Relaties
alle pijlers
goede keuze ?
woensdag 9 mei 2012 om 14:51
Al langer dan een jaar vinden mijn collega en ik elkaar leuk. Meer dan leuk. Hij maakte er echt werk van. Ik ben getrouwd, hij heeft een vriendin. Ik heb hem gezegd dat het niks wordt en het ook aan mijn man verteld. Ik dacht hiermee is de kous af. Niet. Mijn collega was even rustig maar begon opnieuw. Hij zat op het randje, zodat ik er net niks van kon zeggen. Ik vond dat hij met mij aan het klieren was dus heb ik het terug gedaan, ook gezegd: wat jij doet kan ik beter. Toen is hij heel boos geworden en heeft alle contacten verbroken. Ons project leed er inhoudelijk onder. Nu is hij wat bijgedraaid. We zien elkaar heel weinig, dat is ok. Als hij mij ziet gaat hij staren en machtsspelletjes doen. Als ik hem dan op zijn nummer zet doet hij poeslief. Ik weet niet wat ik hier mee moet. Ik heb al een paar keer gezegd; wat nou weer, ik vind het niet normaal zoals jij doet. Hij zegt dan niks rechtstreeks maar is dan weer heel lief en beschermend. Ja, mijn gevoelens voor hem zijn niet weg. Ik heb zelfs overwogen om hem als minnaar te zien maar ik vind het een te grote bedreiging voor mijn huwelijk. Mijn man accepteert dat nooit, ter bescherming heb ik het mijn man maar verteld. Mijn man vindt mijn collega erg kinderachtig. Man heeft gelijk. Maar wat doe ik met collega? Maak ik de goed keuze? waarom laat collega niet los?
woensdag 9 mei 2012 om 14:57
Collega negeren en als hij echt over de schreef gaat, leidinggevende inlichten.
Dat gedrag kun je als ongewenste intimiteiten beschouwen.
Maar als het zo is dat jij hem uitdaagt, er over denkt om hem als minnaar te nemen etc, dan denk ik dat je dit probleem zelf hebt gecreeerd samen met deze collega.
Ik vind jullie in dat geval kinderachtig, onprofessioneel en oneerlijk tegenover jullie echtgenoten.
Dat gedrag kun je als ongewenste intimiteiten beschouwen.
Maar als het zo is dat jij hem uitdaagt, er over denkt om hem als minnaar te nemen etc, dan denk ik dat je dit probleem zelf hebt gecreeerd samen met deze collega.
Ik vind jullie in dat geval kinderachtig, onprofessioneel en oneerlijk tegenover jullie echtgenoten.
woensdag 9 mei 2012 om 15:02
Goed advies fame! Dus niet. Je laat je toch niet wegjagen door een collega. Ongewenste intimiteiten gaat ook ver en wel een beetje lullig weer voor die collega.
Ga eens 1 op 1 met hem praten. Het wordt niks, gaat ook niks worden, jammer dan. Nu weer gewoon normaal en professioneel doen anders heeft hij een probleem en ga je het hogerop spelen.
Ga eens 1 op 1 met hem praten. Het wordt niks, gaat ook niks worden, jammer dan. Nu weer gewoon normaal en professioneel doen anders heeft hij een probleem en ga je het hogerop spelen.
woensdag 9 mei 2012 om 15:02
andere baan is zeker een oplossing ben ook bang het anders niet echt anders wordt. alleen ik heb echt een hele goed baan en functioneer ook goed. Ik daag hem niet uit. Ik houd sterk de boot af, negeer zo veel mogelijk en blijf zakelijk. de overweging minnaar is een heel diep weggestopt en met niemand besproken idee dat ik nauwelijks durfde toe te geven aan mezelf. ooit..
woensdag 9 mei 2012 om 15:07
quote:ray_41 schreef op 09 mei 2012 @ 15:02:
Goed advies fame! Dus niet. Je laat je toch niet wegjagen door een collega. Ongewenste intimiteiten gaat ook ver en wel een beetje lullig weer voor die collega.
Ga eens 1 op 1 met hem praten. Het wordt niks, gaat ook niks worden, jammer dan. Nu weer gewoon normaal en professioneel doen anders heeft hij een probleem en ga je het hogerop spelen.TO doet er net zo hard aan mee en is wat mij betreft net zo verkeerd als collega. Maar iemand zal iets moeten doen. Zo doorgaan zal niet werken. Daarom: wel nadenken over een andere baan.
Goed advies fame! Dus niet. Je laat je toch niet wegjagen door een collega. Ongewenste intimiteiten gaat ook ver en wel een beetje lullig weer voor die collega.
Ga eens 1 op 1 met hem praten. Het wordt niks, gaat ook niks worden, jammer dan. Nu weer gewoon normaal en professioneel doen anders heeft hij een probleem en ga je het hogerop spelen.TO doet er net zo hard aan mee en is wat mij betreft net zo verkeerd als collega. Maar iemand zal iets moeten doen. Zo doorgaan zal niet werken. Daarom: wel nadenken over een andere baan.
woensdag 9 mei 2012 om 15:11
quote:justineh schreef op 09 mei 2012 @ 14:51:
Al langer dan een jaar vinden mijn collega en ik elkaar leuk. Meer dan leuk. Hij maakte er echt werk van. Ik ben getrouwd, hij heeft een vriendin. Ik heb hem gezegd dat het niks wordt en het ook aan mijn man verteld. Ik dacht hiermee is de kous af. Niet. Mijn collega was even rustig maar begon opnieuw. Hij zat op het randje, zodat ik er net niks van kon zeggen. Ik vond dat hij met mij aan het klieren was dus heb ik het terug gedaan, ook gezegd: wat jij doet kan ik beter. Toen is hij heel boos geworden en heeft alle contacten verbroken. Ons project leed er inhoudelijk onder. Nu is hij wat bijgedraaid. We zien elkaar heel weinig, dat is ok. Als hij mij ziet gaat hij staren en machtsspelletjes doen. Als ik hem dan op zijn nummer zet doet hij poeslief. Ik weet niet wat ik hier mee moet. Ik heb al een paar keer gezegd; wat nou weer, ik vind het niet normaal zoals jij doet. Hij zegt dan niks rechtstreeks maar is dan weer heel lief en beschermend. Ja, mijn gevoelens voor hem zijn niet weg. Ik heb zelfs overwogen om hem als minnaar te zien maar ik vind het een te grote bedreiging voor mijn huwelijk. Mijn man accepteert dat nooit, ter bescherming heb ik het mijn man maar verteld. Mijn man vindt mijn collega erg kinderachtig. Man heeft gelijk. Maar wat doe ik met collega? Maak ik de goed keuze? waarom laat collega niet los?
"Ik daag hem niet uit. Ik houd sterk de boot af, negeer zo veel mogelijk en blijf zakelijk."
Ik kan bovenstaande niet met elkaar rijmen...Het komt op mij over alsof jij net zo verkeerd bezig bent als hij. En je weet: wat gij niet wil dat U geschiedt...
Al langer dan een jaar vinden mijn collega en ik elkaar leuk. Meer dan leuk. Hij maakte er echt werk van. Ik ben getrouwd, hij heeft een vriendin. Ik heb hem gezegd dat het niks wordt en het ook aan mijn man verteld. Ik dacht hiermee is de kous af. Niet. Mijn collega was even rustig maar begon opnieuw. Hij zat op het randje, zodat ik er net niks van kon zeggen. Ik vond dat hij met mij aan het klieren was dus heb ik het terug gedaan, ook gezegd: wat jij doet kan ik beter. Toen is hij heel boos geworden en heeft alle contacten verbroken. Ons project leed er inhoudelijk onder. Nu is hij wat bijgedraaid. We zien elkaar heel weinig, dat is ok. Als hij mij ziet gaat hij staren en machtsspelletjes doen. Als ik hem dan op zijn nummer zet doet hij poeslief. Ik weet niet wat ik hier mee moet. Ik heb al een paar keer gezegd; wat nou weer, ik vind het niet normaal zoals jij doet. Hij zegt dan niks rechtstreeks maar is dan weer heel lief en beschermend. Ja, mijn gevoelens voor hem zijn niet weg. Ik heb zelfs overwogen om hem als minnaar te zien maar ik vind het een te grote bedreiging voor mijn huwelijk. Mijn man accepteert dat nooit, ter bescherming heb ik het mijn man maar verteld. Mijn man vindt mijn collega erg kinderachtig. Man heeft gelijk. Maar wat doe ik met collega? Maak ik de goed keuze? waarom laat collega niet los?
"Ik daag hem niet uit. Ik houd sterk de boot af, negeer zo veel mogelijk en blijf zakelijk."
Ik kan bovenstaande niet met elkaar rijmen...Het komt op mij over alsof jij net zo verkeerd bezig bent als hij. En je weet: wat gij niet wil dat U geschiedt...
Ik spreek toch geen Chinees?!
woensdag 9 mei 2012 om 15:18
ik hád zelf niet het idee dat ik net zo fout bezig ben, want ik ben niet bezig om hem te krijgen wat hij wel doet bij mij. Ik probeer van alles om de boot af te houden. maar de reacties zijn duidelijk en bieden mij inzicht dat ik toch ook weer reactie oproep. maar wat moet ik dan doen? een gesprek heb ik al gevoerd met hem. dat werkt ook niet
woensdag 9 mei 2012 om 15:24
Justineh, toch lees ik in je openingspost tussen de regels dat jij het maar wat spannend vindt. Je schrijft o.a. dat je hem leuk vind, meer dan leuk zelfs. En dat je terug hebt 'geklierd. Daarnaast vind je hem lief en beschermend en zijn je gevoelens voor hem niet weg èn heb je zelfs overwogen hem als minnaar te nemen. Dit alles zul je ongetwijfeld ook uitstralen naar hem, waardoor je de situatie zoals hij is blijft voeden met je gedrag (en hij doet dat andersom ook). Daardoor lijkt het me een hellend vlak, met elkaar blijven samenwerken.
woensdag 9 mei 2012 om 15:29
het is waar dat ik het spannend vond en ook wel grappig. Nu zijn mijn gevoelens een stuk minder, maar niet helemaal weg. Ik baal er echt van. Vanaf het begin ben ik zeker niet altijd zakelijk geweest en dus ook kinderachtig zie ik in. De laatste maanden ben ik alleen heel zakelijk geweest. ik ga dit volhouden. TNX
woensdag 9 mei 2012 om 15:38
In je eerste post klinkt het alsof je voor jezelf nog niet helemaal een beslissing hebt gemaakt wat je nou precies met deze situatie wil. Ik denk dat je voor jezelf moet beslissen wat je precies met je collega wil.
Mocht je niets met hem willen, lijkt het me vrij duidelijk. Inderdaad zakelijk blijven, zoals je in je laatste post zegt. Ook wanneer hij dingen doet die 'net niet over de schreef' gaan, gaan ze dus wel over de schreef want het valt je wel op.. Juist deze relatief kleine dingen zou ik meteen afkappen. Als je al die kleine dingen bij elkaar optelt wordt het namelijk wel een groot item.
Verder zou ik je toch aanraden subtiel te zijn en hem (zeker niet in het openbaar) op zijn nummer te zetten. Hiermee daag je hem alleen maar uit! Nergeren is denk ik de beste optie.
Vind je de situatie zoals hij nu is werkbaar en acceptabel?
Mocht je niets met hem willen, lijkt het me vrij duidelijk. Inderdaad zakelijk blijven, zoals je in je laatste post zegt. Ook wanneer hij dingen doet die 'net niet over de schreef' gaan, gaan ze dus wel over de schreef want het valt je wel op.. Juist deze relatief kleine dingen zou ik meteen afkappen. Als je al die kleine dingen bij elkaar optelt wordt het namelijk wel een groot item.
Verder zou ik je toch aanraden subtiel te zijn en hem (zeker niet in het openbaar) op zijn nummer te zetten. Hiermee daag je hem alleen maar uit! Nergeren is denk ik de beste optie.
Vind je de situatie zoals hij nu is werkbaar en acceptabel?
woensdag 9 mei 2012 om 17:43
Waarom je collega jou niet los laat? Omdat je van de aandacht geniet en hem uitdaagt.
Welke keuze bedoel je met "goede keuze"? Misschien begrijp ik het verkeerd, het leest alsof je twijfelt tussen je man en collega.
Jouw houding naar collega klinkt plagerig en niet standvastig. Standvastig is, als je collega vertelt dat je geen grenzen overschrijdt en alleen werk inhoudelijke gesprekken wilt voeren. Zo te lezen hunker je naar aandacht van collega. Zo lang je daaraan toegeeft, blijf je oneerlijk. Heb je jouw man vertelt, dat jij de spelletjes van collega wel spannend vindt of alleen, dat collega jou aantrekkelijk vindt?
Welke keuze bedoel je met "goede keuze"? Misschien begrijp ik het verkeerd, het leest alsof je twijfelt tussen je man en collega.
Jouw houding naar collega klinkt plagerig en niet standvastig. Standvastig is, als je collega vertelt dat je geen grenzen overschrijdt en alleen werk inhoudelijke gesprekken wilt voeren. Zo te lezen hunker je naar aandacht van collega. Zo lang je daaraan toegeeft, blijf je oneerlijk. Heb je jouw man vertelt, dat jij de spelletjes van collega wel spannend vindt of alleen, dat collega jou aantrekkelijk vindt?
woensdag 16 mei 2012 om 16:30
Ik wil jullie bedanken voor jullie reacties. Ik heb dit altijd los gezien van mijn huwelijk, maar dat klopt eigenlijk niet helemaal. ik mis spanning in mijn huwelijk maar daar moet ik met man wat aan doen en niet met collega. man heeft het druk en heeft daar niet zo'n zin in. Mijn besluit staat vast er gaat toch niets gebeuren met collega. dat betekent dus dat ik heel lang moet blijven volhouden en zo veel mogelijk afstand houden en negeren. zo is't idee, klinkt goed?