Spanning van herplaatsing kat

Ze is uit haar bekende omgeving gehaald en moet inderdaad nog wennen. Zij zal bij zichzelf ook wel denken: waarom ben ik hier, ga ik nog terug? Een kat heeft ook gevoel, de verhuizing naar haar nieuwe thuis is een proces, waar ze haar de tijd voor moeten gunnen. Fijn dat jullie in haar belang denken. Het komt met de tijd vast goed, zeker zoals je de nieuwe baasjes omschrijft.

Gefeliciteerd met je zwangerschap.

Toen mijn ouders twee katten adopteerden is er eentje wekenlang verstopt gebleven. Daarna werd het een superlieve poes.
Ook bij mijn eigen katten heb ik gezien hoe ze zich in positieve zin aanpassen. Als de omgeving voor je poes beter is dan komt het op termijn echt goed. Katten hebben tijd nodig en zo te horen krijgt ze de ruimte van de nieuwe eigenaren.

Anderhalf jaar geleden hebben wij 2 katten gekregen, via verhuisdieren.nl. Ze konden niet meer bij hun baasje blijven. En onze oude katten waren aan ouderdom overleden.

De eerste 3-4 dagen hebben ze zich verstopt achter de bank. We zagen ze niet. We hebben ze ook volledig met rust gelaten. Eten en drinken neer gezet en een kattenbak en verder vooral genegeerd. Na ruim 3 dagen kwam de eerste achter de bank vandaan en een dag later de 2de. We konden ze nog niet aanhalen, maar ze kwamen wel heel rustig bij ons snuffelen.

Toen ging het snel.

Nu zou ik ze niet meer willen missen. Zijn we thuis, dan zijn ze waar wij zijn. Gezellig op schoot, slapen op bed. En nu in het voorjaar vooral lekker buiten.

Geef het tijd, de katten gaan zich echt wel thuis voelen.

En sterkte voor jou, het zal ook voor jou wennen zijn zonder katten.

Ik heb jaren geleden 2 katten van iemand over genomen, werden daar door andere katten aangevallen, veel ruzie in huis. Ze waren toen 2 en 5. Ik had me er helemaal op verheugd, had paar vrije dagen genomen. Maar de eerste drie dagen heb ik ze niet gezien, ze zaten trillend van angst in de trapkast. Niet eten of drinken, buikpijn had ik er van, vond het zo zielig. Uiteindelijk ontdooiden ze wat, aten paar brokjes, na een week kon ik ze kort aaien. Het duurde een half jaar voor de ene op schoot kwam, en maanden later de andere ook. Veel geduld, rust, regelmaat, niks afdwingen heeft hier goed gedaan. We zijn nu 6 jaar verder, het zijn zulke lieverds, en heel aanhankelijk. Ik hoop voor je dat het met jouw kat ook goed gaat komen, klinkt alsof de nieuwe baasjes goed voor je kat zijn. Sterkte zo zonder kat in huis, dapper besluit van je, is zo moeilijk, je kat afstaan.

Mijn allerliefste kater is een herplaatser. De mevrouw die haar afstond vond het ook zo ontzettend moeilijk. Hij heeft ook echt heel lang op verhuisdieren gestaan terwijl hij echt een enorme schoonheid is maar ze wachtte echt op een reactie waar ze zich gerust bij voelde.

Ik denk dat de meeste mensen die een kat uit een ander gezin willen opnemen wel weten dat dat minder laagdrempelig is dan een kitten uit een nestje adopteren. Dus je mag er denk ik wel vanuit gaan dat als de overgang niet heel soepel en aaibaar verloopt dat er dan sowieso al extra geduld en bereidheid tot dingen uit de kast trekken aanwezig is.

Mijn kater was absoluut onaaibaar het eerste jaar, dat was hij in zijn vorige huis al. Toen hij hier aankwam was hij een beetje groggy en zo heeft zijn vorige baasje hem nog even kunnen aaien en wat snoepjes kunnen geven. Daarna heeft hij een plekje achter mijn wasmachine gevonden waar hij drie weken heeft zitten bibberen. De enige reden dat ik wist dat hij in mijn huis was was dat iedere ochtend zijn voerbakje leeg was.

Daarna is hij verhuisd naar onder mijn bank. Met zo'n krabber voor als je jeuk op je rug hebt heb ik hem toen snoepjes gevoerd. Tegen de tijd dat hij begon te bewegen als ik ook in de kamer was ontdekte ik dat hij moeite had met lopen. Toen heb ik allemaal trapjes geknutseld zodat hij toch op de bank, de vensterbank en mijn bed kon komen. Met snoepjes maakte ik daar iedere dag een nieuwe ontdekkingsreis mee.

Inmiddels woont hij twee of drie jaar bij mij. En van een echt (zielige) moeilijke kat is hij de dominante koning van het huis geworden die stipt om half elf voor me komt staan en luidkeels meldt dat het tijd is om hem in slaap te aaien. Terwijl hij op mijn buik ligt, op het kleedje dat hij heeft meegekregen uit zijn vorige huis. Dat is inmiddels al honderd keer in de was geweest maar dat maakt hem niet uit.

Soms is zorgvuldig herplaatsen gewoon echt het meest liefdevolle dat je kunt doen. Maar nooit het makkelijkste. Lief van jullie dat je het toch gedaan hebt