Het moeten moe zijn

Het is een beetje een rustige avond voor mij en ben wat aan het browsen en er springen toch elke onderwerpen eruit die voornamelijk gaan over dingen moeten. Nu heb ik het niet over de basale dingen zoals moeten werken, beleefd zijn, slapen, eten en dergelijke, maar over al die ongeschreven regeltjes de we ons zelf (laten) aanpraten. Ik zie veel mensen onzeker zijn (waaronder ik ook) over zulke opgelegde normen omdat ze juist buiten de boot vallen of deze idealen simpelweg niet kunnen bereiken.



Ik heb enkele "moetens" op een rijtje gezet die toch spelen in mijn omgeving ter illustratie waarvan ik denk dat de meesten deze wel als dusdanig herkennen.



#1: Aan het schoonheidsideaal voldoen. Model-uiterlijk, slank en jong voor de vrouwen, (licht)gespierd voor de mannen, volgens de laatste mode. Zoveel mensen, zoveel smaken en toch komen we hiermee dagelijks in aanraking met media die dicteren wat nu "hot" is en wat "not".



#2: Gadgets! Verzamel al die iPads, iPhones en/of Blackberries, nieuwste flatscreen TVs en auto's en andere (elektronische) prularia als Pokémon (tm), hoe meer hoe liever want laten zien dat je status hebt is belangrijk, geeft niet of je ze nu echt nodig hebt of niet, gotta catch em all! Ash Ketchum werd hiermee populair in de Pokémon wereld, waarom zouden wij het dan laten?



#3: Sociaal succes en status: Nominaal afstuderen en zo snel mogelijk carriere maken, liefst voor jouw 35 jaar, hierbij een topbaan hebben, bakken met geld verdienen, huis met twee auto's voor de deur met gemiddeld 1,2 engelen van kinderen en daarnaast nog een gezin draaiende houden en elk weekend de hort op naar vrienden/familie/uitgaansgelegenheden, want anders verspil je jouw tijd en zoals de wijze marketeers het zeggen "time is money".



Vergeet ook niet dat je hierbij de perfecte ouder moet zijn voor het geval je kinderen hebt die ook nog volgens de laatste mode gekleed gaan en liefst nog alle gadgets hebben (zie punt 2).

Als je single bent of gewoon nog geen kinderen dan kan je dit "gemis" nog opvangen door een meer dan rijkelijk gevuld sociaal leven met liefst nog 4 keer per jaar op vakantie naar de meest exotische locaties in de wereld.

Hoe minder je hieraan voldoet, hoe meer men je abnormaal lijkt te beschouwen, jouw levensstijl in vraag trekt en mogelijk nog enkele psychiatrische etiketjes op plakt.



#4: De regels van seksualiteit en dating: Je mag niet te gretig toehappen/ te snel smsen want dan ben je claimerig, niet te snel seks want dan "verdien" je dat je "gebruikt" wordt, maar wacht ook niet met deze dingen te lang want dan ben je alsnog de gebeten hond en is het alsnog jouw fout.



Hierbij "moeten" we nog voldoen aan het landelijk gemiddelde van 2 à 3 keer seks per week en binnen het jaar de kamasutra afwerken en liefst nog eigen nieuwe toevoegingen in een apart plakboek bewaren. Vergeet hierbij niet dat een volleerde stoeipoes/dekhengst met kinky wensen zowat het ideaal is en natuurlijk de acceptatie van porno binnen een relatie want elke man / vrouw die geen porno kijkt, tjaaaaah, die zal wel psychische problemen hebben / onzeker zijn / preuts zijn.



--------------------------------------------------------------------------



Nu wil ik toch nog even het volgende melden: de soep wordt niet zo heet gegeten als deze wordt opgediend. Dit zijn mijn "moetens" waarvan mijn nekharen rijzen en ik heb ze extremer beschreven dan dat ze in de meeste gevallen plaats vinden (mag ik hopen) om de boodschap kracht bij te zetten.



Ongetwijfeld zijn er meer "moeten" of juist heel andere dingen die je als een "moeten" ervaart, waarvan je enkelen doet omdat je het echt leuk vindt en niet kijkt naar jouw omgeving.

Kan allemaal, ik heb mezelf wel betrapt op enkele van de dingen die ik hier heb beschreven, dingen waarvan ik denk "waarom doe/heb ik dit nu, dit is eigenlijk niet wat ik wil".



Nu is mijn vraag aan jullie, herkennen jullie zulke moetens (en wat zijn de jouwe) in jouw leven en hoe sta jij daar tegenover? Vind je het juist fijn om een norm te hebben waaraan je jouw leven kan toetsen om te kijken hoe je op de sociale ladder staat of ervaar je het juist als een extra last? Discussieer erop los!

Doe ik nog ok voor een cavia . Had er laatst nog een discussie over met een vriend die persé de laatste ipad wou hebben en na een week beteuterd zei "waarom heb ik dit nu gekocht, mijn vorige werkte prima". Ik vind het schrikwekkend om te horen dat we ons (onbewust) zo laten dicteren door wat anderen vinden

Yvonne, het eerste wat je zegt is heel herkenbaar voor mij (zelf chronisch ziek dus ik "moest" wel mijn prioriteiten bijstellen), maar toch heb ik vaak nog het idee als ik naar anderen kijk "eigenlijk val ik buiten de boot en zou ik toch op zijn minst dit of dat moeten". Ik geef ook eerlijk toe dat ik bij bepaalde dingen toch overstag ga, zoals een smartphone. Ben nu wel blij met het ding want het is voor mij een telefoon + mp3 speler maar ik denk wel dat ik ook zonder zou kunnen.



Weet je ook waarom je vindt dat je nog meer moet mocy?

Hmm.. wel, de reden waarom ik negatief ben nummerzoveel is juist dat deze hele instelling, die we onszelf opleggen en ook door anderen worden opgelegd vrij ziekmakend is. Kijk maar eens naar een burnout, depressie, stress, body dysmorphic disorder, anorexia, sociale fobieën,.. Ja hoor, deze ziektes hebben een biologische basis en ik wil ook niet die boze wereld als enige dader aanwijzen maar het speelt wel enorm mee in die hele ontwikkeling.



We zijn verantwoordelijk voor onszelf maar ik zie de mensen die hierdoor zulke zware problemen krijgen inderdaad als slachtoffer van een maatschappij die wijzelf scheppen. Ik vind het een echt absurd verhaal zeker nu ik door heb dat al dat moeten eigenlijk niet telt, maar als puber bijvoorbeeld wou ik wel meedoen met de rest (tot mijn rebellerende jaren), gewoon om aardig gevonden te worden.



Ik heb wel de indruk dat die hele druk wel erg afneemt naarmate de leeftijd toeneemt wat op zich een fijne ontwikkeling is .



Wat ik ook nog frappant vind is de illusie van vrije keuze: natuurlijk kies je er voor om bepaalde dingen wel of niet te doen, maar sommige dingen worden je ook gewoon in de maag gesplitst en het is slikken of stikken. Een stom voorbeeld is bijvoorbeeld de 3D bioscoop die nu enorm in opmars komt. In mijn omgeving kan je alleen de nieuwe films bekijken in 3D (en ik heb 1 slecht oog dus ik heb er niets aan). Het is mijn keuze om die film te bekijken in de bioscoop maar niet mijn keuze om die in 3D te zien. Een ander voorbeeld is de mode: tenzij je zelf jouw kleren kan maken of gewoon enorm veel geld hebt om specifiek jouw smaak op te zoeken, ben je wel afhankelijk van wat er momenteel in de betaalbare kledingzaken ligt en ik vind de mode van dit jaar afgrijselijk (snit en kleuren zijn echt niet mijn ding). Ja hoor, ik kan kiezen om gewoon niets te kopen, maar als je nieuwe kleren nodig hebt en je hebt niet zoveel geld om ver te reizen / eigen ontwerper te betalen, dan ben je toch wel gebonden aan het huidig aanbod.

Het was ook meer in reactie op nummerzoveel wat betreft keuzes, je hebt natuurlijk wel altijd de keuze om iets niet te doen maar soms heb je gewoon niet veel te zeggen over wat je kiest .



Ik denk ook dat die "moeten" voor iedereen verschillen of dat sommige mensen hier echt gewoon lak aan hebben of niets van merken, wat ik helemaal prima vind