Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
dinsdag 3 juli 2012 om 13:50
He Thasmo, wat rot! Hopelijk is die terugval van zéér tijdelijke aard.
Mijn huidige vriend en ik hebben ook een periode gehad van vrijwel geen seks. Wel knuffels enzo. En we zaten er allebei mee, bespraken het ook.
Er was gewoon teveel gaande in ons leven, waren teveel met de sores van anderen en werk bezig. We hebben een paar maanden geleden de knop omgezet: Wij eerst en dan de rest. En we hebben daar ons allebei voor ingezet. Ook nu ik beperkt ben. Omdat we de relatie goed en fijn willen houden.
Elkaar het bed insleuren. Desnoods met een smoes dat mijn rug ingesmeerd moet worden tegen droge plekjes.
Mijn vriend staat dan al helemaal blij klaar met de fles olie, hahahahaha!
Maar dit was wel weer een ingang om verder te bouwen. Niet te beladen maken, maar een beetje speels. Niet zo van "nu moet het", maar een ingang maken om verder te gaan.
Maar je moet het allebei WILLEN. En dat zat er bij ons wel in, alleen door al die toestanden kwam het er gewoon niet van. Nu maken we er tijd voor.
En hier blijft de kern van het verhaal in inzitten. WILLEN, tijd maken, het verlangen naar de ander in jezelf opwekken.
En daar blijft het vaak bij jullie partners aan ontbreken, als ik het goed begrijp. En als dat ontbreekt, kun je in je blote kont op bed gaan liggen wat je wil, er zal niks gebeuren.
Blijf altijd voor jezelf kiezen, hoe moeilijk ook. Maar ik hoop oprecht dat het voor een ieder hier ten goede keert.
En over moe, ziek, pijn: Mijn hele leven mankeer ik al "iets", met hier en daar een hernia, whiplash, moe, stress, etc.
Maar ik heb geleerd mijn ziekte en mijn "ik" te scheiden. Ik ben niet mijn ziekte. Mijn ziekte is een onderdeel van mij, maar ik weiger die de boventoon te laten voeren. Dus ik pas mijn ziekte in mijn leven, mijn seksleven. Ik bepaal, niet mijn aandoening.
Mijn aandoening en nu whiplash zorgen ervoor dat ik bepaalde dingen (even) niet kan. Maar ik ga uit van de dingen die ik wel kan, en onderzoek van daaruit verder hoe ver ik kan gaan, hoe ik om de ziekte heen iets kan doen. Het klinkt allemaal raar misschien, maar het is moeilijk uit te leggen.
Maar ook hiervoor geldt: waar een WIL is, is een weg.........
Snappen jullie me een beetje?
Mijn huidige vriend en ik hebben ook een periode gehad van vrijwel geen seks. Wel knuffels enzo. En we zaten er allebei mee, bespraken het ook.
Er was gewoon teveel gaande in ons leven, waren teveel met de sores van anderen en werk bezig. We hebben een paar maanden geleden de knop omgezet: Wij eerst en dan de rest. En we hebben daar ons allebei voor ingezet. Ook nu ik beperkt ben. Omdat we de relatie goed en fijn willen houden.
Elkaar het bed insleuren. Desnoods met een smoes dat mijn rug ingesmeerd moet worden tegen droge plekjes.
Mijn vriend staat dan al helemaal blij klaar met de fles olie, hahahahaha!
Maar dit was wel weer een ingang om verder te bouwen. Niet te beladen maken, maar een beetje speels. Niet zo van "nu moet het", maar een ingang maken om verder te gaan.
Maar je moet het allebei WILLEN. En dat zat er bij ons wel in, alleen door al die toestanden kwam het er gewoon niet van. Nu maken we er tijd voor.
En hier blijft de kern van het verhaal in inzitten. WILLEN, tijd maken, het verlangen naar de ander in jezelf opwekken.
En daar blijft het vaak bij jullie partners aan ontbreken, als ik het goed begrijp. En als dat ontbreekt, kun je in je blote kont op bed gaan liggen wat je wil, er zal niks gebeuren.
Blijf altijd voor jezelf kiezen, hoe moeilijk ook. Maar ik hoop oprecht dat het voor een ieder hier ten goede keert.
En over moe, ziek, pijn: Mijn hele leven mankeer ik al "iets", met hier en daar een hernia, whiplash, moe, stress, etc.
Maar ik heb geleerd mijn ziekte en mijn "ik" te scheiden. Ik ben niet mijn ziekte. Mijn ziekte is een onderdeel van mij, maar ik weiger die de boventoon te laten voeren. Dus ik pas mijn ziekte in mijn leven, mijn seksleven. Ik bepaal, niet mijn aandoening.
Mijn aandoening en nu whiplash zorgen ervoor dat ik bepaalde dingen (even) niet kan. Maar ik ga uit van de dingen die ik wel kan, en onderzoek van daaruit verder hoe ver ik kan gaan, hoe ik om de ziekte heen iets kan doen. Het klinkt allemaal raar misschien, maar het is moeilijk uit te leggen.
Maar ook hiervoor geldt: waar een WIL is, is een weg.........
Snappen jullie me een beetje?
dinsdag 3 juli 2012 om 14:12
Ha die Thasmo,
Ach, meid. Wat een zorgenpartners hebben we toch. Ik hoop dat je vriendin snel opknapt. Ik geloof dat jullie ook voor een tweede kindje wilden gaan, niet?
Mijn weekend was behoorlijk heftig. Als je de laatste posts van me leest, zie je dat ik behoorlijk tekeer ben gegaan. Achteraf weer gedacht van "shit, ben ik niet te hard geweest". Als ik uit mijn humeur ben, kan ik behoorlijk fel uit de hoek komen. Die woede duurt nu al dagen! Ik tril nu nog nu ik dit berichtje tik.
Ik heb zóó lang de begripvolle partner uitgehangen om mijn vriend maar te ontzien, om maar geen druk op hem te leggen, om geduld op te brengen en afgelopen weekend ben ik zowat uit elkaar geknald van frustratie.
Het spijt hem ook zóó verschrikkelijk dat hij het me zo moeilijk maakt zegt hij. Er was nl. weer zo'n issue van vroeger wat hem in zijn gedachten blokkeerde. En weet je wat ik nog het meest pijnlijke hiervan vind? Vroeger was hij veel ongelukkiger, zwaar depressief, volgens hem, en hij had heel veel aan zijn hoofd, maar n**ken was geen enkel probleem. Hij ging er wel voor, als hij zin had. Hij kon dat wel makkelijker opzij zetten. En nu hij die ziektes heeft kan hij zijn gevoelens en gedachten niet meer zo makkelijk parkeren.
Ik zal hier maar niet letterlijk zeggen wat ik hem naar zijn hoofd heb geslingerd in mijn boze bui. Ik heb hem iig gezged dat hij maar eens letterlijk en figuurlijk met z'n kont van de bank afkomt en zelf aan zijn moeheid en negatieve gedachten werkt en dat ik de plaat die hij en zijn doktoren voortdurend afdraaien van "ja, maar je hebt nou eenmaal .... en je bent nou eenmaal ..." meer dan strontbeu ben.
O, Troides, ik heb geen kinderen, want dat vroeg je. Mijn vriend ook niet.
Lilith, had jij geen afspraakje met een jongeman?
Thasmo, ik wens je veel sterkte en hopelijk is het wegblijven van de intimiteit iets tijdelijks.
Ach, meid. Wat een zorgenpartners hebben we toch. Ik hoop dat je vriendin snel opknapt. Ik geloof dat jullie ook voor een tweede kindje wilden gaan, niet?
Mijn weekend was behoorlijk heftig. Als je de laatste posts van me leest, zie je dat ik behoorlijk tekeer ben gegaan. Achteraf weer gedacht van "shit, ben ik niet te hard geweest". Als ik uit mijn humeur ben, kan ik behoorlijk fel uit de hoek komen. Die woede duurt nu al dagen! Ik tril nu nog nu ik dit berichtje tik.
Ik heb zóó lang de begripvolle partner uitgehangen om mijn vriend maar te ontzien, om maar geen druk op hem te leggen, om geduld op te brengen en afgelopen weekend ben ik zowat uit elkaar geknald van frustratie.
Het spijt hem ook zóó verschrikkelijk dat hij het me zo moeilijk maakt zegt hij. Er was nl. weer zo'n issue van vroeger wat hem in zijn gedachten blokkeerde. En weet je wat ik nog het meest pijnlijke hiervan vind? Vroeger was hij veel ongelukkiger, zwaar depressief, volgens hem, en hij had heel veel aan zijn hoofd, maar n**ken was geen enkel probleem. Hij ging er wel voor, als hij zin had. Hij kon dat wel makkelijker opzij zetten. En nu hij die ziektes heeft kan hij zijn gevoelens en gedachten niet meer zo makkelijk parkeren.
Ik zal hier maar niet letterlijk zeggen wat ik hem naar zijn hoofd heb geslingerd in mijn boze bui. Ik heb hem iig gezged dat hij maar eens letterlijk en figuurlijk met z'n kont van de bank afkomt en zelf aan zijn moeheid en negatieve gedachten werkt en dat ik de plaat die hij en zijn doktoren voortdurend afdraaien van "ja, maar je hebt nou eenmaal .... en je bent nou eenmaal ..." meer dan strontbeu ben.
O, Troides, ik heb geen kinderen, want dat vroeg je. Mijn vriend ook niet.
Lilith, had jij geen afspraakje met een jongeman?
Thasmo, ik wens je veel sterkte en hopelijk is het wegblijven van de intimiteit iets tijdelijks.
dinsdag 3 juli 2012 om 14:18
O Mopsie, ik zie dat jij ook weer eens gereageerd hebt. Ja, petje af nogmaals hoe jij met je beperkingen omgaat.
Je zult het wel gelezen hebben waarschijnlijk, maar de tikkende tijdbom die lang in me zat is behoorlijk ontploft en ik voel het lichamelijk nog steeds.
Wat lijken al onze partners toch op elkaar. "Vroegah" leek het wel of ze er pap van lustten, van seks. En nu zijn ze ineens moe en zielig en ik hoef maar een scheet te laten of mijn vriend heeft weer drie, vier weken geen zin.
Je zult het wel gelezen hebben waarschijnlijk, maar de tikkende tijdbom die lang in me zat is behoorlijk ontploft en ik voel het lichamelijk nog steeds.
Wat lijken al onze partners toch op elkaar. "Vroegah" leek het wel of ze er pap van lustten, van seks. En nu zijn ze ineens moe en zielig en ik hoef maar een scheet te laten of mijn vriend heeft weer drie, vier weken geen zin.
dinsdag 3 juli 2012 om 16:29
Loreley, heel begrijpelijk dat je uit elkaar geploft bent. Simpel: je bent het spuugzat. Bij mij was toentertijd die woede een voorloper van totale onverschilligheid. Voor mij het begin van het einde. Nadat al die boosheid eruit was gekomen, richtte ik me volledig op mezelf. En zijn gezeur, pijntjes, kwaaltjes, gingen het ene oor in en het andere oor uit. Ik nam niet eens meer de moeite om me daar druk over te maken.
Klaar was ik ermee. Tenslotte gaf hij ook geen zak om mijn innerlijke pijn en frustratie.
Ik zie bij jou hetzelfde gebeuren eerlijk gezegd. Al dat gezeik en gepiep, bleeeeeh! En wtf heb jij te maken met zijn issues die ineens weer boven komen drijven? Hij moet eens leren hier en nu te leven. Hij mag verdorie blij zijn dat iemand hem überhaupt wil! Niet iedereen zit te wachten op zo'n blowende zak hooi, die zijn zielige oren laat hangen naar doktoren. Zelfredzaamheid is hem vreemd, geloof ik.
Laat hij zich eens bezig houden met jouw issues, lijkt me veel nuttiger.
Eis ook van hem, dat je niet meer geconfronteerd wordt met die issues uit het verleden. Heb je geen enkel belang bij.
En als hij bijv. geen interesse toont in jouw lichaam, hoef je ook niet meer aan te horen dat het gedoe met zijn ex hem de das om doet. Tenslotte neukte hij wel met haar, kan me niet voorstellen dat hij daartoe gedwongen werd.
GRRRRRRRRRR! Jouw vriend haalt het slechtste in me naar boven.....
Sorry!
Klaar was ik ermee. Tenslotte gaf hij ook geen zak om mijn innerlijke pijn en frustratie.
Ik zie bij jou hetzelfde gebeuren eerlijk gezegd. Al dat gezeik en gepiep, bleeeeeh! En wtf heb jij te maken met zijn issues die ineens weer boven komen drijven? Hij moet eens leren hier en nu te leven. Hij mag verdorie blij zijn dat iemand hem überhaupt wil! Niet iedereen zit te wachten op zo'n blowende zak hooi, die zijn zielige oren laat hangen naar doktoren. Zelfredzaamheid is hem vreemd, geloof ik.
Laat hij zich eens bezig houden met jouw issues, lijkt me veel nuttiger.
Eis ook van hem, dat je niet meer geconfronteerd wordt met die issues uit het verleden. Heb je geen enkel belang bij.
En als hij bijv. geen interesse toont in jouw lichaam, hoef je ook niet meer aan te horen dat het gedoe met zijn ex hem de das om doet. Tenslotte neukte hij wel met haar, kan me niet voorstellen dat hij daartoe gedwongen werd.
GRRRRRRRRRR! Jouw vriend haalt het slechtste in me naar boven.....
Sorry!
dinsdag 3 juli 2012 om 16:32
dinsdag 3 juli 2012 om 17:27
Laat je gaan, Mopsie
Jij hoeft geen sorry te zeggen. Jij zegt gewoon waar het op staat en hoe jij dingen beleeft en beleefd hebt.
Je moet eens weten wat ik er niet allemaal uitkraam, als ik boos ben. Daar lusten de honden geen droog brood van. Het issue uit zijn verleden had overigens niets met zijn ex te maken.
Thasmo, ik kan zeker niet doen alsof er niets aan de hand is. Mijn vriend gaat al niet meer naar de artsen die steeds hetzelfde zeggen. Hij betaalt er nog een flinke extra bijdrag voor. En voor wat? Om te horen dat hij nou eenmaal dat en dat heeft. Het moet maar eens afgelopen zijn om mijn vriend constant maar in het zielige hoekje te duwen.
Jij hoeft geen sorry te zeggen. Jij zegt gewoon waar het op staat en hoe jij dingen beleeft en beleefd hebt.
Je moet eens weten wat ik er niet allemaal uitkraam, als ik boos ben. Daar lusten de honden geen droog brood van. Het issue uit zijn verleden had overigens niets met zijn ex te maken.
Thasmo, ik kan zeker niet doen alsof er niets aan de hand is. Mijn vriend gaat al niet meer naar de artsen die steeds hetzelfde zeggen. Hij betaalt er nog een flinke extra bijdrag voor. En voor wat? Om te horen dat hij nou eenmaal dat en dat heeft. Het moet maar eens afgelopen zijn om mijn vriend constant maar in het zielige hoekje te duwen.
dinsdag 3 juli 2012 om 21:56
Lieve mensen,
't Is over en uit. Niets, maar dan ook niets kan ik meer verwachten. Mijn hart is wel verscheurd. Ik heb pijn in mijn lichaam. Het is toch iemand waar je veel mee gedeeld hebt. Ik moet verder gaan, anders blijf je toch maar in cirkeltjes ronddraaien en dit forum volklagen. Ik wil ook helemaal geen klaagmuts (meer) zijn.
Ik verwachtte waarschijnlijk toch te veel van hem. Mijn vriend zei dat hij nu eenmaal niet meer zo jong is en zo en dat hij nou eenmaal ook zijn lichamelijke en psychische blokkades heeft en dat hij het gevoel heeft mij constant tekort te doen. Hij wil geen vrienden zijn, want dat trekt hij niet zegt hij. Hij houdt teveel van me en wil me zo graag aanraken en zo.
Ondanks alles doet het toch verschrikkelijk veel pijn. Op dit moment kan ik alleen maar huilen. Zal ik ooit nog eens me zo belachelijk aangetrokken voelen tot iemand. Daar moet ik misschien maar niet aan denken. Ik hoop echt nu mentaal en emotioneel los te komen van dit hele debacle.
Het is vreselijk moeilijk, maar toch de betere weg. Seksualiteit dient gewoon relaxt te verlopen in een relatie vind ik. Mijn vriend zei ook altijd dat ik er zoveel over begon. Tja, als seks niet meer iets vanzelfsprekends is en alleen maar een moeizame opgave voor de andere kant houdt het gewoon op
't Is over en uit. Niets, maar dan ook niets kan ik meer verwachten. Mijn hart is wel verscheurd. Ik heb pijn in mijn lichaam. Het is toch iemand waar je veel mee gedeeld hebt. Ik moet verder gaan, anders blijf je toch maar in cirkeltjes ronddraaien en dit forum volklagen. Ik wil ook helemaal geen klaagmuts (meer) zijn.
Ik verwachtte waarschijnlijk toch te veel van hem. Mijn vriend zei dat hij nu eenmaal niet meer zo jong is en zo en dat hij nou eenmaal ook zijn lichamelijke en psychische blokkades heeft en dat hij het gevoel heeft mij constant tekort te doen. Hij wil geen vrienden zijn, want dat trekt hij niet zegt hij. Hij houdt teveel van me en wil me zo graag aanraken en zo.
Ondanks alles doet het toch verschrikkelijk veel pijn. Op dit moment kan ik alleen maar huilen. Zal ik ooit nog eens me zo belachelijk aangetrokken voelen tot iemand. Daar moet ik misschien maar niet aan denken. Ik hoop echt nu mentaal en emotioneel los te komen van dit hele debacle.
Het is vreselijk moeilijk, maar toch de betere weg. Seksualiteit dient gewoon relaxt te verlopen in een relatie vind ik. Mijn vriend zei ook altijd dat ik er zoveel over begon. Tja, als seks niet meer iets vanzelfsprekends is en alleen maar een moeizame opgave voor de andere kant houdt het gewoon op
dinsdag 3 juli 2012 om 22:16
Hoi Loreley, ik wens je heel veel sterkte de komende dagen, weken, wellicht maanden. Woorden schieten te kort met dit soort dingen. Eerst is het treuren en daarna los komen en op een bepaald moment, alhoewel je je dat nu nog niet kan voorstellen, ga je weer denk ik in het leven staan en daarna pas sta je denk ik weer open.
Het is gewoon een heel moeilijke beslissing voor je geweest, maar ik denk toch een verstandige. Sex is in mijn beleving ook onderdeel binnen een goede relatie. Als dat er niet meer is, of in heel heel geringe mate, dan is de relatie gewoon niet 100%. Het klinkt gek, maar ik ben eigenlijk jaloers op je dat jij zo moedig ben.
Het is gewoon een heel moeilijke beslissing voor je geweest, maar ik denk toch een verstandige. Sex is in mijn beleving ook onderdeel binnen een goede relatie. Als dat er niet meer is, of in heel heel geringe mate, dan is de relatie gewoon niet 100%. Het klinkt gek, maar ik ben eigenlijk jaloers op je dat jij zo moedig ben.
anoniem_131368 wijzigde dit bericht op 03-07-2012 22:29
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
dinsdag 3 juli 2012 om 22:47
Dank je wel voor je hartelijke steun, Johand.
Het is ook geen makkelijk beslissing. Wij woonden ook (nog) niet samen en hadden geen kinderen, dan is de stap natuurlijk minder groot dan voor vele mensen hier.
Het blijft wel pijn doen. Ik was altijd zo'n bezig bijtje, maar de laatste dagen, weken was ik alleen maar een labiele huilebalk en nu voel ik me helemaal murw geslagen. Ik moet er doorheen.
Alles een beetje goed met jou?
Het is ook geen makkelijk beslissing. Wij woonden ook (nog) niet samen en hadden geen kinderen, dan is de stap natuurlijk minder groot dan voor vele mensen hier.
Het blijft wel pijn doen. Ik was altijd zo'n bezig bijtje, maar de laatste dagen, weken was ik alleen maar een labiele huilebalk en nu voel ik me helemaal murw geslagen. Ik moet er doorheen.
Alles een beetje goed met jou?
dinsdag 3 juli 2012 om 23:12
Oooo Loreley...............wat ontzettend rot voor je (ook moedig, maar nu vooral ROT) Je zult je verscheurd voelen waarschijnlijk en de vertwijfeling zal de kop stevig opsteken zo af en toe......... maar dit is ook geen leven zo, je bent écht te kort gedaan en verdiend gewoon meer, houdt dat voor ogen!! Jouw vriend heeft bewezen dat hij passiviteit tot levenskunst heeft verheven, en trekt jou daar in mee bijna...... jij kunt niets op deze manier, bent aan handen en voeten gebonden om dat híj je laat zitten...........als je wilt léven dan heb je zojuist de beste keuze gemaakt die je kon maken............
En blijf vooral komen hier hoor....kunnen we je een hart onder de riem steken en je je verhaal laten doen, mocht je dat nodig hebben..... Dikke knuffel van mij X
En blijf vooral komen hier hoor....kunnen we je een hart onder de riem steken en je je verhaal laten doen, mocht je dat nodig hebben..... Dikke knuffel van mij X
dinsdag 3 juli 2012 om 23:24
Loreley als je van iemand heb gehouden dan is het gewoon heel moeilijk voor ons soort mensen. Er zijn mensen die op iedereen verliefd kunnen worden, maar anderen, zoals de mensen op dit forum deel zitten niet zo in elkaar. Kan mij voorstellen dat je je verdooft voel, het is onwerkelijk denk ik.
Heel lief van je dat je nog vraag naar mij. Ik loop nog steeds in de bekende kring rond. Gister nog een keer verteld hoe ik in de relatie sta, eigenlijk dat ik er dus niet meer in sta. Vriendin luistert en gaat vrolijk verder plantjes kopen voor de tuin en maakt plannen om het huis te verbouwen. Ik snap er helemaal niets van. Denk dat ik op een bepaald moment moet aangeven dat het echt 200% einde oefening is.
Maar nogmaals heel veel sterkte, denk aan jezelf in deze "k" tijd. Ik hoop dat er mensen zijn in je omgeving die je steun kunnen geven en een beetje warmte.
Heel lief van je dat je nog vraag naar mij. Ik loop nog steeds in de bekende kring rond. Gister nog een keer verteld hoe ik in de relatie sta, eigenlijk dat ik er dus niet meer in sta. Vriendin luistert en gaat vrolijk verder plantjes kopen voor de tuin en maakt plannen om het huis te verbouwen. Ik snap er helemaal niets van. Denk dat ik op een bepaald moment moet aangeven dat het echt 200% einde oefening is.
Maar nogmaals heel veel sterkte, denk aan jezelf in deze "k" tijd. Ik hoop dat er mensen zijn in je omgeving die je steun kunnen geven en een beetje warmte.
dinsdag 3 juli 2012 om 23:25
quote:thasmo schreef op 03 juli 2012 @ 13:31:
[...]
Vorige week nog een gesprek gehad met de vraag vanuit haar: "hou je nog van me, ben je mij nog niet beu etc".
Vond het voor het eerst moeilijk om daar op te antwoorden.
Ja ik hou nog van dr, ben dr zeker nog niet beu, maar dat ongeintereseerde in het 'lichamelijk ons' van voorgaande periode (en waar ik nu weer bang voor ben) ga ik geen heel mensenleven volhouden
Ook zó herkenbaar.........ik vind het soms ook erg moeilijk om vragen als deze te beantwoorden als ik weer eens erg teleurgesteld ben in de liefde....en juist dán gaat hij vragen stellen, om zich zeker te voelen van mijn liefde voor hem ofzo, heel apart. In een latere post van je las ik dat je er ook niet altijd over wilt beginnen, omdat je het al zo vaak aangekaart hebt. Dat ervaar ik ook heel sterk, ik zeg dan ook maar 'nee hoor, er is niets' terwijl dat in wezen niet ok is, maar hoe vaak moet een mens in vredesnaam beginnen over een onderwerp?!
Als je het idee hebt dat het weinig zoden aan de dijk zet houdt je vanzelf je mond een keer............ (totdat de emmer weer vol is en er ineens een enorme lading aan ontevredenheid uiknalt, ook niet bevordelijk trouwens, voor wat dan ook)
Nog een keer @ Loreley..........natuurlijk begon je er regelmatig over, omdat het een ISSUE voor je geworden was.......heeft hij dan een plaat voor zijn hoofd?! Als je er niet over was begonnen terwijl je er wel degelijk mee zat, dan had hij waarschijnlijk geroepen dat je openheid van zaken had moeten geven, want dan had hij er aan kunnen werken?! Het is ook nooit goed.......Ooeeiii, wat kan me dat pissig maken zeg............het probleem bij jou neerleggen.......'jij begon er zo vaak over, en dan ervaar ik zo'n druk'...... *pakt een teiltje* Sorry hoor..........erg genoeg heeft mijn vriend dat ook wel geroepen hoor, en toen ging ik ook HE LE MAAL uit mn plaat..........
Nou ja, hopelijk kun je wat slapen vannacht, morgen het begin van je nieuwe leven!!!!........... Weltrusten allemaal.........
[...]
Vorige week nog een gesprek gehad met de vraag vanuit haar: "hou je nog van me, ben je mij nog niet beu etc".
Vond het voor het eerst moeilijk om daar op te antwoorden.
Ja ik hou nog van dr, ben dr zeker nog niet beu, maar dat ongeintereseerde in het 'lichamelijk ons' van voorgaande periode (en waar ik nu weer bang voor ben) ga ik geen heel mensenleven volhouden
Ook zó herkenbaar.........ik vind het soms ook erg moeilijk om vragen als deze te beantwoorden als ik weer eens erg teleurgesteld ben in de liefde....en juist dán gaat hij vragen stellen, om zich zeker te voelen van mijn liefde voor hem ofzo, heel apart. In een latere post van je las ik dat je er ook niet altijd over wilt beginnen, omdat je het al zo vaak aangekaart hebt. Dat ervaar ik ook heel sterk, ik zeg dan ook maar 'nee hoor, er is niets' terwijl dat in wezen niet ok is, maar hoe vaak moet een mens in vredesnaam beginnen over een onderwerp?!
Als je het idee hebt dat het weinig zoden aan de dijk zet houdt je vanzelf je mond een keer............ (totdat de emmer weer vol is en er ineens een enorme lading aan ontevredenheid uiknalt, ook niet bevordelijk trouwens, voor wat dan ook)
Nog een keer @ Loreley..........natuurlijk begon je er regelmatig over, omdat het een ISSUE voor je geworden was.......heeft hij dan een plaat voor zijn hoofd?! Als je er niet over was begonnen terwijl je er wel degelijk mee zat, dan had hij waarschijnlijk geroepen dat je openheid van zaken had moeten geven, want dan had hij er aan kunnen werken?! Het is ook nooit goed.......Ooeeiii, wat kan me dat pissig maken zeg............het probleem bij jou neerleggen.......'jij begon er zo vaak over, en dan ervaar ik zo'n druk'...... *pakt een teiltje* Sorry hoor..........erg genoeg heeft mijn vriend dat ook wel geroepen hoor, en toen ging ik ook HE LE MAAL uit mn plaat..........
Nou ja, hopelijk kun je wat slapen vannacht, morgen het begin van je nieuwe leven!!!!........... Weltrusten allemaal.........
dinsdag 3 juli 2012 om 23:35
quote:Mopsie41 schreef op 03 juli 2012 @ 13:50:
He Thasmo, wat rot! Hopelijk is die terugval van zéér tijdelijke aard.
Mijn huidige vriend en ik hebben ook een periode gehad van vrijwel geen seks. Wel knuffels enzo. En we zaten er allebei mee, bespraken het ook.
Er was gewoon teveel gaande in ons leven, waren teveel met de sores van anderen en werk bezig. We hebben een paar maanden geleden de knop omgezet: Wij eerst en dan de rest. En we hebben daar ons allebei voor ingezet. Ook nu ik beperkt ben.
Omdat we de relatie goed en fijn willen houden.
Elkaar het bed insleuren. Desnoods met een smoes dat mijn rug ingesmeerd moet worden tegen droge plekjes.
Mijn vriend staat dan al helemaal blij klaar met de fles olie, hahahahaha!
Maar dit was wel weer een ingang om verder te bouwen. Niet te beladen maken, maar een beetje speels. Niet zo van "nu moet het", maar een ingang maken om verder te gaan.
Maar je moet het allebei WILLEN. En dat zat er bij ons wel in, alleen door al die toestanden kwam het er gewoon niet van. Nu maken we er tijd voor.
En hier blijft de kern van het verhaal in inzitten. WILLEN, tijd maken, het verlangen naar de ander in jezelf opwekken.
En daar blijft het vaak bij jullie partners aan ontbreken, als ik het goed begrijp. En als dat ontbreekt, kun je in je blote kont op bed gaan liggen wat je wil, er zal niks gebeuren.
Blijf altijd voor jezelf kiezen, hoe moeilijk ook. Maar ik hoop oprecht dat het voor een ieder hier ten goede keert.
Snappen jullie me een beetje?
Ik was aan het puzzelen met alle stukjes die ik wilde quoten, maar dat werd alles. Wat een topverhaal!
Heb hieronder een topic geopend, en dit is echt een goed antwoord/tip. Niet te moeilijk doen, of beladen: gewoon doen!
Thanks
He Thasmo, wat rot! Hopelijk is die terugval van zéér tijdelijke aard.
Mijn huidige vriend en ik hebben ook een periode gehad van vrijwel geen seks. Wel knuffels enzo. En we zaten er allebei mee, bespraken het ook.
Er was gewoon teveel gaande in ons leven, waren teveel met de sores van anderen en werk bezig. We hebben een paar maanden geleden de knop omgezet: Wij eerst en dan de rest. En we hebben daar ons allebei voor ingezet. Ook nu ik beperkt ben.
Omdat we de relatie goed en fijn willen houden.
Elkaar het bed insleuren. Desnoods met een smoes dat mijn rug ingesmeerd moet worden tegen droge plekjes.
Mijn vriend staat dan al helemaal blij klaar met de fles olie, hahahahaha!
Maar dit was wel weer een ingang om verder te bouwen. Niet te beladen maken, maar een beetje speels. Niet zo van "nu moet het", maar een ingang maken om verder te gaan.
Maar je moet het allebei WILLEN. En dat zat er bij ons wel in, alleen door al die toestanden kwam het er gewoon niet van. Nu maken we er tijd voor.
En hier blijft de kern van het verhaal in inzitten. WILLEN, tijd maken, het verlangen naar de ander in jezelf opwekken.
En daar blijft het vaak bij jullie partners aan ontbreken, als ik het goed begrijp. En als dat ontbreekt, kun je in je blote kont op bed gaan liggen wat je wil, er zal niks gebeuren.
Blijf altijd voor jezelf kiezen, hoe moeilijk ook. Maar ik hoop oprecht dat het voor een ieder hier ten goede keert.
Snappen jullie me een beetje?
Ik was aan het puzzelen met alle stukjes die ik wilde quoten, maar dat werd alles. Wat een topverhaal!
Heb hieronder een topic geopend, en dit is echt een goed antwoord/tip. Niet te moeilijk doen, of beladen: gewoon doen!
Thanks
dinsdag 3 juli 2012 om 23:38
quote:johand schreef op 03 juli 2012 @ 23:24:
Gister nog een keer verteld hoe ik in de relatie sta, eigenlijk dat ik er dus niet meer in sta. Vriendin luistert en gaat vrolijk verder plantjes kopen voor de tuin en maakt plannen om het huis te verbouwen. Ik snap er helemaal niets van. Denk dat ik op een bepaald moment moet aangeven dat het echt 200% einde oefening is.
.
Ben je dan écht duidelijk geweest?! Of denk je dat alleen?! Het is toch nauwelijks voor te stellen dat ze verbouwplannen maakt terwijl jullie relatie op zn einde loopt?! Misschien, ik doe even rot nu, neemt ze je niet serieus meer in je uitlatingen omdat je dit al vaker benoemd hebt maar nog nooit actie hebt ondernomen om haar echt de deur uit te werken?! Tis jouw huis, for crying outloud........ Toch?!
En wat betreft de rest van je post, ik hoop ook dat Loreley mensen in haar omgeving heeft die haar kunnen steunen, én ik vind dat je gelijk hebt over 'ons posters'....... wij zijn van de empatische soort, gevoelsmensen, niet er op uit om de ander schade te berokkenen, soms een tikkeltje onzeker maar zeker geen opgevers, met oog voor die ander.........(en we lopen daarbij volledig voorbij aan onszélf......) Zit ik er ver naast als wij allen een baan in de zorg en/of hulpverlening hebben?! Ik zie wel eens vroege/late diensten voorbij komen in posts, studiekeuzes (psychiatrie) etc............ het zou me niet verbazen. Is een naam voor: helperssyndroom.........je helemaal geven aan die ander, je energie, ziel en zaligheid, er zijn voor anderen en jezelf vergeten....werkt contraproductief naar het schijnt
Nu écht naar bed......
Gister nog een keer verteld hoe ik in de relatie sta, eigenlijk dat ik er dus niet meer in sta. Vriendin luistert en gaat vrolijk verder plantjes kopen voor de tuin en maakt plannen om het huis te verbouwen. Ik snap er helemaal niets van. Denk dat ik op een bepaald moment moet aangeven dat het echt 200% einde oefening is.
.
Ben je dan écht duidelijk geweest?! Of denk je dat alleen?! Het is toch nauwelijks voor te stellen dat ze verbouwplannen maakt terwijl jullie relatie op zn einde loopt?! Misschien, ik doe even rot nu, neemt ze je niet serieus meer in je uitlatingen omdat je dit al vaker benoemd hebt maar nog nooit actie hebt ondernomen om haar echt de deur uit te werken?! Tis jouw huis, for crying outloud........ Toch?!
En wat betreft de rest van je post, ik hoop ook dat Loreley mensen in haar omgeving heeft die haar kunnen steunen, én ik vind dat je gelijk hebt over 'ons posters'....... wij zijn van de empatische soort, gevoelsmensen, niet er op uit om de ander schade te berokkenen, soms een tikkeltje onzeker maar zeker geen opgevers, met oog voor die ander.........(en we lopen daarbij volledig voorbij aan onszélf......) Zit ik er ver naast als wij allen een baan in de zorg en/of hulpverlening hebben?! Ik zie wel eens vroege/late diensten voorbij komen in posts, studiekeuzes (psychiatrie) etc............ het zou me niet verbazen. Is een naam voor: helperssyndroom.........je helemaal geven aan die ander, je energie, ziel en zaligheid, er zijn voor anderen en jezelf vergeten....werkt contraproductief naar het schijnt
Nu écht naar bed......
woensdag 4 juli 2012 om 00:48
Loreley: een heel moedige beslissing. Heel veel sterkte!!
Natuurlijk ben je heel erg verdrietig. Ik heb het zelf ook meegemaakt. En het stomme is: als je de relatie nog hebt, is het ontbreken van seks een groot issue. Maar als het dan uit is, en je voelt je verdrietig en alleen, dan kan die hele seks je juist gestolen worden. En ga je je op een bepaald moment vertwijfeld afvragen waarom je elkaar zo moet missen, dat is die seks toch helemaal niet waard??
Ik heb ook huilend in bed gelegen om mijn ex, en dan dacht ik: konden we maar weer samen wandelen, uit eten, film kijken, whatever noem het maar op, ik miste dan alle leuke gewone dingen die we samen deden, alles behalve seks.
Maar owee als je dan weer een doorstart maakt. Zoals ik met mijn ex gedaan heb eerder. Zoals Troides ook gedaan heeft. Dan kom je erachter dat dat hele seksgebeuren binnen de kortste keren weer een groot issue wordt. Zo ging het bij mij en mijn ex ook. Het verandert namelijk niet. Nooit. Want hij heeft die behoefte niet.
En weer moest ik door het verdriet heen. Voor de tweede keer.
Ik hoop dat je je vast kan houden aan het feit dat er weer een toekomst voor je open ligt. Dat je deze narigheid over een tijdje helemaal kwijt bent. Dat er een nieuwe vriend komt later, die gewoon veel seks met jou wil. Later, want nu moet je er natuurlijk niet aan denken. Moest ik ook niet. Het komt allemaal goed later, dat beloof ik je.
Veel liefs en sterkte
Natuurlijk ben je heel erg verdrietig. Ik heb het zelf ook meegemaakt. En het stomme is: als je de relatie nog hebt, is het ontbreken van seks een groot issue. Maar als het dan uit is, en je voelt je verdrietig en alleen, dan kan die hele seks je juist gestolen worden. En ga je je op een bepaald moment vertwijfeld afvragen waarom je elkaar zo moet missen, dat is die seks toch helemaal niet waard??
Ik heb ook huilend in bed gelegen om mijn ex, en dan dacht ik: konden we maar weer samen wandelen, uit eten, film kijken, whatever noem het maar op, ik miste dan alle leuke gewone dingen die we samen deden, alles behalve seks.
Maar owee als je dan weer een doorstart maakt. Zoals ik met mijn ex gedaan heb eerder. Zoals Troides ook gedaan heeft. Dan kom je erachter dat dat hele seksgebeuren binnen de kortste keren weer een groot issue wordt. Zo ging het bij mij en mijn ex ook. Het verandert namelijk niet. Nooit. Want hij heeft die behoefte niet.
En weer moest ik door het verdriet heen. Voor de tweede keer.
Ik hoop dat je je vast kan houden aan het feit dat er weer een toekomst voor je open ligt. Dat je deze narigheid over een tijdje helemaal kwijt bent. Dat er een nieuwe vriend komt later, die gewoon veel seks met jou wil. Later, want nu moet je er natuurlijk niet aan denken. Moest ik ook niet. Het komt allemaal goed later, dat beloof ik je.
Veel liefs en sterkte
woensdag 4 juli 2012 om 08:43
Loreley,
Lieverd wat een moedig en dapper maar godsgruwelijk kloterig moeilijk besluit......het gaat met ups en dows.....moeilijk dan beter dan weer moeilijk, maar uiteindelijk echt het gaat steeds beter!!
Blijf vooral hier komen, praten, lachen, janken, schreeuwen, hier alle steun en begrip.....heb ooit nog een "Gloria Estevan momentje" met Troi gedeeld, om daarna om een boksbal te vragen....je emoties zullen stuiteren naar alle kanten......van twijfel tot euforie.
Ook ik, zelfs nu nog denk heel soms nog weleens shit moest het nou zo? stelde ik niet teveel eisen enz....nee nee nee het is goed zo.
Troi, ik ben pedicure, én werk ook met ( demente) bejaarden....dus ja "de zorg"....
Ik hou de date met die jonge gast af, zie het gewoon niet zitten.
Volgend weekend ga ik stappen met mijn vorige buurman.
Verder hier alles redelijk rustig, zie ex vandaag om zoon te halen, hij eet mee , maar verder weinig emotie, soms nog wel, maar dat is meer een soort van "waarom"....
Fijne dag ..en Loreley....." rock solid stay in touch"....
Lieverd wat een moedig en dapper maar godsgruwelijk kloterig moeilijk besluit......het gaat met ups en dows.....moeilijk dan beter dan weer moeilijk, maar uiteindelijk echt het gaat steeds beter!!
Blijf vooral hier komen, praten, lachen, janken, schreeuwen, hier alle steun en begrip.....heb ooit nog een "Gloria Estevan momentje" met Troi gedeeld, om daarna om een boksbal te vragen....je emoties zullen stuiteren naar alle kanten......van twijfel tot euforie.
Ook ik, zelfs nu nog denk heel soms nog weleens shit moest het nou zo? stelde ik niet teveel eisen enz....nee nee nee het is goed zo.
Troi, ik ben pedicure, én werk ook met ( demente) bejaarden....dus ja "de zorg"....
Ik hou de date met die jonge gast af, zie het gewoon niet zitten.
Volgend weekend ga ik stappen met mijn vorige buurman.
Verder hier alles redelijk rustig, zie ex vandaag om zoon te halen, hij eet mee , maar verder weinig emotie, soms nog wel, maar dat is meer een soort van "waarom"....
Fijne dag ..en Loreley....." rock solid stay in touch"....
woensdag 4 juli 2012 om 08:57
Even mobiel forummen (dus sorry voor evt tikfouten) om Loreley een hug te geven. Dikke knuffel meis, ook ik voel met je mee. Heb jij de knoopdoorgehakt? Of trok je vriend t niet meer navjullie gesprek een paar dagen terug?
Ookvoor de rest n knuffel. Reageer later deze week uitgebreider. Lees totdie tijd wel mee.
Ookvoor de rest n knuffel. Reageer later deze week uitgebreider. Lees totdie tijd wel mee.
woensdag 4 juli 2012 om 09:20
Loreley, meissie...........wat enorm klote allemaal.
Neem je tijd, zet dingen op een rij, en je zult zien dat de juiste beslissing is genomen. Daar gaat wel tijd overheen. Gun jezelf ook die tijd.
Schreeuw, huil en gooi je woede eruit. Ook hier.
Dikke zoen en knuffel.
"Voor elke deur die je achter je dichttrekt, gaat er een andere deur weer voor je open......"
Neem je tijd, zet dingen op een rij, en je zult zien dat de juiste beslissing is genomen. Daar gaat wel tijd overheen. Gun jezelf ook die tijd.
Schreeuw, huil en gooi je woede eruit. Ook hier.
Dikke zoen en knuffel.
"Voor elke deur die je achter je dichttrekt, gaat er een andere deur weer voor je open......"
woensdag 4 juli 2012 om 09:36
quote:anoniem39 schreef op 03 juli 2012 @ 02:01:
Poeh hé, loopt dit topic nog steeds en nog wel met een pool in opzet whahaha. Nooit gedacht dat veel vrouwen zo'n probleem hebben, ik dacht altijd dat het een typisch mannenprobleem was. Volgens mij zit er gewoon iets niet goed in de relatie hoor als het zo loopt en dan kunnen ze wel zeggen dat ze nog zo van je houden etc. etc. etc. ,maar hoogstwaarschijnlijk zit er dan een andere reden achter waarom ze niet van je af willen; misschien kost een scheiding ze wel te veel, moeten ze dingen missen die ze niet willen missen; de gewoonte, huisdieren, spullen, woning en misschien moet er wel een huis de verkoop in bij die scheiding en we weten allemaal wel dat je daar op het moment niet vrolijk van wordt en er dan waarschijnlijk een vette restschuld aan vastzit. Er kunnen zat redenen zijn waarom iemand toch liever kiest om vertrouwd te blijven zitten waar ie zit, ondanks dat de relatie niet goed zit. En natuurlijk hoeft dit niet altijd zo het geval te zijn, maar de kans is groot dat er toch echt iets achter zit, anders dan de redenen die manlief of vrouwlief aangeeft.als je het niet boeiend vindt moet je ergens anders kijken, want veel van deze mensen hebben over tig jaar nog dezelfde situatie, dus dit topic blijft nog wel effe denk ik zo
Poeh hé, loopt dit topic nog steeds en nog wel met een pool in opzet whahaha. Nooit gedacht dat veel vrouwen zo'n probleem hebben, ik dacht altijd dat het een typisch mannenprobleem was. Volgens mij zit er gewoon iets niet goed in de relatie hoor als het zo loopt en dan kunnen ze wel zeggen dat ze nog zo van je houden etc. etc. etc. ,maar hoogstwaarschijnlijk zit er dan een andere reden achter waarom ze niet van je af willen; misschien kost een scheiding ze wel te veel, moeten ze dingen missen die ze niet willen missen; de gewoonte, huisdieren, spullen, woning en misschien moet er wel een huis de verkoop in bij die scheiding en we weten allemaal wel dat je daar op het moment niet vrolijk van wordt en er dan waarschijnlijk een vette restschuld aan vastzit. Er kunnen zat redenen zijn waarom iemand toch liever kiest om vertrouwd te blijven zitten waar ie zit, ondanks dat de relatie niet goed zit. En natuurlijk hoeft dit niet altijd zo het geval te zijn, maar de kans is groot dat er toch echt iets achter zit, anders dan de redenen die manlief of vrouwlief aangeeft.als je het niet boeiend vindt moet je ergens anders kijken, want veel van deze mensen hebben over tig jaar nog dezelfde situatie, dus dit topic blijft nog wel effe denk ik zo
