Communicatie

21-05-2012 22:23 10 berichten
Alle reacties Link kopieren
Vriend is vrachtwagenchauffeur en in principe zien we elkaar alleen in het weekend. Doordeweeks bellen we 's avonds, als hij aan het werk is, veel en soms raken we dan echt niet uitgepraat (de telefoontjes kunnen dan wel oplopen tot 2 uurtjes).



Het gekke is: als we samen zijn, lijkt het soms alsof we weinig tot niks te bespreken hebben met elkaar. Soms kan ik me daar dan wel aan irriteren. Dan denk ik bij mezelf: als we elkaar aan de telefoon hebben, praten we over allerlei onderwerpen en is het nooit stil. Dus om nou te zeggen dat we geen gespreksstof hebben, is onzin.



Graag zou ik willen horen of er mensen zijn die mijn verhaal herkennen of hier een "oplossing" voor hebben.
Herkenbaar. Een jaar in het buitenland wonen helpt X-D



En wij zorgen nu dat we 's avonds tijd voor elkaar maken. Dus tv uit en Ipad in leveren.
Alle reacties Link kopieren
Zima schreef op 21 mei 2012 @ 22:25:

Herkenbaar. Een jaar in het buitenland wonen helpt X-D



En wij zorgen nu dat we 's avonds tijd voor elkaar maken. Dus tv uit en Ipad in leveren.
Haha oke. Nou, ik was niet van plan om naar het buitenland te gaan. Ik moet er inderdaad wel bij zeggen dat we beide personen zijn die veel met hun mobiel bezig zijn. Ook als we samen zijn.
Verplicht inleveren helpt echt X-D
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben het juist aan de telefoon, dan weet hij niks of ik niks, en idd daar komt irritatie van...en dus soms woorden...
Alle reacties Link kopieren
flowerpower91 schreef op 21 mei 2012 @ 22:51:

Wij hebben het juist aan de telefoon, dan weet hij niks of ik niks, en idd daar komt irritatie van...en dus soms woorden...
Maar dan zou ik denken: hang dan gewoon op.. Alleen maar zonde van de belminuten ;-] Wij moeten het eigenlijk voornamelijk hebben van de telefoongesprekken die wij voeren dus wat dat betreft ben ik wel blij dat die gesprekken vloeiend verlopen..
Alle reacties Link kopieren
Maar waar praten jullie dan zoal over? Komt het omdat als jullie elkaar bellen, jullie dus niet bij elkaar zijn en elkaar veel vertellen over wat jullie allemaal hebben meegemaakt, en dat dat dus minder is als jullie samen zijn?

Of voelen jullie je anders (meer open) als er een telefoonlijn tussen zit?

Of zijn jullie te veel bezig met andere dingen (eten, tv kijken, knuffelen, etc) als jullie samen zijn, terwijl als je aan de telefoon bent, je je meer op het gesprek concentreert?



Ik herken het niet maar heb wel de beste gesprekken met mijn vriend als we samen een ommetje maken. Samen op de bank praten we meteen minder.
Alle reacties Link kopieren
We hebben het echt over van alles en nog wat. Dat kan inderdaad gaan over iets wat we meegemaakt hebben die dag, maar het kan ook over andere zaken gaan. Over hoe we bijvoorbeeld over bepaalde dingen denken en dan bespreken we elkaars mening. Heel breed dus.



Ik moet ook wel zeggen dat ik me meer open voel aan de telefoon hoor. Weet niet hoe dat bij hem is. Hij is in het begin wel erg gesloten geweest over zijn gevoelens, maar dat komt nu ook steeds meer los. Mede doordat we elkaar gewoon steeds beter leren kennen en we ons steeds meer bij elkaar op ons gemak voelen.



Zou ook zo kunnen zijn dat het nog een soort van gewenning is ofzo. Moet er ook bij zeggen dat ik hem tot voor kort echt enkel en alleen in het weekend zag en nu de laatste paar weken heb ik (ook doordeweeks) veel bij hem geslapen. Het is voor hem een hele tijd geleden dat hij zo serieus was met iemand en het is een persoon die heel erg gewend is om alleen te leven en lekker zijn eigen dingetjes te doen.



En ja, de televisie staat vaak aan en wat ik al eerder zei: we zijn veel met onze telefoons bezig terwijl dat eigenlijk niet noodzakelijk is op dat moment. We houden allebei van dezelfde programma's dus dat kijken we vaak samen. Als ik bij hem ben, mis ik gewoon de interactie die we tijdens onze telefoongesprekken wel hebben.
Alle reacties Link kopieren
Wannneer je vaker bij elkaar bent komt er misschien wel een punt dat alles voor dan gewoon even gezegd is. Jullie hebben leuke gesprekken en soms niet omdat jullie steeds vaker samen zijn. Maakt dit je onzeker? Of verveeld?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Misschien wel beide. Onzeker omdat ik dan denk: nou, als het nu al zo moeizaam gaat.. Wat betekent dat dan voor de toekomst? Niet dat ik er hierdoor geen toekomst in zie.. Maar het zet je wel aan het denken. Misschien moet ik er wel wat luchtiger over gaan denken en er niet zo'n probleem van maken..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven