scheiding en omstanders

14-05-2012 13:40 49 berichten
Alle reacties Link kopieren
Treurig genoeg ligt mn zus op dit moment in een scheiding. Ze is erg verdrietig, maar gelukkig is er geen overspel iod. Ik probeer er zoveel mogelijk voor haar te zijn, maar vind het ook erg lastig.



Ze heeft 3 prachtige kinderen, welke ze eigenlijk (geestelijk gezien) niet aankan. Sinds de scheiding is ze compleet losgeslagen: continu afspraakjes met foute mannen, uitgaan, enz. Ook zadelt ze continu onze ouders met (mijns inziens) haar problemen op. Zo belt ze alleen als ze weer eens gedumpt is, wanneer ze een lift (auto) nodig heeft of voor de hulp in het huishouden. Ondertussen komt ze niet even langs met bijv moederdag. (Ondanks dat ex op de kinderen past)



Daarnaast is er nog een probleem dat ik geen"partij" kan kiezen. Mijn man en ik kunnen heel goed opschieten met (ex) zwager en komt dan ook regelmatig bij ons langs, met als resultaat dat we er middenin zitten: zus is het niet eens met omgang zwager, mn ouders snappen de omgang ook niet en zwager zit weer te zeiken op vrouw + schoonouders. (zwager praat overigens niet meer met schoonouders)



Kortom, ik wordt knettergek van deze situatie! Ben het ook totaal niet eens hoe mn zus met alles omgaat (geeft zwager echt overal de schuld van) maar ik vind ook dat ik daar niets van kan zeggen...

tevens vind zwager dat mn ouders wel wat meer mogen doen (wat!) of te wel, hun shit oplossen....



Iemand tips hiermee om te gaan,?
Alle reacties Link kopieren
Blijf uit het wespennest. Je kan niet beide heren dienen.



Daarnaast, het is je zus en ze heeft steun nodig. Als je het niet eens bent met wat ze doet bespreek je het met haar zonder haar te laten vallen.



En je exzwager moet niet bij jullie gaan klagen over je zus en je ouders.

Laat hem daar een ander( minder betrokkenen) mee opzadelen.
Alle reacties Link kopieren
Misschien moeten jij en je ouders wat meer afstand nemen van je zus.

Eens 'nee' zeggen als er moet worden opgepast of klusjes moeten worden gedaan.
Alle reacties Link kopieren
ik zeg zelf wel nee, maar mn ouders niet,,, Ik geef ook aan dat ze dat moeten doen, maar dat lukt ze niet...



Tuurlijk moet ik mn zus steunen, maar het is soms ook lastig: we hebben eigenlijk nooit een goede band gehad en in moeilijke tijden voor mij was ze er ook nooit, terwijl ze dit nu wel van mij verwacht....
Alle reacties Link kopieren
Ze ligt in scheiding, dat is meestal een hele verdrietige en onrustige periode. Mensen doen dan vaak de gekste dingen om daarna weer te landen.



Vanuit jouw stabiele basis is dat waarschijnlijk moeilijk te begrijpen maar heb vertrouwen in je zus en zie het als een fase.
Alle reacties Link kopieren
tsja... het is aan jou of je er wel voor haar wil zijn.

Dat besluit moet je zelf maken en welke factoren daar in meespelen is ook aan jou hoe zwaar het weegt.



Een scheiding is wel heftig
Alle reacties Link kopieren
En verder helemaal mn mond houden dus? Ik ben namelijk ook bang dat ze gekwetst wordt en tevens neemt ze haar kinderen hierin mee...
Alle reacties Link kopieren
scheiding is zeker heftig, heb het echt onderschat merk ik... Er heerst een hoop onterechtheid aan alle kanten en vind het lastig hiermee om te gaan,,,,
Alle reacties Link kopieren
Je hoeft tegen haar je mond niet te houden

Steunen kan ook gepaard gaan met eerlijkheid. Alleen je zwager hoort niet een wig tussen jullie te gaan drijven.

Daar zou ik mij wel terughoudend in opstellen.
Alle reacties Link kopieren
Je zwager duidelijk maken dat je er wel voor hem wilt zijn, maar niet in zijn klachten over je ouders/zus.



Je zus en ouders duidelijk maken dat jullie zelf bepalen met je wie omgaat, zwager niet acuut laten vallen en dat dit geen stellingname tegen je zus is.



Zus duidelijk maken dat je er bent voor haar, ook als je het niet met haar eens bent, en niet te veel bekritiseren wat ze doet. Je kunt ook zonder dat je haar akties goedkeurt haar af en toe een hart onder de riem steken.



Bespreek duidelijk met je man wat jullie wel en wat jullie niet willen, maak dat partijen ook duidelijk en hou je eraan.



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
quote:Vrouwtje83 schreef op 14 mei 2012 @ 13:53:

scheiding is zeker heftig, heb het echt onderschat merk ik... Er heerst een hoop onterechtheid aan alle kanten en vind het lastig hiermee om te gaan,,,,Het is ook lastig maar bedenk dat je twee boze verdrietige mensen over de vloer hebt met hun eigen bril op de situatie.Ze hebben ook recht op hun eigen emotie en je kan ook niet achter de deur kijken hoe alles is gegaan.
Alle reacties Link kopieren
Overigens kun je je zus ook duidelijk maken dat je haar niet zult bekritiseren, maar dat je wel je mond open doet als je van indruk bent dat ze de kinderen te kort doet en dat je dan voor de kinderen op zal komen.



Als je dan toch positie moet kiezen, kies dan ten alle tijden voor de kinderen. Die kunnen het niet zelf...
Alle reacties Link kopieren
@Patchouli: mooie post dank! Ook helemaal waar, alleen de praktijk maakt het soms wat lastig... ;)



Vreemd genoeg begrijp ik mn zwager namelijk vaak een stuk beter: hij relativeert gewoon ontzettend goed en is reëel, heb het gevoel dat mn zus maar wat aan zit te klooien... (sinds puberteit al depressief, naar wil ook nooit naar psych oid)
Alle reacties Link kopieren
@consuelabananahammok: helemaal waar, ik weet inderdaad niet hoe het is gegaan... Ik weet wel dat er al jaren spanning heerst tussen die 2, en hij heeft de knoop uiteindelijk doorgehakt... 2 verhalen en de waarheid zit ergens tussenin, lastig
Alle reacties Link kopieren
quote:Vrouwtje83 schreef op 14 mei 2012 @ 13:40:

Treurig genoeg ligt mn zus op dit moment in een scheiding. Ze is erg verdrietig, maar gelukkig is er geen overspel iod. Ik probeer er zoveel mogelijk voor haar te zijn, maar vind het ook erg lastig.



Hier ligt het antwoord al!



De situatie waar jij in zit is verre van leuk, dat begrijp ik heel goed. Misschien kun je vanuit het oogpunt van verdriet van je zus, een beetje empathie voelen en je zus op een constructieve manier helpen?



Misschien helpt een goed gesprek en misschien zou je kunnen vragen waarom ze doet zoals ze doen? Het lijkt mij dat ze nu door haar intense verdriet als eens soort ongeleid projectief haar leven leeft?



Kies even partij voor je zus en help emotioneel daar waar je kunt, zonder aan jezelf voorbij te gaan.



Sterkte
Alle reacties Link kopieren
We hebben al meer dan eens hierover gesproken en dat gaat dan ook erg goed... Ze zegt dan dat ze puur veel dates heeft voor de lol, maar ondertussen is ze dan weer weken overstuur omdat ze is gedumpt.. Het is dan: "niemand houdt van mij, jaren heb ik die aandacht gemist" ik zeg dan: ja maar je hebt ons, enz... maar op de een of andere manier helpt dat ook niet...
Alle reacties Link kopieren
scheidingen hebben tijd nodig, veel tijd. Er is toch geen reden om je ex-zwager te laten vallen, je moet als tante, keuzes maken die goed zijn voor de hun kinderen. En dat is zo 'normaal' mogelijk omgaan met hun papa en mama. Je band met je zus was al slecht, het is jou schuld niet en ook niet verantwoordelijkheid, al voeld dat wel een beetje zo.

Sterkte voor iedereen. xx
Alle reacties Link kopieren
quote:Vrouwtje83 schreef op 14 mei 2012 @ 14:03:

We hebben al meer dan eens hierover gesproken en dat gaat dan ook erg goed... Ze zegt dan dat ze puur veel dates heeft voor de lol, maar ondertussen is ze dan weer weken overstuur omdat ze is gedumpt.. Het is dan: "niemand houdt van mij, jaren heb ik die aandacht gemist" ik zeg dan: ja maar je hebt ons, enz... maar op de een of andere manier helpt dat ook niet...



Door 'ja maar' te zeggen, zeg je eigenlijk 'nee want'. Dus ga je voorbij aan wat je zus zegt. Kennelijk komt er nu veel bij je zus los aan onverwerkt verdriet.



Op haar uiting van bijvoorbeeld 'niemand houdt van mij, jaren heb ik die aandacht gemist', zou je ook kunnen doorvragen. 'Goh, wat erg voor je dat je je zo voelt, waarom voel je je zo?'. Dus doorvragen en niet gelijk 'ja maar' roepen. Ik denk dat dat bij je zus al veel zal helpen.



En anders een therapeut opperen



Sterkte, ook voor jou.............het lijkt mij niet makkelijk om tussen zoveel 'vuren' te zitten.
Alle reacties Link kopieren
Misschien vind je dat heel kinderachtig, maar ik zou pislink zijn als tijdens een pijnlijke scheiding mijn eigen zus zegt dat ze mijn zwager ineens veel beter begrijpt en als ze gezellig met hem afspreekt om over mij te kletsen - over al mijn onverstandige acties, wat ik verkeerd doe, mijn rebound-vriendjes. Echt, met zulke vrienden heb je verder geen vijanden nodig.



Ik begrijp dat je de keuzes van je zus op dit moment niet begrijpt en ik begrijp ook goed dat ze dingen doet die je niet ziet zitten en met mannen omgaat die je niet bij haar vindt passen, maar je zus hoeft geen verantwoordelijkheid aan je af te leggen. Ik lees dat ze jou niet heeft gesteund toen je het moeilijk had, en dat je dat hebt gemist. Is dat voor jou de reden om dan hetzelfde terug te doen, terwijl je zelf hebt gemerkt hoe kwetsend dat was?
Wat eten we vanavond?
Alle reacties Link kopieren
quote:Vrouwtje83 schreef op 14 mei 2012 @ 14:03:

We hebben al meer dan eens hierover gesproken en dat gaat dan ook erg goed... Ze zegt dan dat ze puur veel dates heeft voor de lol, maar ondertussen is ze dan weer weken overstuur omdat ze is gedumpt.. Het is dan: "niemand houdt van mij, jaren heb ik die aandacht gemist" ik zeg dan: ja maar je hebt ons, enz... maar op de een of andere manier helpt dat ook niet...



Als ze huilend bij je op de bank zit, zeg jij 'ja, maar...'?

Wat dacht je van een dikke knuffel, 'och lieve schat' en een fijne pot thee met troostkoekjes?
Wat eten we vanavond?
Alle reacties Link kopieren
@makreel: ik geloof dat je me niet helemaal snapt..



Begrijp de opmerking dat je pislink zou zijn, alleen is het absoluut niet zo dat we met zwager eens lekker over mn zus zitten te roddelen, we hebben het meer over koetjes en kalfjes zeg maar...



En natuurlijk geef ik mn zus veel knuffels! Ik zeg niet alleen maar "ja maar... " verkeerde woordkeuze, stom uitgelegd... Misschien moet ik eens wat vaker doorvragen inderdaad. Alleen moet er wel bij zeggen dat ze het haar hele leven al lastig heeft en ze weigert hulp te zoeken....
Alle reacties Link kopieren
Ik ben het eens met consuela. Ik vind het ook erg vreemd dat je het gedrag van je zus zo veroordeelt, maar het niet afkeurt dat je ex-zwager bij jullie komt klagen over je zus en je ouders. Als ik iets not-done vind in dit hele verhaal dan is het dat wel. Dat je gewoon blijft omgaan met je ex-zwager vind ik al op het randje, dat je hem hierin niet terechtwijst en je eigen familie in bescherming neemt vind ik vrij onbegrijpelijk.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
quote:consuelabananahammok schreef op 14 mei 2012 @ 13:44:

Blijf uit het wespennest. Je kan niet beide heren dienen.

Dit dus.
Alle reacties Link kopieren
quote:Vrouwtje83 schreef op 14 mei 2012 @ 14:00:

@consuelabananahammok: helemaal waar, ik weet inderdaad niet hoe het is gegaan... Ik weet wel dat er al jaren spanning heerst tussen die 2, en hij heeft de knoop uiteindelijk doorgehakt... 2 verhalen en de waarheid zit ergens tussenin, lastig





Het gaat hier ook helemaal niet om wat de waarheid is, je zus heeft haar waarheid en die hoeft ook niet onderuit gehaald te worden. Ik denk juist door het intensieve contact met je exzwager dat dat ook al bedreigend genoeg voelt voor je zus.

Ze zoekt steun, geen oordeel.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het verkeerd gezegd geloof ik.. zwager komt niet klagen, wil alleen graag met ons om blijven gaan en van mij mag hij... (zijn toch goede vrienden geworden in de loop der jaren) En als ik het ergens niet mee eens ben oid dan krijgt hij dat ook te horen, het is echt niet zo dat ik hem de hemel inprijs.



Ik probeer mn zus echt te steunen, maar iedere keer als ik bijvoorbeeld vraag of ze bij ons wilt komen (logeren) dan zit ze weer bij een of andere kerel....

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven