Vriend van vriend

Goeiemorgen iedereen.



Graag wil ik jullie advies over het volgende.



Mijn vriend woont samen met zijn beste vriend, in het begin ging dat wel oke, ik vond het wel vreemd dat hij bij de eerste date er de hele avond bij bleef, maar het is ook zijn huis. Zo hebben we lang doorgekwakkelt. Hij zat er altijd bij. Op dagen dat mijn vriend en ik alleen wilde zijn kon dat niet. Als we het aangaven, ging hij weg om vervolgens stomdronken en luidruchtig te vroeg terug te komen.

Nu heb ik ervoor gezorgd dat iig de slaapkamer prive voor ons is door een muurtje tussen de slaap en huiskamer te laten zetten.



Irritaties liepen steeds hoger op. Die vriend kan heel moeilijk accepteren dat zijn beste vriend nu echt een serieuze relatie heeft, en daarmee ook een toekomst aan het opbouwen is. Hij wilt erg aan mijn vriend hangen, tot grote ergernis van mij. Na een half jaar was ik dat geplak ook helemaal zat. En heb toen ook tegen mijn vriend gezegd, dit moet veranderen. Het leek wel alsof ik een relatie met beide had. Hij was er alleen bij de seks niet bij.



Mijn vriend het gesprek aangaan, en het ging veranderen. Wij zagen verbetering, en konden ons eindelijk een beetje op elkaar richten. Totdat we een meningsverschil kregen, en ik dus boos ook dat onderwerp aankaartte. Was op dat moment niet relevant, mijn fout. Die vriend stormde toen als een gek de kamer in en begon verschrikkelijk hard tegen ons te brullen dat hij het zat was. Wat precies heeft hij nooit uitgelegd. Wel gevraagd, geen antwoord.



Ik ben daar best van geschrokken, en hield me koest. Totdat vriend en ik later ruzie kregen over iets heel onbenulligs. Wij boos op elkaar, en toen ik gefrustreerd, aaargh! riep, stormde hij weer de kamer in, dit keer nog kwader dan de vorige keer.

Hij is toen helemaal uit zijn plaat gegaan tegen mij! Stond zo dreigend voor me dat mijn vriend en ik bang waren dat hij mij ging slaan. Ter info, hij is 2 meter lang, en heeft zwaar overgewicht, dus die drukt me zo tegen de grond.



Ik ben mijn hele leven lang mishandeld, en ben bang van hem geworden. Heb mijn spullen gepakt, en ben daar maanden lang niet meer geweest. Weer tot ergernis van die vriend, want tja, nu zat mijn vriend steeds bij mij thuis.



Inmiddels heeft hij zijn excuses aangeboden, en probeer ik weer te doen alsof alles koek en ei is. Maar het lukt me niet.



Sterker nog, ik heb geen goed woord meer over hem te zeggen, begin me aan alles bij hem te irriteren. Inmiddels zit ik op het punt dat ik echt een hekel aan hem begin te krijgen.

Dat doe ik mijzelf aan, hij zuipt en claimt nog steeds even veel. Alleen nu is dat een heel groot struikelblok voor mij. Zeker omdat ik en mijn vriend vooruit gaan en hij stilstaat en alleen maar klaagt



Ik probeer daar zo min mogelijk te komen, alleen mijn kat woont daar. Omdat ik ben verhuist naar een kleine kamer. En kan hem niet ontlopen.



Het liefst wil ik niks meer met hem te maken hebben, ik sta ook op het punt mijn kat zo op te halen, na weer gedonder over een film, en mijn vriend die nu maar uren eerder van stage daarvoor wegmoet. Hij doet het uit angst, niet meer uit vriendschap.

Spuugzat ben ik het. En ik weet echt niet meer wat ik moet doen om dit weer normaal te laten verlopen.



Hij vind namelijk dat ik de vriendschap kapot maak, terwijl ik juist hun steeds aanspoor leuke dingen te doen, en vergeet daarbij mijn eigen relatie. Puur omdat ik dat gezeik niet meer aankon.



Sorry voor het lange warrige verhaal, maar ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

Stel ik me aan? Moet ik veranderen? Gesprekken zijn er al meer dan 10 keer geweest, maar hij laat niks los,kropt alles op en knalt het er dan tegenover mij uit.



Help!

quote:feeks schreef op 05 juni 2012 @ 10:32:

[...]





Vind ik niet zo'n gekke gedachte gezien het feit dat TO weinig verantwoordelijkheid toont tov de kat ( zie vorige topics)

Ik doe echt mijn uiterste best. Geld is alleen een probleem af en toe, maar het is nog altijd goed gekomen. Hij krijgt iedere dag netjes te eten en te drinken, wekelijks een royale kambeurt. (Heb de huissleutels soms van mijn vriend, en dan ga ik overdag langs wanneer er niemand is) Heeft vorige maand een hele mooie krabpaal gekregen(gratis). Alleen als hij ziek word of naar de dierenarts moet gaat het wat lastiger. Maar word zo snel mogelijk opgelost. In de WSNP gaan die dingen nou eenmaal lastiger.



Het is meer jaloezie en ''haat'' gevoelens dat ik de kat daar weg wil hebben. Beestje staat er eigenlijk helemaal buiten.

quote:no___ schreef op 05 juni 2012 @ 10:43:

[...]





Jeetje...

Ik bedoelde eigenlijk dat jullie bij jou thuis kunnen afspreken.Dat die vriend dan alleen zit is jouw probleem niet, je bent toch geen babysit?

Stap 2 is dat hij een ander huis zoekt.

Maar als hij dat echt gewild had zou hij dat vast al gedaan hebben?



Nogmaals; het is jouw probleem niet. En ik begrijp niet waarom jij je vrijwillig hieraan blootstelt en dat geldt ook voor jouw vriend.

We kregen een relatie toen hun net een maand samenwoonde, toen is er direct afgesproken dat die vriend het niet prettig zou vinden als mijn vriend hele dagen weg is. Dus kwam ik meer daar, dat was ook niet goed. Want dan werd hij nog steeds ermee geconfronteerd. Ik ben me daardoor best onzeker/ongewenst gaan voelen, en mijn vriend ook, vandaar dat we heel lang het hem naar zijn zin probeerde te maken, maar wel op zo'n manier dat wij elkaar nog gewoon konden zien.



Ze zitten nog een jaar aan het contract vast, ik weet niet of ze daar zomaar onderuit kunnen. Ik weet pas sinds vanmorgen vroeg dat mijn vriend het echt zat begint te worden. Hij heeft het ook over andere woonruimte inmiddels.

Ik snap dat hij het moeilijk vind, ze zijn al vrienden vanaf de luiers.

quote:twistnshout schreef op 05 juni 2012 @ 11:53:

Zijn vriend mag jou natuurlijk niet bedreigen maar ik begrijp hem wel!

Na mijn studie heb ik een tijdje een klein appartement gedeeld met een vriendin, ze kreeg een vriend die er plotseling altijd was.

Ik was wel veel "uithuizig" maar het was wel mijn huis, ik betaalde de huur, en als ik thuis kwam lag die vent altijd op de bank.



Dat gaf uiteraard erg veel irritaties totdat ik eindelijk een huisje voor mezelf vond en haar met een te hoge huur achterliet.



Je zegt zelf dat je daar veel tijd doorbracht, nou lekker is dat voor die vriend - want het is ook zijn huis!!

Enige oplossing is dus dat jouw vriend andere woonruimte gaat zoeken

Ik heb er lang begrip voor gehad. Maar of ik daar nou ben of mijn vriend bij mij is, het is beide niet goed. Als het aan hem had gelegen was het allang uit geweest tussen mij en mijn vriend.

Wij hebben ook aan hem een paar keer gevraagd, bij hun of bij mij thuis. Maar daar heeft hij dan geen voorkeur in.



Ik heb veel steun nodig, het is een te lang verhaal, maar sta eigenlijk alleen op de wereld. Inmiddels, mede dankzij mijn vriend begin ik een leven op te bouwen. Mijn vriend heeft al heel duidelijk gezegd, 24/7 bij jou (mij) zijn vind ik heerlijk, of je nou ziek of niet ziek bent. Maar 24/7 met een gozer zitten heb ik geen zin in.



Nu ben ik daar eigenlijk alleen in het weekend, en had daar afgelopen weekend geen behoefte aan, dus mijn vriend is bij mij gebleven, heerlijk weekend gehad. Spreekt hij zijn vriend later, vraagt hoe het gaat, wat hij heeft gedaan, wat wij hebben gedaan. Gewoon proberen te praten, hij antwoordde met k*t en alleen maar okjes. En of ze nog wel naar de film gingen. Wat mijn vriend doet of hoe hij zich voelt boeit hem allang niet meer, als hij maar leuke dingen kan doen, want anders ben je geen vrienden van elkaar. Het zijn, zijn letterlijke woorden.

quote:el_spark schreef op 05 juni 2012 @ 12:34:

[...]





Ja, dat zegt zij. Niet dat ik TO niet geloof, maar er zijn altijd twee kanten aan een verhaal, en als die beste vriend echt zo vreselijk is als iedereen hier nu aanneemt, wat doet vriend van TO er dan uberhaupt mee.

Ik kan me ook voorstellen dat je in je eigen huis wat privacy en tijd voor jezelf wilt hebben. Nu zit zij er opeens iedere dag en woont haar kat er ook nog. Terwijl er geen huur wordt betaald. Ik zou ook een beetje pissig worden. Niet zo overdreven, maar wel een beetje.

Als ik daar wat langer dan 2 dagen was, betaalde ik mee aan de boodschappen zorgde ik ervoor dat het huis netjes/schoon en opgeruimd was als ze terugkwamen. Stond zelfs iedere week de badkamer grondig te poetsen.( die vriend verhaart heel erg) Ik heb als bedankje dat ik vanwege ziekte daar lang heb gezeten mijn senseo aan hem gegeven, hij wilde er graag 1, ik gebruikte hem weinig tot niet. Wilde hem eigenlijk verkopen, kan het geld heel hard gebruiken. Maar deed het niet.



Het vervelende eraan is, ik doe het niet omdat ik het zo graag wil, nee het voelt alsof het bijna moet. Want als dan een keer mijn schoenen bv onder de tafel lagen ipv op kamer van vriend, voel je zijn blik branden.

Hij heeft er ook meer dan een maand of 8 een probleem van gemaakt dat mijn vriend zijn spullen op tafel neerlegt, en mijn laptop er stond. Ik heb toen een tafeltje bij de ikea gekocht voor dat soort dingen.

Heb gewoon geen zin om, om de 10 minuten mn laptop uit te pluggen en in de slaapkamer te leggen. Moest ook niet, hij weet als hij dat soort dingen eist mn vriend pissig word, maar zijn blik, zijn geiriteerde zucht, expres dingen van tafel laten vallen, alles om eigenlijk te laten merken, laptop van tafel.

En dan kan je er moeilijk wat van zeggen, want dan is het niet zo bedoelt, en viel het echt van tafel enz enz enz

Heb zelfs een keer omdat hij en mijn vriend groene stroom per ongeluk afsloten en een eindrekeing van hier tot tokio kregen, 80 euro meebetaalt. Regelmatig het geld niet terugvragen van avondeten waar hij flink van mee at. Hij eet voor 2, dus moest voor 4 personen sowieso koken. En heb maar 35 euro in de week.



Hun huur is 800 euro excl, ik kan daar geen deel van ophoesten, dus probeer ik het te laten zien in alle andere dingen die ik kan, en kan missen. Dat is ook het probleem bij hem niet. Hij moet zijn beste vriend delen, en dat wilt hij niet.



Hij verwacht de halve week bij hem en de andere helft mag mijn vriend bij mij zijn. Ik vind dat niet normaal, wij horen zelf te bepalen wanneer wij elkaar zien, dat doen we ook wel. Maar als we iets leuks hebben gedaan, is het direct, ja en nu maar snel aandacht aan je vriend geven. Want heb geen zin in chagrijnig gedoe.



Wat is eigenlijk normaal in zo'n situatie? Is het normaal dat hij hem 4 dagen wilt opeisen? Doen we niet altijd hoor, maar vraag me wel af, gebeurd dat vaker in vriendschappen met relaties, dat het precies 50/50 moet zijn?

quote:Oriane schreef op 05 juni 2012 @ 19:40:

Immers het is ook ZIJN huis. Maar hij moet alles maar accepteren. Ik zou stevig balen als ik thuis kwam en vriend van vriendin zit constant op de bank... Maar misschien ben ik anders? En dan krijgt hij ook nog ongewenst een kat in zijn mik geduwd...

Hij blijkt hartstikke gek op de kat te zijn... En heb het in goed overleg gedaan. Hij heeft direct ja gezegd en er geen probleem van gemaakt.

Ik betaal nog steeds zijn voer, en verschoon zelf zijn kattenbak, of mijn vriend doet dat. Ze wilde sowieso een kat, dus dat mijn kat daar woont is geen probleem.

quote:Oriane schreef op 05 juni 2012 @ 19:48:

Hmm zie nu dat je daar in het weekeinde bent. Dan nog. Die vent werkt ook neem ik aan en zit nu elk vrije weekend dat hij heeft met jou. Of hij dat nu wil of niet. De twee dagen per week dat hij waarschijnlijk niet hoeft te werken en voor zichzelf heeft...



Jouw vriend moet samen met hem afspraken maken. Lijkt me niet meer dan logisch en beiden moeten water bij de wijn doen. Ze zijn nu eenmaal samen iets aangegaan



Mijn vriend loopt stage van 6 uur 's ochtends en werkt soms wel 3 uur 's nachts. Wij proberen dus de kleine momenten te pakken die er te pakken zijn. Dat zijn voornamelijk de weekenden.



Die vriend loopt alleen stage, en is eigenlijk daar iedere avond. Hij heeft wel andere vrienden, maar daar wilt hij zelf nooit naar toe gaan. Moet hij op zich zelf weten, maar ga dan niet zeuren als mijn vriend het huis ook een keer voor zichzelf wilt. Het is ook ZIJN huis. Wij gaan regelmatig weg, zodat hij het huis voor zichzelf heeft, of mensen ontvangt. maar dan verwachten wij dat andersom ook. En dat gebeurd niet. Ik ben de laatste paar maanden ook regelmatig vroeg weggegaan bij mijn vriend omdat ik om de 10 minuten te horen kreeg, ik wil samen serie kijken, gaan we nu samen serie kijken. We moeten nog steeds een serie kijken.

Nou ja, dan ga ik. Maar als mijn vriend en ik een serietje of een filmpje willen kijken, zit hij er veel bij. Ik ben gewoon series gaan zoeken waarvan ik wist dat hij ze verschrikkelijk vond, en dus dan even naar boven ging. Erg ik weet het. Ik durf ook niet eens meer lekker tegen mijn vriendje aan te kruipen omdat hij zich daar ongemakkelijk bij voelt.



Onze relatie heeft daardoor flink wat deuken opgelopen, en we zitten nu met afstand naast elkaar op de bank, om die vriend maar tevreden te houden.

En ben nu op een punt, ben het zat. Dat heb ik hem ook de laatste paar weken laten merken.



Ze zouden samen een weekend weggaan, mijn vriend had al aangegeven, het kan zijn dat ik moet werken, en Lovelycomplex zit met veel ziekenhuis en dokter periodes, als zij ziek is of als ik moet werken gaat het niet door. Dat wist hij 6/7 weken van te voren.

3 dagen voor hun vertrek werd ik goed ziek, en begon last te krijgen van mijn kaakholten, veel gillen, veel morfine, veel doktoren, koorts ga zo maar door. En mijn vriend moest ook werken.

Hij is chagrijnig in zijn eentje gegaan. Tot verbazing van mij, heb ook gevraagd waarom neem je geen andere vrienden mee. Eerst smoesjes, ja kan ik niet 3 dagen van te voren vragen, voelen zij zich ook 2de keus. En jij gaat altijd voor. Ik heb hem toen voor het eerst keihard tegen gesproken door aan te geven, nee je wist het 6 weken van te voren. En ook al was mijn vriend alsnog meegegaan, waren jullie lekker met zn 3en of 4en gegaan. Waarom alleen met hem en anders alleen weggaan? Je hebt toch ook nog andere vrienden? Hij heeft daar geen antwoord op gegeven.



Vanaf dat moment kwam ik steeds minder, en als ik er was ging ik hem tegen spreken. En daardoor is mijn vriend er ook minder, en begon ook steeds vaker nee te zeggen. tot grote ergernis van hem.



Hij hoeft zich over de weekenden alleen niet meer druk te maken, ik heb een paar dagen terug al besloten. Ik wil daar niet meer zijn, ik wil niet meer de leuke schijn ophouden. Het is klaar voor mij, hij gaat zich nou maar een keer aanpassen. Ik heb een jaar lang op mijn tenen gelopen en hem voorzichtig behandeld en steeds rekening met gehouden. Wil nu aan mijn relatie werken, weer close worden, ervoor zorgen dat we niet steeds met die gozer bezig zijn. En als hij dat niet wilt accepteren heeft hij nu maar een keer dikke vette pech gehad.

quote:rogue_1987 schreef op 05 juni 2012 @ 14:59:

En nee natuurlijk is het niet normaal dat hij hem vier dagen per week wil opeisen. Is hij helemaal gek.

Wat denkt hij wel niet? Doet me denken aan house die wilson met zijn nieuwe vriendin wilde delen. Allebei de voogdij zeg maar.

Belachelijk.

Zie je zelf ook niet in dat het geen normaal gedrag is.

Wij hebben veels te lang rekening met hem gehouden, en zijn behoeften willen vervullen omdat zijn teleurstelling zo lang aanwezig blijft. Dat is onze fout geweest. En nu ik mijn vriend er hard op heb aangesproken, als wij nu niet aan onze relatie werken, is er straks geen ons. We durven daar geen seks meer te hebben, we durven elkaar niet meer te zoenen bijna. Dat is naarmate de maanden versleten, er zo ingeslopen dat we ook niet meer intiem waren als die vriend er niet bij was. We houden heel erg veel van elkaar, en willen nog steeds een toekomst samen opbouwen, maar dat ga ik niet als ''broer en zus'' doen. En nu ik eindelijk begin op te knappen steken we veel tijd in elkaar. En dat was inderdaad niet de afspraak die we met die vriend hebben gemaakt. Maar ik wil mijn relatie echt niet meer laten leiden door zijn huisgenoot.



Vraag me alleen wel af, hoe ga ik met dit alles normaal om. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet meer op mijn tenen loop, of 180 graden omsla en maling aan die jongen heb. Hoe vind ik die middenweg.

Mijn vriend heeft gisteren met zn huisgenoot gepraat. En ook aangegeven dat zijn hele familie ook vind dat dit niet meer gezond is, en dat hij of veranderd, of mijn vriend is daar zo snel mogelijk weg.



Hij heeft toegegeven nogal jaloers te zijn, en dat hij eigenlijk teveel stilstaat in zijn leven. En er een grote troep van maakt. Mijn vriend heeft ook voor de zoveelste keer aangekaart dat hij en ik een toekomst aan het opbouwen zijn, en dat zonder hem willen doen. Dat hij zijn eigen leven op moet bouwen, en heel snel uit de onze wegmoet. Wat ik begreep heeft hij daar alleen maar schuldig ja op geknikt.

Alles wat mijn vriend zei heeft hij beaamt, dus misschien wilt hij het wel inzien...

Ik weet het niet, heb nog steeds geen behoefte aan hem, maar als ik weg blijf zal ik de verandering ook niet meemaken.

Blijf iig de aankomende weken nog weg, en daarna zie ik wel weer veder. Ik wil eerst bewijs zien voordat ik daar in huis kom.