Psyche
alle pijlers
Hoe vaak naar schoonouders?
donderdag 12 juli 2012 om 16:06
In een ander topic had ik al aangegeven dat ik niet zo lekker in mijn vel zit, maar nu weet ik niet of dit ermee te maken heeft. Ik kom uit een vrij rustige familie, mijn schoonfamilie is wat drukker. Ze houden graag van bezoek. In het begin zagen we elkaar vrij vaak. Toen kon ik nog vrij goed vinden met mijn schoonzus. Maar nu zijn er wat dingen gebeurd en ik merk dat het niet meer zoals vroeger is. Als wij naar schoonouders gaan blijft mijn man er eerst bij, maar gaat daarna vaak weg. Vervolgens zit ik er uren. Vroeger vond ik het soms wel gezellig, maar vaak voel ik me er niet meer zo op mijn plek. Er komen regelmatig andere familieleden en ik verveel me er heel vaak. Mijn schoonzus sluit me soms zelfs buiten. Heb geen zin om de strijd met haar aan te gaan. Nu is het zo dat we morgen naar schoonouders gaan, maar nu gaat mijn man na het eten weg naar een vriend in de buurt van schoonouders. Dat betekent dat ik als het ware op hem moet wachten en mijn tijd moet doorbrengen met schoonouders en misschien schoonzus. Heb er totaal geen zin in. Mijn schoonouders mag ik overigens graag, maar heb niet zo een zin om mijn schoonzus telkens tegen te komen. Wat zouden jullie doen?
donderdag 12 juli 2012 om 17:22
Ben jij soms getrouwd met mijn ex??
Die had daar ook een handje van, mij bij zijn moeder en zussen dumpen en dan zelf met zijn 'vrienden' op pad gaan. Vervolgens zeer verbolgen zijn als ik alleen op pad ging, of me met een boek ergens verschanste, of wat dan ook deed anders dan netjes opzitten en pootjes geven. Er is een reden dat deze man nu een ex is.
Ik vind het overigens ook tamelijk respectloos om eerst naar je ouders te reizen en dan zelf urenlang te verdwijnen omdat je blijkbaar liever quality time met je vrienden doorbrengt dan met je ouders, partner of kind.
Neem van mij aan: dat zegt heel veel over de man in kwestie. Misschien moet jij hem eens vragen of jullie wel man en vrouw zijn, als je overal alleen de gezellige visite moet uithangen.
En als hij zo close is met die vriend, kan hij best me die vriend apart afspreken toch, op een dag dat jullie niet naar zijn ouders gaan.
Ik snap niet dat je het neemt zo'n man gaat echt niet vanzelf iets bijleren. Geloof mij maar.
Die had daar ook een handje van, mij bij zijn moeder en zussen dumpen en dan zelf met zijn 'vrienden' op pad gaan. Vervolgens zeer verbolgen zijn als ik alleen op pad ging, of me met een boek ergens verschanste, of wat dan ook deed anders dan netjes opzitten en pootjes geven. Er is een reden dat deze man nu een ex is.
Ik vind het overigens ook tamelijk respectloos om eerst naar je ouders te reizen en dan zelf urenlang te verdwijnen omdat je blijkbaar liever quality time met je vrienden doorbrengt dan met je ouders, partner of kind.
Neem van mij aan: dat zegt heel veel over de man in kwestie. Misschien moet jij hem eens vragen of jullie wel man en vrouw zijn, als je overal alleen de gezellige visite moet uithangen.
En als hij zo close is met die vriend, kan hij best me die vriend apart afspreken toch, op een dag dat jullie niet naar zijn ouders gaan.
Ik snap niet dat je het neemt zo'n man gaat echt niet vanzelf iets bijleren. Geloof mij maar.
donderdag 12 juli 2012 om 17:23
Ik heb pas ook een topc neer gezet over schoonouders maar dit is toch heel anders!
Ik begrijp dat jullie af en toe op visite gaan bij zijn ouders, logisch. Maar dat hij dan vervolgens weg gaat is echt heel raar! Maar goed, dat had je van de andere al begrepen volgens mij Kan hij niet naar die vriend als jij gewoon thuis bent dan? Dan kan je jezelf nog vermaken! 30 minuten is toch niet zover rijden. Hij heeft geen zin om heel lang bij zijn ouders te zitten maar zet jou wel in een bepaalde situatie neer waar jij niet onderuit kan!
Ik denk dit:
Ga samen op visite bij je schoonouders, eten of iets en daarna samen naar huis of hij brengt jou thuis en gaat daarna nog iets voor zichzelf doen.
Hij zet jou ergens neer waarvan hij weet dat jij daar blijft en kan onder tussen alles doen wat hij maar wilt.
Ik zou dit zeggen tegen je vriend:
Ik vind het niet erg om naar je ouders te gaan met jou maar ik wil dat je er ook gezellig bij blijft en mij niet zomaar achter laat terwijl je weet dat ik me een beetje verveel en me niet meer zo op me gemak voel. De eerst volgende keer als wij daar zitten en je gaat weg zonder mij, vraag ik waar je ouders bij zitten of je mij dan thuis kan brengen.
Ik begrijp dat jullie af en toe op visite gaan bij zijn ouders, logisch. Maar dat hij dan vervolgens weg gaat is echt heel raar! Maar goed, dat had je van de andere al begrepen volgens mij Kan hij niet naar die vriend als jij gewoon thuis bent dan? Dan kan je jezelf nog vermaken! 30 minuten is toch niet zover rijden. Hij heeft geen zin om heel lang bij zijn ouders te zitten maar zet jou wel in een bepaalde situatie neer waar jij niet onderuit kan!
Ik denk dit:
Ga samen op visite bij je schoonouders, eten of iets en daarna samen naar huis of hij brengt jou thuis en gaat daarna nog iets voor zichzelf doen.
Hij zet jou ergens neer waarvan hij weet dat jij daar blijft en kan onder tussen alles doen wat hij maar wilt.
Ik zou dit zeggen tegen je vriend:
Ik vind het niet erg om naar je ouders te gaan met jou maar ik wil dat je er ook gezellig bij blijft en mij niet zomaar achter laat terwijl je weet dat ik me een beetje verveel en me niet meer zo op me gemak voel. De eerst volgende keer als wij daar zitten en je gaat weg zonder mij, vraag ik waar je ouders bij zitten of je mij dan thuis kan brengen.
donderdag 12 juli 2012 om 17:46
Mijn vriend is net zo'n asociale eikel als die van jou. Daarom ga ik alleen nog maar naar schoonfamilie met de fiets; kan ik weg, als ik weg wil (nu vind ik mijn schoonfamilie best wel heel gezellig, maar de optie om weg te kunnen gaan, vind ik erg prettig).
Vriend praat ook alleen over zichzelf als we bij hen op bezoek zijn en gaat gewoon onder het eten een sigaretje paffen met z'n broer (buiten, dus gaan ze gewoon van tafel tussen de gangen..). Ik blijf uit beleefdheid zitten... Mijn eigen keuze, ik ben zo opgevoed en ik schaam me dood voor hun gedrag, maar het is niet anders, ik heb dit soort gelegenheden dan nu ook beperkt tot 2 keer per jaar.
Ik vind eerlijk gezegd dat 'gedoe' met je schoonzus heel erg kinderlijk klinken... Mijn schoonzusje van 6 jaar jonger klinkt nog volwassener dan die van jou, hoe oud is dat kind in godsnaam?
donderdag 12 juli 2012 om 19:13
Allemaal heel erg bedankt voor de reacties. Ik begrijp jullie reactie, maar ik wil iets rechtzetten. Ik ben heel erg tevreden met mijn man. Hij is geen begriploze hork of wat dan ook. Er zijn veel dingen voorgevallen. Ik ben een hele tijd nog erger depressief geweest met woedeaanvallen. Hij heeft veel moeilijke dingen meegemaakt, maar is altijd positief gebleven en heeft me gesteund. Het zou oneerlijk zijn om dit niet te benoemen. Daarom gun ik het hem zo dat hij eens wat leuks gaat doen. Dit wil niet zeggen dat hij nooit tijd voor mij vrijmaakt! Wat grappig dat iemand post welk afkomst mijn man heeft. Hij is namelijk turks. Ik begrijp dat het in hun cultuur belangrijk is dat families een goede band hebben. Mijn schoonouders hebben mij altijd geaccepteerd hoe ik ben. Ze hebben mij zelfs meer aandacht gegeven dan hun eigen dochter. Persoonlijk denk ik dat het hier een beetje mis is gegaan. Daarnaast is zijn zusje te aanwezig. Wat geen probleem is natuurlijk! Maar dit moet niet ten koste gaan van mij vind ik. Maar goed, ik neem gewoon afstand van haar. Ik vind haar soms kinderachtig en steek er niet veel energie meer in, maar wil haar niet telkens tegenkomen zeg maar. Ik ben goed met de rest van de familie, maar dat wil ze van mij afpakken lijkt het. Mijn man lijkt helemaal niet op haar. Hij is vrijwel bij iedereen geliefd. Heb het hem ook voorgelegd en hij zegt dat hij me begrijpt. Morgen ga ik lekker een vriendin uitnodigen en we maken er een gezellige dag van. Ik had ook eerder wat moeten zeggen, maar door wat er allemaal is voorgevallen voel ik mij soms schuldig tegenover hem. Wat hij mee heeft gemaakt was alles behalve makkelijk. Mijn schoonmoeder belde mij en ze zij dat ze het leuk zou vinden als ik een ander keertje zou komen. Ik heb een soort van vriendinnenband met haar (ze is erg jong en modern) dus denk dat ik wel een keer wat leuks met haar ga doen
donderdag 12 juli 2012 om 19:32
Je hamert er continu op dat je zo moeilijk bent geweest en dat je je man van alles gunt. Nou gun ik mijn man ook van alles, inclusief quality time met zijn vrienden. Maar daardoor hoef ík nog niet alleen bij zijn schoonfamilie te zitten.
Het moeilijk zijn (geweest) van jou zal vast niet makkelijk zijn geweest voor je man en ik geloof ook niet dat hij op alle fronten een hork is. Maar dit is zo'n zinloos offer! Ga dan wat leuks met elkáár doen, als je iets voor jullie relatie wil doen. Maak het jezelf toch niet zo oneindig moeilijk.
Het moeilijk zijn (geweest) van jou zal vast niet makkelijk zijn geweest voor je man en ik geloof ook niet dat hij op alle fronten een hork is. Maar dit is zo'n zinloos offer! Ga dan wat leuks met elkáár doen, als je iets voor jullie relatie wil doen. Maak het jezelf toch niet zo oneindig moeilijk.
donderdag 12 juli 2012 om 22:27
Ik weet niet maar eerst vraag je om advies door dit topic te openen en vervolgens krijg je reactie's en probeer je het allemaal goed tepraten? Oke maar is er dan eigenlijk wel een probleem? Of ligt het allemaal aan jou eigen gevoel? Als laatst zeg je dat he een vriendinnen band met je schoonmoeder heb, dan begrijp ze het wel als je niet altijd mee komt toch?
Je heb tenslotte ook je eigen gezin en huishouden.
Ik heb ook altijd wel wat met schoonouders hoor en bepaalde gevoelens van mij maar jij moet blij zijn dat ze jou op belt, dat hoor ik niet vaak.
Je heb tenslotte ook je eigen gezin en huishouden.
Ik heb ook altijd wel wat met schoonouders hoor en bepaalde gevoelens van mij maar jij moet blij zijn dat ze jou op belt, dat hoor ik niet vaak.
donderdag 12 juli 2012 om 23:54
@ Aureel: Gelijk heb je. Quality time is wat anders en bij je schoonouders ""gedumpt"" worden is wat anders. Het voelde voorheen als een soort van plicht. Mijn zoontje is daar, dus ik ook. Nu besef ik dat dat niet zo hoort. Ik kan mij genoeg momenten herinneren dat ik daar zat en weer voor de zoveelste keer mij verveelde of irriteerde. Heb alleen zo weinig mensen om mij heen. Tijdens mijn depressie heb ik veel mensen verloren. Ik wil ze niet allemaal verliezen. Maar ik besef dat dit mij ook niet gelukkig maakt. Ik heb het uitgebreid besproken met mijn man en voortaan gaan we er samen heen.
@ Chloe1: Ik heb veel nuttige adviezen gekregen hier. Ik voelde me erg rot dat ik morgen weer daarheen moest. Dit gevoel komt voornamelijk door mijn schoonzus. Ik kan haar natuurlijk niet veranderen en moet het zelf leuk maken, maar soms trek ik het helemaal niet. Als zij er niet was geweest zou ik vaker gaan denk ik. Het klinkt heel laf misschien, maar heb er even geen fut voor. Ik ben volwassener dan haar, ze doet maar. Zolang ik het niet steeds hoef mee te maken. Mijn intentie was niet het goedpraten, maar aangeven dat mijn man geen kwade bedoelingen heeft. Hij dacht juist dat het mij wel leuk leek. Heb wel vaker gezegd dat we gewoon samen moeten gaan of niet maar goed niemand is perfect. Gelukkig begreep mijn schoonmoeder mij. Vind het knap dat ze geen onderscheid maakt in haar gedrag tegenover mij of haar kinderen. Ik opende deze topic omdat ik mij afvroeg of ik de enige ben die zonder man of vriend bij schoonouders is. Zo te horen wel
@ Chloe1: Ik heb veel nuttige adviezen gekregen hier. Ik voelde me erg rot dat ik morgen weer daarheen moest. Dit gevoel komt voornamelijk door mijn schoonzus. Ik kan haar natuurlijk niet veranderen en moet het zelf leuk maken, maar soms trek ik het helemaal niet. Als zij er niet was geweest zou ik vaker gaan denk ik. Het klinkt heel laf misschien, maar heb er even geen fut voor. Ik ben volwassener dan haar, ze doet maar. Zolang ik het niet steeds hoef mee te maken. Mijn intentie was niet het goedpraten, maar aangeven dat mijn man geen kwade bedoelingen heeft. Hij dacht juist dat het mij wel leuk leek. Heb wel vaker gezegd dat we gewoon samen moeten gaan of niet maar goed niemand is perfect. Gelukkig begreep mijn schoonmoeder mij. Vind het knap dat ze geen onderscheid maakt in haar gedrag tegenover mij of haar kinderen. Ik opende deze topic omdat ik mij afvroeg of ik de enige ben die zonder man of vriend bij schoonouders is. Zo te horen wel
vrijdag 13 juli 2012 om 07:49
Meestal is dat juist wat mensen stoort (0; Die vinden het forum te hard! Ik vind het meestal ook wel prettig. Al vind ik het wel vervelend dat het soms belerend is. Dat was in jouw topic niet hoor!
Over je schuldig voelen over je depressie, ik snap wel dat je dat voelt maar het is niet terecht. Depressie is een ziekte hè, geen keuze.... Heb je nu therapie of ad? Wat jammer dat je veel mensen bent verloren hierdoor. Kun je niet op zoek naar wat nieuwe contacten? Ik heb hier vroeger eens een oproep geplaatst voor mensen in mijn nieuwe woonplaats (andere nick) en heb daar leuke contacten aan over gehouden. Misschien een idee?
Over je schuldig voelen over je depressie, ik snap wel dat je dat voelt maar het is niet terecht. Depressie is een ziekte hè, geen keuze.... Heb je nu therapie of ad? Wat jammer dat je veel mensen bent verloren hierdoor. Kun je niet op zoek naar wat nieuwe contacten? Ik heb hier vroeger eens een oproep geplaatst voor mensen in mijn nieuwe woonplaats (andere nick) en heb daar leuke contacten aan over gehouden. Misschien een idee?
vrijdag 13 juli 2012 om 12:11
Sommige reacties in andere topics zijn inderdaad erg hard, maar iedereen kan hier alles neerzetten. Zou het niet te persoonlijk opvatten. Ik zeg dit ook tegen mezelf, al is het soms lastig in andere situaties (vat veel dingen persoonlijk op, maar geef daar een draai aan).
Ben nog erger depressief geweest. Ik had toen een vriendinnengroepje waar ik mee optrok. Deze vriendinnen vonden status, uiterlijk etc erg belangrijk. Begrijp ook niet hoe ik ooit bevriend ben geraakt maar goed. Heb mijn nummer veranderd en ze altijd de deur uit gehouden met smoesjes. Nu mailen ze ook niet meer. Had het helemaal gehad. Daarnaast had ik nog een goede vriendin, waarvan de ex een kennis van mij is. Ze vond dat ik hem in bescherming nam. Ik neem hem niet in bescherming, maar wil ook niet slecht over hem praten. Daarmee is het ook over en uit. Eerst viel het mij niet zo op, maar nu begin ik mij steeds meer eenzamer te voelen. Mijn man heeft ontzettend veel vrienden. Dat hoeft nou ook weer niet, maar een paar leuke contacten zou leuk zijn. Al heb ik er soms weer geen behoefte aan, heel dubbel. Heb sinds kort een paar contacten opgepakt, maar zie ze heel weinig. Het is een begin. Misschien is een oproep in de toekomst op het forum wel iets. Wat leuk dat je daar leuke contacten aan hebt overgehouden! Lijkt me enerzijds ook best eng namelijk. In de toekomst zal ik er zeker over nadenken!
Ben nog erger depressief geweest. Ik had toen een vriendinnengroepje waar ik mee optrok. Deze vriendinnen vonden status, uiterlijk etc erg belangrijk. Begrijp ook niet hoe ik ooit bevriend ben geraakt maar goed. Heb mijn nummer veranderd en ze altijd de deur uit gehouden met smoesjes. Nu mailen ze ook niet meer. Had het helemaal gehad. Daarnaast had ik nog een goede vriendin, waarvan de ex een kennis van mij is. Ze vond dat ik hem in bescherming nam. Ik neem hem niet in bescherming, maar wil ook niet slecht over hem praten. Daarmee is het ook over en uit. Eerst viel het mij niet zo op, maar nu begin ik mij steeds meer eenzamer te voelen. Mijn man heeft ontzettend veel vrienden. Dat hoeft nou ook weer niet, maar een paar leuke contacten zou leuk zijn. Al heb ik er soms weer geen behoefte aan, heel dubbel. Heb sinds kort een paar contacten opgepakt, maar zie ze heel weinig. Het is een begin. Misschien is een oproep in de toekomst op het forum wel iets. Wat leuk dat je daar leuke contacten aan hebt overgehouden! Lijkt me enerzijds ook best eng namelijk. In de toekomst zal ik er zeker over nadenken!
vrijdag 13 juli 2012 om 13:37
Dat maakt het inderdaad minder eng, maar toch erg spannend! Alleen naar de sportschool zou ik ook niet willen/ durven. Maar aan de andere kant, er zijn genoeg mensen die alleen sporten tussendoor. Zo ga ik straks in groepstherapie en dat vind ik ook erg spannend. Bang om er niet bij te horen ofzo. Maar dan word ik boos op mezelf en zeg dat ik me niet zo moet aanstellen
zaterdag 14 juli 2012 om 17:52
O haha ik ga ook in groepstherapie. Ik vind die groep weer niet eng, daar zitten mensen met dezelfde moeilijkheden (ADHD) en ik kijk juist wel uit naar contact met andere hierover. Waarvoor ga jij in groep? Voor je depressie? Op sportschool komen veel mensen alleen idd. Maar omdat ik het niet kan ben ik dan zo bewust van mijzelf, ik voel me dan erg ongemakkelijk. Als ik met iemand ben dan verlegt dat genoeg mijn aandacht. Vaag hè... Voel me wel een muts door (0;