Relaties
alle pijlers
Mijn scheiding
vrijdag 18 mei 2012 om 22:50
Jíj bent degene die kiest voor het gevecht, niet hij. Je kan ook je neus ophalen en je omdraaien. Laat hem lekker zijn gevecht in zijn eentje uitvechten.
Dat gevecht aangaan, die ring instappen, heeft in mijn ogen, op dit moment niets met trots te maken. Ik snap wel hoe het voelt hoor! Nog steeds kan ik het moment in de rechtbank herinneren waarop mijn vader zei, Nop, geef hem dat geld. Geef hem dat laatste bedrag dat hij zo graag wil. Dat geld is zo op, hij is het zo kwijt en heeft dan niks meer. Maar jij hebt dan met opgeheven hoofd toegegeven en gedaan wat je moest doen. Betaal, draai je om en begin met een nieuw leven zonder die lamlul. Veeg je tranen af en wees trots op alles wat je zélf voor elkaar krijgt.
Maar toen voelde dat alsof ik over een enorme drempel moest. Het voelde zo níet goed, om toe te geven. Toch denk ik er nu heel anders over en als ik Dubiootje lees, kan ik niet anders dan dat beamen.
Met de agressie bereik je niets. Die negativiteit vreet al je energie op en zorgt er voor dat je niet los van hem komt.
Die vriendin heeft het niet makkelijk, maar ze doet het wel allemaal zelf. Dat is waar het om gaat.
Als hij zo kinderachtig wil zijn om die berekening zo te maken dat er niets uit komt, laat hem er lekker gelukkig mee zijn. Al moest ik een krantenwijk nemen, dan nog zou me dat liever zijn dan geld van mijn ex aan moeten nemen om boodschappen te kunnen doen.
Maar ik val in herhaling..
Dat gevecht aangaan, die ring instappen, heeft in mijn ogen, op dit moment niets met trots te maken. Ik snap wel hoe het voelt hoor! Nog steeds kan ik het moment in de rechtbank herinneren waarop mijn vader zei, Nop, geef hem dat geld. Geef hem dat laatste bedrag dat hij zo graag wil. Dat geld is zo op, hij is het zo kwijt en heeft dan niks meer. Maar jij hebt dan met opgeheven hoofd toegegeven en gedaan wat je moest doen. Betaal, draai je om en begin met een nieuw leven zonder die lamlul. Veeg je tranen af en wees trots op alles wat je zélf voor elkaar krijgt.
Maar toen voelde dat alsof ik over een enorme drempel moest. Het voelde zo níet goed, om toe te geven. Toch denk ik er nu heel anders over en als ik Dubiootje lees, kan ik niet anders dan dat beamen.
Met de agressie bereik je niets. Die negativiteit vreet al je energie op en zorgt er voor dat je niet los van hem komt.
Die vriendin heeft het niet makkelijk, maar ze doet het wel allemaal zelf. Dat is waar het om gaat.
Als hij zo kinderachtig wil zijn om die berekening zo te maken dat er niets uit komt, laat hem er lekker gelukkig mee zijn. Al moest ik een krantenwijk nemen, dan nog zou me dat liever zijn dan geld van mijn ex aan moeten nemen om boodschappen te kunnen doen.
Maar ik val in herhaling..
vrijdag 18 mei 2012 om 22:53
quote:mrspotatohead schreef op 18 mei 2012 @ 22:42:
[...]
Zoals ik uiteindelijk alleen maar de moeder van zijn kind ben.
En ik wilde dat mijn ex dat ook deed, zijn rol als vader serieus nemen...Echt, ik heb heel lang geprobeerd hem te betrekken bij ons kind, hem te laten komen, te laten inzien dat zijn eerste prioriteit zijn kind zou moeten zijn. Dat is het helaas niet. Geloof me. Ik heb legio voorbeelden.
En deze acties van hem zijn ook daar weer een bewijs van.
In het het verlengde van de dames Dubiootje en Noppies, maar dan van een vent.....; Mijn ex bedreigde me met van alles tot aangifte van huiselijk geweld wat nooit had plaatsgevonden aan toe... (helaas deed ze die bedreiging per mail... beetje dom....)
Uiteindelijk ga ik nu prima met haar om, in het belang van onze kinderen!!!
Daar heb ik flink wat trots voor moeten slikken, geloof me!!
Uiteindelijk deed ik dat omdat ik het belang van de kinderen voorop had staan.
Het gaat er allang niet meer om wie er gelijk heeft en wie de ander het meest pijn gedaan heeft.
Het gaat er nu om wie er het hardst wie kan treffen.
Is je zoon daar bij gebaat?
Durf jij je trots in te slikken? Ook al gaat het over iets waarvan je weet dat niet jij maar hij fout zit?
[...]
Zoals ik uiteindelijk alleen maar de moeder van zijn kind ben.
En ik wilde dat mijn ex dat ook deed, zijn rol als vader serieus nemen...Echt, ik heb heel lang geprobeerd hem te betrekken bij ons kind, hem te laten komen, te laten inzien dat zijn eerste prioriteit zijn kind zou moeten zijn. Dat is het helaas niet. Geloof me. Ik heb legio voorbeelden.
En deze acties van hem zijn ook daar weer een bewijs van.
In het het verlengde van de dames Dubiootje en Noppies, maar dan van een vent.....; Mijn ex bedreigde me met van alles tot aangifte van huiselijk geweld wat nooit had plaatsgevonden aan toe... (helaas deed ze die bedreiging per mail... beetje dom....)
Uiteindelijk ga ik nu prima met haar om, in het belang van onze kinderen!!!
Daar heb ik flink wat trots voor moeten slikken, geloof me!!
Uiteindelijk deed ik dat omdat ik het belang van de kinderen voorop had staan.
Het gaat er allang niet meer om wie er gelijk heeft en wie de ander het meest pijn gedaan heeft.
Het gaat er nu om wie er het hardst wie kan treffen.
Is je zoon daar bij gebaat?
Durf jij je trots in te slikken? Ook al gaat het over iets waarvan je weet dat niet jij maar hij fout zit?
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 18 mei 2012 om 23:02
vrijdag 18 mei 2012 om 23:09
Dat denk ik ook, mrspotatohead Goed dat je hiervoor openstaat. Ik weet hoe moeilijk het is om te zien wat op lange termijn verstandig en juist is als je volop in de emoties van een scheiding zit.
Wat jij trots noemt, kun je vervangen door assertiviteit. Niet over je heen laten lopen, opkomen voor je belangen waarbij je die van de ander ook in het oog houdt. Waken voor agressie waarin elke actie een reactie oproept.
Wat jij trots noemt, kun je vervangen door assertiviteit. Niet over je heen laten lopen, opkomen voor je belangen waarbij je die van de ander ook in het oog houdt. Waken voor agressie waarin elke actie een reactie oproept.
Ga in therapie!
vrijdag 18 mei 2012 om 23:18
Dubiootje, dat vermoeden had ik al een beetje. Gezellig, zulke exen . Die van mij had ook niet over het randje gekeken, dat weet ik zeker. Nog tot de dag van vandaag krijg ik mails terug, als ik hem iets stuur, met ellenlange epistels over alles wat ik fout heb gedaan en vooral wat ik te weinig heb betaald.
Hij heeft het inmiddels ook weer prima voor elkaar, maar moest er wel iets voor doen. En het leek hem idd makkelijker om dan maar mij een poot uit te draaien, zodat hij in één klap weer alles opgebouwd had waarvan hij vond dat hij er recht op had..
MrsP, jouw zoon is meer gebaat bij een leven in armoe met een moeder die weer stabiel is en weer de positieve kanten van het leven ziet en zorgt dat ze werkt aan hun toekomst. Hij wordt echt niet blij van een leven in rijkdom, gesponsord door zijn vader, met een moeder die zichzelf op zit te vreten van alle ergernissen en haat.
De relatie tussen jou en je ex moet je zo snel mogelijk afkappen. Geen lijntjes meer. Geen afhankelijkheid meer.
Alleen dan kun je deze narigheid achter je laten en alleen dan kun je hem zien als 'alleen maar' de vader en niet meer de ellendige ex die jou die afgrond in wil gooien.
Jullie kunnen, zeker op dit moment, niet op deze manier afspraken maken en hij zal zich tot het uiterste verzetten, terwijl jij tot het uiterste zal eisen.
Maar nogmaals, ik weet nog heel goed hoe dat toen voelde en zie pas nu, als ik nu terugkijk, hoe fijn het is om dat los te kunnen laten.
Zijn verwijtmails, die zo nu en dan nog altijd komen met altijd dezelfde tekst (en hij weet als geen ander wat mij het meeste raakt), gaan nu regelrecht de mailkliko in en ik kan afstand nemen. Dat had ik niet gekund als er nog een financieel lijntje had gehangen.
Nu is het allemaal zwaar en ziet alles donker, maar je kunt me echt geloven dat het op een dag weer licht wordt. Echt waar.
Mijn zoon is niet zo van de knuffels. Dat is niet cool. Maar gister en vandaag kreeg ik een hele dikke mèt een kus. Omdat hij zo blij met me is. Dat is waar het om gaat. En of ik nu de A-merken in de koelkast hebt of de huismerken, dat kan hem echt niks schelen.
Hij heeft het inmiddels ook weer prima voor elkaar, maar moest er wel iets voor doen. En het leek hem idd makkelijker om dan maar mij een poot uit te draaien, zodat hij in één klap weer alles opgebouwd had waarvan hij vond dat hij er recht op had..
MrsP, jouw zoon is meer gebaat bij een leven in armoe met een moeder die weer stabiel is en weer de positieve kanten van het leven ziet en zorgt dat ze werkt aan hun toekomst. Hij wordt echt niet blij van een leven in rijkdom, gesponsord door zijn vader, met een moeder die zichzelf op zit te vreten van alle ergernissen en haat.
De relatie tussen jou en je ex moet je zo snel mogelijk afkappen. Geen lijntjes meer. Geen afhankelijkheid meer.
Alleen dan kun je deze narigheid achter je laten en alleen dan kun je hem zien als 'alleen maar' de vader en niet meer de ellendige ex die jou die afgrond in wil gooien.
Jullie kunnen, zeker op dit moment, niet op deze manier afspraken maken en hij zal zich tot het uiterste verzetten, terwijl jij tot het uiterste zal eisen.
Maar nogmaals, ik weet nog heel goed hoe dat toen voelde en zie pas nu, als ik nu terugkijk, hoe fijn het is om dat los te kunnen laten.
Zijn verwijtmails, die zo nu en dan nog altijd komen met altijd dezelfde tekst (en hij weet als geen ander wat mij het meeste raakt), gaan nu regelrecht de mailkliko in en ik kan afstand nemen. Dat had ik niet gekund als er nog een financieel lijntje had gehangen.
Nu is het allemaal zwaar en ziet alles donker, maar je kunt me echt geloven dat het op een dag weer licht wordt. Echt waar.
Mijn zoon is niet zo van de knuffels. Dat is niet cool. Maar gister en vandaag kreeg ik een hele dikke mèt een kus. Omdat hij zo blij met me is. Dat is waar het om gaat. En of ik nu de A-merken in de koelkast hebt of de huismerken, dat kan hem echt niks schelen.
vrijdag 18 mei 2012 om 23:34
Ik hoef ook geen leven in rijkdom qua geld en dan gesponsord door mijn ex (trouwens, zo veel verdient ie nou ook weer niet!). Maar bijstand is echt niet leuk. Ik wil dat niet en gun ons kind een beter leven. Daar zouden we ook niet gelukkig van worden.
Natuurlijk heb ik wel wat in mijn mars maar redden zal ik het voorlopig niet zonder alimentatie. Het lijkt me.heerlijk om de lijnen met mijn ex door te kunnen knippen.
Of er trouwens wel een goede verstandhouding zou komen als ik af zou zien van alimentatie vraag ik me wel eens af. Ik heb zijn concept ouderschapsplan gezien en hij wil behoorlijke de controle houden; van geen huisdieren mogen nemen tot aan vooraf in overleg de te bepalen haardracht en aantal keren naar de kapper van onze zoon tot aan overleg over kado's...het gaat zo ver.....
Natuurlijk heb ik wel wat in mijn mars maar redden zal ik het voorlopig niet zonder alimentatie. Het lijkt me.heerlijk om de lijnen met mijn ex door te kunnen knippen.
Of er trouwens wel een goede verstandhouding zou komen als ik af zou zien van alimentatie vraag ik me wel eens af. Ik heb zijn concept ouderschapsplan gezien en hij wil behoorlijke de controle houden; van geen huisdieren mogen nemen tot aan vooraf in overleg de te bepalen haardracht en aantal keren naar de kapper van onze zoon tot aan overleg over kado's...het gaat zo ver.....
vrijdag 18 mei 2012 om 23:42
quote:crazyjo schreef op 18 mei 2012 @ 23:32:
Heb niet alles gelezen, maar...
Sommige zeggen hier af te zien van de partneralimentatie en een uitkering aan te vragen. Is het niet zo dat to daar geen aanspraak op kan maken als ze afziet van de partneralimentatie?
Nee, wanneer je een uitkering aanvraagt dan zal de betreffende instantie ook de financiele gegevens opvragen van de partner.
Wanneer de partner te weinig bijdraagt zal de instantie actie ondernemen.
Heb niet alles gelezen, maar...
Sommige zeggen hier af te zien van de partneralimentatie en een uitkering aan te vragen. Is het niet zo dat to daar geen aanspraak op kan maken als ze afziet van de partneralimentatie?
Nee, wanneer je een uitkering aanvraagt dan zal de betreffende instantie ook de financiele gegevens opvragen van de partner.
Wanneer de partner te weinig bijdraagt zal de instantie actie ondernemen.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 18 mei 2012 om 23:44
quote:mrspotatohead schreef op 18 mei 2012 @ 23:34:
Ik hoef ook geen leven in rijkdom qua geld en dan gesponsord door mijn ex (trouwens, zo veel verdient ie nou ook weer niet!). Maar bijstand is echt niet leuk. Ik wil dat niet en gun ons kind een beter leven. Daar zouden we ook niet gelukkig van worden.
Natuurlijk heb ik wel wat in mijn mars maar redden zal ik het voorlopig niet zonder alimentatie. Het lijkt me.heerlijk om de lijnen met mijn ex door te kunnen knippen.
Of er trouwens wel een goede verstandhouding zou komen als ik af zou zien van alimentatie vraag ik me wel eens af. Ik heb zijn concept ouderschapsplan gezien en hij wil behoorlijke de controle houden; van geen huisdieren mogen nemen tot aan vooraf in overleg de te bepalen haardracht en aantal keren naar de kapper van onze zoon tot aan overleg over kado's...het gaat zo ver.....
Een ouderschapsplan stel je samen op.
Jij mag dus onzindingen eruit strepen.
Wanneer beiden licht aan de tunnel zien, dan worden beiden flexibeler.
Ik hoef ook geen leven in rijkdom qua geld en dan gesponsord door mijn ex (trouwens, zo veel verdient ie nou ook weer niet!). Maar bijstand is echt niet leuk. Ik wil dat niet en gun ons kind een beter leven. Daar zouden we ook niet gelukkig van worden.
Natuurlijk heb ik wel wat in mijn mars maar redden zal ik het voorlopig niet zonder alimentatie. Het lijkt me.heerlijk om de lijnen met mijn ex door te kunnen knippen.
Of er trouwens wel een goede verstandhouding zou komen als ik af zou zien van alimentatie vraag ik me wel eens af. Ik heb zijn concept ouderschapsplan gezien en hij wil behoorlijke de controle houden; van geen huisdieren mogen nemen tot aan vooraf in overleg de te bepalen haardracht en aantal keren naar de kapper van onze zoon tot aan overleg over kado's...het gaat zo ver.....
Een ouderschapsplan stel je samen op.
Jij mag dus onzindingen eruit strepen.
Wanneer beiden licht aan de tunnel zien, dan worden beiden flexibeler.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 18 mei 2012 om 23:51
Bedankt voor je antwoord palanja.
Ik ben trouwens onlangs gescheiden en ik wil je toch iets mee geven to. Niet om je de les te lezen hoor.
Ik had goddank binnen 2 weken werk. Was altijd huismoeder maar heb mezelf aan het werk geschopt ook al was ik er eigenlijk nog niet klaar voor. Het was heel zwaar in het begin, ook al is het maar een parttime baan, maar ik denk wel dat het mijn redding is geweest.
Ik kan mijn gedachten even verzetten en het geeft een gevoel van eigenwaarde. Ik sta nu veel sterker in mijn schoenen dan eerst maar dat kan ook aan mij als persoon liggen hoor.
Dus probeer een baan te vinden, hoe klein ook, ook al is het voor het minimumloon (zoals ik) het zal je helpen.
Ik ben trouwens onlangs gescheiden en ik wil je toch iets mee geven to. Niet om je de les te lezen hoor.
Ik had goddank binnen 2 weken werk. Was altijd huismoeder maar heb mezelf aan het werk geschopt ook al was ik er eigenlijk nog niet klaar voor. Het was heel zwaar in het begin, ook al is het maar een parttime baan, maar ik denk wel dat het mijn redding is geweest.
Ik kan mijn gedachten even verzetten en het geeft een gevoel van eigenwaarde. Ik sta nu veel sterker in mijn schoenen dan eerst maar dat kan ook aan mij als persoon liggen hoor.
Dus probeer een baan te vinden, hoe klein ook, ook al is het voor het minimumloon (zoals ik) het zal je helpen.
zaterdag 19 mei 2012 om 00:21
zaterdag 19 mei 2012 om 00:23
quote:monsterpinguin schreef op 19 mei 2012 @ 00:21:
[...]
Maar daar hebben de echtgenoten toen expliciet voor gekozen hè?
Als je geen PA wil betalen, dan moet je niet trouwen.
Tuurlijk.
Wees blij dat mannen zo naief zijn.
Hele horden slaan zich nu voor de kop.
Wát een stompzinnige opmerking is dit, zeg.
[...]
Maar daar hebben de echtgenoten toen expliciet voor gekozen hè?
Als je geen PA wil betalen, dan moet je niet trouwen.
Tuurlijk.
Wees blij dat mannen zo naief zijn.
Hele horden slaan zich nu voor de kop.
Wát een stompzinnige opmerking is dit, zeg.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zaterdag 19 mei 2012 om 08:21
quote:mrspotatohead schreef op 18 mei 2012 @ 23:34:
Ik hoef ook geen leven in rijkdom qua geld en dan gesponsord door mijn ex (trouwens, zo veel verdient ie nou ook weer niet!). Maar bijstand is echt niet leuk. Ik wil dat niet en gun ons kind een beter leven. Daar zouden we ook niet gelukkig van worden.
Natuurlijk heb ik wel wat in mijn mars maar redden zal ik het voorlopig niet zonder alimentatie. Het lijkt me.heerlijk om de lijnen met mijn ex door te kunnen knippen.
Of er trouwens wel een goede verstandhouding zou komen als ik af zou zien van alimentatie vraag ik me wel eens af. Ik heb zijn concept ouderschapsplan gezien en hij wil behoorlijke de controle houden; van geen huisdieren mogen nemen tot aan vooraf in overleg de te bepalen haardracht en aantal keren naar de kapper van onze zoon tot aan overleg over kado's...het gaat zo ver.....
Denk je echt dat je ongelukkig wordt van een tijdje bijstand? En word je dan gelukkiger als je ex moet bloeden voor wat hij jou heeft geflikt? Is dat dan gerechtigheid voor jou?
Dat is namelijk de enige manier waarop ik het kan zien. Hij heeft jou pijn gedaan, hij heeft een goed leven nu en jij wilt hem nu ook raken op een plek waar hij het voelt en dat is zijn portemonnee. Denk je nu echt dat een van jullie daar blij van gaat worden?
Je kunt het niet hebben dat jij nu een paar stappen terug moet doen en het financieel minder breed zult hebben.
Heb jij tijdens jullie huwelijk ook niet gewerkt? Dat je dat afgesproken hebt tijdens jullie huwelijk, omdat dat belangrijk was voor jullie kind, doet er nu niet meer zoveel toe. Dat huwelijk is opgedoekt, dus ook die afspraak is niet meer. De situatie is veranderd en wil je meer inkomsten dan bijstand, dan zul je aan de slag moeten. Ik begrijp niet wat daar mis mee is, echt niet. Maar jij bent er blijkbaar van overtuigd dat hij net zo moet boeten als jij. Hij moet dan maar in armoede verder, maar niet jij.
Ik hoef ook geen leven in rijkdom qua geld en dan gesponsord door mijn ex (trouwens, zo veel verdient ie nou ook weer niet!). Maar bijstand is echt niet leuk. Ik wil dat niet en gun ons kind een beter leven. Daar zouden we ook niet gelukkig van worden.
Natuurlijk heb ik wel wat in mijn mars maar redden zal ik het voorlopig niet zonder alimentatie. Het lijkt me.heerlijk om de lijnen met mijn ex door te kunnen knippen.
Of er trouwens wel een goede verstandhouding zou komen als ik af zou zien van alimentatie vraag ik me wel eens af. Ik heb zijn concept ouderschapsplan gezien en hij wil behoorlijke de controle houden; van geen huisdieren mogen nemen tot aan vooraf in overleg de te bepalen haardracht en aantal keren naar de kapper van onze zoon tot aan overleg over kado's...het gaat zo ver.....
Denk je echt dat je ongelukkig wordt van een tijdje bijstand? En word je dan gelukkiger als je ex moet bloeden voor wat hij jou heeft geflikt? Is dat dan gerechtigheid voor jou?
Dat is namelijk de enige manier waarop ik het kan zien. Hij heeft jou pijn gedaan, hij heeft een goed leven nu en jij wilt hem nu ook raken op een plek waar hij het voelt en dat is zijn portemonnee. Denk je nu echt dat een van jullie daar blij van gaat worden?
Je kunt het niet hebben dat jij nu een paar stappen terug moet doen en het financieel minder breed zult hebben.
Heb jij tijdens jullie huwelijk ook niet gewerkt? Dat je dat afgesproken hebt tijdens jullie huwelijk, omdat dat belangrijk was voor jullie kind, doet er nu niet meer zoveel toe. Dat huwelijk is opgedoekt, dus ook die afspraak is niet meer. De situatie is veranderd en wil je meer inkomsten dan bijstand, dan zul je aan de slag moeten. Ik begrijp niet wat daar mis mee is, echt niet. Maar jij bent er blijkbaar van overtuigd dat hij net zo moet boeten als jij. Hij moet dan maar in armoede verder, maar niet jij.
zaterdag 19 mei 2012 om 08:22
quote:monsterpinguin schreef op 19 mei 2012 @ 00:21:
[...]
Maar daar hebben de echtgenoten toen expliciet voor gekozen hè?
Als je geen PA wil betalen, dan moet je niet trouwen.
Meen je dit serieus?
Ik zou me doodschamen als ik rond moest komen van geld van mijn expartner. Er is toch niets mis met eigen boontjes doppen?
[...]
Maar daar hebben de echtgenoten toen expliciet voor gekozen hè?
Als je geen PA wil betalen, dan moet je niet trouwen.
Meen je dit serieus?
Ik zou me doodschamen als ik rond moest komen van geld van mijn expartner. Er is toch niets mis met eigen boontjes doppen?
zaterdag 19 mei 2012 om 08:31
En nee hij hoeft niet in armoe verder, hij verdient zat en woont alweer samen. Hoe het over een paar jaar gaat, zien we dan wel weer. Hij heeft keuzes gemaakt, net als ik en dit zijn de gevolgen. Natuurlijk wil ik het liefst mn eigen broek ophouden. Maar ik ben ook realistisch, dat gaat nog niet. Maar dat wordt wel mijn doel.
zaterdag 19 mei 2012 om 08:41