Zo moe..
maandag 23 april 2012 om 23:55
We zijn uit elkaar. Op mijn initiatief. En toch, ik ben zo verdrietig..
Ik merk aan mezelf dat ik maar door ga, en mezelf geen kans geef om verdrietig te zijn. En dus loop ik de hele dag met een verschrikkelijke hoofdpijn. Het is ook zoveel wat geregeld moet worden. De scheiding, de omgang met de kinderen. Ik ben moe, en kan niet slapen.
Ik weet niet wat ik met dit topic wil, even van me af schrijven denk ik.
Het vliegt me soms ineens aan. Lukt het wel? Ga ik het redden alleen met de kinderen? Doe ik er goed aan? Mijn partner wil dit niet, dat maakt het soms zo moeilijk. Soms, als ik even zit, dan komen de tranen. Die ik snel weer wegstop, want ik mag niet instorten. En ik heb het gevoel dat als ik die tranen toelaat, dat wel gebeurt.
Oh, wat is het eng...
Ik merk aan mezelf dat ik maar door ga, en mezelf geen kans geef om verdrietig te zijn. En dus loop ik de hele dag met een verschrikkelijke hoofdpijn. Het is ook zoveel wat geregeld moet worden. De scheiding, de omgang met de kinderen. Ik ben moe, en kan niet slapen.
Ik weet niet wat ik met dit topic wil, even van me af schrijven denk ik.
Het vliegt me soms ineens aan. Lukt het wel? Ga ik het redden alleen met de kinderen? Doe ik er goed aan? Mijn partner wil dit niet, dat maakt het soms zo moeilijk. Soms, als ik even zit, dan komen de tranen. Die ik snel weer wegstop, want ik mag niet instorten. En ik heb het gevoel dat als ik die tranen toelaat, dat wel gebeurt.
Oh, wat is het eng...
woensdag 25 april 2012 om 23:39
woensdag 25 april 2012 om 23:45
Hey,met dat je kiest wat nodig is valt dat wat je ooit hoopte en wilde voor jullie weg. Afscheid nemen is moeilijk. Het is een rouwproces waar je in zit denk ik.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 26 april 2012 om 21:31
donderdag 26 april 2012 om 21:37
Op naar een nieuw leven Elffs. Of je nu wel of niet wil, je komt er niet onderuit.
Voorlopig zal het moeilijk blijven maar naarmate de tijd vordert zal je merken dat het gemakkelijker, anders wordt.
Vraag hulp en aanvaart de hulp die je wordt aangeboden zodat het minder zwaar is en je tot rust kan komen zover dat lukt.
Wel Kl*te dat jullie kind ziek is en ook nog eens je baan weg is. Het zit je niet mee.
Voorlopig zal het moeilijk blijven maar naarmate de tijd vordert zal je merken dat het gemakkelijker, anders wordt.
Vraag hulp en aanvaart de hulp die je wordt aangeboden zodat het minder zwaar is en je tot rust kan komen zover dat lukt.
Wel Kl*te dat jullie kind ziek is en ook nog eens je baan weg is. Het zit je niet mee.
donderdag 26 april 2012 om 21:45
idd, of ik wil of niet het gaat nu gebeuren. En ik wil het wel, het is gewoon moeilijk. Vandaag heb ik alles uit handen gegeven, en regelt de advocaat alles. Slik...
Geen overleg meer tussen partner en mij, geen mailtjes niks meer. Ik moet zeggen dat ik er nu al wel wat aan gewend was, maar nog valt het zwaar.
En alles tegelijk. Had ik kunnen verwachten, het zal nooit eens goed gaan.
Rug recht, hoofd omhoog en diep ademhalen en blijven lachen. We gaan door.
Geen overleg meer tussen partner en mij, geen mailtjes niks meer. Ik moet zeggen dat ik er nu al wel wat aan gewend was, maar nog valt het zwaar.
En alles tegelijk. Had ik kunnen verwachten, het zal nooit eens goed gaan.
Rug recht, hoofd omhoog en diep ademhalen en blijven lachen. We gaan door.
donderdag 26 april 2012 om 21:51
Je moet doorgaan en dat zal met een lach en een traan gebeuren. Het is ook niet niks waar je allemaal doorheen moet vandaar dat ik nogmaals wil benadrukken dat je echt alle hulp die je wordt aangeboden moet accepteren en dat je ook moet vragen.
Het gaat goed komen maar dat kost tijd en geduld en positiviteit alhowel het soms verdomd moeilijk is om positief te blijven als alles tegen zit.
Pot niks op want daat word je ook niet beter van en ga je de zelfde weg als je man op. Als je praten moeilijk vindt, schrijf het op, hier of in een dagboek of wat dan ook. Kwijt is kwijt en kan vaak als een opluchting ervaren worden.
Het gaat goed komen maar dat kost tijd en geduld en positiviteit alhowel het soms verdomd moeilijk is om positief te blijven als alles tegen zit.
Pot niks op want daat word je ook niet beter van en ga je de zelfde weg als je man op. Als je praten moeilijk vindt, schrijf het op, hier of in een dagboek of wat dan ook. Kwijt is kwijt en kan vaak als een opluchting ervaren worden.
donderdag 26 april 2012 om 22:32
Yvonne61, ik zit erg te rommelen met mailadressen. Zou je een mailadres neer kunnen zetten, dat ik contact met jou opneem?
Kwallenbal, ik vind het ook erg prettig dat ik hier even van me af kan schrijven. Het is moeilijk om erover te blijven praten met familie of vriendinnen. Ze hebben het lang genoeg aangehoord, zeg maar.
Ik krijg gelukkig van meer mensen dan ik had verwacht hulp aangeboden. Vooral praktische hulp, en daar ben ik erg blij mee.
Ik merk dat ik het moeilijk vind om hulp te vragen, maar heb het wel nodig.
Nu weer de volgende sollicitatiebrief eruit doen, zo blijft een mens bezig..
Kwallenbal, ik vind het ook erg prettig dat ik hier even van me af kan schrijven. Het is moeilijk om erover te blijven praten met familie of vriendinnen. Ze hebben het lang genoeg aangehoord, zeg maar.
Ik krijg gelukkig van meer mensen dan ik had verwacht hulp aangeboden. Vooral praktische hulp, en daar ben ik erg blij mee.
Ik merk dat ik het moeilijk vind om hulp te vragen, maar heb het wel nodig.
Nu weer de volgende sollicitatiebrief eruit doen, zo blijft een mens bezig..