Studieschuld vriend,
donderdag 7 juni 2012 om 11:29
Hoi,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
donderdag 7 juni 2012 om 11:34
donderdag 7 juni 2012 om 11:34
Je neemt automatisch meer lasten op jezelf doordat je vriend minder te besteden heeft. Verder zou ik echt niet gaan aflossen voor hem, want als de relatie uitgaat heb je uiteindelijk niet in jezelf geinvesteerd, maar in zijn schuld. Het geld is van jou, en het feit dat jullie minder te besteden hebben is al best een offer, vind ik.
En als je ooit wilt trouwen... niet in gemeenschap van goederen trouwen. Je weet het nooit.
En als je ooit wilt trouwen... niet in gemeenschap van goederen trouwen. Je weet het nooit.
Als mijn schrijven rommelig overkomt... tsja, het is ook rommelig in mijn hoofd
donderdag 7 juni 2012 om 11:36
Als ik jou was zou ik niet meebetalen aan zijn schuld. Het is zijn schuld, dus zijn verantwoordelijkheid.
De vaste lasten zou ik ook gewoon netjes delen. Dat hij een schuld moet afbetalen betekent niet dat hij dan maar minder kan betalen aan huur/boodschappen etc. Dit is nou eenmaal het gevolg van zijn eigen keuzes.
De vaste lasten zou ik ook gewoon netjes delen. Dat hij een schuld moet afbetalen betekent niet dat hij dan maar minder kan betalen aan huur/boodschappen etc. Dit is nou eenmaal het gevolg van zijn eigen keuzes.
donderdag 7 juni 2012 om 11:37
Ik zou niet zijn schuld gaan afbetalen van jouw spaargeld,
indirect doe je dat natuurlijk toch wel een beetje.
Maar ik zou vooral aparte rekeningen houden.
Wij hebben in onze huwelijkse voorwaarden ook de studieschuld van man laten opnemen, uiteindelijk heb ik het wel (mee)afbetaald, maar mochten we ooit gaan scheiden dan gaat dat bedrag dus wel weer van ons gezamenlijke bezit af.
Je zou ook kunnen kijken of je geen samenlevingscontract neemt waar je dat in laat opnemen.
indirect doe je dat natuurlijk toch wel een beetje.
Maar ik zou vooral aparte rekeningen houden.
Wij hebben in onze huwelijkse voorwaarden ook de studieschuld van man laten opnemen, uiteindelijk heb ik het wel (mee)afbetaald, maar mochten we ooit gaan scheiden dan gaat dat bedrag dus wel weer van ons gezamenlijke bezit af.
Je zou ook kunnen kijken of je geen samenlevingscontract neemt waar je dat in laat opnemen.
donderdag 7 juni 2012 om 11:37
donderdag 7 juni 2012 om 11:37
quote:nederlandertje schreef op 07 juni 2012 @ 11:34:En als je ooit wilt trouwen... niet in gemeenschap van goederen trouwen. Je weet het nooit.Een schuld bij DUO is niet overdraagbaar. Zal dus altijd op vriend verhaald worden en niet op TO. Desalniettemin vind ik trouwen in gemeenschap van goederen altijd een slecht idee.
donderdag 7 juni 2012 om 11:39
quote: Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.Door dit soort uitspraken komt het wel een beetje over alsof je de studieschuld van je vriend een beetje veroordeelt (al bedoel je dat vast niet zo). Hoe 'anders' sta jij in financiën ten opzichte van je vriend? Ik neem aan dat hij ook niet heel blij is met die schuld.
donderdag 7 juni 2012 om 11:40
En nu? Ga je hem dat nu elke maand kwalijk nemen? net zolang tot die 40.000 euro betaald is?
Hij had net zo goed geen studieschuld kunnen hebben en een baantje waarmee hij maar 1000 euro per maand verdiende.
En gaat hij in de toekomst niet wat meer verdienen of gaat hij misschien ooit op zoek naar een beter betaalde baan?
En als jij 1000 euro verdient bijv. en hij, dan kan je toch ook samenwonen?
Ik zie geen probleem hoor.
Hoe jullie de rekeningen willen doen is persoonlijk. Mijn vriend en ik gooien alles bij elkaar, we leven samen, dus dat is ook samen. Maar zo denken wij er over, hoe jullie dat willen doen is echt iets wat je voor jezelf moet bedenken.
Hij had net zo goed geen studieschuld kunnen hebben en een baantje waarmee hij maar 1000 euro per maand verdiende.
En gaat hij in de toekomst niet wat meer verdienen of gaat hij misschien ooit op zoek naar een beter betaalde baan?
En als jij 1000 euro verdient bijv. en hij, dan kan je toch ook samenwonen?
Ik zie geen probleem hoor.
Hoe jullie de rekeningen willen doen is persoonlijk. Mijn vriend en ik gooien alles bij elkaar, we leven samen, dus dat is ook samen. Maar zo denken wij er over, hoe jullie dat willen doen is echt iets wat je voor jezelf moet bedenken.
donderdag 7 juni 2012 om 11:40
Je kunt er ook voor kiezen om niet samen te gaan wonen, maar dan zijn je vaste lasten ongetwijfeld veel meer dan die 226 euro die nu het verschil maken. Als je het echt heel vervelend vindt om maandelijks bij te dragen aan de aflossing, dan kun je ervoor kiezen om zelf 226 euro minder aan de gezamenlijke pot bij te dragen. Die zet je dan op jouw spaarrekening. Je vriend kan er ook een extra baantje bijnemen om die 226 euro te compenseren en mogelijk sneller af te lossen.
Laat bij het samenwonen in ieder geval een samenlevingscontract opmaken en testamenten en trouw inderdaad nooit, maar dan ook nooit in gemeenschap van goederen (maar dat raad ik sowieso iedereen af).
Laat bij het samenwonen in ieder geval een samenlevingscontract opmaken en testamenten en trouw inderdaad nooit, maar dan ook nooit in gemeenschap van goederen (maar dat raad ik sowieso iedereen af).
donderdag 7 juni 2012 om 11:41
Mijn vriend heeft ook een studieschuld en werkte ook keihard tijdens zijn studie. Zijn moeder kreeg kanker en moest het huis uit en dus zat hij met dat huis en kosten in zijn maag. Er zijn altijd onverwachte situaties dat er dingen kunnen gebeuren. Hij betaald nu iets van 300 pm af en we kunnen nog prima leven van zijn en mijn salaris samen (krijg ook geen vetpot hoor). Duo berekend altijd wat je kan missen van je salaris aan die lening. Als je niet buitensporig gaat leven, hoeft dit echt geen probleem te zijn.
donderdag 7 juni 2012 om 11:41
Ik zou hem mooi zelf zijn schulden laten afbetalen.
Zou nooit m'n spaargeld voor zo'n doel willen gebruiken, stel je voor dat je zelf later opeens geld nodig hebt, dan kun je daarvoor je spaargeld gebruiken. In plaats van de kans te lopen dat je zelf in de problemen/schulden komt.
Persoonlijk zou ik dan liever extra geld in het huis willen steken, qua vaste kosten e.d.
Trouwens wat een enorm bedrag
snap niet hoe/waarom je zoveel bij leent tijdens je studie. Maar goed dat maakt in dit verhaal verder niks uit.
Zou nooit m'n spaargeld voor zo'n doel willen gebruiken, stel je voor dat je zelf later opeens geld nodig hebt, dan kun je daarvoor je spaargeld gebruiken. In plaats van de kans te lopen dat je zelf in de problemen/schulden komt.
Persoonlijk zou ik dan liever extra geld in het huis willen steken, qua vaste kosten e.d.
Trouwens wat een enorm bedrag
donderdag 7 juni 2012 om 11:41
Ik kan wel aangeven hoe wij het destijds deden. Ik had een studieschuld, vriend niet. Wij hebben heel lang gescheiden financieen gehad, waarbij we beiden evenveel inbrachten in onze gezamelijke lasten. We verdienden beide bijvoorbeeld 1500 euro netto en hadden in totaal 2000 nodig om van te leven. We legden beide 1000 in en de 500 die over bleven waren voor onszelf. Ik moest daar mijn studieschuld van betalen. Hij kon daar andere dingen van doen. Deze situatie is pas veranderd toen onze dochter kwam (10 jaar later), nu gooien we gewoon alles op een hoop. Maar ook toen we een huis kochten e.d Zag de aanpak er hetzelfde uit.
donderdag 7 juni 2012 om 11:41
Ik begin even met wat weetjes over studieleningen terugbetalen:
1. Studieschulden moet je terugbetalen vanaf januari, 2 jaar na afstuderen. Mocht je dus in feb 2010 afgestudeerd zijn of in dec 2010, je begint beden pas in januari 2013 met terugbetalen.
2. Tegenwoordig kun je het terugbetalen 5 jaar stopzetten, dat mag in meerdere keren, maar in totaal maximaal 5 jaar, dus 5X12 termijnen, te verdelen over 15 jaar terugbetalen. De terugbetalingsduur wordt natuurlijk wel langer hierdoor.
3. Zijn inkomen is laag, hij kan ivm laag inkomen vragen om herberekening. Jouw inkomen, ook als je samen gaat wonen of gaat trouwen, hoeft daarin niet meegenomen worden. (Wel duurt het terugbetalen langer als je het inkomen van de echtgenoot erbuiten laat, niet als je enkel samenwoont).
Persoonlijk heb ik ook een redelijke studieschuld, maar ook een goed inkomen. Mijn man wil daar wel aan bijdragen met terugbetalen, ook omdat ons inkomen op een hoop komt, waarbij we beiden een zelfde bedrag aan zakgeld krijgen. Ik betaal nog niet terug, maar we hebben het plan om de helft van het maandbedrag van het gezamenlijk inkomen te laten komen en de rest van mijn zakgeld. Vonden wij het eerlijkst voelen.
Maar jullie wonen nog niet eens samen... dus je toekomst is wel een stuk onzekerder dan in mijn situatie waarschijnlijk. Ik zou niet meebetalen aan zijn schuld en als je samenwoont een percentage van het inkomen op een gezamenlijke rekening doen voor de vaste lasten en boodschappen, wat overblijft blijft op eigen rekening. Hij betaalt daar zijn studielening van terug. Jij houdt wat meer over, maar draagt ook wat meer bij aan de gezamenlijke pot.
1. Studieschulden moet je terugbetalen vanaf januari, 2 jaar na afstuderen. Mocht je dus in feb 2010 afgestudeerd zijn of in dec 2010, je begint beden pas in januari 2013 met terugbetalen.
2. Tegenwoordig kun je het terugbetalen 5 jaar stopzetten, dat mag in meerdere keren, maar in totaal maximaal 5 jaar, dus 5X12 termijnen, te verdelen over 15 jaar terugbetalen. De terugbetalingsduur wordt natuurlijk wel langer hierdoor.
3. Zijn inkomen is laag, hij kan ivm laag inkomen vragen om herberekening. Jouw inkomen, ook als je samen gaat wonen of gaat trouwen, hoeft daarin niet meegenomen worden. (Wel duurt het terugbetalen langer als je het inkomen van de echtgenoot erbuiten laat, niet als je enkel samenwoont).
Persoonlijk heb ik ook een redelijke studieschuld, maar ook een goed inkomen. Mijn man wil daar wel aan bijdragen met terugbetalen, ook omdat ons inkomen op een hoop komt, waarbij we beiden een zelfde bedrag aan zakgeld krijgen. Ik betaal nog niet terug, maar we hebben het plan om de helft van het maandbedrag van het gezamenlijk inkomen te laten komen en de rest van mijn zakgeld. Vonden wij het eerlijkst voelen.
Maar jullie wonen nog niet eens samen... dus je toekomst is wel een stuk onzekerder dan in mijn situatie waarschijnlijk. Ik zou niet meebetalen aan zijn schuld en als je samenwoont een percentage van het inkomen op een gezamenlijke rekening doen voor de vaste lasten en boodschappen, wat overblijft blijft op eigen rekening. Hij betaalt daar zijn studielening van terug. Jij houdt wat meer over, maar draagt ook wat meer bij aan de gezamenlijke pot.
donderdag 7 juni 2012 om 11:42
Mijn man is ook nog bezig met afbetalen van zijn studieschuld (en hij heeft keihard gewerkt hoor) en wij hebben alles op de grote hoop gegooid. Maar als je eigenlijk van mening bent dat het je vriend zijn eigen stomme schuld is dat hij zo'n studieschuld heeft dan snap ik wel waarom dat het je dwars zit.
donderdag 7 juni 2012 om 11:43
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 11:37:
[...]
Een schuld bij DUO is niet overdraagbaar. Zal dus altijd op vriend verhaald worden en niet op TO. Desalniettemin vind ik trouwen in gemeenschap van goederen altijd een slecht idee.
Ik bedoelde eigenlijk dat je nooit weet wat er nog meer aan de hand is, financieel. Of hoe goed hij met geld omgaat. Kans is niet groot dat hij daarover liegt of dingen geheim houdt, maar als hij dat wel doet...
Ik vertrouwde mijn ex volledig, heb hem veel geld geleend om schulden af te betalen, maar een klein gedeelte van terug gezien. Tijdens de relatie maakte hij normale keuzes (leek mij) maar hij heeft met een normaal inkomen grote moeite om het hoofd boven het water te houden. Waarom? Hij kan het me niet uitleggen. Af en toe komt er een paar honderd euro mijn kant op. Dus kan ook niet echt kwaad op hem gaan worden.
Stel dat ik met die man getrouwd was...
[...]
Een schuld bij DUO is niet overdraagbaar. Zal dus altijd op vriend verhaald worden en niet op TO. Desalniettemin vind ik trouwen in gemeenschap van goederen altijd een slecht idee.
Ik bedoelde eigenlijk dat je nooit weet wat er nog meer aan de hand is, financieel. Of hoe goed hij met geld omgaat. Kans is niet groot dat hij daarover liegt of dingen geheim houdt, maar als hij dat wel doet...
Ik vertrouwde mijn ex volledig, heb hem veel geld geleend om schulden af te betalen, maar een klein gedeelte van terug gezien. Tijdens de relatie maakte hij normale keuzes (leek mij) maar hij heeft met een normaal inkomen grote moeite om het hoofd boven het water te houden. Waarom? Hij kan het me niet uitleggen. Af en toe komt er een paar honderd euro mijn kant op. Dus kan ook niet echt kwaad op hem gaan worden.
Stel dat ik met die man getrouwd was...
Als mijn schrijven rommelig overkomt... tsja, het is ook rommelig in mijn hoofd
donderdag 7 juni 2012 om 11:43
Ik zou er ook niet aan meebetalen.
Als je gaat samenwonen een en/of rekening openen waar jullie de vaste lasten van betalen. Waar je dan beide geld op stort, afhankelijk van je inkomen. Wat je overhoudt is dan voor jezelf. Dat hij daarvan zijn studieschuld moet betalen is niet jouw verantwoordelijkheid.....
Als je gaat samenwonen een en/of rekening openen waar jullie de vaste lasten van betalen. Waar je dan beide geld op stort, afhankelijk van je inkomen. Wat je overhoudt is dan voor jezelf. Dat hij daarvan zijn studieschuld moet betalen is niet jouw verantwoordelijkheid.....
donderdag 7 juni 2012 om 11:45
quote:Primabella schreef op 07 juni 2012 @ 11:35:
Verdient hij maar 1226 als afgestudeerde? Een beter betalende baan zoeken geen optie?Het trieste kan zijn dat hij nieteens afgestudeerd is binnen 10 jaar na start hoger onderwijs, dan moet je ook nog je basisbeurs en ov-kaart terugbetalen en dan zit je helemaal zo op 40k. En geen diploma gehaald hebben, verklaart waarschijnlijk ook zijn lage inkomen. Tenzij hij natuurlijk een studie heeft gedaan waarin nauuwelijks werk in te vinden is.
Verdient hij maar 1226 als afgestudeerde? Een beter betalende baan zoeken geen optie?Het trieste kan zijn dat hij nieteens afgestudeerd is binnen 10 jaar na start hoger onderwijs, dan moet je ook nog je basisbeurs en ov-kaart terugbetalen en dan zit je helemaal zo op 40k. En geen diploma gehaald hebben, verklaart waarschijnlijk ook zijn lage inkomen. Tenzij hij natuurlijk een studie heeft gedaan waarin nauuwelijks werk in te vinden is.
donderdag 7 juni 2012 om 11:46
quote:hannajohanna78 schreef op 07 juni 2012 @ 11:41:
Ik kan wel aangeven hoe wij het destijds deden. Ik had een studieschuld, vriend niet. Wij hebben heel lang gescheiden financieen gehad, waarbij we beiden evenveel inbrachten in onze gezamelijke lasten. We verdienden beide bijvoorbeeld 1500 euro netto en hadden in totaal 2000 nodig om van te leven. We legden beide 1000 in en de 500 die over bleven waren voor onszelf. Ik moest daar mijn studieschuld van betalen. Hij kon daar andere dingen van doen. Deze situatie is pas veranderd toen onze dochter kwam (10 jaar later), nu gooien we gewoon alles op een hoop. Maar ook toen we een huis kochten e.d Zag de aanpak er hetzelfde uit.
Zo doen wij het ook. Vind ik zelf het eerlijkste.
(zijn alleen nog niet in het stadium van kinderen, maar zouden het bij het krijgen van een kindje precies zo doen)
Ik kan wel aangeven hoe wij het destijds deden. Ik had een studieschuld, vriend niet. Wij hebben heel lang gescheiden financieen gehad, waarbij we beiden evenveel inbrachten in onze gezamelijke lasten. We verdienden beide bijvoorbeeld 1500 euro netto en hadden in totaal 2000 nodig om van te leven. We legden beide 1000 in en de 500 die over bleven waren voor onszelf. Ik moest daar mijn studieschuld van betalen. Hij kon daar andere dingen van doen. Deze situatie is pas veranderd toen onze dochter kwam (10 jaar later), nu gooien we gewoon alles op een hoop. Maar ook toen we een huis kochten e.d Zag de aanpak er hetzelfde uit.
Zo doen wij het ook. Vind ik zelf het eerlijkste.
(zijn alleen nog niet in het stadium van kinderen, maar zouden het bij het krijgen van een kindje precies zo doen)
donderdag 7 juni 2012 om 11:46
226 (of 224 ik weet het niet precies) is gewoon het bedrag wat moet als je een studieschuld van 40.000 euro hebt. Anders krijg je het bedrag niet afbetaald in 15 jaar tijd en die tijd heb je om af te betalen van studieschuld bij DUO. En ja een andere baan is een optie, maar hij geniet ontzettend van zijn werk en heeft een vast contract gekregen. Het is werk in de zorg, vandaar dat het bedrag niet ontzettend hoog is. Het exacte bedrag van wat hij verdiend dat weet ik niet precies omdat er ORT toeslagen bij zitten. Dus de ene maand iets meer dan de andere maand.
Vriend heeft zeker wel gewerkt tijdens zijn studie en desondanks een studieschuld opgebouwd. Hij heeft alleen zijn geld geïnvesteerd in o.a. de schulden van zijn familie en in een relatie veel geld gestoken in zijn vriendin (woonde in het buitenland, minder financiële middelen).
Ik bedoelde met dat ik anders sta in financiën niet dat ik mijn vriend veroordeel. Maar meer dat ik het lastig vind hoe de situatie is. Ik snap ook dat er situaties zijn waardoor je een studieschuld kunt opbouwen die torenhoog is (o.a. kiezen voor verkeerde studie e.d.) maar ik heb die situaties nooit gehad (en dus kon ik anders staan in mijn financiën).
Vriend heeft zeker wel gewerkt tijdens zijn studie en desondanks een studieschuld opgebouwd. Hij heeft alleen zijn geld geïnvesteerd in o.a. de schulden van zijn familie en in een relatie veel geld gestoken in zijn vriendin (woonde in het buitenland, minder financiële middelen).
Ik bedoelde met dat ik anders sta in financiën niet dat ik mijn vriend veroordeel. Maar meer dat ik het lastig vind hoe de situatie is. Ik snap ook dat er situaties zijn waardoor je een studieschuld kunt opbouwen die torenhoog is (o.a. kiezen voor verkeerde studie e.d.) maar ik heb die situaties nooit gehad (en dus kon ik anders staan in mijn financiën).
donderdag 7 juni 2012 om 11:50
Ik zou absoluut niet zijn schulden gaan afbetalen van jouw geld, je kunt de financieen echt goed verdelen zodat jullie er beiden niet op achteruit gaan. Samenwonen is sowieso veel goedkoper dan alleen wonen. En een man die schulden van zijn familie afbetaalt... op zich klinkt dat aardig, maar mén wat een bodemloze put. Ik zou dat niet snel gedaan hebben, zeker als je er zélf voor moet lenen. Kan hij van zijn familie niet wat terug krijgen???