Thuis
alle pijlers
Tips aanschaf poes?
vrijdag 4 mei 2012 om 14:21
We denken erover om een poes(je) te kopen. Zijn daarom flink aan het googlen en oriënteren. Tot nu toe is ons wensenlijstje:
-Kortharig, liefst weinig ruiend
-Lief
-Hypoallergeen (preventief; ben niet allergisch, maar mede ivm visite)
-Liefst een 'binnenkat'
-Moet wel een paar uur p.d. alleen kunnen zijn
-geen 'kaal' ras
-hoeft geen tentoonstellingen mee te doen
-hij/zij komt in een gezin met (wat) oudere kinderen
Ik vroeg me ook af of het slim was om een poes eerst voor 2 of 3 maanden ofzo ergens te 'lenen' om eerst uit te proberen of een poes in de praktijk eigenlijk wel bevalt. Ik wil er niet onbezonnen aan beginnen. Maar hoe kom je daar dan aan...?
Hebben jullie nog goede tips? "Do's and don'ts?" Of welk ras er dan bij ons past? Handige links?
Alvast bedankt!
-Kortharig, liefst weinig ruiend
-Lief
-Hypoallergeen (preventief; ben niet allergisch, maar mede ivm visite)
-Liefst een 'binnenkat'
-Moet wel een paar uur p.d. alleen kunnen zijn
-geen 'kaal' ras
-hoeft geen tentoonstellingen mee te doen
-hij/zij komt in een gezin met (wat) oudere kinderen
Ik vroeg me ook af of het slim was om een poes eerst voor 2 of 3 maanden ofzo ergens te 'lenen' om eerst uit te proberen of een poes in de praktijk eigenlijk wel bevalt. Ik wil er niet onbezonnen aan beginnen. Maar hoe kom je daar dan aan...?
Hebben jullie nog goede tips? "Do's and don'ts?" Of welk ras er dan bij ons past? Handige links?
Alvast bedankt!
vrijdag 4 mei 2012 om 15:20
quote:ikbenik schreef op 04 mei 2012 @ 15:08:
Ik wil juist heel weloverwogen het beste kiezen. Daarom de 'test-periode'.
Ik bedoel het niet vervelend, maar een kat op proef nemen vind ik erg zielig. Voor de kat, dus.
Beter denk je er nog even heel goed over na i.p.v. een leenkat te testen, en ga je naar het asiel om de juiste match te vinden. Mocht dat écht niet gaan, kan de kat terug. Maar dit is als het echt niet gaat, niet om een kat te 'lenen'.
Ik wil juist heel weloverwogen het beste kiezen. Daarom de 'test-periode'.
Ik bedoel het niet vervelend, maar een kat op proef nemen vind ik erg zielig. Voor de kat, dus.
Beter denk je er nog even heel goed over na i.p.v. een leenkat te testen, en ga je naar het asiel om de juiste match te vinden. Mocht dat écht niet gaan, kan de kat terug. Maar dit is als het echt niet gaat, niet om een kat te 'lenen'.
vrijdag 4 mei 2012 om 15:21
quote:doxycycline schreef op 04 mei 2012 @ 14:50:
[...]
Ik twijfel toch er toch sterk aan dat jouw kat kan beredeneren/vermoeden dat ze teruggebracht zou kunnen worden naar het asiel Haha, ik denk inderdaad ook dat de kat eerder hysterisch werd van het in een reismandje moeten dan dat 'ie bang was teruggebracht te worden. Heeft mijn kat ook last van, en die komt toch echt niet uit het asiel.
[...]
Ik twijfel toch er toch sterk aan dat jouw kat kan beredeneren/vermoeden dat ze teruggebracht zou kunnen worden naar het asiel Haha, ik denk inderdaad ook dat de kat eerder hysterisch werd van het in een reismandje moeten dan dat 'ie bang was teruggebracht te worden. Heeft mijn kat ook last van, en die komt toch echt niet uit het asiel.
vrijdag 4 mei 2012 om 15:25
Burmezen! Kortharige katten met een flinke persoonlijkheid: lief, knuffelig, sociaal, grappig, slim en flink aanwezig. Je moet houden van dit karakter maar ik vind het dus geweldig. Het zijn wel katten die je beter samen kan houden (i.v.m. met supersociale karakter, ze hebben feitelijk wel een maatje nodig) maar het zijn superbeesten!
Ik ben mijn eigen bananenschil
vrijdag 4 mei 2012 om 15:38
vrijdag 4 mei 2012 om 15:45
quote:viva-amber schreef op 04 mei 2012 @ 14:44:
Op proef zou ik niet doen (zielig voor de kat en voor jullie als gezin), de eerste keer dat ik mijn kat in een reismand stopte werd ze hysterisch van het idee dat ik haar terug ging brengen (heeft ze nu geen last meer van).
Mijn kat is nog nooit ergens geweest, maar hij krijgt koorts zodra hij in het reismandje gestopt wordt. 2 weken terug zijn we verhuisd en kat heeft een epileptische aanval gehad omdat hij in het mandje zat. Sommige (zo niet de meeste) katten houden niet zo van onvrijwillig opgesloten worden in een hele kleine ruimte.
Op proef zou ik niet doen (zielig voor de kat en voor jullie als gezin), de eerste keer dat ik mijn kat in een reismand stopte werd ze hysterisch van het idee dat ik haar terug ging brengen (heeft ze nu geen last meer van).
Mijn kat is nog nooit ergens geweest, maar hij krijgt koorts zodra hij in het reismandje gestopt wordt. 2 weken terug zijn we verhuisd en kat heeft een epileptische aanval gehad omdat hij in het mandje zat. Sommige (zo niet de meeste) katten houden niet zo van onvrijwillig opgesloten worden in een hele kleine ruimte.
vrijdag 4 mei 2012 om 15:50
Je kunt katten best laten wennen aan hun reismandje hoor. Gewoon altijd in de kamer hebben staan en er eens speelgoed, eten en/of snoepjes in stoppen. Mijn beide katten zien hun reismand als hun veilige toevluchtsoord als ik eens iets engs ga doen als stofzuigen (of karaoke ).
Maar dat is offtopic.
Als ik je lijstje zo zie vraag ik me af of je geen kattenbezitters in je omgeving hebt, want die kunnen je ook al een boel laten zien en uitleggen.
Daarnaast denk ik dat je het karakter van een kat niet moet onderschatten en is een oudere asielkat misschien wel een goede optie voor je.
Ik ben voorstander van herplaatsers, maar dan wel van het ras dat ik het liefst heb. Vanwege hun uiterlijk en karakter. Als je een wat oudere kat neemt (de eerste was 7, de tweede 3), kun je de fokker/eigenaar/medewerker van het asiel goed uitvragen over hoe de kat is.
Met wel als nadeel dat een asielkat niet echt in een natuurlijk habitat zit en dus de kans heeft om nog heel anders te ontwikkelen. Maar mijn jongste herplaatser heeft zich bij ons ook anders ontpopt dan verwacht. Echter is zijn luie en lieve karakter daar niet door veranderd.
Maar dat is offtopic.
Als ik je lijstje zo zie vraag ik me af of je geen kattenbezitters in je omgeving hebt, want die kunnen je ook al een boel laten zien en uitleggen.
Daarnaast denk ik dat je het karakter van een kat niet moet onderschatten en is een oudere asielkat misschien wel een goede optie voor je.
Ik ben voorstander van herplaatsers, maar dan wel van het ras dat ik het liefst heb. Vanwege hun uiterlijk en karakter. Als je een wat oudere kat neemt (de eerste was 7, de tweede 3), kun je de fokker/eigenaar/medewerker van het asiel goed uitvragen over hoe de kat is.
Met wel als nadeel dat een asielkat niet echt in een natuurlijk habitat zit en dus de kans heeft om nog heel anders te ontwikkelen. Maar mijn jongste herplaatser heeft zich bij ons ook anders ontpopt dan verwacht. Echter is zijn luie en lieve karakter daar niet door veranderd.
vrijdag 4 mei 2012 om 17:06
Doxy, misschien heb je gelijk, uitleggen wat kerst inhoud aan de kat was ook al niet z´n succes:
http://www.youtube.com/watch?v=VqA2qAWS ... ure=relmfu
http://www.youtube.com/watch?v=VqA2qAWS ... ure=relmfu
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 4 mei 2012 om 17:16
Mijn tip is: ga gewoon eens in een asiel of kattenopvang kijken. Kijk rustig rond en het beestje waar je een klik mee hebt kom je dan hopelijk vanzelf wel tegen.
Wij hebben een verwaarloosd beestje bij iemand op kunnen halen en eentje die anders gedumpt zou worden misschien.
Beiden doen het ontzettend goed en vermaken zich prima.
Zorg wel voor voldoende ruimte in huis, onze katten wonen nu ongeveer 2 keer zo groot en zijn daar een stuk rustiger door geworden (zaten misschien toch te dicht op elkaar eerst).
En veel klimplekjes, hoge kasten, misschien heb je een open trap?!
En mocht je bang zijn voor haren in huis... die horen er een klein beetje bij. Sinds kort hebben wij de Furminator in huis (ja echt waar!!). Is een soort kam/borstel waarmee je zo ontzettend veel haar eruit kamt. Ze worden niet kaal, maar die onderlaag haal je er wel uit. Onze katten verharen erg veel omdat ze graag met hun dikke vacht voor de open haard gaan liggen... Dan zijn het ineens wandelende haarballen :-S
Maar och wat zijn ze lief
Wij hebben een verwaarloosd beestje bij iemand op kunnen halen en eentje die anders gedumpt zou worden misschien.
Beiden doen het ontzettend goed en vermaken zich prima.
Zorg wel voor voldoende ruimte in huis, onze katten wonen nu ongeveer 2 keer zo groot en zijn daar een stuk rustiger door geworden (zaten misschien toch te dicht op elkaar eerst).
En veel klimplekjes, hoge kasten, misschien heb je een open trap?!
En mocht je bang zijn voor haren in huis... die horen er een klein beetje bij. Sinds kort hebben wij de Furminator in huis (ja echt waar!!). Is een soort kam/borstel waarmee je zo ontzettend veel haar eruit kamt. Ze worden niet kaal, maar die onderlaag haal je er wel uit. Onze katten verharen erg veel omdat ze graag met hun dikke vacht voor de open haard gaan liggen... Dan zijn het ineens wandelende haarballen :-S
Maar och wat zijn ze lief
vrijdag 4 mei 2012 om 17:21
quote:viva-amber schreef op 04 mei 2012 @ 17:06:
Doxy, misschien heb je gelijk, uitleggen wat kerst inhoud aan de kat was ook al niet z´n succes:
http://www.youtube.com/watch?v=VqA2qAWS ... ure=relmfu
Doxy, misschien heb je gelijk, uitleggen wat kerst inhoud aan de kat was ook al niet z´n succes:
http://www.youtube.com/watch?v=VqA2qAWS ... ure=relmfu
vrijdag 4 mei 2012 om 18:56
Ik ben zelf wel katten gewend; ben ermee opgegroeid, maar sinds ik volwassen ben en zelf een gezin heb, vraag ik me af of het zich allemaal een beetje 'in laat passen' in mijn gezinsleven. Mijn moeder was nl vroeger gewoon de hele dag thuis. Ik niet.
We werken beiden (32 en 21 uur, deels overlappend), school vd kids, werk, buitenschoolse opvang, hobbies etc sluiten nu allemaal goed aan, het lijkt me een geweldige aanvulling om een poes te hebben, maar vraag me wel af of dit in ons gezin wel 'werkt'. Kunnen we het beestje wel genoeg bieden.
Vandaar dat ik het had over een soort 'uitprobeer-constructie'; puur uit zorgvuldigheid.
Ik merk alleen aan sommige reacties hier, dat ik daardoor geen goede katten-eigenaar zou zijn..?
In mijn omgeving ken ik een aantal mensen die impulsief een huisdier aanschaffen en dan onverwacht tegen allerlei problemen aanlopen, en het beest dan weer net zo makkelijk naar een asiel brengen. Dat vind ik echt "not-done", en dit wil ik dus voorkomen. Als ik eraan begin dan ga ik er van uit dat ik er een jaar of 17 (hoe oud wordt zo'n beestje?) voor zorg; dat is niet iets om licht over te denken.
Maar mss is het idd te zielig voor een poes om voor een paar maanden ergens te wonen. En mss heb je dan inderdaad nog steeds geen goed beeld.
Dan toch maar goed inlezen en poezen gaan bekijken...?
We werken beiden (32 en 21 uur, deels overlappend), school vd kids, werk, buitenschoolse opvang, hobbies etc sluiten nu allemaal goed aan, het lijkt me een geweldige aanvulling om een poes te hebben, maar vraag me wel af of dit in ons gezin wel 'werkt'. Kunnen we het beestje wel genoeg bieden.
Vandaar dat ik het had over een soort 'uitprobeer-constructie'; puur uit zorgvuldigheid.
Ik merk alleen aan sommige reacties hier, dat ik daardoor geen goede katten-eigenaar zou zijn..?
In mijn omgeving ken ik een aantal mensen die impulsief een huisdier aanschaffen en dan onverwacht tegen allerlei problemen aanlopen, en het beest dan weer net zo makkelijk naar een asiel brengen. Dat vind ik echt "not-done", en dit wil ik dus voorkomen. Als ik eraan begin dan ga ik er van uit dat ik er een jaar of 17 (hoe oud wordt zo'n beestje?) voor zorg; dat is niet iets om licht over te denken.
Maar mss is het idd te zielig voor een poes om voor een paar maanden ergens te wonen. En mss heb je dan inderdaad nog steeds geen goed beeld.
Dan toch maar goed inlezen en poezen gaan bekijken...?
vrijdag 4 mei 2012 om 19:05
quote:prulletje schreef op 04 mei 2012 @ 14:29:
Hier vragen ze heel vaak vrijwilligers om katjes thuis op te vangen voor enkele maanden om ze te laten socialiseren en dergelijke. Misschien is dat er bij jullie in de buurt ook?
.Goede tip, Prulletje! Ik kan eens contact opnemen met het asiel hier in de buurt om te vragen of ze zoiets doen.
Hier vragen ze heel vaak vrijwilligers om katjes thuis op te vangen voor enkele maanden om ze te laten socialiseren en dergelijke. Misschien is dat er bij jullie in de buurt ook?
.Goede tip, Prulletje! Ik kan eens contact opnemen met het asiel hier in de buurt om te vragen of ze zoiets doen.
vrijdag 4 mei 2012 om 19:22
"quote: prulletje schreef op 04 mei 2012 @ 14:29 :
Hier vragen ze heel vaak vrijwilligers om katjes thuis op te vangen voor enkele maanden om ze te laten socialiseren en dergelijke. Misschien is dat er bij jullie in de buurt ook?
. Goede tip, Prulletje! Ik kan eens contact opnemen met het asiel hier in de buurt om te vragen of ze zoiets doen."
Dat zijn dan over het algemeen mensen die ervaring hebben met jonge katjes en volgens mij hebben jullie dat nou juist niet.
Wij zouden hiervoor in ieder geval geen mensen inzetten die een kat willen 'proberen' en eerlijk gezegd lijkt me dat nogal logisch.
Hier vragen ze heel vaak vrijwilligers om katjes thuis op te vangen voor enkele maanden om ze te laten socialiseren en dergelijke. Misschien is dat er bij jullie in de buurt ook?
. Goede tip, Prulletje! Ik kan eens contact opnemen met het asiel hier in de buurt om te vragen of ze zoiets doen."
Dat zijn dan over het algemeen mensen die ervaring hebben met jonge katjes en volgens mij hebben jullie dat nou juist niet.
Wij zouden hiervoor in ieder geval geen mensen inzetten die een kat willen 'proberen' en eerlijk gezegd lijkt me dat nogal logisch.
vrijdag 4 mei 2012 om 19:23
Dat een (jonge) poes gewend raakt aan omgevingsgeluiden, kinderen, andere geurtjes, een kattebak, het heel gezinsleven van mensen. DAT is toch socialiseren?
stukje gecopieerd van een site over socialiseren:
•Laat hem wennen aan harde geluiden, zoals de stofzuiger, de deurbel en de föhn.
•Laat hem kennismaken met andere dieren, zoals honden, katten en konijnen. Het beste kunt u hier bijblijven, om te voorkomen dat een ondeugend kitten een volwassen kat of hond loopt te vervelen.
•Laat hem wennen aan opgepakt en geknuffeld worden. Zorg dat u het diertje helemaal kunt onderzoeken.
stukje gecopieerd van een site over socialiseren:
•Laat hem wennen aan harde geluiden, zoals de stofzuiger, de deurbel en de föhn.
•Laat hem kennismaken met andere dieren, zoals honden, katten en konijnen. Het beste kunt u hier bijblijven, om te voorkomen dat een ondeugend kitten een volwassen kat of hond loopt te vervelen.
•Laat hem wennen aan opgepakt en geknuffeld worden. Zorg dat u het diertje helemaal kunt onderzoeken.
vrijdag 4 mei 2012 om 19:34
Zou het niet mogelijk kunnen zijn dat ik het heel misschien wel goed bedoel...?
Als het idd slecht is voor een kitten om ergens te socialiseren, (op een andere locatie dan waar ze uiteindelijk geplaatst zal worden), dan zou ik daar niet eens aan DENKEN. Nogmaals; ik wil alleen het beste voor de poes EN voor ons. En als dat niet samen kan gaan, dan kies ik voor het belang vd poes.
Ik zou het fijn vinden als er ook reacties kwamen van mensen die er niet vanuit gaan dat ik "ten koste van de poes" mijn zin zou doen. heb nu al een aantal keren uitgelegd dat ik een zorgvuldige afweging wil maken, waarbij ik echt-echt-echt ook het belang vd poes zal meewegen.
Als het idd slecht is voor een kitten om ergens te socialiseren, (op een andere locatie dan waar ze uiteindelijk geplaatst zal worden), dan zou ik daar niet eens aan DENKEN. Nogmaals; ik wil alleen het beste voor de poes EN voor ons. En als dat niet samen kan gaan, dan kies ik voor het belang vd poes.
Ik zou het fijn vinden als er ook reacties kwamen van mensen die er niet vanuit gaan dat ik "ten koste van de poes" mijn zin zou doen. heb nu al een aantal keren uitgelegd dat ik een zorgvuldige afweging wil maken, waarbij ik echt-echt-echt ook het belang vd poes zal meewegen.
vrijdag 4 mei 2012 om 19:47
Mss heb je gelijk, Girlinthefire. Ik neem aan dat als het klopt dat wij echt 'geen-goed-idee' zijn als socialisatie-adres, dat ze ons dat meteen mee zullen delen.
Dacht dat het spreekwoordelijke mes mss aan 2 kanten kon snijden. Dus dat we de poes een stukje socialisatie konden bieden, en wij het dus tijdens deze periode op een verantwoordde manier 'uit-konden-proberen'.
Dacht dat het spreekwoordelijke mes mss aan 2 kanten kon snijden. Dus dat we de poes een stukje socialisatie konden bieden, en wij het dus tijdens deze periode op een verantwoordde manier 'uit-konden-proberen'.
vrijdag 4 mei 2012 om 19:56
quote:ikbenik schreef op 04 mei 2012 @ 19:47:
Mss heb je gelijk, Girlinthefire. Ik neem aan dat als het klopt dat wij echt 'geen-goed-idee' zijn als socialisatie-adres, dat ze ons dat meteen mee zullen delen.
Dacht dat het spreekwoordelijke mes mss aan 2 kanten kon snijden. Dus dat we de poes een stukje socialisatie konden bieden, en wij het dus tijdens deze periode op een verantwoordde manier 'uit-konden-proberen'.
Hmmm, kittens bied je geen "stukje socialisatie" maar die moeten gewoon goed gesocialiseerd worden. Dus wennen aan kinderen, honden en andere dieren, geluiden, bewegingen, transportmandje, kammen, nageltjes knippen ed. Bij ons moet je als pleeggezin ook ontwormen, wegen en scorecards invullen. En je krijgt een heel nest (met of zonder moeder), dus niet maar 1 kitten. Weeskittens komen in opvangadressen met al andere sociale katten, zodat ze op katten gesocialiseerd kunnen worden.
Als je een volwassen kat wilt ter (her)socialisatie dan krijg je een bange kat die weer vertrouwen moet krijgen. En die worden normaal gesproken niet geplaatst in een gezin met kinderen (te druk). Hersocialisatie is een geduldwerkje.
Mss heb je gelijk, Girlinthefire. Ik neem aan dat als het klopt dat wij echt 'geen-goed-idee' zijn als socialisatie-adres, dat ze ons dat meteen mee zullen delen.
Dacht dat het spreekwoordelijke mes mss aan 2 kanten kon snijden. Dus dat we de poes een stukje socialisatie konden bieden, en wij het dus tijdens deze periode op een verantwoordde manier 'uit-konden-proberen'.
Hmmm, kittens bied je geen "stukje socialisatie" maar die moeten gewoon goed gesocialiseerd worden. Dus wennen aan kinderen, honden en andere dieren, geluiden, bewegingen, transportmandje, kammen, nageltjes knippen ed. Bij ons moet je als pleeggezin ook ontwormen, wegen en scorecards invullen. En je krijgt een heel nest (met of zonder moeder), dus niet maar 1 kitten. Weeskittens komen in opvangadressen met al andere sociale katten, zodat ze op katten gesocialiseerd kunnen worden.
Als je een volwassen kat wilt ter (her)socialisatie dan krijg je een bange kat die weer vertrouwen moet krijgen. En die worden normaal gesproken niet geplaatst in een gezin met kinderen (te druk). Hersocialisatie is een geduldwerkje.
vrijdag 4 mei 2012 om 20:31
Dat van die beren op de weg klopt mss wel, girlinthefire. (Zou nl niet de 1ste keer zijn dat ik dingen te serieus/zwaar zie in een poging het 'goed' te willen doen.
Doxy; werk jij bij een asiel..? (Omdat je schreef; "bij ons...")
Toen we nog geen kinderen hadden hebben we ook een oudere kater te logeren gehad. Een zwart grofgebouwd beest, met een hap uit z'n oor van een gevecht ooit, en een knobbelneus. De eigenaren zouden voor 6 maanden naar het buitenland gaan; en vroegen ons om 'zo-lang' op de kat te passen. Vervolgens bleven ze in het buitenland wonen. Hadden we dus ineens een kat-voor-altijd.
Dat was een hele schuwe kat, die in de 1ste 2 jaar van zijn leven blijkbaar 9x (!) verhuisd was, en ook veel te jong bij de moeder was weggehaald. Daar hebben we met heeeeel veel geduld een béétje een sociaal beestje van weten te maken. Hij was heel lief, maar het kostte super veel tijd en aandacht om hem weer vertrouwen te geven. Pas na een jaar durfde hij bijv. kort op schoot.
Hij kon niet tegen harde geluiden of visite, mauwde hard en klaaglijk en had zo zijn vaste routine. Alleen onder bepaalde omstandigheden kwam hij je uit zichzelf opzoeken. (Blij dat we dan waren! Dat waren dan echt mijlpalen! ) En dan nog; dan lag hij heel raar met z'n neus in je oksel te 'pompen' (met z'n klauwen) en te kwijlen. Hij had naast zijn neuroses, wormen, vlooien, blaasgruis, het kostte handenvol geld om het beestje te onderhouden. Maar we waren gek met het beest en hebben hem wel een mooie oude dag kunnen geven; dat was fijn.
Ik geloof dus wel dat socialiseren heel veel tijd en geduld kost.
Doxy; werk jij bij een asiel..? (Omdat je schreef; "bij ons...")
Toen we nog geen kinderen hadden hebben we ook een oudere kater te logeren gehad. Een zwart grofgebouwd beest, met een hap uit z'n oor van een gevecht ooit, en een knobbelneus. De eigenaren zouden voor 6 maanden naar het buitenland gaan; en vroegen ons om 'zo-lang' op de kat te passen. Vervolgens bleven ze in het buitenland wonen. Hadden we dus ineens een kat-voor-altijd.
Dat was een hele schuwe kat, die in de 1ste 2 jaar van zijn leven blijkbaar 9x (!) verhuisd was, en ook veel te jong bij de moeder was weggehaald. Daar hebben we met heeeeel veel geduld een béétje een sociaal beestje van weten te maken. Hij was heel lief, maar het kostte super veel tijd en aandacht om hem weer vertrouwen te geven. Pas na een jaar durfde hij bijv. kort op schoot.
Hij kon niet tegen harde geluiden of visite, mauwde hard en klaaglijk en had zo zijn vaste routine. Alleen onder bepaalde omstandigheden kwam hij je uit zichzelf opzoeken. (Blij dat we dan waren! Dat waren dan echt mijlpalen! ) En dan nog; dan lag hij heel raar met z'n neus in je oksel te 'pompen' (met z'n klauwen) en te kwijlen. Hij had naast zijn neuroses, wormen, vlooien, blaasgruis, het kostte handenvol geld om het beestje te onderhouden. Maar we waren gek met het beest en hebben hem wel een mooie oude dag kunnen geven; dat was fijn.
Ik geloof dus wel dat socialiseren heel veel tijd en geduld kost.