Relaties
alle pijlers
Mijn rode draad...
vrijdag 6 juli 2012 om 19:56
Ik Twijfel hoelang ik deze post laat staan vanwege herkenbaarheid, toch moest ik het even van mijn afschrijven..
Mijn "rode draad" ik kan er een boek over schrijven, een verhaal van 9 jaar die eerlijk gezegd niet altijd al te netjes was
Op de 1 of andere manier blijven we bij elkaar terug komen voor wat vluchtige contacten zeg maar. Contacten die altijd op hetzelfde punt eindigden wanneer het een serieus tintje zou worden.
Nu is er een soort van tweesplitsing gekomen. De situatie lijkt zich te veranderen zo ook gevoelens, het verleden is vergeten en ver weg en bijna lijken we te accepteren dat we voor elkaar zouden moeten gaan.
Dit is de man die mij door en door kent, accepteert/respecteert mij zoals ik ben, mij op een voetstuk zet, mij opwind door me alleen maar aan te hoeven te kijken, mij laat lachen, ik ken hem door en door, weet al zijn slechte en goede kanten,alles wat we doen is vertrouwd en zelfs dan nog geweldig, heb respect voor de relatie met zijn dochter.....
Het enige ding tussen ons in zou zijn, het leeftijdsverschil. Deze is 15 jaar. Dit was meestal zijn dingetje omdat hij mij iemand gunde van mijn eigen leeftijd. Nu staan we tegen over elkaar en beseffen we "we komen nooit meer van elkaar af, we zullen elkaar altijd op blijven zoeken" dit is uitgesproken en voorzichtig zien we elkaar en ik denk de hele dag aan hem..
Zo dat is eruit... pfffffffffff... iemand een mening?
Mijn "rode draad" ik kan er een boek over schrijven, een verhaal van 9 jaar die eerlijk gezegd niet altijd al te netjes was
Op de 1 of andere manier blijven we bij elkaar terug komen voor wat vluchtige contacten zeg maar. Contacten die altijd op hetzelfde punt eindigden wanneer het een serieus tintje zou worden.
Nu is er een soort van tweesplitsing gekomen. De situatie lijkt zich te veranderen zo ook gevoelens, het verleden is vergeten en ver weg en bijna lijken we te accepteren dat we voor elkaar zouden moeten gaan.
Dit is de man die mij door en door kent, accepteert/respecteert mij zoals ik ben, mij op een voetstuk zet, mij opwind door me alleen maar aan te hoeven te kijken, mij laat lachen, ik ken hem door en door, weet al zijn slechte en goede kanten,alles wat we doen is vertrouwd en zelfs dan nog geweldig, heb respect voor de relatie met zijn dochter.....
Het enige ding tussen ons in zou zijn, het leeftijdsverschil. Deze is 15 jaar. Dit was meestal zijn dingetje omdat hij mij iemand gunde van mijn eigen leeftijd. Nu staan we tegen over elkaar en beseffen we "we komen nooit meer van elkaar af, we zullen elkaar altijd op blijven zoeken" dit is uitgesproken en voorzichtig zien we elkaar en ik denk de hele dag aan hem..
Zo dat is eruit... pfffffffffff... iemand een mening?
vrijdag 6 juli 2012 om 19:58
Waarom zou je het niet gewoon aangaan? Die 15 jaar verschil mag het probleem niet zijn. Voordeel van het aangaan is dat je straks wel (eindelijk!) weet of het is zoals je je had voorgesteld. Doe je dat niet, dan zul je voor altijd gedoemd zijn tot jezelf afvragen of het niet meer had kunnen worden. Je leeft maar een keer, wat heb je te verliezen? Het kan tegenvallen en het kan precies zo zijn als dat je dacht!
vrijdag 6 juli 2012 om 19:59
vrijdag 6 juli 2012 om 20:03
vrijdag 6 juli 2012 om 20:05
Precies wat iedereen voor mij zegt!.
En leefstijdsverschil achja mijn vriend/aanstaande man!:) en ik schelen ook 12,5jaar.
Maar zien niet echt opstakels ja hij heeft meer levenservaring maar daar kan ik ook weer van leren.
En wij zijn gelukkig met elkaar. Helaas zijn er wel mensen die er anders overdenken maar heb geen realtie met hun maar met mijn vriend.
Dus ik zeg ga ervoor!:)
En leefstijdsverschil achja mijn vriend/aanstaande man!:) en ik schelen ook 12,5jaar.
Maar zien niet echt opstakels ja hij heeft meer levenservaring maar daar kan ik ook weer van leren.
En wij zijn gelukkig met elkaar. Helaas zijn er wel mensen die er anders overdenken maar heb geen realtie met hun maar met mijn vriend.
Dus ik zeg ga ervoor!:)
vrijdag 6 juli 2012 om 20:09
vrijdag 6 juli 2012 om 20:15
ik ben 22 en mijn vriend 34 (12jaar verschil) + hij heeft een kind van 2 en ik heb niet veel verstand van kleine kinderen, maar wij hebben er samen vertrouwen in dat het vanzelf gaat en zijn gek met elkaar.
2 vriendinnen van mij hebben een man met een leeftijdsverschil van 24 en 25 jaar.
Who cares? zolang je samen gelukkig bent en van elkaar geniet!
2 vriendinnen van mij hebben een man met een leeftijdsverschil van 24 en 25 jaar.
Who cares? zolang je samen gelukkig bent en van elkaar geniet!