Geld & Recht
alle pijlers
Studieschuld vriend,
donderdag 7 juni 2012 om 11:29
Hoi,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
donderdag 7 juni 2012 om 12:14
quote:Ikbenanoniem schreef op 07 juni 2012 @ 12:07:
Ik vraag me af of de vrouwen die nu zeggen dat de kosten 50-50 moeten worden verdeeld (en vriend de terugbetaling maar van zijn eigen geld moet doen), dat ook blijven volhouden als ze kinderen krijgen en zelf 2 of 3 dagen gaan werken ipv 4-5.
Als ze van een lager salaris nog steeds de helft moeten betalen, dan moet de verdeling vast wel naar rato.Net zoals dat je je vaste lasten 50/50 deelt vind ik dat je ook de zorg voor je kinderen 50/50 hoort te delen en dat er dus de mogelijkheid moet zijn voor beide partners om evenveel te kunnen werken.
Ik vraag me af of de vrouwen die nu zeggen dat de kosten 50-50 moeten worden verdeeld (en vriend de terugbetaling maar van zijn eigen geld moet doen), dat ook blijven volhouden als ze kinderen krijgen en zelf 2 of 3 dagen gaan werken ipv 4-5.
Als ze van een lager salaris nog steeds de helft moeten betalen, dan moet de verdeling vast wel naar rato.Net zoals dat je je vaste lasten 50/50 deelt vind ik dat je ook de zorg voor je kinderen 50/50 hoort te delen en dat er dus de mogelijkheid moet zijn voor beide partners om evenveel te kunnen werken.
donderdag 7 juni 2012 om 12:15
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:12:
[...]
Maar dat is toch een consequentie van de keuze die diegene zelf heeft gemaakt!?Dat hoeft niet hoor. Mijn vriend heeft een studieschuld en ik niet. Hij betaald dus ook af elke maand maar hij verdiend dan ook weer (veel) meer als mij. Als je het dus zo bekijkt heeft hij nog steeds meer te besteden als ik
[...]
Maar dat is toch een consequentie van de keuze die diegene zelf heeft gemaakt!?Dat hoeft niet hoor. Mijn vriend heeft een studieschuld en ik niet. Hij betaald dus ook af elke maand maar hij verdiend dan ook weer (veel) meer als mij. Als je het dus zo bekijkt heeft hij nog steeds meer te besteden als ik
donderdag 7 juni 2012 om 12:16
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:12:
[...]
Maar dat is toch een consequentie van de keuze die diegene zelf heeft gemaakt!?Dat vind ik ook. Je vriend ging die schuld aan vrijwillig. Hij wist dat hij terug moest gaan betalen en hij wist dat de kans groot was om dat zonder partner te moeten doen. Dat hij samen gaat wonen en daardoor minder kosten qua woning en eten heeft, is al mooi. Maar je bent niet verplicht om zijn lening te betalen voor hem. Het mág wel, maar denk goed na wat daarbij goed voelt voor jezelf.
[...]
Maar dat is toch een consequentie van de keuze die diegene zelf heeft gemaakt!?Dat vind ik ook. Je vriend ging die schuld aan vrijwillig. Hij wist dat hij terug moest gaan betalen en hij wist dat de kans groot was om dat zonder partner te moeten doen. Dat hij samen gaat wonen en daardoor minder kosten qua woning en eten heeft, is al mooi. Maar je bent niet verplicht om zijn lening te betalen voor hem. Het mág wel, maar denk goed na wat daarbij goed voelt voor jezelf.
donderdag 7 juni 2012 om 12:17
quote:DeSiep schreef op 07 juni 2012 @ 12:15:
Nellaaa zo werkt het in de praktijk toch helemaal niet uiteindelijk ? Zou mooi zijn. Maar dat gaat echt niet op.Het is maar net of je het zelf op die manier wilt laten werken of niet. Bovendien ga je er vanuit dat er alleen maar leuke dingen gedaan kunnen worden met je partner. Volgens mij kan dat ook prima met eigen vrienden. Ik zeg heus niet dat je nooit eens je partner kunt tracteren, maar het moet geen vanzelfsprekendheid worden vind ik.
Nellaaa zo werkt het in de praktijk toch helemaal niet uiteindelijk ? Zou mooi zijn. Maar dat gaat echt niet op.Het is maar net of je het zelf op die manier wilt laten werken of niet. Bovendien ga je er vanuit dat er alleen maar leuke dingen gedaan kunnen worden met je partner. Volgens mij kan dat ook prima met eigen vrienden. Ik zeg heus niet dat je nooit eens je partner kunt tracteren, maar het moet geen vanzelfsprekendheid worden vind ik.
donderdag 7 juni 2012 om 12:17
quote:ontbijtkoekje schreef op 07 juni 2012 @ 12:15:
[...]
Dat hoeft niet hoor. Mijn vriend heeft een studieschuld en ik niet. Hij betaald dus ook af elke maand maar hij verdiend dan ook weer (veel) meer als mij. Als je het dus zo bekijkt heeft hij nog steeds meer te besteden als ikIk doelde ook op het geval van TO hier en de opmerking die ik heb gequote
[...]
Dat hoeft niet hoor. Mijn vriend heeft een studieschuld en ik niet. Hij betaald dus ook af elke maand maar hij verdiend dan ook weer (veel) meer als mij. Als je het dus zo bekijkt heeft hij nog steeds meer te besteden als ikIk doelde ook op het geval van TO hier en de opmerking die ik heb gequote
donderdag 7 juni 2012 om 12:18
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:12:
[...]
Maar dat is toch een consequentie van de keuze die diegene zelf heeft gemaakt!?
Welke keuze heb je dan gehad volgens jou? Wel of geen studieschuld maken? Ik spreek nu voor mezelf, maar als ik de keuze had gemaakt om geen studieschuld te gaan hebben, dan had ik gewoon niet kunnen studeren.
En hoe zie jij dit in de praktijk dan, als je bv. samen uit eten wil? En met andere uitgaven, zoals kleding. Dat de 1 continu in nieuwe kleding loopt, en de ander bij wijze van spreke al jaren geen kledingwinkel van binnen heeft gezien?
[...]
Maar dat is toch een consequentie van de keuze die diegene zelf heeft gemaakt!?
Welke keuze heb je dan gehad volgens jou? Wel of geen studieschuld maken? Ik spreek nu voor mezelf, maar als ik de keuze had gemaakt om geen studieschuld te gaan hebben, dan had ik gewoon niet kunnen studeren.
En hoe zie jij dit in de praktijk dan, als je bv. samen uit eten wil? En met andere uitgaven, zoals kleding. Dat de 1 continu in nieuwe kleding loopt, en de ander bij wijze van spreke al jaren geen kledingwinkel van binnen heeft gezien?
donderdag 7 juni 2012 om 12:19
quote:DeSiep schreef op 07 juni 2012 @ 12:16:
En op je laatste bericht: wat als je partner een wereldbaan heeft waarin hij veel moet reizen, dan kan hij niet zeggen oh ik ga ook parttimer werken. Dat gaat niet met die baan.Dan moet je daar onderling afspraken over gaan maken waar je het allebei mee kunt vinden. Bovendien hoeft een reizende partner niet automatisch te betekenen dat jij maar 2/3 dagen gaat werken.
En op je laatste bericht: wat als je partner een wereldbaan heeft waarin hij veel moet reizen, dan kan hij niet zeggen oh ik ga ook parttimer werken. Dat gaat niet met die baan.Dan moet je daar onderling afspraken over gaan maken waar je het allebei mee kunt vinden. Bovendien hoeft een reizende partner niet automatisch te betekenen dat jij maar 2/3 dagen gaat werken.
donderdag 7 juni 2012 om 12:20
quote:swirls2012 schreef op 07 juni 2012 @ 12:18:
[...]
Welke keuze heb je dan gehad volgens jou? Wel of geen studieschuld maken? Ik spreek nu voor mezelf, maar als ik de keuze had gemaakt om geen studieschuld te gaan hebben, dan had ik gewoon niet kunnen studeren.
En hoe zie jij dit in de praktijk dan, als je bv. samen uit eten wil? En met andere uitgaven, zoals kleding. Dat de 1 continu in nieuwe kleding loopt, en de ander bij wijze van spreke al jaren geen kledingwinkel van binnen heeft gezien?Niemand heeft jou gedwongen om te gaan studeren. Dat is en blijft toch echt een keuze. Ik blijf erbij dat je zelf de consequenties van je eigen keuzes hoort te dragen. Ook als dat betekent dat je een tijdje geen nieuwe kleren kunt kopen of de kroeg in kunt duiken.
[...]
Welke keuze heb je dan gehad volgens jou? Wel of geen studieschuld maken? Ik spreek nu voor mezelf, maar als ik de keuze had gemaakt om geen studieschuld te gaan hebben, dan had ik gewoon niet kunnen studeren.
En hoe zie jij dit in de praktijk dan, als je bv. samen uit eten wil? En met andere uitgaven, zoals kleding. Dat de 1 continu in nieuwe kleding loopt, en de ander bij wijze van spreke al jaren geen kledingwinkel van binnen heeft gezien?Niemand heeft jou gedwongen om te gaan studeren. Dat is en blijft toch echt een keuze. Ik blijf erbij dat je zelf de consequenties van je eigen keuzes hoort te dragen. Ook als dat betekent dat je een tijdje geen nieuwe kleren kunt kopen of de kroeg in kunt duiken.
donderdag 7 juni 2012 om 12:21
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:19:
[...]
Dan moet je daar onderling afspraken over gaan maken waar je het allebei mee kunt vinden. Bovendien hoeft een reizende partner niet automatisch te betekenen dat jij maar 2/3 dagen gaat werken.Wel als je je kind(eren) niet voortdurend door iemand anders op wil laten voeden.
[...]
Dan moet je daar onderling afspraken over gaan maken waar je het allebei mee kunt vinden. Bovendien hoeft een reizende partner niet automatisch te betekenen dat jij maar 2/3 dagen gaat werken.Wel als je je kind(eren) niet voortdurend door iemand anders op wil laten voeden.
donderdag 7 juni 2012 om 12:22
Ik vind het helemaal niet nobel van je vriend maar vooral niet slim om geld uit te lenen wat hij zelf niet eens heeft. Daarnaast vind ik het zorgwekkend dat je de oorzaak van zijn schuld niet bij hem legt maar bij de omstandigheden. Heeft hij er dan wel van geleerd vraag ik me af?
Hoelang hebben jullie een relatie?
Hoelang hebben jullie een relatie?
donderdag 7 juni 2012 om 12:23
quote:zonnestraal1987 schreef op 07 juni 2012 @ 11:46:
226 (of 224 ik weet het niet precies) is gewoon het bedrag wat moet als je een studieschuld van 40.000 euro hebt. Anders krijg je het bedrag niet afbetaald in 15 jaar tijd en die tijd heb je om af te betalen van studieschuld bij DUO.Dat hoeft niet zo te zijn. Je vriend kan een draagkrachtmeting laten uitvoeren om zo de maandelijkse aflossing te verlagen in verhouding met het inkomen. Verder kan er worden gekozen of het inkomen van de partner wordt meegerekend. Als die wordt meegerekend, is de aflossingstermijn 15 jaar. Als alleen zijn inkomen wordt meegerekend, is die termijn 30 jaar en is het maandelijks bedrag uiteraard lager.
226 (of 224 ik weet het niet precies) is gewoon het bedrag wat moet als je een studieschuld van 40.000 euro hebt. Anders krijg je het bedrag niet afbetaald in 15 jaar tijd en die tijd heb je om af te betalen van studieschuld bij DUO.Dat hoeft niet zo te zijn. Je vriend kan een draagkrachtmeting laten uitvoeren om zo de maandelijkse aflossing te verlagen in verhouding met het inkomen. Verder kan er worden gekozen of het inkomen van de partner wordt meegerekend. Als die wordt meegerekend, is de aflossingstermijn 15 jaar. Als alleen zijn inkomen wordt meegerekend, is die termijn 30 jaar en is het maandelijks bedrag uiteraard lager.
donderdag 7 juni 2012 om 12:24
donderdag 7 juni 2012 om 12:24
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:20:
[...]
. Ook als dat betekent dat je een tijdje geen nieuwe kleren kunt kopen of de kroeg in kunt duiken.
Ik begrijp dat jij het vanuit de andere zijde ziet. Ikzelf zou me daar rot onder voelen wanneer mijn partner niet mee kan naar de kroeg hierdoor, of wanneer ik nieuwe kleding koop en hij kan dat niet.
Dus draag je bij, lijkt me logisch want je wil het beste voor en met je partner. Daarom zei ik, in de praktijk werkt dit vaak niet zo.
[...]
. Ook als dat betekent dat je een tijdje geen nieuwe kleren kunt kopen of de kroeg in kunt duiken.
Ik begrijp dat jij het vanuit de andere zijde ziet. Ikzelf zou me daar rot onder voelen wanneer mijn partner niet mee kan naar de kroeg hierdoor, of wanneer ik nieuwe kleding koop en hij kan dat niet.
Dus draag je bij, lijkt me logisch want je wil het beste voor en met je partner. Daarom zei ik, in de praktijk werkt dit vaak niet zo.
donderdag 7 juni 2012 om 12:26
Ik had een schuld van 14.000 euro, na ons huwelijk (op huwelijkse voorwaarden) heeft mijn vrouw mij 5000 euro geleend om het afbetalen wat sneller te laten gaan. Deze lening wordt afbetaald met de bedragen ik van haar krijg na de jaarlijkse verevening (zij verdient aanzienlijk meer dan ik).
Uiteindelijk komt het er op neer dat zij een hele groot deel van mijn studieschuld heeft betaald. Maar daar heeft zij geen enkel probleem mee.
Overigens, 40.000 euro schuld is wel heel veel....
Uiteindelijk komt het er op neer dat zij een hele groot deel van mijn studieschuld heeft betaald. Maar daar heeft zij geen enkel probleem mee.
Overigens, 40.000 euro schuld is wel heel veel....
donderdag 7 juni 2012 om 12:26
Ik had nog een deel van mijn studieschuld openstaan toen we samen gingen wonen. Mijn toenmalige vriendin heeft deze voor een gedeelte afgelost, en toen we uit elkaar gingen een aantal jaren daarna, heb ik dat bedrag terugbetaald. Wij zaten toen namelijk in financieel veel betere omstandigheden.
Overigens dat ging niet over dit bedrag, meer een vijfde daarvan.
Er is geen andere oplossing dan gewoon blijven afbetalen. Dit zal het grootste deel van de relatie blijven bestaan. Ik ken een vriendin die geen relaties begint met mannen die een schuld hebben. Eerst vond ik dat zeer koel en calculerend, maar nu begrijp ik het wel.
Houd je financiele zaken gewoon gescheiden, en klaar is Klara. Er zijn div. charmante kanten aan de situatie, vind ik. Je wordt gedwongen om budget op vakantie te gaan, enzo. Denk eens aan vakanties via couchsurfing.org en lekker backpacken enzo.
Overigens dat ging niet over dit bedrag, meer een vijfde daarvan.
Er is geen andere oplossing dan gewoon blijven afbetalen. Dit zal het grootste deel van de relatie blijven bestaan. Ik ken een vriendin die geen relaties begint met mannen die een schuld hebben. Eerst vond ik dat zeer koel en calculerend, maar nu begrijp ik het wel.
Houd je financiele zaken gewoon gescheiden, en klaar is Klara. Er zijn div. charmante kanten aan de situatie, vind ik. Je wordt gedwongen om budget op vakantie te gaan, enzo. Denk eens aan vakanties via couchsurfing.org en lekker backpacken enzo.
donderdag 7 juni 2012 om 12:27
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:20:
[...]
Niemand heeft jou gedwongen om te gaan studeren. Dat is en blijft toch echt een keuze.
Geloof me, de meeste mensen die de intellectuele capaciteiten hebben om een HBO/WO studie te doen, worden echt niet gelukkig van achter de kassa zitten de rest van hun leven. Dus in dat opzicht heb je helemaal geen keuze.
Als je zo gaat denken, dan kun je het hele onderwijssysteem wel gaan veranderen.
Maar goed, dat is een totaal andere discussie.
[...]
Niemand heeft jou gedwongen om te gaan studeren. Dat is en blijft toch echt een keuze.
Geloof me, de meeste mensen die de intellectuele capaciteiten hebben om een HBO/WO studie te doen, worden echt niet gelukkig van achter de kassa zitten de rest van hun leven. Dus in dat opzicht heb je helemaal geen keuze.
Als je zo gaat denken, dan kun je het hele onderwijssysteem wel gaan veranderen.
Maar goed, dat is een totaal andere discussie.
donderdag 7 juni 2012 om 12:27
quote:hanZie schreef op 07 juni 2012 @ 12:22:
Ik vind het helemaal niet nobel van je vriend maar vooral niet slim om geld uit te lenen wat hij zelf niet eens heeft. Daarnaast vind ik het zorgwekkend dat je de oorzaak van zijn schuld niet bij hem legt maar bij de omstandigheden. Heeft hij er dan wel van geleerd vraag ik me af?
Hoelang hebben jullie een relatie?Ik vind dat geven van geleend geld aan zijn ouders ook echt helemaal niet slim... Niet heldhaftig of nobel ofzo. En als ik een relatie met hem zou hebben, zou ik bang zijn dat hij dat opnieuw zou doen als zijn familie krap zou zitten.
Ik vind het helemaal niet nobel van je vriend maar vooral niet slim om geld uit te lenen wat hij zelf niet eens heeft. Daarnaast vind ik het zorgwekkend dat je de oorzaak van zijn schuld niet bij hem legt maar bij de omstandigheden. Heeft hij er dan wel van geleerd vraag ik me af?
Hoelang hebben jullie een relatie?Ik vind dat geven van geleend geld aan zijn ouders ook echt helemaal niet slim... Niet heldhaftig of nobel ofzo. En als ik een relatie met hem zou hebben, zou ik bang zijn dat hij dat opnieuw zou doen als zijn familie krap zou zitten.
donderdag 7 juni 2012 om 12:28
Ik woon met mijn vriend samen. Ik studeer en werk af en toe, hij werkt full-time. Op dit moment heb ik niets te besteden. Mijn bijdrage aan het huishouden is dat ik de boodschappen betaal en de complete huishouding op me heb genomen.
Ik zie het absoluut niet als iets vanzelfsprekends dat hij bijvoorbeeld dan maar óf minder vaak nieuwe kleding moet kopen, óf kleding voor mij moet gaan betalen, omdat ik geen inkomen heb. Hij is zo dat hij dit wel wil doen, maar ik weiger zelfs om dit aan te nemen. Ik heb geen inkomen, daar hoeft hij op dit moment niet onder te lijden. En als ik volgend jaar een vaste baan krijg, dan is het weer mijn tijd om een nieuwe garderobe aan te schaffen.
Hij weet dat ik geen geld heb om uit eten te gaan, en dat ik dus het liefst gewoon zelf thuis kook. Als hij dan toch uit eten wil, dan neemt hij de kosten volledig op zich. Omdat hij ook weet dat ik dat niet kan betalen.
En als dus straks mijn studieschuld afbetaald moet worden, doe ik dat ook zelf. De rest van de kosten gaan op een grote bult en die betalen we samen. Het kan zijn dat ik door mijn studieschuld dan minder overhou dan hem, maar dat is dan maar zo.
Ik zie het absoluut niet als iets vanzelfsprekends dat hij bijvoorbeeld dan maar óf minder vaak nieuwe kleding moet kopen, óf kleding voor mij moet gaan betalen, omdat ik geen inkomen heb. Hij is zo dat hij dit wel wil doen, maar ik weiger zelfs om dit aan te nemen. Ik heb geen inkomen, daar hoeft hij op dit moment niet onder te lijden. En als ik volgend jaar een vaste baan krijg, dan is het weer mijn tijd om een nieuwe garderobe aan te schaffen.
Hij weet dat ik geen geld heb om uit eten te gaan, en dat ik dus het liefst gewoon zelf thuis kook. Als hij dan toch uit eten wil, dan neemt hij de kosten volledig op zich. Omdat hij ook weet dat ik dat niet kan betalen.
En als dus straks mijn studieschuld afbetaald moet worden, doe ik dat ook zelf. De rest van de kosten gaan op een grote bult en die betalen we samen. Het kan zijn dat ik door mijn studieschuld dan minder overhou dan hem, maar dat is dan maar zo.
donderdag 7 juni 2012 om 12:29
quote:DeSiep schreef op 07 juni 2012 @ 12:24:
[...]
Ik begrijp dat jij het vanuit de andere zijde ziet. Ikzelf zou me daar rot onder voelen wanneer mijn partner niet mee kan naar de kroeg hierdoor, of wanneer ik nieuwe kleding koop en hij kan dat niet.
Dus draag je bij, lijkt me logisch want je wil het beste voor en met je partner. Daarom zei ik, in de praktijk werkt dit vaak niet zo.Ah, het beste willen voor je partner betekent automatisch dat je hem financieel moet sponsoren? Je kunt niet op andere manieren het beste voor hem willen?
[...]
Ik begrijp dat jij het vanuit de andere zijde ziet. Ikzelf zou me daar rot onder voelen wanneer mijn partner niet mee kan naar de kroeg hierdoor, of wanneer ik nieuwe kleding koop en hij kan dat niet.
Dus draag je bij, lijkt me logisch want je wil het beste voor en met je partner. Daarom zei ik, in de praktijk werkt dit vaak niet zo.Ah, het beste willen voor je partner betekent automatisch dat je hem financieel moet sponsoren? Je kunt niet op andere manieren het beste voor hem willen?
