Overig
alle pijlers
Moeders: sterkte morgen
zaterdag 12 mei 2012 om 22:02
Morgen is Moederdag, de dag dat je in bed een onbeschrijfelijke ontbijt van je kinderen krijgt, knutsel en tekeningen die in de zolder zullen verdwijnen. Om daarna de vlekken chocola, koffie, jam en god weet nog wat meer in de keuken op te ruimen.
Wat is de liefste en slechtste moederdagcadeau die je ooit hebt gekregen? Voor mij is was het dat ene keer die ze met z'n tweeën de woonkamer hebben gedweild. Daarna moest ik een paar uur water opruimen en de laminaat afdrogen. Maar wel heel lief dat ze dat voor me deden.
Wat is de liefste en slechtste moederdagcadeau die je ooit hebt gekregen? Voor mij is was het dat ene keer die ze met z'n tweeën de woonkamer hebben gedweild. Daarna moest ik een paar uur water opruimen en de laminaat afdrogen. Maar wel heel lief dat ze dat voor me deden.
maandag 14 mei 2012 om 09:09
quote:Esmoreit schreef op 12 mei 2012 @ 22:12:
Vorige week hoorde ik van dochter van inmiddels 14 dat ze ooit iets met strijkkraaltjes gemaakt had voor moederdag, dat mijn man dus moest strijken met als resultaat een gesmolten werkje, een kapotte strijkbout, een huilend kind en een overspannen man. Met hulp van een buurvrouw schijnt het allemaal goedgekomen te zijn, ik heb niks gemerkt, zelfs het omwisselen van de strijkbout voor een nieuw exemplaar niet. De strijkkraaltjesfrutsel heb ik nog wel, haha. geweldig!
Vorige week hoorde ik van dochter van inmiddels 14 dat ze ooit iets met strijkkraaltjes gemaakt had voor moederdag, dat mijn man dus moest strijken met als resultaat een gesmolten werkje, een kapotte strijkbout, een huilend kind en een overspannen man. Met hulp van een buurvrouw schijnt het allemaal goedgekomen te zijn, ik heb niks gemerkt, zelfs het omwisselen van de strijkbout voor een nieuw exemplaar niet. De strijkkraaltjesfrutsel heb ik nog wel, haha. geweldig!
maandag 14 mei 2012 om 13:59
hgjb en elninjoo; bedankt voor jullie meningen.
Nee, mijn moeder woont niet aan de andere kant van het land, en mss heb je gelijk en 'is-het-een-kleine-moeite'. Toch staat het me tegen, dat dat perse op die dag moet.
Op die ene dag dat ik lekker uit wil slapen, heeeeel langzaam wakker wil worden met een kop koffie, rommelige zelfgemaakte kadootjes en warme kinderlijfjes op bed. En dan het vooruitzicht dat er lekker de hele dag helemaal niks 'moet'.
De rest vd dag in pyama, beetje aanrommelen in huis, zo lang mogelijk lekker 'niksen'. Knutselen met de kinderen, dvd-tje kijken, en juist niks nuttigs doen.
De jaren dat ik er wel aan deed gaat dat toch anders. Dan is er natuurlijk ook wel een ontbijtje op bed, maar dan is na het uitpakken vd kadootjes over naar de orde van de dag; 'hoe laat heb je bij jouw moeder afgesproken? Dus hoe laat moeten we dan in de auto naar die van mij? En gaan we dan daartussenin nog naar oma of daarna?"
Blij dat ik er vanaf ben.
Ookal wordt me dat niet in dank afgenomen.
Ik wil best langsgaan, uitspreken dat ze belangrijk voor me zijn, maar dan wel wanneer ik dat zelf voel, en niet wanneer dit zo 'hoort'.
Nu alleen nog met dat vage schuldgevoel zien te dealen.
Nee, mijn moeder woont niet aan de andere kant van het land, en mss heb je gelijk en 'is-het-een-kleine-moeite'. Toch staat het me tegen, dat dat perse op die dag moet.
Op die ene dag dat ik lekker uit wil slapen, heeeeel langzaam wakker wil worden met een kop koffie, rommelige zelfgemaakte kadootjes en warme kinderlijfjes op bed. En dan het vooruitzicht dat er lekker de hele dag helemaal niks 'moet'.
De rest vd dag in pyama, beetje aanrommelen in huis, zo lang mogelijk lekker 'niksen'. Knutselen met de kinderen, dvd-tje kijken, en juist niks nuttigs doen.
De jaren dat ik er wel aan deed gaat dat toch anders. Dan is er natuurlijk ook wel een ontbijtje op bed, maar dan is na het uitpakken vd kadootjes over naar de orde van de dag; 'hoe laat heb je bij jouw moeder afgesproken? Dus hoe laat moeten we dan in de auto naar die van mij? En gaan we dan daartussenin nog naar oma of daarna?"
Blij dat ik er vanaf ben.
Ookal wordt me dat niet in dank afgenomen.
Ik wil best langsgaan, uitspreken dat ze belangrijk voor me zijn, maar dan wel wanneer ik dat zelf voel, en niet wanneer dit zo 'hoort'.
Nu alleen nog met dat vage schuldgevoel zien te dealen.
maandag 14 mei 2012 om 14:01
quote:Anyco schreef op 14 mei 2012 @ 09:04:
Ik kreeg 2 jaar geleden van onze jongste zoon (toen 6) voor Moederdag een zelfgemaakte ketting. Echt heel mooi, allemaal "stenen" van klei er aan.....het ding woog wel een kilo denk ik En jongste was zo trots dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om het ding vroegtijdig af te doen.Ik heb nog een week last van m'n nek gehad Hahaha! Herkenbaar! Heb hier ook ergens nog zo'n exemplaar liggen waarmee je beter niet kunt gaan zwemmen...!
Ik kreeg 2 jaar geleden van onze jongste zoon (toen 6) voor Moederdag een zelfgemaakte ketting. Echt heel mooi, allemaal "stenen" van klei er aan.....het ding woog wel een kilo denk ik En jongste was zo trots dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om het ding vroegtijdig af te doen.Ik heb nog een week last van m'n nek gehad Hahaha! Herkenbaar! Heb hier ook ergens nog zo'n exemplaar liggen waarmee je beter niet kunt gaan zwemmen...!
maandag 14 mei 2012 om 14:16
quote:MEFS schreef op 14 mei 2012 @ 14:10:
Ik heb ook zo'n ketting gehad, hahaha. Maar vorig jaar heb ik er nog een gekregen, met stukjes fietband, en ik heb het vaak gedragen: het ziet er heel mooi uit en past bij mijn stijl!Hee, toevallig! Die heb ik OOK één gehad! (Weet niet meer of dat vorig jaar of het jaar ervoor was) Ik vond dat idee ook leuk, maar de uitvoering was nogal ehm..."creatief" (*lees; 'slordig'* ), hij was zo lang dat hij steeds in de knoop draaide, en ik werd na een uurtje wat misselijk vd rubber-geur
Ik heb ook zo'n ketting gehad, hahaha. Maar vorig jaar heb ik er nog een gekregen, met stukjes fietband, en ik heb het vaak gedragen: het ziet er heel mooi uit en past bij mijn stijl!Hee, toevallig! Die heb ik OOK één gehad! (Weet niet meer of dat vorig jaar of het jaar ervoor was) Ik vond dat idee ook leuk, maar de uitvoering was nogal ehm..."creatief" (*lees; 'slordig'* ), hij was zo lang dat hij steeds in de knoop draaide, en ik werd na een uurtje wat misselijk vd rubber-geur
maandag 14 mei 2012 om 20:44
Het leukste was toen ik een paar weken geleden mijn 6 jarige dochter van school ophaalde om naar logopedie te gaan. Ze zat achter de computer te werken en de juf riep dat zij het zou uitprinten voor haar. Dus ik vroeg aan dochter of ze een verhaal aan het maken was. Waarop zij antwoordde: Ja, een heel gewoon verhaal, het heeft he-le-maal NIETS met moederdag te maken, he-le-maal NIETS.