, bespreek je probleem en dan krijg je een doorverwijzing naar een psycholoog. Bespreek bij je huisarts ook dat je niet wilt dat je moeder het weet én dat je niet weet hoe je de psycholoog moet betalen. Zij of hij weet vast een oplossing.
Sterkte meisje. Wees aardig voor jezelf en zorg goed voor jezelf.Dankjewel dit doet me echt heel goed!
[...]
Zie dit forum dan maar als je vriendinnen. Vriendinnen die het goed met je voor hebben, maar ook streng zijn. Ga naar de huisarts, bespreek je probleem en dan krijg je een doorverwijzing naar een psycholoog. Bespreek bij je huisarts ook dat je niet wilt dat je moeder het weet én dat je niet weet hoe je de psycholoog moet betalen. Zij of hij weet vast een oplossing.
Sterkte meisje. Wees aardig voor jezelf en zorg goed voor jezelf.Dankjewel dit doet me echt heel goed!
maandag 23 april 2012 om 18:51
maandag 23 april 2012 om 18:55
quote:cassariva schreef op 23 april 2012 @ 18:44:
[...]
Precies, dankjewel, hier heb ik wat aan!
Maar dat was het hem nou juist. Ik had zelf al een beetje in gedachten om dat te gaan doen, studeren in Tilburg en dan een kamer huren etc.
Hij was degene die toen zei hoezo in je eentje een kamer huren, dan gaan wij toch samen?
En nu ineens krabbelt hij terug.
Het is ook nogal wat om samen op een piepkleine kamer te gaan zitten als je allebei (zware) problemen hebt. En 'samen gaat wonen' omdat je het ouderlijk huis wilt ontvluchten, niet omdat je het zo leuk vindt om samen te zijn.
Heb je ook al bedacht hoe je (alleen of samen) een kamer gaat bekostigen, evenals een studie?
[...]
Precies, dankjewel, hier heb ik wat aan!
Maar dat was het hem nou juist. Ik had zelf al een beetje in gedachten om dat te gaan doen, studeren in Tilburg en dan een kamer huren etc.
Hij was degene die toen zei hoezo in je eentje een kamer huren, dan gaan wij toch samen?
En nu ineens krabbelt hij terug.
Het is ook nogal wat om samen op een piepkleine kamer te gaan zitten als je allebei (zware) problemen hebt. En 'samen gaat wonen' omdat je het ouderlijk huis wilt ontvluchten, niet omdat je het zo leuk vindt om samen te zijn.
Heb je ook al bedacht hoe je (alleen of samen) een kamer gaat bekostigen, evenals een studie?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje