Werk & Studie alle pijlers

werkdruk

09-05-2012 13:10 10 berichten
Ik werk in een bedrijf, maar door de bezuinigingen van de regering is er minder geld en minder personeel en dat geeft uiteindelijk best wel wat werkdruk.



Ik vind mijn werk echt heel leuk en doe het ook met plezier! Maar helaas heb ik best veel last van de werkdruk. Ik ben gespannen, kan me moeilijk concentreren, neem mijn werk mee naar huis, pieker nogal veel, pijn in mijn nek en ben snel op mijn teentjes getrapt.



Op het moment zie ik het niet meer zo zitten. Na wikken en wegen heb ik toch een afspraak gemaakt bij de huisarts. (ben een beetje bang dat ik me aanstel) Maar ik wil straks niet met een burnout thuis zitten.

En ik weet eigenlijk ook zelf wel dat ik daar grotendeels ook schuld aan ben. Ik ben perfectionistisch, wil alles goed doen. Als iemand anders het even niet meer ziet zitten, probeer ik ook zijn/haar taken op te vangen en daar voel ik me dan ook verantwoordelijk voor. Ik kan mijn grenzen niet aangeven en ik kan geen prioriteiten stellen, dus alles moet af.



Ik denk dat ik toch maar een gesprek aan moet gaan met mijn leidinggevende, maar ik zie hier zo tegenop.

Momenteel ben ik nog in zijn ogen een werknemer waarbij het glas altijd half vol of helemaal vol zit, die alles zonnig tegemoet kijkt (ik doe mijn best) en waarvan ik de laatste wel ben die gaat zeggen dat ik het niet meer zie zitten.



Ik zou willen dat ik niet meer alleen de schijn van een werknemer ben die alles aan kan, maar dat ik dat ook ben. Maar ik weet niet hoe.

Een andere baan zoeken heeft ook geen zin, want in heel onze branche (die ik juist leuk vind) is een hoge werkdruk.
anoniem_148244 wijzigde dit bericht op 09-05-2012 15:54
Reden: ivm herkenning
% gewijzigd
Een uur huilen? Echt?
Alle reacties Link kopieren
je kan die branche, ws bedoel je de zorg.., wel heel leuk vinden. maar als voor jou de werkdruk te hoog ligt, wat in de zorg alleen nog maar erger wordt dan zou het juist verstandig zijn om wat anders te gaan zoeken, of je moet er mee leren omgaan, even verder kijken, er is meer dan dat...
Alle reacties Link kopieren
quote:cip1 schreef op 09 mei 2012 @ 13:42:

Een uur huilen? Echt?



Is dit nou de enige nuttige reactie die je kunt geven?

Had dan helemaal niks geschreven
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het gewoon eerlijk aangeven voordat je er echt helemaal aan onderdoor gaat.

Misschien dat het mogelijk is om een tijdje aangepast werk te doen of iets dergelijks?
Alle reacties Link kopieren
Idd een uur huilen?

Een collega die he-le-maal overstuur naar huis gaat omdat jij vertelt dat je het zwaar hebt???



Wat is dat voor bedrijf?

Of wat zijn jullie voor mensen?



Moeten jullie soms nog een beetje afgehard worden door het echte leven en zijn jullie nog maar net onder moeders beschermende vleugels vandaan?



Echt waar, verman je, anders ga je het nog heeeeel zwaar krijgen in de rest van je leven.
Alle reacties Link kopieren
Grens is bereikt. Kies even voor jezelf nu het nog niet te laat is. Heb ik vorige week ook gedaan. Zelfde situatie. Het is even klaar nu. Ik krijg lichamelijke klachten en pijn is stoppen. Ik heb voor mezelf nu op de rem getrapt. 7 je geleden zelfde situatie gehad maar er nog prive problemen bij en toen ging t lampje echt uit. Dat wil ik nooit meer dus ik kies nu voor mezelf. Je bent geen slappeling. Juist mensen die betrokken, perfectionistisch zijn en een groot verantwoordelijkheidsgevoel hebben zijn sneller geneigd stress te ervaren. Deze goede eigenschap voot werkgever is helaas voor jezelf niet altijd even prettig. Bouw rust in.

Nu!
Alle reacties Link kopieren
quote:SH1983 schreef op 09 mei 2012 @ 13:52:

[...]





Is dit nou de enige nuttige reactie die je kunt geven?

Had dan helemaal niks geschreven



Het valt mij ook op hoor. En dan niet als aanstellerig, maar als alarmbel. Heb zelf ook met een burnout thuis gezeten en herken veel van de waarschuwingssignalen in jouw topic.

Bijvoorbeeld een uur huilen, het niet kunnen prioriteren, het niet kunnen concentreren, het chagerijnig worden, het niet meer zien zitten.



Goed juist dat je naar de huisarts gaat. En dat gesprek met je leidinggevende moet je helaas wel aangaan. Je kan het wel zo richting dat het een glas-half-vol gesprek wordt. Dus aangeven dát het zo niet gaat. Dat jullie samen prioriteiten moeten stellen zodat hetgeen dat af moet ook af komt.
Alle reacties Link kopieren


Die hogere functie, dat zou natuurlijk wel leuk zijn. Heb dit ook al eens aangegeven, maar daar is/was geen werk voor, en geen geld voor de opleiding. (en ik heb daar ook geen geld voor)



Als ik mezelf wil bewijzen is daar volgende week het moment voor. Heb me al goed voorbereid en m'n neus weer in de boeken gestoken. En ik hoop stiekem dat er volgende week genoeg mogelijkheden komen waarin ik mezelf kan bewijzen en dat mijn baas dan ook over mijn schouders mee kijkt



Vorige week wilde je nog een studie erbij of een hogere functie. wat is er afgelopen week gebeurd?
quote:dommiedom schreef op 09 mei 2012 @ 14:17:



Die hogere functie, dat zou natuurlijk wel leuk zijn. Heb dit ook al eens aangegeven, maar daar is/was geen werk voor, en geen geld voor de opleiding. (en ik heb daar ook geen geld voor)



Als ik mezelf wil bewijzen is daar volgende week het moment voor. Heb me al goed voorbereid en m'n neus weer in de boeken gestoken. En ik hoop stiekem dat er volgende week genoeg mogelijkheden komen waarin ik mezelf kan bewijzen en dat mijn baas dan ook over mijn schouders mee kijkt



Vorige week wilde je nog een studie erbij of een hogere functie. wat is er afgelopen week gebeurd?

Scherp

Ik wil juist alles. Alleen merk ik al wat langer, maar nu juist helemaal dat het niet allemaal kan.

En deze week waarin ik mezelf kan bewijzen is momenteel een beetje mislukt, er is niet veel animo van het thema.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven