Relaties
alle pijlers
Mijn scheiding
zaterdag 19 mei 2012 om 08:50
Waarom moet hij de rekening betalen voor ooit gemaakte keuzes en jij niet? Omdat hij wilde scheiden en een ander heeft? Newsflash: waar twee scheiden, hebben twee schuld. Al was het maar dat je geen goede partner hebt uitgezocht die je goed behandelt.
Hoe zie jij JOUW verantwoordelijkheid op dit moment? Wat doe jij nu en wat wil je gaan doen om je leven weer op de rails te krijgen?
Hoe zie jij JOUW verantwoordelijkheid op dit moment? Wat doe jij nu en wat wil je gaan doen om je leven weer op de rails te krijgen?
Ga in therapie!
zaterdag 19 mei 2012 om 09:43
Dat ik mijn leven op de rit wil krijgen en als doel wil hebben onafhankelijk te zijn en mn eigen boontjes te doppen. Maar dat ik dat ga doen op mn eigen tempo is me wel duidelijk. En ik heb recht op alimentatie dus ga ik ervoor. Mijn ex had ver met me kunnen komen, ik stond voor allerlei oplossingen en compromissen open, helaas wilde hij geen compromis, hij wil niet betalen, geen cent. Zelfs niet datgeen dat in de uitspraak van de rechter staat aan aanslagen inzake waterschap en ozb. Hij stapt eruit en wil zo weg lopen, dat gaat niet.
Hij is ons kind net komen halen, had in zijn mail gezegd tien uur en staat vervolgens ruim voor half tien op de stoep. Dat doet ie dus steeds. En het is maar dik een half uur maar toch geeft het stress, kind nog niet klaar, spullrn nog niet helemaal bij elkaar gezocht. Een ex die vervolgens half naar binnen komt en zich bemoeit met dingen. Bah. Door zich steevast niet te hojden aan de afspraken, blijft hij bepalen. En dat is nou precies dat hij wil.
Hij is ons kind net komen halen, had in zijn mail gezegd tien uur en staat vervolgens ruim voor half tien op de stoep. Dat doet ie dus steeds. En het is maar dik een half uur maar toch geeft het stress, kind nog niet klaar, spullrn nog niet helemaal bij elkaar gezocht. Een ex die vervolgens half naar binnen komt en zich bemoeit met dingen. Bah. Door zich steevast niet te hojden aan de afspraken, blijft hij bepalen. En dat is nou precies dat hij wil.
zaterdag 19 mei 2012 om 09:48
zaterdag 19 mei 2012 om 09:53
quote:mrspotatohead schreef op 19 mei 2012 @ 08:28:
Ik ben het eens met monsterpinguin. En ja, ik ga zeker weer aan het werk. Maar aanspraak maken op alimentatie zal ik zeker doen.
Dit is dus de reden dat ik nooit getrouwd ben.
Wat romantisch wanneer je trouwt met iemand die denkt, "zo, nu ben ik binnen voor de duur van dit huwelijk + 12 jaar "
Ik ben het eens met monsterpinguin. En ja, ik ga zeker weer aan het werk. Maar aanspraak maken op alimentatie zal ik zeker doen.
Dit is dus de reden dat ik nooit getrouwd ben.
Wat romantisch wanneer je trouwt met iemand die denkt, "zo, nu ben ik binnen voor de duur van dit huwelijk + 12 jaar "
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zaterdag 19 mei 2012 om 09:54
MrsP, heb jij tijdens je huwelijk gewerkt?
Ik begrijp de drempel om weer in een baan te stappen als je er een tijdje uit bent geweest, en het loslaten van je kind is ook niet makkelijk, zeker niet op dit moment. Maar voor hem is een 'normaal' leven ook belangrijk.
Als je die alimentatie krijgt en genoeg inkomen hebt om van rond te komen. Wat is dan nog jouw motivatie om alsnog te gaan werken? Om alsnog die alimentatie te laten gaan?
Hij moet 12 jaar bloeden, waarom zou je dan inkorten? Je hebt daar toch recht op?
Crazyjo heeft daarmee absoluut gelijk, ook een baan van minimumloon haalt je uit je negatieve spiraal. Een baan zorgt voor structuur, afleiding, nieuwe contacten, het begin van een leven zonder je ex. Los van je oude leven.
Voor jezelf zorgen maakt je sterker. Echt, wij schrijven dat niet om te pesten, maar omdat we in jouw schoenen hebben gestaan en allemaal nog heel goed weten hoe ellendig dat voelde. Maar ook hoe je uiteindelijk je gevecht wint. En blijft staan. Dat ben je je kind verplicht.
Ik begrijp de drempel om weer in een baan te stappen als je er een tijdje uit bent geweest, en het loslaten van je kind is ook niet makkelijk, zeker niet op dit moment. Maar voor hem is een 'normaal' leven ook belangrijk.
Als je die alimentatie krijgt en genoeg inkomen hebt om van rond te komen. Wat is dan nog jouw motivatie om alsnog te gaan werken? Om alsnog die alimentatie te laten gaan?
Hij moet 12 jaar bloeden, waarom zou je dan inkorten? Je hebt daar toch recht op?
Crazyjo heeft daarmee absoluut gelijk, ook een baan van minimumloon haalt je uit je negatieve spiraal. Een baan zorgt voor structuur, afleiding, nieuwe contacten, het begin van een leven zonder je ex. Los van je oude leven.
Voor jezelf zorgen maakt je sterker. Echt, wij schrijven dat niet om te pesten, maar omdat we in jouw schoenen hebben gestaan en allemaal nog heel goed weten hoe ellendig dat voelde. Maar ook hoe je uiteindelijk je gevecht wint. En blijft staan. Dat ben je je kind verplicht.
zaterdag 19 mei 2012 om 10:11
quote:noppies schreef op 19 mei 2012 @ 09:54:
MrsP, heb jij tijdens je huwelijk gewerkt?
Ik begrijp de drempel om weer in een baan te stappen als je er een tijdje uit bent geweest, en het loslaten van je kind is ook niet makkelijk, zeker niet op dit moment. Maar voor hem is een 'normaal' leven ook belangrijk.
Als je die alimentatie krijgt en genoeg inkomen hebt om van rond te komen. Wat is dan nog jouw motivatie om alsnog te gaan werken? Om alsnog die alimentatie te laten gaan?
Hij moet 12 jaar bloeden, waarom zou je dan inkorten? Je hebt daar toch recht op?
Hij moet bloeden? Er zijn gewoon regels voor en als je trouwt weet je dat partneralimentatie een gevolg kan zijn bij een scheiding.
Als TO in de bijstand komt, is het vervolgens bijj wijze van de belastingbetaler die betaalt. En iedereen kan hier leuk roepen over een baan nemen, maar ik weet niet of jullie recent nog een krant hebben opengeslagen, maar die liggen ook niet voor het oprapen.
Om wat voor bedrag van PA hebben we het hier trouwens, want ik krijg al lezende het idee dat het om 1.000den euro's gaat terwijl het misschien om 200 euro gaat.
TO: trek je eigen plan. Ik heb altijd gewerkt dus kan me lastig verplaatsen, maar groot gelijk dat je je eigen tempo volgt.
Overigens heb ik professioneel met de bijstand te maken en zo'n leven is geen pretje, dat is meer overleven dan leven. Wakker liggen of je je kind wel eten kunt geven enzo. En dan heb je geen bemoeizuchtige ex, maar een bemoeizuchtige sociale dienst. Als je eruit kunt blijven: groot gelijk.
MrsP, heb jij tijdens je huwelijk gewerkt?
Ik begrijp de drempel om weer in een baan te stappen als je er een tijdje uit bent geweest, en het loslaten van je kind is ook niet makkelijk, zeker niet op dit moment. Maar voor hem is een 'normaal' leven ook belangrijk.
Als je die alimentatie krijgt en genoeg inkomen hebt om van rond te komen. Wat is dan nog jouw motivatie om alsnog te gaan werken? Om alsnog die alimentatie te laten gaan?
Hij moet 12 jaar bloeden, waarom zou je dan inkorten? Je hebt daar toch recht op?
Hij moet bloeden? Er zijn gewoon regels voor en als je trouwt weet je dat partneralimentatie een gevolg kan zijn bij een scheiding.
Als TO in de bijstand komt, is het vervolgens bijj wijze van de belastingbetaler die betaalt. En iedereen kan hier leuk roepen over een baan nemen, maar ik weet niet of jullie recent nog een krant hebben opengeslagen, maar die liggen ook niet voor het oprapen.
Om wat voor bedrag van PA hebben we het hier trouwens, want ik krijg al lezende het idee dat het om 1.000den euro's gaat terwijl het misschien om 200 euro gaat.
TO: trek je eigen plan. Ik heb altijd gewerkt dus kan me lastig verplaatsen, maar groot gelijk dat je je eigen tempo volgt.
Overigens heb ik professioneel met de bijstand te maken en zo'n leven is geen pretje, dat is meer overleven dan leven. Wakker liggen of je je kind wel eten kunt geven enzo. En dan heb je geen bemoeizuchtige ex, maar een bemoeizuchtige sociale dienst. Als je eruit kunt blijven: groot gelijk.
zaterdag 19 mei 2012 om 10:15
quote:mrspotatohead schreef op 19 mei 2012 @ 09:43:
Dat ik mijn leven op de rit wil krijgen en als doel wil hebben onafhankelijk te zijn en mn eigen boontjes te doppen. Maar dat ik dat ga doen op mn eigen tempo is me wel duidelijk.
Dit dus. Dat op eigen tempo duurt wrs 12 jaar. Want elk jaar is er wel iets.
Waarom zou je het ook stoppen? Niks makkelijkers toch? Hij werkt er wel voor, want hij moet wel. Maar jij hebt nul drang om op eigen benen te gaan staan, dat geldboompje staat nl altijd klaar.
En Nelly zegt het ook. Zolang jij geld van hem blijft aannemen, blijft hij zich zo met jou bemoeien en heb jij geen enkele kans om hem uit jouw nieuwe leven te weren. Zoals het nu gaat, zo zal het er dan de komende 12 jaar ook uitzien.
Word je daar dan gelukkiger van dan van een baan zoeken?
Zou hij je genoeg betalen om van te kunnen leven trouwens? Je hoeft geen bedragen te noemen hoor, maar heb je dan nog een aanvulling van iets anders erbij? Of moet je het puur doen op PA en KA?
Dat ik mijn leven op de rit wil krijgen en als doel wil hebben onafhankelijk te zijn en mn eigen boontjes te doppen. Maar dat ik dat ga doen op mn eigen tempo is me wel duidelijk.
Dit dus. Dat op eigen tempo duurt wrs 12 jaar. Want elk jaar is er wel iets.
Waarom zou je het ook stoppen? Niks makkelijkers toch? Hij werkt er wel voor, want hij moet wel. Maar jij hebt nul drang om op eigen benen te gaan staan, dat geldboompje staat nl altijd klaar.
En Nelly zegt het ook. Zolang jij geld van hem blijft aannemen, blijft hij zich zo met jou bemoeien en heb jij geen enkele kans om hem uit jouw nieuwe leven te weren. Zoals het nu gaat, zo zal het er dan de komende 12 jaar ook uitzien.
Word je daar dan gelukkiger van dan van een baan zoeken?
Zou hij je genoeg betalen om van te kunnen leven trouwens? Je hoeft geen bedragen te noemen hoor, maar heb je dan nog een aanvulling van iets anders erbij? Of moet je het puur doen op PA en KA?
zaterdag 19 mei 2012 om 10:26
Nee het gaat niet om duizenden euro's, eerder een paar honderd. Maar hij wil nul betalen. En ik had een aanvraag lopen voor.bijstand maar ik zit er nu nog net boven. Inderdaad, wat een bemoeizucht van de sociale dienst, dat wil je niet. Bankafschriften van 3 maanden terug gaan ze helemaal doorlopen, al je uitgaven en inkomsten worden doorgenomen. Zo genant en vernederend. En je moet solliciteren op banen van maximaal anderhalf uur reizen vanaf je.woonplaats, enkele reis....nee als ik dat even voor kan.zijn, doe ik dat. En waar lezen jullie nu dat ik niet wil werken? Maar idd, de banen liggen niet.voor het oprapen, helemaal niet als je er een tijdje uit bent geweest. Ik word hier nu afgeschilderd als een luie inhalige ex, dat klopt van geen kanten. Maar ik wist al dat er zulke reacties zouden komen.
zaterdag 19 mei 2012 om 10:27
Ik lees dit topic nu pas en vroeg me n.a.v. hiervan af of het geen goed idee zou zijn om een soort sollicitatieplicht in te voeren voor iedereen, zodat mensen die gaan scheiden een eigen inkomen hebben en geen PA hoeven te ontvangen.
Plicht klinkt een beetje naar. Je zou het ook aardiger kunnen doen door er meer een stimulans van te maken. Belastingtechnisch zo inkleden dat een thuisblijvende partner erg onvoordelig wordt, of zoiets.
Dan moet je daarnaast wel het part time werken aantrekkelijker maken, om te voorkomen dat kids hele weken in de opvang zitten.
Plicht klinkt een beetje naar. Je zou het ook aardiger kunnen doen door er meer een stimulans van te maken. Belastingtechnisch zo inkleden dat een thuisblijvende partner erg onvoordelig wordt, of zoiets.
Dan moet je daarnaast wel het part time werken aantrekkelijker maken, om te voorkomen dat kids hele weken in de opvang zitten.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
zaterdag 19 mei 2012 om 10:37
quote:mrspotatohead schreef op 19 mei 2012 @ 10:26:
Nee het gaat niet om duizenden euro's, eerder een paar honderd. Maar hij wil nul betalen. En ik had een aanvraag lopen voor.bijstand maar ik zit er nu nog net boven. Inderdaad, wat een bemoeizucht van de sociale dienst, dat wil je niet. Bankafschriften van 3 maanden terug gaan ze helemaal doorlopen, al je uitgaven en inkomsten worden doorgenomen. Zo genant en vernederend. En je moet solliciteren op banen van maximaal anderhalf uur reizen vanaf je.woonplaats, enkele reis....nee als ik dat even voor kan.zijn, doe ik dat. En waar lezen jullie nu dat ik niet wil werken? Maar idd, de banen liggen niet.voor het oprapen, helemaal niet als je er een tijdje uit bent geweest. Ik word hier nu afgeschilderd als een luie inhalige ex, dat klopt van geen kanten. Maar ik wist al dat er zulke reacties zouden komen.
Dat is een beetje flauw van je, je opent hier zelf dit topic. Je geeft ook niet overal duidelijk antwoord op zoals, heb je tijdens je huwelijk gewerkt of wat deed je voor je huwelijk voor werk, is er geen mogelijkheid om dat weer op te pakken.
Ik ben al 28 jaar erg gelukkig met mijn mannetje maar wel financieel onafhankelijk, heb al vanaf mijn 16e een eigen bankrekening, toen geopend voor mijn bijbaantje en nu wordt mijn salaris erop gestort, ook manlief heeft eigen bankrekening en we hebben een gezamelijke rekening voor de gezamelijke kosten. Toegegeven ik verdien niet zoveel dat ik ooit mijn man zou kunnen uitkopen met het huis als we uitelkaar zouden gaan maar hij kan mij wel uitkopen en ik sta al ingeschreven bij 2 woningcooperaties sinds we dit huis 18 jaar geleden kochten, niet dat er iets loos was maar puur praktisch gezien. Ik kan immers verliefd worden op een ander maar hij ook of om andere redenen er een punt achter te willen zetten.
Nee het gaat niet om duizenden euro's, eerder een paar honderd. Maar hij wil nul betalen. En ik had een aanvraag lopen voor.bijstand maar ik zit er nu nog net boven. Inderdaad, wat een bemoeizucht van de sociale dienst, dat wil je niet. Bankafschriften van 3 maanden terug gaan ze helemaal doorlopen, al je uitgaven en inkomsten worden doorgenomen. Zo genant en vernederend. En je moet solliciteren op banen van maximaal anderhalf uur reizen vanaf je.woonplaats, enkele reis....nee als ik dat even voor kan.zijn, doe ik dat. En waar lezen jullie nu dat ik niet wil werken? Maar idd, de banen liggen niet.voor het oprapen, helemaal niet als je er een tijdje uit bent geweest. Ik word hier nu afgeschilderd als een luie inhalige ex, dat klopt van geen kanten. Maar ik wist al dat er zulke reacties zouden komen.
Dat is een beetje flauw van je, je opent hier zelf dit topic. Je geeft ook niet overal duidelijk antwoord op zoals, heb je tijdens je huwelijk gewerkt of wat deed je voor je huwelijk voor werk, is er geen mogelijkheid om dat weer op te pakken.
Ik ben al 28 jaar erg gelukkig met mijn mannetje maar wel financieel onafhankelijk, heb al vanaf mijn 16e een eigen bankrekening, toen geopend voor mijn bijbaantje en nu wordt mijn salaris erop gestort, ook manlief heeft eigen bankrekening en we hebben een gezamelijke rekening voor de gezamelijke kosten. Toegegeven ik verdien niet zoveel dat ik ooit mijn man zou kunnen uitkopen met het huis als we uitelkaar zouden gaan maar hij kan mij wel uitkopen en ik sta al ingeschreven bij 2 woningcooperaties sinds we dit huis 18 jaar geleden kochten, niet dat er iets loos was maar puur praktisch gezien. Ik kan immers verliefd worden op een ander maar hij ook of om andere redenen er een punt achter te willen zetten.
zaterdag 19 mei 2012 om 10:48
Een paar honderd? Voor een paar honderd wil je toch niet aan de ellende blijven plakken?
Deze man gunt je niks, dus elke eurocent die hij je zal moeten betalen, doet hem pijn en zal hij je verwijten. Wil je dat? Wil je deze situatie zoals die nu is voort laten slepen?
Het gaat TO wel degelijk om het geld. Ex wil een dag minder werken en levert daarmee geld in. Dat geld zal wrs net genoeg zijn om onder PA uit te kunnen komen. Dat stoort TO waanzinnig en dat zegt al genoeg.
In plaats van focussen op die ex, die haar toch altijd alleen maar dwars zal blijven zitten, kan ze hem beter loslaten en haar eigen leven oppakken. En ja, dan is het even k*t. Scheiden is k*t, doet pijn en gooit je in een put. Maar in plaats van eruit te klimmen via het touw dat ex naar beneden laat in de vorm van PA, een touw dat hij los kan laten wanneer hij wil, of een beetje kan laten zakken, kan ze beter kiezen voor de ladder die er staat. Die wiebelt wel, heeft soms losse tredes ertussen, waardoor ze terugvalt, maar uiteindelijk redt ze zich prima daar op haar eigen ladder.
Als je een prima ex hebt, waar de relatie goed mee is, is er niets aan de hand. Maar heb je een ex waarmee je nooit meer - en zeker niet nu, nu alles op scherp staat - door 1 deur zult kunnen, kun je beter afscheid nemen en voor je eigen geluk gaan. Niet bouwen op hem, dat brengt echt alleen maar ellende.
Ook nu ik vijf jaar van mijn ex gescheiden ben, is ons contact nog altijd dramatisch slecht. Hij gunt me mijn geluk niet, weet niet hoe hard hij moet roepen hoe zo'n slecht mens ik ben. KA betalen was voor hem al een onmogelijk iets vond hij, want stel je voor dat IK van dat geld een borrel zou gaan drinken. Nu ben ik hem geen verantwoording schuldig, ik krijg geen KA. Hij zegt dat hij het opspaart voor later. Prima joh, wees er gelukkig mee.
Als TO die PA aanneemt, zal haar ex altijd een vinger in de pap houden. Hij zal hoe dan ook zich blijven bemoeien. Dat vindt ze nu al afschuwelijk, dat wordt alleen maar erger.
Stel dat ze een nieuwe vriend krijgt. Samenwonen kan niet, want dan is de PA weg en dat is toch ook jammer.
Nogmaals, ik snap niet hoe je je leven zo op wilt blijven hangen aan zo'n ex. Dat is vragen om ellende.
Deze man gunt je niks, dus elke eurocent die hij je zal moeten betalen, doet hem pijn en zal hij je verwijten. Wil je dat? Wil je deze situatie zoals die nu is voort laten slepen?
Het gaat TO wel degelijk om het geld. Ex wil een dag minder werken en levert daarmee geld in. Dat geld zal wrs net genoeg zijn om onder PA uit te kunnen komen. Dat stoort TO waanzinnig en dat zegt al genoeg.
In plaats van focussen op die ex, die haar toch altijd alleen maar dwars zal blijven zitten, kan ze hem beter loslaten en haar eigen leven oppakken. En ja, dan is het even k*t. Scheiden is k*t, doet pijn en gooit je in een put. Maar in plaats van eruit te klimmen via het touw dat ex naar beneden laat in de vorm van PA, een touw dat hij los kan laten wanneer hij wil, of een beetje kan laten zakken, kan ze beter kiezen voor de ladder die er staat. Die wiebelt wel, heeft soms losse tredes ertussen, waardoor ze terugvalt, maar uiteindelijk redt ze zich prima daar op haar eigen ladder.
Als je een prima ex hebt, waar de relatie goed mee is, is er niets aan de hand. Maar heb je een ex waarmee je nooit meer - en zeker niet nu, nu alles op scherp staat - door 1 deur zult kunnen, kun je beter afscheid nemen en voor je eigen geluk gaan. Niet bouwen op hem, dat brengt echt alleen maar ellende.
Ook nu ik vijf jaar van mijn ex gescheiden ben, is ons contact nog altijd dramatisch slecht. Hij gunt me mijn geluk niet, weet niet hoe hard hij moet roepen hoe zo'n slecht mens ik ben. KA betalen was voor hem al een onmogelijk iets vond hij, want stel je voor dat IK van dat geld een borrel zou gaan drinken. Nu ben ik hem geen verantwoording schuldig, ik krijg geen KA. Hij zegt dat hij het opspaart voor later. Prima joh, wees er gelukkig mee.
Als TO die PA aanneemt, zal haar ex altijd een vinger in de pap houden. Hij zal hoe dan ook zich blijven bemoeien. Dat vindt ze nu al afschuwelijk, dat wordt alleen maar erger.
Stel dat ze een nieuwe vriend krijgt. Samenwonen kan niet, want dan is de PA weg en dat is toch ook jammer.
Nogmaals, ik snap niet hoe je je leven zo op wilt blijven hangen aan zo'n ex. Dat is vragen om ellende.
zaterdag 19 mei 2012 om 11:01
Correctie: de bijstand vult de alimentatie aan tot bijstandsniveau. Je kan niet worden gekort op je uitkering. Je hebt dan gewoon minder uitkering nodig.
Bij het aanvragen van partneralimentatie moet je ook bankafschriften, bonnetjes en loonstrookjes van de laatste drie maanden overleggen. Als je dat gênant en vernederend vindt bij de sociale dienst, hoe moet dan dan niet voelen als je dat voor je ex moet doen die je als oud vuil behandeld heeft?
Dan zit je daar samen voor de rechter en beweert je ex dat je niet zo veel hoeft uit te geven aan de kapper en aan boodschappen en dat je best wat kleiner kan gaan wonen. En dat je maar moet gaan werken voor je geld.
Over gênant gesproken... Ik kan je zeggen dat je je dan niet trots voelt, maar extreem vernederd.
Bij het aanvragen van partneralimentatie moet je ook bankafschriften, bonnetjes en loonstrookjes van de laatste drie maanden overleggen. Als je dat gênant en vernederend vindt bij de sociale dienst, hoe moet dan dan niet voelen als je dat voor je ex moet doen die je als oud vuil behandeld heeft?
Dan zit je daar samen voor de rechter en beweert je ex dat je niet zo veel hoeft uit te geven aan de kapper en aan boodschappen en dat je best wat kleiner kan gaan wonen. En dat je maar moet gaan werken voor je geld.
Over gênant gesproken... Ik kan je zeggen dat je je dan niet trots voelt, maar extreem vernederd.
Ga in therapie!
zaterdag 19 mei 2012 om 11:08
Nelly, dat weet ik, ik kan er best tegen.
Het is lastig om op alles te reageren, ik forum vaak mobiel en mijn antwoorden zijn dan korter.
Ik ben gestopt met werken toen ik zwanger was, of eigenlijk een maand daarvoor want de organisatie waar ik toen werkte, kocht mijn contract af wegens het feit dat ze gingen reorganiseren en mijn gezondheidsproblemen. En dat was prima want we hadden toch afgesproken dat ik zou stoppen als er een kindje kwam. Ik zou weer gaan werken als ons kind op de basisschool zou zitten. Ik ben er vijf jaar uitgeweest. Ik was (directie)secretaresse. In het begin zocht ik alleen naar die functies, daarna naar receptioniste/telefoniste en nu kijk ik eigenlijk naar alles, schoonmaakwerk, zorg etc. Schoonmaakwerk is echter vaak in de avonduren en ik heb geen vaste oppas. Zorg willen ze vaak toch nog wel een diploma zien.
Mijn ex wilde een aparte bankrekening openen waar de KA opgestort zou worden, zodat hij overzicht had waar het geld aan op ging....en zodat hij ook af en toe wat kon kopen voor ons kind...daar heb ik een stokje voor gestoken. Dat geld is voor zorg en onderhoud als ons kind bij mij is, hij heeft daar niets meer mee te maken. Als hij iets wil kopen, zal hij dat van zijn eigen geld moeten doen. Een van de gevolgen van zijn besluit niet meer willen vechten voor huwelijk en je gezin. Ook voor hem is het loslaten.
Het is lastig om op alles te reageren, ik forum vaak mobiel en mijn antwoorden zijn dan korter.
Ik ben gestopt met werken toen ik zwanger was, of eigenlijk een maand daarvoor want de organisatie waar ik toen werkte, kocht mijn contract af wegens het feit dat ze gingen reorganiseren en mijn gezondheidsproblemen. En dat was prima want we hadden toch afgesproken dat ik zou stoppen als er een kindje kwam. Ik zou weer gaan werken als ons kind op de basisschool zou zitten. Ik ben er vijf jaar uitgeweest. Ik was (directie)secretaresse. In het begin zocht ik alleen naar die functies, daarna naar receptioniste/telefoniste en nu kijk ik eigenlijk naar alles, schoonmaakwerk, zorg etc. Schoonmaakwerk is echter vaak in de avonduren en ik heb geen vaste oppas. Zorg willen ze vaak toch nog wel een diploma zien.
Mijn ex wilde een aparte bankrekening openen waar de KA opgestort zou worden, zodat hij overzicht had waar het geld aan op ging....en zodat hij ook af en toe wat kon kopen voor ons kind...daar heb ik een stokje voor gestoken. Dat geld is voor zorg en onderhoud als ons kind bij mij is, hij heeft daar niets meer mee te maken. Als hij iets wil kopen, zal hij dat van zijn eigen geld moeten doen. Een van de gevolgen van zijn besluit niet meer willen vechten voor huwelijk en je gezin. Ook voor hem is het loslaten.
zaterdag 19 mei 2012 om 11:10
quote:dubiootje schreef op 19 mei 2012 @ 11:03:
PS Scheiden gaat niet om geld maar om de kinderen.
Absoluut. Maar die kinderen maken dat er geld moet binnenkomen. En ik ben niet te trots om dan aanspraak te maken op alimentatie (of op een andere manier trots). Ook dan gaat het mij om het kind. Dat is ook vechten voor het belang van je kinderen.
De strijd heb ik toch wel ben ik bang, ook als niets zou willen.
PS Scheiden gaat niet om geld maar om de kinderen.
Absoluut. Maar die kinderen maken dat er geld moet binnenkomen. En ik ben niet te trots om dan aanspraak te maken op alimentatie (of op een andere manier trots). Ook dan gaat het mij om het kind. Dat is ook vechten voor het belang van je kinderen.
De strijd heb ik toch wel ben ik bang, ook als niets zou willen.
zaterdag 19 mei 2012 om 11:34
quote:mrspotatohead schreef op 19 mei 2012 @ 11:08:
Ik ben gestopt met werken toen ik zwanger was, of eigenlijk een maand daarvoor want de organisatie waar ik toen werkte, kocht mijn contract af wegens het feit dat ze gingen reorganiseren en mijn gezondheidsproblemen. En dat was prima want we hadden toch afgesproken dat ik zou stoppen als er een kindje kwam. Ik zou weer gaan werken als ons kind op de basisschool zou zitten. Ik ben er vijf jaar uitgeweest. Ik was (directie)secretaresse. In het begin zocht ik alleen naar die functies, daarna naar receptioniste/telefoniste en nu kijk ik eigenlijk naar alles, schoonmaakwerk, zorg etc. Schoonmaakwerk is echter vaak in de avonduren en ik heb geen vaste oppas. Zorg willen ze vaak toch nog wel een diploma zien.
Mijn ex wilde een aparte bankrekening openen waar de KA opgestort zou worden, zodat hij overzicht had waar het geld aan op ging....en zodat hij ook af en toe wat kon kopen voor ons kind...daar heb ik een stokje voor gestoken. Dat geld is voor zorg en onderhoud als ons kind bij mij is, hij heeft daar niets meer mee te maken. Als hij iets wil kopen, zal hij dat van zijn eigen geld moeten doen. Een van de gevolgen van zijn besluit niet meer willen vechten voor huwelijk en je gezin. Ook voor hem is het loslaten.
Denk je dat hij makkelijker wordt als je ook nog PA krijgt?
Je hebt gelijk hoor, het gaat hem niets aan wat jij met dat geld doet. Ik schreef net al dat mijn ex mij dat geld niet over wilde maken, want stel dat ik er iets van kocht buiten de 'regels'.. Oh en wee. Dat was toch wel ernstig not done.
Deze scheiding brengt iets naars naar boven in jouw ex. Waarom wil je daar zo mee verbonden blijven. Wil je jezelf dit dan echt aandoen?
En natuurlijk hoef je niet te doen wat wij zeggen, je bent een vrije vrouw. Maar misschien moet je onze ervaringen niet helemaal compleet naast je neerleggen.
Zo'n ouderschapsplan is hier ook voorbij gekomen trouwens. Ik mocht ook geen relatie, mijn zoon mocht niet bij een oppas blijven en er mocht ook niet een oppas thuis komen als ik eens weg wilde. Echt absurd.
Qua werk heb je idd pech en is dit een slechte tijd. Toch zal het toch niet helemaal godsonmogelijk zijn om iets te vinden? Het zou je echt goed doen.
Mijn werk bleef mijn houvast. Als ik nu terugkijk, kan ik me amper iets herinneren van de eerste twee jaar alleen. Met een peutertje, zonder familie direct in de buurt, buitenland, bedrijfje. Het was echt niet leuk, maar doordat ik mijn zoon had, voor hem moest zorgen en moest zorgen voor mijn zaak, moest ik wel staan blijven en doorgaan.
Dat je wilt vechten, laat je wel zien. Alleen vecht je voor mijn gevoel de verkeerde kant op.
Ik ben gestopt met werken toen ik zwanger was, of eigenlijk een maand daarvoor want de organisatie waar ik toen werkte, kocht mijn contract af wegens het feit dat ze gingen reorganiseren en mijn gezondheidsproblemen. En dat was prima want we hadden toch afgesproken dat ik zou stoppen als er een kindje kwam. Ik zou weer gaan werken als ons kind op de basisschool zou zitten. Ik ben er vijf jaar uitgeweest. Ik was (directie)secretaresse. In het begin zocht ik alleen naar die functies, daarna naar receptioniste/telefoniste en nu kijk ik eigenlijk naar alles, schoonmaakwerk, zorg etc. Schoonmaakwerk is echter vaak in de avonduren en ik heb geen vaste oppas. Zorg willen ze vaak toch nog wel een diploma zien.
Mijn ex wilde een aparte bankrekening openen waar de KA opgestort zou worden, zodat hij overzicht had waar het geld aan op ging....en zodat hij ook af en toe wat kon kopen voor ons kind...daar heb ik een stokje voor gestoken. Dat geld is voor zorg en onderhoud als ons kind bij mij is, hij heeft daar niets meer mee te maken. Als hij iets wil kopen, zal hij dat van zijn eigen geld moeten doen. Een van de gevolgen van zijn besluit niet meer willen vechten voor huwelijk en je gezin. Ook voor hem is het loslaten.
Denk je dat hij makkelijker wordt als je ook nog PA krijgt?
Je hebt gelijk hoor, het gaat hem niets aan wat jij met dat geld doet. Ik schreef net al dat mijn ex mij dat geld niet over wilde maken, want stel dat ik er iets van kocht buiten de 'regels'.. Oh en wee. Dat was toch wel ernstig not done.
Deze scheiding brengt iets naars naar boven in jouw ex. Waarom wil je daar zo mee verbonden blijven. Wil je jezelf dit dan echt aandoen?
En natuurlijk hoef je niet te doen wat wij zeggen, je bent een vrije vrouw. Maar misschien moet je onze ervaringen niet helemaal compleet naast je neerleggen.
Zo'n ouderschapsplan is hier ook voorbij gekomen trouwens. Ik mocht ook geen relatie, mijn zoon mocht niet bij een oppas blijven en er mocht ook niet een oppas thuis komen als ik eens weg wilde. Echt absurd.
Qua werk heb je idd pech en is dit een slechte tijd. Toch zal het toch niet helemaal godsonmogelijk zijn om iets te vinden? Het zou je echt goed doen.
Mijn werk bleef mijn houvast. Als ik nu terugkijk, kan ik me amper iets herinneren van de eerste twee jaar alleen. Met een peutertje, zonder familie direct in de buurt, buitenland, bedrijfje. Het was echt niet leuk, maar doordat ik mijn zoon had, voor hem moest zorgen en moest zorgen voor mijn zaak, moest ik wel staan blijven en doorgaan.
Dat je wilt vechten, laat je wel zien. Alleen vecht je voor mijn gevoel de verkeerde kant op.
zaterdag 19 mei 2012 om 11:41
Tja, ik snap mrsP ergens ook wel. Het IS ook niet makkelijk om nu een baan te vinden. Toch zie ik wel banen voorbij komen in de secretariele sector. Maar is misschien per regio verschillend?
Op het forum wordt vaak geroepen dat de thuiszorg altijd mensen nodig heeft. Klopt, maar die willen idd toch vaak wel een zorg diploma of zo.
Toch denk ik dat als je echt zou willen werken, het wel zou moeten kunnen lukken.
Misschien sta je idd in je recht, maar is loskomen van hem niet belangrijker dan in je recht staan?
Ik heb geen ervaring met bijstand en geloof best dat de SD "bemoeizuchtig " is. Komt denk ik omdat veel mensen er misbruik van proberen te maken. Is ook niet leuk. Maar als je een baan hebt, ben je aan niemand verandwoording schuldig. Niet aan de SD en niet aan je ex.
Ik denk dat Dubiootje en Noppes gelijk hebben. Jou ex gunt jou het licht in de ogen niet en die gaat het je ook niet gunnen. Zolang hij nog invloed op je heeft, zal hij die gebruiken door zich met jou te bemoeien. Waarschijnlijk allemaal in de trant van 'voor onze zoon.'
Of je recht hebt of PA of niet, Noppes en Dubiootje hebben gelijk als ze zeggen dat het je wel heel veel negatieve energie kost. En dat zeggen ze niet zomaar, zij hebben ook met dit bijltje gehakt.
Op het forum wordt vaak geroepen dat de thuiszorg altijd mensen nodig heeft. Klopt, maar die willen idd toch vaak wel een zorg diploma of zo.
Toch denk ik dat als je echt zou willen werken, het wel zou moeten kunnen lukken.
Misschien sta je idd in je recht, maar is loskomen van hem niet belangrijker dan in je recht staan?
Ik heb geen ervaring met bijstand en geloof best dat de SD "bemoeizuchtig " is. Komt denk ik omdat veel mensen er misbruik van proberen te maken. Is ook niet leuk. Maar als je een baan hebt, ben je aan niemand verandwoording schuldig. Niet aan de SD en niet aan je ex.
Ik denk dat Dubiootje en Noppes gelijk hebben. Jou ex gunt jou het licht in de ogen niet en die gaat het je ook niet gunnen. Zolang hij nog invloed op je heeft, zal hij die gebruiken door zich met jou te bemoeien. Waarschijnlijk allemaal in de trant van 'voor onze zoon.'
Of je recht hebt of PA of niet, Noppes en Dubiootje hebben gelijk als ze zeggen dat het je wel heel veel negatieve energie kost. En dat zeggen ze niet zomaar, zij hebben ook met dit bijltje gehakt.
Liefde is als Sinterklaas: je moet er in geloven, anders wordt het niks...
zaterdag 19 mei 2012 om 11:41
quote:nelly84 schreef op 19 mei 2012 @ 11:04:
@noppies, petje af hoor dat jij er zo over denkt en je leven na zo'n rottijd weer op de rails hebt, dat getuigd wel van vechtlust! Dat zou TO hoe moeilijk. ook beter kunnen doen anders kom je nooit van hem af, heb het gezien bij mijn eigen zus, wat een drama was dat!
Lief van je, dank je wel.
Als je er middenin zit, is het zo anders, maar dat zie ik pas nu. Nu ik uit die put ben. Denk dat meer dat wel herkennen. In boosheid en verdriet wil je die ander ook pijn doen en raken, maar uiteindelijk maakt het dat alleen nog maar meer kapot.
@noppies, petje af hoor dat jij er zo over denkt en je leven na zo'n rottijd weer op de rails hebt, dat getuigd wel van vechtlust! Dat zou TO hoe moeilijk. ook beter kunnen doen anders kom je nooit van hem af, heb het gezien bij mijn eigen zus, wat een drama was dat!
Lief van je, dank je wel.
Als je er middenin zit, is het zo anders, maar dat zie ik pas nu. Nu ik uit die put ben. Denk dat meer dat wel herkennen. In boosheid en verdriet wil je die ander ook pijn doen en raken, maar uiteindelijk maakt het dat alleen nog maar meer kapot.