Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
zaterdag 7 juli 2012 om 22:01
Mijn ex heeft ook diabetes type 1, maar los daarvan....blablabla.......de ha gaf aan dat het vooral tussen zijn oren zat en een testosteron test wees ook niks bijzonders uit.
Ben echt nu na ruim 6 maanden zo blij dat het over is, Loreley het heeft tijd nodig echt schat, ik dacht ook dat ik stierf van verdriet, twijfelde enorm, miste hem, dacht huh? hoe belangrijk is sex nou eenmaal ben door alle emoties heen gegaan......
Als het even rot gaat op persoonlijk vlak,nu dus dan is hij er voor me, zolang er geen spanningen zijn of verwachtigen gaat het best goed tussen ons.
Regelmatig borrelt mijn frustratie naar boven ben dan echt boos en kwaad op hem, hij heeft immers de boel de boel gelaten en mij geen andere keus gelaten dan de relatie te verbreken.
Me in de kou laten staan....enz....
Een relatie met hem, nooit meer ,liefde of verliefdheid is er ook niet meer, maar er is nog wel iets wat houdt van hem....
Ben echt nu na ruim 6 maanden zo blij dat het over is, Loreley het heeft tijd nodig echt schat, ik dacht ook dat ik stierf van verdriet, twijfelde enorm, miste hem, dacht huh? hoe belangrijk is sex nou eenmaal ben door alle emoties heen gegaan......
Als het even rot gaat op persoonlijk vlak,nu dus dan is hij er voor me, zolang er geen spanningen zijn of verwachtigen gaat het best goed tussen ons.
Regelmatig borrelt mijn frustratie naar boven ben dan echt boos en kwaad op hem, hij heeft immers de boel de boel gelaten en mij geen andere keus gelaten dan de relatie te verbreken.
Me in de kou laten staan....enz....
Een relatie met hem, nooit meer ,liefde of verliefdheid is er ook niet meer, maar er is nog wel iets wat houdt van hem....
zaterdag 7 juli 2012 om 22:09
Dank je weer lieve Lilith. Zo is het maar net. Ik wilde net ook een heerlijk fruitbiertje pakken en het op het balkon opdrinken.
Mopsie, vervelende vraag misschien. Ik zie dat je toch nog meeleest, maar was die ex van jou in die 7 jaren nog nóóit naar de arts geweest om de seksuele problemen aan te kaarten??
Mijn vriend is wel degelijk vaak gegaan, maar werd elke keer met een dooddoener teruggestuurd. Ja, een keer met een recept voor iets als Cialis, wat het ook mag zijn.
Mopsie, vervelende vraag misschien. Ik zie dat je toch nog meeleest, maar was die ex van jou in die 7 jaren nog nóóit naar de arts geweest om de seksuele problemen aan te kaarten??
Mijn vriend is wel degelijk vaak gegaan, maar werd elke keer met een dooddoener teruggestuurd. Ja, een keer met een recept voor iets als Cialis, wat het ook mag zijn.
zaterdag 7 juli 2012 om 22:09
Hier type 2. Vrij vroeg, dat wel. Lijf van n bejaarde, ookal is het n veertiger. Ook n hele batterij andere bejaardendingen. Ok, dat er groot leeftijdverschil was, wist ik natuurlijk, maar het lijkt ondertussen wel verdriedubbeld. Ik ben te jong voor deze shit! En ook voor geen seks en n ingedutte relatie! Verdomme!
zaterdag 7 juli 2012 om 22:19
Cialis is een potentie pil noem je dat zo?
Deze werkt ongeveer 36 uur, maar werkt alleen als je er ook met je koppie een beetje bij bent.
Mijn ex had ook cialis, werkte even vaak niet als wel...echt een fatsoenlijke erectie kreeg hij er niet van zal ik maar zeggen, en de keren dat dat wél zo was kan ik in 5 jaar tijd op 1 hand tellen.
Neem een lekker fruit biertje en geniet er van!
Beniknougek,
Je bent ook te jong hiervoor.....
Deze werkt ongeveer 36 uur, maar werkt alleen als je er ook met je koppie een beetje bij bent.
Mijn ex had ook cialis, werkte even vaak niet als wel...echt een fatsoenlijke erectie kreeg hij er niet van zal ik maar zeggen, en de keren dat dat wél zo was kan ik in 5 jaar tijd op 1 hand tellen.
Neem een lekker fruit biertje en geniet er van!
Beniknougek,
Je bent ook te jong hiervoor.....
zaterdag 7 juli 2012 om 22:33
I know, Lilith, I know...
En hier hetzelfde met Viagra. Paar keer geprobeerd, weinig succesvol. En daarbij wil Man t niet. Moet zonder pilletje kunnen en daarbij wil hij niet moeten 'betalen om seks te kunnen hebben'. Pilletje kost 8 euro per stuk, nl en dat vind hij belachelijk...
En wat ik vind, dat vraagt ie zich blijkbaar niet af...
En hier hetzelfde met Viagra. Paar keer geprobeerd, weinig succesvol. En daarbij wil Man t niet. Moet zonder pilletje kunnen en daarbij wil hij niet moeten 'betalen om seks te kunnen hebben'. Pilletje kost 8 euro per stuk, nl en dat vind hij belachelijk...
En wat ik vind, dat vraagt ie zich blijkbaar niet af...
zaterdag 7 juli 2012 om 22:38
quote:loreley12 schreef op 07 juli 2012 @ 22:09:
Mopsie, vervelende vraag misschien. Ik zie dat je toch nog meeleest, maar was die ex van jou in die 7 jaren nog nóóit naar de arts geweest om de seksuele problemen aan te kaarten??
Nee die stak liever zijn kop (en een ander lichaamsdeel) in het zand. Hij had geen probleem. Het was mijn probleem. En het had allemaal te maken volgens hem met externe problemen: stress, schulden, werk, blablabla. Hij slikte ook AD, en daar lag het ook aan, volgens hem.
Dat kan best. Maar hij deed geen fluit om iets te verbeteren. Seks was de sluitpost van de relatie. En het machtsmiddel.
Ik heb ook sterk het vermoeden dat hij Asperger trekken heeft. Met een vleugje narcisme.
Grote stempels plak ik nu op, maar pas nu valt bij het kwartje nadat ik me ingelezen op die stoornissen. Had ik dat maar eerder gedaan, dan had ik geweten dat het een hopeloze zaak was.
Mopsie, vervelende vraag misschien. Ik zie dat je toch nog meeleest, maar was die ex van jou in die 7 jaren nog nóóit naar de arts geweest om de seksuele problemen aan te kaarten??
Nee die stak liever zijn kop (en een ander lichaamsdeel) in het zand. Hij had geen probleem. Het was mijn probleem. En het had allemaal te maken volgens hem met externe problemen: stress, schulden, werk, blablabla. Hij slikte ook AD, en daar lag het ook aan, volgens hem.
Dat kan best. Maar hij deed geen fluit om iets te verbeteren. Seks was de sluitpost van de relatie. En het machtsmiddel.
Ik heb ook sterk het vermoeden dat hij Asperger trekken heeft. Met een vleugje narcisme.
Grote stempels plak ik nu op, maar pas nu valt bij het kwartje nadat ik me ingelezen op die stoornissen. Had ik dat maar eerder gedaan, dan had ik geweten dat het een hopeloze zaak was.
zaterdag 7 juli 2012 om 22:42
Oh nee stel je voor, een dokter. Nog een dokter erbij. Nee, het probleem is al 1 keer aangekaart bij de cardioloog, die zei Viagra en dat helpt niet, dus klaar.
Doktoren, dat zijn wezens die uberhaupt niet weten waar ze t over hebben en waarvan je alleen zegt dat je er ooit heen gaat... Aarhghg!! Pissig.
Doktoren, dat zijn wezens die uberhaupt niet weten waar ze t over hebben en waarvan je alleen zegt dat je er ooit heen gaat... Aarhghg!! Pissig.
zondag 8 juli 2012 om 00:36
Zo voelt t eerlijk gezegd ook Mopsie, dat t helemaal klaar is. Maar, en ik weet dat t suf klinkt, ik wil niet dat t klaar is. Wil niet in deze situatie zitten. Wil niet moeten scheiden.
Dat houdt me blijkbaar toch nog tegen. Dat, en de angst. Voor de toekomst. Om verkeerd te beslissen. Om hem pijn te doen. Om mn familie pijn te doen (neefje, nichtje zijn gek met hun oom. Mn ouders, die m zonder vraagtekens geaccepteerd hebben). Au, nu moet ik ineens huilen. Om hem en anderen dus. Doet me blijkbaar nog meer pijn dan ik nu zelf heb, en dat zet me klem, op slot. Maar ik weet diep van binnen dat t nooit meer wordt zoals t was. Terwijl ik dat t liefst zou willen.
(en slapen, dat zou ik ook willen. Lig weer wakker...)
Dat houdt me blijkbaar toch nog tegen. Dat, en de angst. Voor de toekomst. Om verkeerd te beslissen. Om hem pijn te doen. Om mn familie pijn te doen (neefje, nichtje zijn gek met hun oom. Mn ouders, die m zonder vraagtekens geaccepteerd hebben). Au, nu moet ik ineens huilen. Om hem en anderen dus. Doet me blijkbaar nog meer pijn dan ik nu zelf heb, en dat zet me klem, op slot. Maar ik weet diep van binnen dat t nooit meer wordt zoals t was. Terwijl ik dat t liefst zou willen.
(en slapen, dat zou ik ook willen. Lig weer wakker...)
zondag 8 juli 2012 om 01:00
@beniknougek, wat herken ik je worsteling. Bij mij is het ook gewoon klaar. Wil weer verder gaan leven,wil weer mens worden, wil genieten, wil warmte en liefde voelen en genegenheid en leuke dingen doen met iemand waar ik heel veel van hou. Leef nu als het ware in een soort zombie toestand waarbij ik denk is dit nu alles. Hier geen medische dingen met vriendin, ze heeft er gewoon totaal geen behoefte aan.
Van de andere kant is er nog een heel klein beetje iets dat af en toe sterk is dat aangeeft waarom gooi je alles weg. Heel herkenbaar dus. Maar ik denk toch dat ik gelukkiger ga worden als ik de stap ga zetten. Proces gaat verder ..
Van de andere kant is er nog een heel klein beetje iets dat af en toe sterk is dat aangeeft waarom gooi je alles weg. Heel herkenbaar dus. Maar ik denk toch dat ik gelukkiger ga worden als ik de stap ga zetten. Proces gaat verder ..
zondag 8 juli 2012 om 01:51
De laatste jaren in mijn relatie heb ik me ook voorgehouden dat er allerlei redenen waren om niet weg te kunnen/willen. Ouders, huisvesting, vrienden,etc.
Iedereen was blij, behalve ik. Maar het hoort bij het losweek proces. Op een gegeven moment bereik je een punt dat deze zaken helemaal geen issue meer zijn. Zó spuugzat ben je het dan. Je wil losbreken uit die kooi die relatie heet. Die je niet (meer) geeft waar je voldoende aan hebt.
Misschien bereiken jullie dat punt ook wel nooit. Maar dan moet je echt gaan leren accepteren dat het is, zoals het is. Zoals jullie er nu instaan, daar ga je aan kapot. Besluiteloos, hinken op 2 gedachten. Maar dat hoef ik jullie niet te vertellen.......
Het wordt optellen en aftrekken. Wat verlies je, wat win je als je blijft en als je weggaat.
En is het verschil het waard om te blijven of te gaan.
Iedereen was blij, behalve ik. Maar het hoort bij het losweek proces. Op een gegeven moment bereik je een punt dat deze zaken helemaal geen issue meer zijn. Zó spuugzat ben je het dan. Je wil losbreken uit die kooi die relatie heet. Die je niet (meer) geeft waar je voldoende aan hebt.
Misschien bereiken jullie dat punt ook wel nooit. Maar dan moet je echt gaan leren accepteren dat het is, zoals het is. Zoals jullie er nu instaan, daar ga je aan kapot. Besluiteloos, hinken op 2 gedachten. Maar dat hoef ik jullie niet te vertellen.......
Het wordt optellen en aftrekken. Wat verlies je, wat win je als je blijft en als je weggaat.
En is het verschil het waard om te blijven of te gaan.
zondag 8 juli 2012 om 05:38
quote:beniknougek schreef op 07 juli 2012 @ 22:33:
I know, Lilith, I know...
En hier hetzelfde met Viagra. Paar keer geprobeerd, weinig succesvol. En daarbij wil Man t niet. Moet zonder pilletje kunnen en daarbij wil hij niet moeten 'betalen om seks te kunnen hebben'. Pilletje kost 8 euro per stuk, nl en dat vind hij belachelijk...
En wat ik vind, dat vraagt ie zich blijkbaar niet af...
Alsof ik mijn ex "hoor" precies het zelfde!!!
Als zijn pik nou zo groot was als zijn "ego" had jij nu geen probleem gehad.....egoist.
Stop er toch mee , je gaat toch niet blijven ivm vrienden/familie enz?
I know, Lilith, I know...
En hier hetzelfde met Viagra. Paar keer geprobeerd, weinig succesvol. En daarbij wil Man t niet. Moet zonder pilletje kunnen en daarbij wil hij niet moeten 'betalen om seks te kunnen hebben'. Pilletje kost 8 euro per stuk, nl en dat vind hij belachelijk...
En wat ik vind, dat vraagt ie zich blijkbaar niet af...
Alsof ik mijn ex "hoor" precies het zelfde!!!
Als zijn pik nou zo groot was als zijn "ego" had jij nu geen probleem gehad.....egoist.
Stop er toch mee , je gaat toch niet blijven ivm vrienden/familie enz?
zondag 8 juli 2012 om 11:16
Ik zit inmiddels al een week te dubben, ga ik wel posten, ga ik niet posten, heb denk ik, wel iets zinnigs te melden.
Ik ben verleden week naar een bijeenkomst geweest over mijn chronische aandoening en seksualiteit. De bedoeling van die avond was om uit te leggen welke problemen er kunnen ontstaan op dat gebied, maar ook hoe je als patient en partner daar het beste mee om kan gaan.
Wat mij opviel is dat communicatie over dit onderwerp voor velen blijkbaar erg lastig is. We hebben wat rollenspellen gedaan en de rode draad daarin was steeds dat de patient zich niet begrepen voelde, ergens wel die intimiteit wilde, maar bang was te falen (mannen overigens meer dan vrouwen) en daarom maar de 'gewone' intimiteit ging vermijden. Eerder naar bed om maar niet te hoeven knuffelen, want de partner zou wel eens meer kunnen verwachten dan alleen dat knuffelen.
Zelf herken ik dit ook uit mijn relatie met mijn ex.Ik had pijn bij penetratie, weet nu dat dit door mijn chronische aandoening komt. Kon dat niet bespreken met hem, praten over seks was nagenoeg niet mogelijk, met als gevolg dat ook ik hem ging vermijden en het uiteindelijk 'mijn probleem' werd genoemd.
De relatie is mede ook om die reden uiteindelijk beëindigd.
Daarna is het seksueel stukken beter gegaan met me, helaas speelt de laatste tijd het probleem weer. Zeer gevoelige ingang van de vagina waardoor penetratie not amusing is. Maar, ik herken het probleem, heb contact opgenomen met de gneacoloog van toen en ben weer aan het smeren met zalfjes om dat weer te gaan verhelpen, net zoals het weer wat fanatieker de bekkenbodemspieren trainen. Dat laatste om te zorgen dat ik mezelf kan ontspannen en de boel niet ga samentrekken waardoor het erger wordt.
Mijn vriend begrijpt het probleem, dus richten we ons nu op andere seksuele geneugtes, en ziet hij het als ons probleem. Daardoor ben ik niet bang om met hem te knuffelen en te zoenen en vermaken we ons op een andere manier.
Maar, ik snap door het verleden heel goed dat het libido daardoor verminderd. In mijn geval bang om pijn te hebben, in het geval van een man bang om te falen, om geen stijve te krijgen.
In die bijeenkomst viel het ons ook op dat boos worden door de partner (begrijpelijk) alleen maar het omgekeerde effect heeft. De patient keert zich dan alleen maar meer af, uit angst te falen.
Mijn vriend heeft op gezondheidsgebied ook zijn issues, hij heeft (net als bij partner van Troides, meen ik) een zeer slechte levensstijl, eet niet goed, rookt, drinkt, blowt, hangt teveel op de bank, slikt medicatie voor te hoge bloeddruk en cholestorol, maar voor dat alles is seks geen probleem, hij wil altijd wel.
En echt, verder is hij op het moment net zo'n lamme nietsnut, er komt weinig uit zijn handen, zijn werk als zelfstandig ondernemer ligt al maanden stil zonder dat er ook maar iets lijkt te veranderen.
Hij slikte wel cialis, was bang hem niet hoog te krijgen, maar de afgelopen tijd is hij daar mee gestopt en tot beider verbazing werkt alles, ook zonder die medicatie naar behoren.
Cialis/viagra/kamagra werkt overigens alleen als de gebruiker ook daadwerkelijk zin heeft. Als er geen opwinding is zal ondanks dat pilletje geen stijve ontstaan, al neem je 10 pilletjes. En als de patient zich in het hoofd heeft gehaald dat hij niet opgewonden kan (of wil) worden, ja, logisch dan dat het niet werkt.
In feite sta ik dus aan de andere kant dan jullie, maar door resultaten in het verleden, wil ik die situatie niet weer laten ontstaan. Ik heb bij mijn vriend het probleem benoemd en ben er mee aan de slag gegaan. Vriend heeft begrip voor het probleem en nu hebben we op een andere manier schik. En ja, we missen de penetratie allebei, maar hebben nog wel de intimiteit. Had hij, net als ex, geen begrip gehad en het als mijn probleem gezien (of andersom, dat ik had gezegd: ja, jij wil altijd wel en ik nou eenmaal niet, dus het is jouw probleem) dan was de situatie bij ons nu wel anders geweest.
Voor ons was de bijeenkomst meer een herkenning, een reminder het niet anders te gaan doen. Wel vond een ieder die daarbij aanwezig was, dat dit soort bijeenkomsten een goede zouden zijn voor meerdere aandoeningen. We kwamen ook tot de conclusie dat seks bij de behandeling vaak een ondergeschoven kindje is, dat het meestal niet bespreekbaar wordt gemaakt en dat zowel arts als patient er moeite mee heeft het bespreekbaar te maken.
Helaas zullen juist stellen die door een medische aandoening een probleem met seks hebben, zo'n bijeenkomst dan juist niet bezoeken. Wij waren met slechts 20 personen, waarvan bijna de helft van de organisatie was.
Daarom als laatste een vraag aan jullie als partner. Stel, er komt vanuit een patientenvereniging een uitnodiging om zo'n bijeenkomst bij te wonen, zou jj dat doen, zou jouw partner dat doen?
Ik ben verleden week naar een bijeenkomst geweest over mijn chronische aandoening en seksualiteit. De bedoeling van die avond was om uit te leggen welke problemen er kunnen ontstaan op dat gebied, maar ook hoe je als patient en partner daar het beste mee om kan gaan.
Wat mij opviel is dat communicatie over dit onderwerp voor velen blijkbaar erg lastig is. We hebben wat rollenspellen gedaan en de rode draad daarin was steeds dat de patient zich niet begrepen voelde, ergens wel die intimiteit wilde, maar bang was te falen (mannen overigens meer dan vrouwen) en daarom maar de 'gewone' intimiteit ging vermijden. Eerder naar bed om maar niet te hoeven knuffelen, want de partner zou wel eens meer kunnen verwachten dan alleen dat knuffelen.
Zelf herken ik dit ook uit mijn relatie met mijn ex.Ik had pijn bij penetratie, weet nu dat dit door mijn chronische aandoening komt. Kon dat niet bespreken met hem, praten over seks was nagenoeg niet mogelijk, met als gevolg dat ook ik hem ging vermijden en het uiteindelijk 'mijn probleem' werd genoemd.
De relatie is mede ook om die reden uiteindelijk beëindigd.
Daarna is het seksueel stukken beter gegaan met me, helaas speelt de laatste tijd het probleem weer. Zeer gevoelige ingang van de vagina waardoor penetratie not amusing is. Maar, ik herken het probleem, heb contact opgenomen met de gneacoloog van toen en ben weer aan het smeren met zalfjes om dat weer te gaan verhelpen, net zoals het weer wat fanatieker de bekkenbodemspieren trainen. Dat laatste om te zorgen dat ik mezelf kan ontspannen en de boel niet ga samentrekken waardoor het erger wordt.
Mijn vriend begrijpt het probleem, dus richten we ons nu op andere seksuele geneugtes, en ziet hij het als ons probleem. Daardoor ben ik niet bang om met hem te knuffelen en te zoenen en vermaken we ons op een andere manier.
Maar, ik snap door het verleden heel goed dat het libido daardoor verminderd. In mijn geval bang om pijn te hebben, in het geval van een man bang om te falen, om geen stijve te krijgen.
In die bijeenkomst viel het ons ook op dat boos worden door de partner (begrijpelijk) alleen maar het omgekeerde effect heeft. De patient keert zich dan alleen maar meer af, uit angst te falen.
Mijn vriend heeft op gezondheidsgebied ook zijn issues, hij heeft (net als bij partner van Troides, meen ik) een zeer slechte levensstijl, eet niet goed, rookt, drinkt, blowt, hangt teveel op de bank, slikt medicatie voor te hoge bloeddruk en cholestorol, maar voor dat alles is seks geen probleem, hij wil altijd wel.
En echt, verder is hij op het moment net zo'n lamme nietsnut, er komt weinig uit zijn handen, zijn werk als zelfstandig ondernemer ligt al maanden stil zonder dat er ook maar iets lijkt te veranderen.
Hij slikte wel cialis, was bang hem niet hoog te krijgen, maar de afgelopen tijd is hij daar mee gestopt en tot beider verbazing werkt alles, ook zonder die medicatie naar behoren.
Cialis/viagra/kamagra werkt overigens alleen als de gebruiker ook daadwerkelijk zin heeft. Als er geen opwinding is zal ondanks dat pilletje geen stijve ontstaan, al neem je 10 pilletjes. En als de patient zich in het hoofd heeft gehaald dat hij niet opgewonden kan (of wil) worden, ja, logisch dan dat het niet werkt.
In feite sta ik dus aan de andere kant dan jullie, maar door resultaten in het verleden, wil ik die situatie niet weer laten ontstaan. Ik heb bij mijn vriend het probleem benoemd en ben er mee aan de slag gegaan. Vriend heeft begrip voor het probleem en nu hebben we op een andere manier schik. En ja, we missen de penetratie allebei, maar hebben nog wel de intimiteit. Had hij, net als ex, geen begrip gehad en het als mijn probleem gezien (of andersom, dat ik had gezegd: ja, jij wil altijd wel en ik nou eenmaal niet, dus het is jouw probleem) dan was de situatie bij ons nu wel anders geweest.
Voor ons was de bijeenkomst meer een herkenning, een reminder het niet anders te gaan doen. Wel vond een ieder die daarbij aanwezig was, dat dit soort bijeenkomsten een goede zouden zijn voor meerdere aandoeningen. We kwamen ook tot de conclusie dat seks bij de behandeling vaak een ondergeschoven kindje is, dat het meestal niet bespreekbaar wordt gemaakt en dat zowel arts als patient er moeite mee heeft het bespreekbaar te maken.
Helaas zullen juist stellen die door een medische aandoening een probleem met seks hebben, zo'n bijeenkomst dan juist niet bezoeken. Wij waren met slechts 20 personen, waarvan bijna de helft van de organisatie was.
Daarom als laatste een vraag aan jullie als partner. Stel, er komt vanuit een patientenvereniging een uitnodiging om zo'n bijeenkomst bij te wonen, zou jj dat doen, zou jouw partner dat doen?
zondag 8 juli 2012 om 11:30
Dank voor je verhaal, Mayaelf, wat is het toch fijn te lezen dat ook anderen met dezelfde problemen kampen, ook als de oorzaak anders is. Klinkt alsof jij en je huidige partner het goed doen, respect daarvoor!
En wat betreft je vraag: nee, Man zou nooit naar zo'n bijeenkomst gaan. Want dan moet hij toegeven dat hij patient is, en dat is hij niet, wil hij niet zijn. Alles gaat prima. Hij werkt toch zeker ook weer gewoon? Nou dan. En die seks, tsja, dat is de schuld van de medicatie, daar kan hij zelf toch niets aan veranderen, behalve stoppen met de medicatie, maar dat 'mag hij van mij ook niet' (en ok, hij snapt zelf ook wel dat dat niet heel snugger zou zijn).
Als ik heel eerlijk ben: ik heb zelf ondertussen ook geen enkele drive meer om zoiets te gaan doen. Pieker me suf over relatietherapie, maar m'n hele wezen komt daartegen in opstand. Omdat het niet alleen maar over de seks gaat, maar daardoor is een groter, onderliggend probleem aan de oppervlakte gekomen, namelijk het feit dat we sowieso enorm in andere werelden leven, verschillend zijn. Dat is sterker geworden de laatste jaren, we zijn uit elkaar gegroeid. Heb eigenlijk niet de illusie dat dat nog goedkomt...
En nee, Lilith, ik blijf niet vanwege familie (gezamenlijke vrienden hebben we niet, dat scheelt ). Maar de gedachte daaraan houdt me blijkbaar wel nog tegen, doet me nog even te veel pijn.
Het is net wat jij aangeeft Mopsie, het is een losweekproces. Kijk eerlijk gezegd uit naar dat punt dat je beschrijft... En Johan, je woorden raken me: ik wil ook weer mens worden, mezelf zijn, ik wil worden wie ik moet zijn... Maar pijn doet het wel.
En wat betreft je vraag: nee, Man zou nooit naar zo'n bijeenkomst gaan. Want dan moet hij toegeven dat hij patient is, en dat is hij niet, wil hij niet zijn. Alles gaat prima. Hij werkt toch zeker ook weer gewoon? Nou dan. En die seks, tsja, dat is de schuld van de medicatie, daar kan hij zelf toch niets aan veranderen, behalve stoppen met de medicatie, maar dat 'mag hij van mij ook niet' (en ok, hij snapt zelf ook wel dat dat niet heel snugger zou zijn).
Als ik heel eerlijk ben: ik heb zelf ondertussen ook geen enkele drive meer om zoiets te gaan doen. Pieker me suf over relatietherapie, maar m'n hele wezen komt daartegen in opstand. Omdat het niet alleen maar over de seks gaat, maar daardoor is een groter, onderliggend probleem aan de oppervlakte gekomen, namelijk het feit dat we sowieso enorm in andere werelden leven, verschillend zijn. Dat is sterker geworden de laatste jaren, we zijn uit elkaar gegroeid. Heb eigenlijk niet de illusie dat dat nog goedkomt...
En nee, Lilith, ik blijf niet vanwege familie (gezamenlijke vrienden hebben we niet, dat scheelt ). Maar de gedachte daaraan houdt me blijkbaar wel nog tegen, doet me nog even te veel pijn.
Het is net wat jij aangeeft Mopsie, het is een losweekproces. Kijk eerlijk gezegd uit naar dat punt dat je beschrijft... En Johan, je woorden raken me: ik wil ook weer mens worden, mezelf zijn, ik wil worden wie ik moet zijn... Maar pijn doet het wel.
zondag 8 juli 2012 om 11:44
Mayaelf,
Dank voor je post.
Mijn ex zou wel meegegaan zijn naar zo'n bijeenkomst, maar of het op termijn zoden aan de dijk zou hebben gezet betwijfel ik, hij begint overal aan maar maakt niks af, dit geldt voor alles.
Valt me op....vele roken joints, zitten/hangen graag op de bank, hebben een ongezonde levensstijl, zijn te lamlendig om boe of bah te zeggen.
Persoonlijkheid speelt ook een niet misverstane rol in het lage libido.
Dank voor je post.
Mijn ex zou wel meegegaan zijn naar zo'n bijeenkomst, maar of het op termijn zoden aan de dijk zou hebben gezet betwijfel ik, hij begint overal aan maar maakt niks af, dit geldt voor alles.
Valt me op....vele roken joints, zitten/hangen graag op de bank, hebben een ongezonde levensstijl, zijn te lamlendig om boe of bah te zeggen.
Persoonlijkheid speelt ook een niet misverstane rol in het lage libido.
zondag 8 juli 2012 om 11:53
Persoonlijkheid, eens.
Want ondanks dat er bij vriend op het moment ook zo weinig uit zijn handen komt (wat ben ik trouwens blij dat ik niet met hem samenwoon), is de zin in seks er wel gewoon.
Wel neemt hij naar mijn smaak veel te weinig initiatief de laatste tijd; ik ben naast alles ernstig ziek geweest en hij meent dat ik het dan moet aangeven er weer klaar voor te zijn. Maar, als ik hem dan ga knuffelen, zoenen, doet hij enthousiast mee.
Lastige is wel dat ik zo'n nietsnut zo moeilijk aantrekkelijk kan vinden.
Ook hier moeten we dus heel erg uitkijken dat het niet totaal de verkeerde kant op gaat.
Want ondanks dat er bij vriend op het moment ook zo weinig uit zijn handen komt (wat ben ik trouwens blij dat ik niet met hem samenwoon), is de zin in seks er wel gewoon.
Wel neemt hij naar mijn smaak veel te weinig initiatief de laatste tijd; ik ben naast alles ernstig ziek geweest en hij meent dat ik het dan moet aangeven er weer klaar voor te zijn. Maar, als ik hem dan ga knuffelen, zoenen, doet hij enthousiast mee.
Lastige is wel dat ik zo'n nietsnut zo moeilijk aantrekkelijk kan vinden.
Ook hier moeten we dus heel erg uitkijken dat het niet totaal de verkeerde kant op gaat.
zondag 8 juli 2012 om 12:04
Ja, passief, dat herken ik ook. Gelukkig niet blowen/roken en ook maar heel matig met alcohol, maar bankhangen en zappen zijn echt favoriete hobby's van Man.
Initiatief? Kun je dat eten? Er moet al vier maanden een afspraak met een tandarts gemaakt worden. Best een groot ding, dat afgemaakt moet worden. Gebeurt niet.
Er moest iets met autoverzekeringen enzo geregeld worden. Niet gebeurd. Boete, Go%#$&((@me.
Nou ja, zo kan ik eindeloos doorgaan. Maak ik me kwaad. Moet ik niet doen. Geen energie voor. Maar het is lastig, als je zelf wel van alle wilt doen, en dus ook maar gewoon doet. Alleen. En vervolgens het verwijt krijgen dat je altijd op pad bent en geen aandacht voor hem hebt...
Initiatief? Kun je dat eten? Er moet al vier maanden een afspraak met een tandarts gemaakt worden. Best een groot ding, dat afgemaakt moet worden. Gebeurt niet.
Er moest iets met autoverzekeringen enzo geregeld worden. Niet gebeurd. Boete, Go%#$&((@me.
Nou ja, zo kan ik eindeloos doorgaan. Maak ik me kwaad. Moet ik niet doen. Geen energie voor. Maar het is lastig, als je zelf wel van alle wilt doen, en dus ook maar gewoon doet. Alleen. En vervolgens het verwijt krijgen dat je altijd op pad bent en geen aandacht voor hem hebt...
zondag 8 juli 2012 om 12:10
Nou naast het feit dat wij zo goed als geen sex hadden, overigens ook geen andere vorm van intimiteit, ergerde ik mij ook enorm aan zijn lamlendigheid, hangt als een puber op de bank altijd tv aan, tablet/laptop/pc binnen handbereik, en alles komt " straks, later zo" en wat morgen kan , kan overmorgen ook.
Naast persoonlijkheid/karakter zal zijn diabetes misschien ook een rol spelen.....maar ik neig meer naar persoonlijkheid/karakter.
Komt ook altijd en overal te laat , minstens een half uur maar meestal een uur, ook geldt dit voor zakelijke afspraken.
Als hij zegt iets te doen dat doet hij het weken later of simpelweg helemaal niet.
Stom genoeg komt hij er meestal mee weg......
Overigens is hij voor bepaalde programma's op tv altijd op tijd.....sterker nog hij stelt zijn tv er op in.
Hoera heb ik al gezegd hoe blij ik ben van deze man waar die plek om die peper in te stoppen afwezig is, af te zijn????
Naast persoonlijkheid/karakter zal zijn diabetes misschien ook een rol spelen.....maar ik neig meer naar persoonlijkheid/karakter.
Komt ook altijd en overal te laat , minstens een half uur maar meestal een uur, ook geldt dit voor zakelijke afspraken.
Als hij zegt iets te doen dat doet hij het weken later of simpelweg helemaal niet.
Stom genoeg komt hij er meestal mee weg......
Overigens is hij voor bepaalde programma's op tv altijd op tijd.....sterker nog hij stelt zijn tv er op in.
Hoera heb ik al gezegd hoe blij ik ben van deze man waar die plek om die peper in te stoppen afwezig is, af te zijn????
zondag 8 juli 2012 om 12:12
Ik post maar even terug in ettappes, zoveel te lezen en zoveel om op te reageren........ Begin bij de laatste post: persoonlijkheid speelt een héle grote rol vrees ik......veel mannen vertonen hier dezelfde kenmerken, veel beloftes doen, weinig nakomen, proberen om de partner het gevoel te geven dat het aan hún ligt (jij maakt seks te groot, bent er teveel mee bezig blabla), luie instelling als het om het thuisfront gaat, blowen............'wij' worden als een vanzelfsprekendheid gezien. Hebben we misschien zelf ook een rol in gespeeld, hoogstwaarschijnlijk wel ja. Te laat onze monden opengetrokken, en als we dat dan deden dan kwamen de krokodillentranen en namen wij onze partner maar weer in onze armen, want ach, hij heeft het ook niet makkelijk, en zijn we misschien niet zélf te veeleisend?! *BAH*
Waar ik al die tijd zo bang voor geweest ben, is nu gebeurd: ik wil/durf geen seks meer te hebben met hem. Gisteravond vlogen de kinderen uit en leek een lange avond met z'n tweetjes in het vooruitzicht te liggen. Ik probeer nog een halfslachtige poging te doen om daar wat sturing in aan te brengen en al wat hij doet is uitstel proberen te verkrijgen (tenminste, zo voelt dat voor mij) Dus nog maar eentje drinken, en nog eentje roken (ohja, die stoppoging heeft een week geduurd, uiteráárd) Ben naar boven gegaan, douchen en een boek gepakt. Uiteindelijk is hij toch ook gaan douchen en probeerde hij 'iets', maar het hoefde voor mij niet meer....... Het voelt zó geforceerd, ik werd er bijna beroerd van. Ook de manier waarop hij mij probeerde te verleiden was bijna lachwekkend........beetje borst hier, beetje been daar aanraken....van strelen was geen sprake, laat staan zoenen. Moest ik hier nog écht opgewonden van raken. Toen ik niet snel genoeg reageerde, gooide hij het bijltje er direct bij neer. Hoorde hem bijna zuchten 'ppfff, ben ik weer mooi vanaf gekomen, maar hé: heb mijn best gedaan nietwaar?!' Saaaaiiiiiii!!!!
@Mayaelf.....ik denk niet dat mijn vriend zou gaan, is in de volle overtuiging dat hij helemaal goed bezig is volgens mij (inderdaad: vólgens mij, want de communicatie is ver te zoeken momenteel) Heeft viagra gebruikt, maar zonder resultaat..... Werkt inderdaad niet als je geen opwinding voelt.
Natuurlijk heeft mijn stemming er onder te lijden. Maar hij merkt niets hoor......als ik mat ben, dan vraagt hij voor het fatsoen even of alles goed is (ik zeg natuurlijk dat het goed gaat, andere optie heeft nooit enig resultaat gehad) en dan is de kous daarmee af. Ik heb het toch gevraagd?! Hij heeft een bord voor zijn kop, te denken dat er niets loos is..........heb de energie er niet meer voor om het nog eens aan te kaarten....... Verdenk hem ook wel eens van licht autische trekjes, maar ja, tis wel een stempel inderdaad........... Maar empatisch is hij in ieder geval beslist niet, kan zich echt moeilijk verplaatsen in de ander.......
Waar ik al die tijd zo bang voor geweest ben, is nu gebeurd: ik wil/durf geen seks meer te hebben met hem. Gisteravond vlogen de kinderen uit en leek een lange avond met z'n tweetjes in het vooruitzicht te liggen. Ik probeer nog een halfslachtige poging te doen om daar wat sturing in aan te brengen en al wat hij doet is uitstel proberen te verkrijgen (tenminste, zo voelt dat voor mij) Dus nog maar eentje drinken, en nog eentje roken (ohja, die stoppoging heeft een week geduurd, uiteráárd) Ben naar boven gegaan, douchen en een boek gepakt. Uiteindelijk is hij toch ook gaan douchen en probeerde hij 'iets', maar het hoefde voor mij niet meer....... Het voelt zó geforceerd, ik werd er bijna beroerd van. Ook de manier waarop hij mij probeerde te verleiden was bijna lachwekkend........beetje borst hier, beetje been daar aanraken....van strelen was geen sprake, laat staan zoenen. Moest ik hier nog écht opgewonden van raken. Toen ik niet snel genoeg reageerde, gooide hij het bijltje er direct bij neer. Hoorde hem bijna zuchten 'ppfff, ben ik weer mooi vanaf gekomen, maar hé: heb mijn best gedaan nietwaar?!' Saaaaiiiiiii!!!!
@Mayaelf.....ik denk niet dat mijn vriend zou gaan, is in de volle overtuiging dat hij helemaal goed bezig is volgens mij (inderdaad: vólgens mij, want de communicatie is ver te zoeken momenteel) Heeft viagra gebruikt, maar zonder resultaat..... Werkt inderdaad niet als je geen opwinding voelt.
Natuurlijk heeft mijn stemming er onder te lijden. Maar hij merkt niets hoor......als ik mat ben, dan vraagt hij voor het fatsoen even of alles goed is (ik zeg natuurlijk dat het goed gaat, andere optie heeft nooit enig resultaat gehad) en dan is de kous daarmee af. Ik heb het toch gevraagd?! Hij heeft een bord voor zijn kop, te denken dat er niets loos is..........heb de energie er niet meer voor om het nog eens aan te kaarten....... Verdenk hem ook wel eens van licht autische trekjes, maar ja, tis wel een stempel inderdaad........... Maar empatisch is hij in ieder geval beslist niet, kan zich echt moeilijk verplaatsen in de ander.......
zondag 8 juli 2012 om 12:14
[quote]beniknougek schreef op 08 juli 2012 @ 12:04:
Initiatief? Kun je dat eten? Er moet al vier maanden een afspraak met een tandarts gemaakt worden. Best een groot ding, dat afgemaakt moet worden. Gebeurt niet.
Er moest iets met autoverzekeringen enzo geregeld worden. Niet gebeurd. Boete, Go%#$&((@me.
quote]
Hebben wij soms dezelfde partner????
Initiatief? Kun je dat eten? Er moet al vier maanden een afspraak met een tandarts gemaakt worden. Best een groot ding, dat afgemaakt moet worden. Gebeurt niet.
Er moest iets met autoverzekeringen enzo geregeld worden. Niet gebeurd. Boete, Go%#$&((@me.
quote]
Hebben wij soms dezelfde partner????
zondag 8 juli 2012 om 12:17
Oh en eeuwig geldgebrek.....hoe vaak ik niet mijn portemonee moest trekken, omdat hij " shit er is zeker een automatische incasso geweest"....
Ook zo sexloos.
Bleek achteraf dat hij de autoverzekering niet betaald had, en er dus op een gegeven moment uitgezet was dat ik met de kinderen in een onverzekerde auto reed.....
Woest was ik......door domheid puur door niet nadenken komt hij constant in dat soort situaties terecht, " leuk" als je 20 bent, maar 2x die leeftijd zou je beter moeten weten niet?
Maar ja beniknougek.....spui schreeuw gil en krijs, je hebt er recht op....
Ook zo sexloos.
Bleek achteraf dat hij de autoverzekering niet betaald had, en er dus op een gegeven moment uitgezet was dat ik met de kinderen in een onverzekerde auto reed.....
Woest was ik......door domheid puur door niet nadenken komt hij constant in dat soort situaties terecht, " leuk" als je 20 bent, maar 2x die leeftijd zou je beter moeten weten niet?
Maar ja beniknougek.....spui schreeuw gil en krijs, je hebt er recht op....
