Het gaat niet..
zaterdag 7 juli 2012 om 16:07
Toen ik op mijn vijftiende voor het eerst een tampon probeerde in te brengen, merkte ik dat dat niet ging en werd ik heel duizelig. Na een paar keer proberen lukte het nog steeds niet. Hier schonk ik op dat moment weinig aandacht aan tot het moment dat ik zeventien was en mijn eerste vriendje kreeg. Toen werd ik ermee geconfronteerd dat penetratie niet lukte en merkte ik dat het me beangstigde op het moment dat er iets dichtbij de opening van mijn vagina kwam.
Gelukkig zijn er veel andere manieren om seks te hebben, dus was dit toen nog geen probleem. Toch vond ik later zelf dat het niet klopte en dacht ik dat het aan hem lag en dat ik me nog steeds niet goed genoeg op mijn gemak bij hem voelde waardoor het niet lukte.. Toen besloot ik het uit te maken. Toen het een half jaar later met mijn tweede vriendje ook niet lukte, begon ik toch een beetje op internet te kijken wat dit zou kunnen zijn. Het antwoord was hard, maar duidelijk: vaginisme. Een grote klap. Ik had er sowieso nog nooit van gehoord en ineens werd er een naam gegeven aan het probleem.. ik voelde me heel onvrouwelijk en schuldig naar mijn vriend toe.. Met veel steun van een paar vriendinnen die ik in vertrouwen had genomen, heb ik toen een seksuoloog benaderd die me een tijdje later naar een bekkenfysiotherapeut heeft gestuurd. Nu ben ik onder behandeling en gaat het beetje bij beetje steeds beter, maar ik ben er nog lang niet. Ik ben inmiddels 22 en heb geen vriendje. Maar ook nu zit ik niet echt verlegen om aandacht van mannen, wat de situatie alleen maar lastiger maakt. Jongens vinden het toch best gek als je alles met ze wilt doen, behalve 'het'. Ik vond het met deze jongens nooit de moeite om uit te leggen waarom niet, dus heb ik de afgelopen tijd de makkelijke weg gekozen en het altijd een beetje mysterieus gelaten waarom ik 'het' niet wilde om het vervolgens af te kappen net voor het moment dat het echt 'vreemd' zou worden.
Dit alles tot nu. Want op dit moment vind ik één jongen echt weer super leuk en hij mij geloof ik ook,... We hebben het heel gezellig en met hem ben ik nu langzaam naar een relatie aan het bouwen.. Dit probleem maakt me onzeker en op dit moment wordt ik er heel erg mee geconfronteerd. Ik weet echt niet wat ik nu moet doen!! Moet ik het hem vertellen, met de kans dat hij negatief reageert? Of moet ik zwijgen en het nog lang niet op seks laten uitkomen? Help me! alle tips, adviezen en raad is welkom.. Ook ben ik benieuwd of er andere meiden zijn met dit probleem??
Gelukkig zijn er veel andere manieren om seks te hebben, dus was dit toen nog geen probleem. Toch vond ik later zelf dat het niet klopte en dacht ik dat het aan hem lag en dat ik me nog steeds niet goed genoeg op mijn gemak bij hem voelde waardoor het niet lukte.. Toen besloot ik het uit te maken. Toen het een half jaar later met mijn tweede vriendje ook niet lukte, begon ik toch een beetje op internet te kijken wat dit zou kunnen zijn. Het antwoord was hard, maar duidelijk: vaginisme. Een grote klap. Ik had er sowieso nog nooit van gehoord en ineens werd er een naam gegeven aan het probleem.. ik voelde me heel onvrouwelijk en schuldig naar mijn vriend toe.. Met veel steun van een paar vriendinnen die ik in vertrouwen had genomen, heb ik toen een seksuoloog benaderd die me een tijdje later naar een bekkenfysiotherapeut heeft gestuurd. Nu ben ik onder behandeling en gaat het beetje bij beetje steeds beter, maar ik ben er nog lang niet. Ik ben inmiddels 22 en heb geen vriendje. Maar ook nu zit ik niet echt verlegen om aandacht van mannen, wat de situatie alleen maar lastiger maakt. Jongens vinden het toch best gek als je alles met ze wilt doen, behalve 'het'. Ik vond het met deze jongens nooit de moeite om uit te leggen waarom niet, dus heb ik de afgelopen tijd de makkelijke weg gekozen en het altijd een beetje mysterieus gelaten waarom ik 'het' niet wilde om het vervolgens af te kappen net voor het moment dat het echt 'vreemd' zou worden.
Dit alles tot nu. Want op dit moment vind ik één jongen echt weer super leuk en hij mij geloof ik ook,... We hebben het heel gezellig en met hem ben ik nu langzaam naar een relatie aan het bouwen.. Dit probleem maakt me onzeker en op dit moment wordt ik er heel erg mee geconfronteerd. Ik weet echt niet wat ik nu moet doen!! Moet ik het hem vertellen, met de kans dat hij negatief reageert? Of moet ik zwijgen en het nog lang niet op seks laten uitkomen? Help me! alle tips, adviezen en raad is welkom.. Ook ben ik benieuwd of er andere meiden zijn met dit probleem??
zaterdag 7 juli 2012 om 16:17
Ik ken het probleem zelf niet, maar het is toch niet iets om je voor te schamen? Kijk, dat je het niet leuk op een verjaardag in de groep gooit dat begrijp ik, maar aan je vriend moet je dit toch wel kunnen vertellen.
Jij bent wie je bent en dit hoort op dit moment bij jou. Als hij echt een leuke vent is die voor je wilt gaan dan knapt hij hier heus niet op af... En reageert hij raar of negatief, nou dan weet je ook wat voor vlees je in de kuip hebt en is hij helemaal niet zo leuk als jij nu denkt.
Jij bent wie je bent en dit hoort op dit moment bij jou. Als hij echt een leuke vent is die voor je wilt gaan dan knapt hij hier heus niet op af... En reageert hij raar of negatief, nou dan weet je ook wat voor vlees je in de kuip hebt en is hij helemaal niet zo leuk als jij nu denkt.
zaterdag 7 juli 2012 om 16:25
quote:deathbychocolate schreef op 07 juli 2012 @ 16:17:
Ik ken het probleem zelf niet, maar het is toch niet iets om je voor te schamen? Kijk, dat je het niet leuk op een verjaardag in de groep gooit dat begrijp ik, maar aan je vriend moet je dit toch wel kunnen vertellen.
Jij bent wie je bent en dit hoort op dit moment bij jou. Als hij echt een leuke vent is die voor je wilt gaan dan knapt hij hier heus niet op af... En reageert hij raar of negatief, nou dan weet je ook wat voor vlees je in de kuip hebt en is hij helemaal niet zo leuk als jij nu denkt.+1
Ik ken het probleem zelf niet, maar het is toch niet iets om je voor te schamen? Kijk, dat je het niet leuk op een verjaardag in de groep gooit dat begrijp ik, maar aan je vriend moet je dit toch wel kunnen vertellen.
Jij bent wie je bent en dit hoort op dit moment bij jou. Als hij echt een leuke vent is die voor je wilt gaan dan knapt hij hier heus niet op af... En reageert hij raar of negatief, nou dan weet je ook wat voor vlees je in de kuip hebt en is hij helemaal niet zo leuk als jij nu denkt.+1
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zaterdag 7 juli 2012 om 16:25
Als het een beetje een serieuze jongen is, dan denk ik niet dat hij negatief reageert. Iedereen heeft toch wel wat lijkt me.
Misschien is hij wel onzeker over de afmeting van zijn gereedschap, weet jij veel.
Misschien is hij wel onzeker over de afmeting van zijn gereedschap, weet jij veel.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
zaterdag 7 juli 2012 om 16:28
zaterdag 7 juli 2012 om 17:53
Als je serieus met elkaar omgaat en je beiden verliefd wordt op elkaar moet je er over praten. Er zijn nog zoveel andere manieren om het elkaar naar de zin te maken. Hoe ontspannener jij ermee omgaat hoe beter het zal gaan. Misschien kom je wel zover dat je samen kunt oefenen. Ben er open over, relax. Als hij het dan niet ziet zitten, weet je dat hij niet serieus is wat jou betreft.