Werk & Studie
alle pijlers
China
vrijdag 8 juni 2012 om 12:49
Ik twijfelde even of ik dit bij Reizen of Werk/Studie moest plaatsen. Heb maar voor deze gekozen. Partner heeft de mogelijkheid gekregen om voor een jaar in Beijing te gaan werken. Daarna kan hij gewoon weer terug naar het ziekenhuis waar hij nu werkt. Dus zijn we nu in overleg hoe en of we dat gaan doen. Zelf lijkt het me helemaal geweldig en een superkans. Ik studeer al een tijdje Mandarijn in de avonduren voor de leuk en deel van mijn werkzaamheden kan ik ook gewoon daar doen, als ik dat jaar ga werken, dat weet ik nog niet zo. Het lijkt me namelijk ook even lekker om een jaar gewoon de zaak even helemaal 'te sluiten' en daar alleen te genieten of me storten op een taalstudie.
De drie kinders (twee middelbare school, een lagere school) kunnen naadloos over van de internationale school hier, op de internationale school daar. Tot zover allemaal geweldig. De kinderen vonden het alledrie ook helemaal fantastisch (voor een jaartje dan he). En woonruimte wordt ook geregeld.
Nu de oudste. Die studeert natuurlijk sinds dit jaar. Hij woont niet meer thuis en komt ook niet meer elk weekend naar huis. En die red zich inmiddels meer dan prima zonder ons . Maar toch. Daar zit mijn twijfel. Die ik overigens nog niet met hem zelf besproken heb. Ik sta dus een beetje in dubio nog. Ook ben ik in mijn levensdagen nog niet naar China geweest en heb ook geen flauw idee hoe 'groot' de cultuurshock zal worden. Toch moeten we tussen nu en een week of twee een besluit nemen.
Wat zouden jullie doen?
De drie kinders (twee middelbare school, een lagere school) kunnen naadloos over van de internationale school hier, op de internationale school daar. Tot zover allemaal geweldig. De kinderen vonden het alledrie ook helemaal fantastisch (voor een jaartje dan he). En woonruimte wordt ook geregeld.
Nu de oudste. Die studeert natuurlijk sinds dit jaar. Hij woont niet meer thuis en komt ook niet meer elk weekend naar huis. En die red zich inmiddels meer dan prima zonder ons . Maar toch. Daar zit mijn twijfel. Die ik overigens nog niet met hem zelf besproken heb. Ik sta dus een beetje in dubio nog. Ook ben ik in mijn levensdagen nog niet naar China geweest en heb ook geen flauw idee hoe 'groot' de cultuurshock zal worden. Toch moeten we tussen nu en een week of twee een besluit nemen.
Wat zouden jullie doen?
vrijdag 8 juni 2012 om 14:26
quote:_Webs_ schreef op 08 juni 2012 @ 13:24:
[...]
haha, volgens mij weet je zelf al wat je wilt, maar vind je het gewoon heel lastig om 1 van je puppy's achter te laten...
Iedere keer dat ik weer naar het buitenland vertrok voor studie of werk, werden mijn ouders ook jaren ouder. Dat hoort er volgens mij gewoon bij omdat je hem voor je gevoel heel dicht bij wilt houden. Er zijn hier al veel ideeen geopperd om dat gevoel iets weg te nemen, maar het 'ik kan in de auto stappen en naar het ziekenhuis' gevoel hou je volgens mij. Doe je niets aan, maar dat wordt wel minder als je eenmaal ver van elkaar woont en het gewoon goed blijkt te gaan (volgens mijn ouders dan, ik heb daar nooit lasts van gehad )
Goede post! En en leuke kans voor jullie gezin, ik zou er zeker voor gaan.
Ik heb een jaar in Shanghai gezeten en dat was een geweldige ervaring. Shanghai is nog wel wat internationaler dan Bejing, maar toch al compleet anders dan alles wat ik gewend was. Bereid je maar voor op een dikke vette cultuurshock, communistische bureaucratie en frustraties
Is het trouwens al zeker dat het maar voor een jaar is? Het is nl. best kort, net als je alles geregeld hebt en iedereen zijn draai gevonden heeft, moet je weer terug. Aan de andere kant kun je dan wel weer 'gewoon' in je huidige leventje terugkeren, er zal niet heel veel veranderen.
Ik heb als alleenstaande meermaals 6-12mnd buitenland gedaan en het is slopend om telkens weer iets nieuws te moeten opbouwen. Ook al regelt de firma vrijwel alles, je bent nog steeds zelf verantwoordelijk voor alle documenten, bureaucratie en je sociale leven. Nu ga ik minimaal 2 jaar of niet.
Oh hou er ook rekening mee dat je als 'expat-vrouw' niet alleen maar kunt chillen. Vooral de eerste maanden zul jij degene zijn die overal achteraan moet, terwijl je man aan het werk is. Tegelijkertijd een bedrijf in NL runnen lijkt me erg ambitieus, ook ivm tijdsverschil. Ik zou idd de tent een jaartje sluiten.
[...]
haha, volgens mij weet je zelf al wat je wilt, maar vind je het gewoon heel lastig om 1 van je puppy's achter te laten...
Iedere keer dat ik weer naar het buitenland vertrok voor studie of werk, werden mijn ouders ook jaren ouder. Dat hoort er volgens mij gewoon bij omdat je hem voor je gevoel heel dicht bij wilt houden. Er zijn hier al veel ideeen geopperd om dat gevoel iets weg te nemen, maar het 'ik kan in de auto stappen en naar het ziekenhuis' gevoel hou je volgens mij. Doe je niets aan, maar dat wordt wel minder als je eenmaal ver van elkaar woont en het gewoon goed blijkt te gaan (volgens mijn ouders dan, ik heb daar nooit lasts van gehad )
Goede post! En en leuke kans voor jullie gezin, ik zou er zeker voor gaan.
Ik heb een jaar in Shanghai gezeten en dat was een geweldige ervaring. Shanghai is nog wel wat internationaler dan Bejing, maar toch al compleet anders dan alles wat ik gewend was. Bereid je maar voor op een dikke vette cultuurshock, communistische bureaucratie en frustraties
Is het trouwens al zeker dat het maar voor een jaar is? Het is nl. best kort, net als je alles geregeld hebt en iedereen zijn draai gevonden heeft, moet je weer terug. Aan de andere kant kun je dan wel weer 'gewoon' in je huidige leventje terugkeren, er zal niet heel veel veranderen.
Ik heb als alleenstaande meermaals 6-12mnd buitenland gedaan en het is slopend om telkens weer iets nieuws te moeten opbouwen. Ook al regelt de firma vrijwel alles, je bent nog steeds zelf verantwoordelijk voor alle documenten, bureaucratie en je sociale leven. Nu ga ik minimaal 2 jaar of niet.
Oh hou er ook rekening mee dat je als 'expat-vrouw' niet alleen maar kunt chillen. Vooral de eerste maanden zul jij degene zijn die overal achteraan moet, terwijl je man aan het werk is. Tegelijkertijd een bedrijf in NL runnen lijkt me erg ambitieus, ook ivm tijdsverschil. Ik zou idd de tent een jaartje sluiten.
vrijdag 8 juni 2012 om 14:35
En wat nou als jullie daar een tijd zitten en ze vragen of je er nog even 3 jaar achter aan doet? Je zit er op dat moment toch al...
Voor de oudste zou ik kijken of een jaar stoppen wel verstandig is. Hij gaat dan langer over zijn studie doen, is er een kans op de langstudeerboete die hij dan kan krijgen? Als hij een jaar stopt moet hij over 2 jaar weer in een nieuwe klas beginnen, wil hij dat?
Zorgt het bedrijf voor de tickets om mensen over te laten komen of moeten jullie dat betalen? Gaan jullie er financieel ook echt op vooruit of kost het achteraf alsnog veel geld. De hypotheek voor je huis hier en de vaste lasten lopen natuurlijk ook door. En daar leven kost ook geld.
Voor de oudste zou ik kijken of een jaar stoppen wel verstandig is. Hij gaat dan langer over zijn studie doen, is er een kans op de langstudeerboete die hij dan kan krijgen? Als hij een jaar stopt moet hij over 2 jaar weer in een nieuwe klas beginnen, wil hij dat?
Zorgt het bedrijf voor de tickets om mensen over te laten komen of moeten jullie dat betalen? Gaan jullie er financieel ook echt op vooruit of kost het achteraf alsnog veel geld. De hypotheek voor je huis hier en de vaste lasten lopen natuurlijk ook door. En daar leven kost ook geld.
vrijdag 8 juni 2012 om 14:55
Financieel gaan we er niet op vooruit. Ik geef mijn inkomen dan een jaar op natuurlijk en ik verdien ongeveer net zoveel als mijn man doet. Dus dat wordt gehalveerd. Maar dat is geen enkel probleem.
Daartegenover staat dat we daar geen extra 'woonkosten' hebben in de vorm van huur. Ons huis houden we gewoon aan en we laten dat zo nu en dan schoonmaken. Ik wil daar geen huurders in. Daarbij is het ook wel prettig om je eigen stekje gewoon te hebben als ik overkom tijdens kerst oid. Onze diertjes kunnen net als wanneer we op vakantie zijn bij onze buren die graag voor ze zorgen dus zelfs dat is geen issue
Zoon hoeft zich nog niet echt druk te maken over een langstudeerboete. Hij heeft geen moeite om mee te komen in ieder geval en mocht het daar wel op uitdraaien dan betalen wij die boete natuurlijk.
Overigens 'run' ik dan niet in NL een eigen bedrijf. Ik ben een soort van mijn eigen bedrijf . Ik heb geen kantoor oid want ik werk op locatie van mijn opdrachtgevers. Ik ben buiten mijn gewone werk nog een aantal (betaalde) appjes sinds kort die het best goed doen waar ik dan wat meer tijd in kan steken mocht ik me vervelen en dat kan ik gewoon vanaf huis doen als de kinderen naar school zijn. Dat ik daar niet kan chillen is niet zo'n probleem. Ik ben niet zo van de chill en raak al lusteloos als ik meer dan twee weken vakantie zou hebben. Ik ben ook meer van het regelen. En ik ben dan ook voornemens om een intensieve cursus Mandarijn te doen (die heb je al tot 30 uur in de week bij wijze van bij meerdere instituten aldaar) Vervelen zal ik me dus niet, en stilzitten is niet helemaal mijn hobby.
De reden waarom we dit overwegen is omdat het een fantastische kans is om een jaar in China te wonen en omdat mijn man daar les gaat geven in zijn specialisme (wat hij nu niet doet) en dat lijkt hem geweldig.
Daartegenover staat dat we daar geen extra 'woonkosten' hebben in de vorm van huur. Ons huis houden we gewoon aan en we laten dat zo nu en dan schoonmaken. Ik wil daar geen huurders in. Daarbij is het ook wel prettig om je eigen stekje gewoon te hebben als ik overkom tijdens kerst oid. Onze diertjes kunnen net als wanneer we op vakantie zijn bij onze buren die graag voor ze zorgen dus zelfs dat is geen issue
Zoon hoeft zich nog niet echt druk te maken over een langstudeerboete. Hij heeft geen moeite om mee te komen in ieder geval en mocht het daar wel op uitdraaien dan betalen wij die boete natuurlijk.
Overigens 'run' ik dan niet in NL een eigen bedrijf. Ik ben een soort van mijn eigen bedrijf . Ik heb geen kantoor oid want ik werk op locatie van mijn opdrachtgevers. Ik ben buiten mijn gewone werk nog een aantal (betaalde) appjes sinds kort die het best goed doen waar ik dan wat meer tijd in kan steken mocht ik me vervelen en dat kan ik gewoon vanaf huis doen als de kinderen naar school zijn. Dat ik daar niet kan chillen is niet zo'n probleem. Ik ben niet zo van de chill en raak al lusteloos als ik meer dan twee weken vakantie zou hebben. Ik ben ook meer van het regelen. En ik ben dan ook voornemens om een intensieve cursus Mandarijn te doen (die heb je al tot 30 uur in de week bij wijze van bij meerdere instituten aldaar) Vervelen zal ik me dus niet, en stilzitten is niet helemaal mijn hobby.
De reden waarom we dit overwegen is omdat het een fantastische kans is om een jaar in China te wonen en omdat mijn man daar les gaat geven in zijn specialisme (wat hij nu niet doet) en dat lijkt hem geweldig.
vrijdag 8 juni 2012 om 15:40
Je berichten komen over alsof jij er wat jou betreft wel uit bent, maar je graag wilt horen dat je geen slechte moeder bent als je gaat (excuse me if I'm wrong), bij deze: Nee, juist een hele toffe moeder die midden in het leven staat en alle mogelijkheden aangrijpt om er wat cools van te maken. Als je zoon nu al zo op zichzelf zit zal hij er denk ik ook geen hinder van ondervinden. Hooguit een mooie reis, even lekker bij paps en mams op bezoek.
vrijdag 8 juni 2012 om 19:25
Ach ja, moeders . Mijn moeder vond het maar niks als ik ging emigreren, want dan was ik inderdaad zo ver weg. Waarbij ze even over het hoofd zag dat mijn ouders zelf geëmigreerd zijn, en de reistijd naar NL net zo ver is als naar het land waar ik heen zou gaan, haha.
Je kunt als ouders niet je leven volledig voor je kind aanpassen. Besluit jij hier te blijven, gaat hij ineens een half jaar in de VS studeren of zoiets.... Waarschijnlijk vind hij het niet eens zo erg, meer een leuke plek om naartoe te gaan.
Mijn ouders wonen dus ook ergens anders (zijn gewoon NL). Daar heb ik eigenlijk nooit veel moeite mee gehad. Natuurlijk zou het soms handig zijn als mijn vader even kon komen helpen klussen, en als ik ooit kinderen zou hebben, zou oma in de buurt leuk zijn, maar dit heeft ook voordelen. En ik kan moeilijk van mijn ouders verwachten dat ze in NL gaan zitten wachten tot ik iets van ze wil.
Ik zou inderdaad duidelijk uitspreken bij wie hij eventueel terecht kan, ook als hij bv een keer ziek is en niet op zijn kamer wil blijven. Als bv tante dan duidelijk heeft gezegd dat hij altijd welkom is, weet hij dat zijn vangnet er gewoon is, en komt het volgens mij helemaal goed.
Je kunt als ouders niet je leven volledig voor je kind aanpassen. Besluit jij hier te blijven, gaat hij ineens een half jaar in de VS studeren of zoiets.... Waarschijnlijk vind hij het niet eens zo erg, meer een leuke plek om naartoe te gaan.
Mijn ouders wonen dus ook ergens anders (zijn gewoon NL). Daar heb ik eigenlijk nooit veel moeite mee gehad. Natuurlijk zou het soms handig zijn als mijn vader even kon komen helpen klussen, en als ik ooit kinderen zou hebben, zou oma in de buurt leuk zijn, maar dit heeft ook voordelen. En ik kan moeilijk van mijn ouders verwachten dat ze in NL gaan zitten wachten tot ik iets van ze wil.
Ik zou inderdaad duidelijk uitspreken bij wie hij eventueel terecht kan, ook als hij bv een keer ziek is en niet op zijn kamer wil blijven. Als bv tante dan duidelijk heeft gezegd dat hij altijd welkom is, weet hij dat zijn vangnet er gewoon is, en komt het volgens mij helemaal goed.
vrijdag 8 juni 2012 om 20:48
Ik ben vorig jaar in China geweest (ook in Peking) en het was echt een geweldige ervaring. Wel een totale cultuurschok. En een cursus Mandarijn is leuk maar de taal is heel erg moeilijk (met name de uitspraak). Mijn ervaring was dat echt niemand engels sprak. Maar met handen en voeten (en plaatjes) kom je heel ver. Ik denk dat een jaar trouwens ook lang genoeg is. Peking is geweldig maar je bent er ook wel een keer uitgekeken. De stad is heel erg vol, altijd smog (geen zonlicht alles is grijs) en behoorlijk vies. Daar moet je wel tegen kunnen. Ik weet dat het in China gebruikelijk is om als expat een soort huishoudster in te huren die tevens dient als kinderoppas.
Verder zou ik ook tijd maken om wat meer van China te zien samen met je gezin (wellicht tijdens een vakantie als dat kan met het werk van je man).
Je oudste kind zou ik meenemen. Niet omdat je een ontaarde moeder bent maar voor de geweldige ervaring! Mocht hij echt niet willen dan kan je op die leeftijd prima een jaar redden in Nederland. Zorg dat hij voldoende mensen heeft (familie, goede vrienden) waar hij terecht kan en voldoende middelen om zich te redden.
Mocht je willen dan weet ik nog een geweldige chauffeur in Peking die je alles kan laten zien (Chinees die goed engels spreekt en ook kan vertalen).
Verder zou ik ook tijd maken om wat meer van China te zien samen met je gezin (wellicht tijdens een vakantie als dat kan met het werk van je man).
Je oudste kind zou ik meenemen. Niet omdat je een ontaarde moeder bent maar voor de geweldige ervaring! Mocht hij echt niet willen dan kan je op die leeftijd prima een jaar redden in Nederland. Zorg dat hij voldoende mensen heeft (familie, goede vrienden) waar hij terecht kan en voldoende middelen om zich te redden.
Mocht je willen dan weet ik nog een geweldige chauffeur in Peking die je alles kan laten zien (Chinees die goed engels spreekt en ook kan vertalen).
zaterdag 9 juni 2012 om 17:12
Beijing is gaaf!
Ik zou wel hier rekening mee houden: http://www.thechinaexpat.com/racism-in-china/
Chinezen zijn geen mensen die hun mening of verbazing onder stoelen of banken steken als ze iets zien wat ze niet gewend zijn. Wij zijn met een blonde baby met blauwe ogen drie weken in Beijing geweest en hebben werkelijk duizenden opmerkingen gehad, mensen die met haar op de foto wilden, meer aandacht voor haar in de dierentuin dan voor de dieren, enz.
Ga ervan uit dat jij en vooral je kinderen daar een bezienswaardigheid zullen zijn, en niet altijd positieve opmerkingen zullen krijgen.
Ik zou wel hier rekening mee houden: http://www.thechinaexpat.com/racism-in-china/
Chinezen zijn geen mensen die hun mening of verbazing onder stoelen of banken steken als ze iets zien wat ze niet gewend zijn. Wij zijn met een blonde baby met blauwe ogen drie weken in Beijing geweest en hebben werkelijk duizenden opmerkingen gehad, mensen die met haar op de foto wilden, meer aandacht voor haar in de dierentuin dan voor de dieren, enz.
Ga ervan uit dat jij en vooral je kinderen daar een bezienswaardigheid zullen zijn, en niet altijd positieve opmerkingen zullen krijgen.
zondag 10 juni 2012 om 10:53
Even een update. We zijn er nog niet helemaal uit, vooral dat wat Hazeltje zegt is minder natuurlijk. Zorgen besproken met onze contactpersoon aldaar en er is maar een oplossing. We moeten er heen om te kijken en er een gevoel bij te krijgen. Aldus geschiedde! Ben de koffers aan het pakken want we gaan onverwachts een week op vakantie naar Beijing vrijdag met z'n allen. Alles wordt geregeld, de kinderen mogen op de school kijken etcetc. Daarna nemen we een besluit. Oudste zoon vind het alleen maar heel leuk en gaat dus ook mee vrijdag om daarna te bepalen wat hij zelf wil doen! Heel erg spannend!! Er is nu een spoedprocedure voor onze visa, maar ook dat regelt de werkgever daar allemaal.
zondag 10 juni 2012 om 16:34
Zolang ze geen euro in China hebben zeg ik gaan
Maar even over jullie zoon,zorg er voor dat hij wel goed contacten heeft met een vertrouwenspersoon iemand die weet wie ie is en hoe ie denkt.
En je hoeft het niet hard op te zeggen tegen hem, maar wie weet een goede vriendin van de familie of de ouders van een vriend van je zoon?
Maar even over jullie zoon,zorg er voor dat hij wel goed contacten heeft met een vertrouwenspersoon iemand die weet wie ie is en hoe ie denkt.
En je hoeft het niet hard op te zeggen tegen hem, maar wie weet een goede vriendin van de familie of de ouders van een vriend van je zoon?
zondag 10 juni 2012 om 21:23
Rasisme in China? Ik heb het niet ervaren. Maar ik heb er niet gewerkt, ben alleen op vakantie geweest.
En ja ik ben op honderden foto's gezet, gevraagd en ongevraagd. Veel chinezen hebben nog nooit een Westerling gezien en vinden dat heel bijzonder. Het is toch niet gek dat ze het dan leuk vinden om een foto te maken?
Vaak maken ze trouwens stiekem foto's omdat ze het niet durven te vragen. Als je ze uitnodigt om samen te poseren krijg je meestal hele blije reacties.
En ja ik ben op honderden foto's gezet, gevraagd en ongevraagd. Veel chinezen hebben nog nooit een Westerling gezien en vinden dat heel bijzonder. Het is toch niet gek dat ze het dan leuk vinden om een foto te maken?
Vaak maken ze trouwens stiekem foto's omdat ze het niet durven te vragen. Als je ze uitnodigt om samen te poseren krijg je meestal hele blije reacties.
