Seks
alle pijlers
Depressief door laag libido van vriend
dinsdag 10 juli 2012 om 12:45
Mooi begin van de dag idd, myamyam! Weet niet zeker hoe ik zou reageren op zo'n actie, ben de lust daartoe een beetje kwijt, waar het Man betreft.
Zit mezelf erg in de weg, merk ik en basl ervan dat ik dat nergens kwijt kan. Dus lucht ik mn hart maar bij jullie... Sorry! Zal nog wel n paar keer langskomen vandaag... Ben gespannen, onrustig, nerveuzig... Zucht...
Zit mezelf erg in de weg, merk ik en basl ervan dat ik dat nergens kwijt kan. Dus lucht ik mn hart maar bij jullie... Sorry! Zal nog wel n paar keer langskomen vandaag... Ben gespannen, onrustig, nerveuzig... Zucht...
dinsdag 10 juli 2012 om 13:01
Sterkte Beniknougek.........begrijp heel goed hoe je je moet voelen nu........het is ook niet niets, je hebt jaren gehoopt op beterschap en realiseert je nu misschien dat je, alle inspanning ten spijt, elkaar moet laten gaan......zoiets?! Dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten, een scheiding........is gewoon heel erg heftig en naar.......
K deel je gevoelens van onrust.....zie mijn vriend weer vandaag maar heb aan de telefoon al moeite om me een houding te geven, laat staan als ik hem zo weer écht zie........wil dit niet, kon alles maar gewoon 'gewoon' gaan.....Ik zit ook even in een flink negatieve spiraal, dr is weinig wat deugt op dit moment......ook niet echt prettig, ik weet het, maar kan die knop maar moeilijk omzetten merk ik.....
Myamyam...inderdaad een mooi begin van de dag haha.......zo'n verrassing onder de douche hoef ik nimmer en nooit te verwachten, mag hem zelf ook niet storen onder de douche.........
Ben weer even offline.....tot gauw, en take care... X
K deel je gevoelens van onrust.....zie mijn vriend weer vandaag maar heb aan de telefoon al moeite om me een houding te geven, laat staan als ik hem zo weer écht zie........wil dit niet, kon alles maar gewoon 'gewoon' gaan.....Ik zit ook even in een flink negatieve spiraal, dr is weinig wat deugt op dit moment......ook niet echt prettig, ik weet het, maar kan die knop maar moeilijk omzetten merk ik.....
Myamyam...inderdaad een mooi begin van de dag haha.......zo'n verrassing onder de douche hoef ik nimmer en nooit te verwachten, mag hem zelf ook niet storen onder de douche.........
Ben weer even offline.....tot gauw, en take care... X
dinsdag 10 juli 2012 om 13:50
Denk t Troi, dat t de realisatie is van welke kant t opgaat. En vakantie... Morgen weg en ik merk dat ik tegenzin heb. N man doet zn best om me ruimte te geven, heb ik t idee. Die denkt ws dat ik gewoon moe ben. Zie zoooo op tegen komende week, tegen nu toch echt, weer, moeten praten...
Tranen zitten me hoog, maar ook geen mogelijkheid om te laten lopen. Kan t ook bij niemand kwijt nu. Vriendin aan t werk en heeft alles ook al 100 keer gehoord. Ouders... Te moeilijk nu, helpt me nieg. VV ook aan t werk, daarbij wil ik tegen hem niet klagen over Man. Vind ik niet sjiek.
Maar goed, weinig afleiding dus. Ik vlucht wel, stukje lopen, lezen, inpakken boven, nog n uurtje liggen (denk maar niet dat Man erover peinst me gezelschap te houden), computerklusjes... Arghghhgh. Sorry dat ik doorratel, zoals ik al zei, zit mezelf in de weg. Sorry
Tranen zitten me hoog, maar ook geen mogelijkheid om te laten lopen. Kan t ook bij niemand kwijt nu. Vriendin aan t werk en heeft alles ook al 100 keer gehoord. Ouders... Te moeilijk nu, helpt me nieg. VV ook aan t werk, daarbij wil ik tegen hem niet klagen over Man. Vind ik niet sjiek.
Maar goed, weinig afleiding dus. Ik vlucht wel, stukje lopen, lezen, inpakken boven, nog n uurtje liggen (denk maar niet dat Man erover peinst me gezelschap te houden), computerklusjes... Arghghhgh. Sorry dat ik doorratel, zoals ik al zei, zit mezelf in de weg. Sorry
dinsdag 10 juli 2012 om 14:48
hè bah, wat rot, beniknougek. Ik zeg praten, maar ik ken je vent niet. Wie weet lucht het op, wie weet wordt het je dan nog duidelijker welke kant het op gaat.
Maar lucht hier lekker je hart. Begrijp heel goed hoe het voelt.
(ps, wie/wat is "VV"?)
Troides, stertke vandaag. Niet fijn om je zo te voelen.
Blij toe dat we hier de negatieve spiraal (al is het voor even) hebben weten te doorbreken. Het zwijgen, het invullen van gedachten/gevoelens voor de ander is dodelijk geweest. Maar ik ben nog vreselijk onzeker. Durf zelf maar weinig initiatief te nemen. Er gebeurt nu dus wel het een en ander, maar alleen als man dat wil. Lastig, ik hoop dat ik binnenkort weer gewoon wat meer durf en we niet weer in het oude patroon komen te zitten. Het is hard werken zo'n relatie pffff
Maar lucht hier lekker je hart. Begrijp heel goed hoe het voelt.
(ps, wie/wat is "VV"?)
Troides, stertke vandaag. Niet fijn om je zo te voelen.
Blij toe dat we hier de negatieve spiraal (al is het voor even) hebben weten te doorbreken. Het zwijgen, het invullen van gedachten/gevoelens voor de ander is dodelijk geweest. Maar ik ben nog vreselijk onzeker. Durf zelf maar weinig initiatief te nemen. Er gebeurt nu dus wel het een en ander, maar alleen als man dat wil. Lastig, ik hoop dat ik binnenkort weer gewoon wat meer durf en we niet weer in het oude patroon komen te zitten. Het is hard werken zo'n relatie pffff
dinsdag 10 juli 2012 om 15:50
Hee Thasmo, goed je weer te lezen, en dat de 'onhoudingsperiode' weer voorbij lijkt/is. Wel een gek gesprek, inderdaad...
Inderdaad Myamyam, VV = VoosVriendje. En dus in mijn geval, wat Thasmo al zei, een seksvriendje. Korte uitleg (anders moet je wel heel veel pagina's teruglezen): Man heeft tijdenlang geroepen dat ik het maar buiten de deur moest zoeken omdat hij het me niet kon geven. Wilde ik in eerste instantie niet, maar blijkbaar heeft het toch een deur op een kier gezet. En toen ik in maart op een feest tegen een leuke meneer aanblunderde, werd dat meer. Eerst wat mailen, toen afgesproken om een keer wat te drinken, en dat liep uiteindelijk uit op een flinke zoenpartij. Overigens nadat ik 'm verteld had hoe de vork bij mij thuis in de steel zat. Na het zoenen weer afgesproken, paar keer flink gevoosd zonder dat het tot 'echte' seks kwam. Vandaar VoosVriendje. En ondertussen heeft 'ie promotie gemaakt, en is het eigenlijk een seksvriendje, maar ik vind VV wel leuk klinken. Om het verhaal af te maken: man weet (met enige vertraging) van 'm af. Vond het in eerste instantie prima. Niet leuk, maar hij had het zelf gezegd. Maar toen hij wist dat er seks van gekomen was, trok hij ineens z'n toestemming in. Vond het toch niet prima. Dat was het, die mededeling, verder geen gesprek of niets erover, en dat is ondertussen een maand geleden. Ik dacht, ik begin het gesprek eens niet, had me al heel kwetsbaar opgesteld door in paar keer heel voorzichtig VV ter sprake te brengen, dacht hij komt er wel op terug. Niet dus. En ik ben niet gestopt met VV (heb ik ook niet beloofd, dat ik dat zou doen), want het is zo zalig om heel af en toe een paar uurtjes te kunnen vluchten naar iemand die je laat voelen dat hij je sexy vindt, je begeert, opgewonden van je wordt en je ook 'gewoon' een leuk mens vindt. Ben niet verliefd, VV is geen relatiemateriaal, maar is me wel heel dierbaar geworden in die paar maanden. Heeft me wakker geschud, zal ik maar zeggen. Ok, so much voor korte toelichting...
En ik weet het, er moet gepraat worden. Maar ik zie er zo tegenop (en voel me ook ellendig want ongesteld. Helpt niet). Ben echt even helemaal leeg, merk nu pas hoe sterk ik gevlucht ben in m'n eigen wereldje, in m'n werk, de laatste maanden...
Inderdaad Myamyam, VV = VoosVriendje. En dus in mijn geval, wat Thasmo al zei, een seksvriendje. Korte uitleg (anders moet je wel heel veel pagina's teruglezen): Man heeft tijdenlang geroepen dat ik het maar buiten de deur moest zoeken omdat hij het me niet kon geven. Wilde ik in eerste instantie niet, maar blijkbaar heeft het toch een deur op een kier gezet. En toen ik in maart op een feest tegen een leuke meneer aanblunderde, werd dat meer. Eerst wat mailen, toen afgesproken om een keer wat te drinken, en dat liep uiteindelijk uit op een flinke zoenpartij. Overigens nadat ik 'm verteld had hoe de vork bij mij thuis in de steel zat. Na het zoenen weer afgesproken, paar keer flink gevoosd zonder dat het tot 'echte' seks kwam. Vandaar VoosVriendje. En ondertussen heeft 'ie promotie gemaakt, en is het eigenlijk een seksvriendje, maar ik vind VV wel leuk klinken. Om het verhaal af te maken: man weet (met enige vertraging) van 'm af. Vond het in eerste instantie prima. Niet leuk, maar hij had het zelf gezegd. Maar toen hij wist dat er seks van gekomen was, trok hij ineens z'n toestemming in. Vond het toch niet prima. Dat was het, die mededeling, verder geen gesprek of niets erover, en dat is ondertussen een maand geleden. Ik dacht, ik begin het gesprek eens niet, had me al heel kwetsbaar opgesteld door in paar keer heel voorzichtig VV ter sprake te brengen, dacht hij komt er wel op terug. Niet dus. En ik ben niet gestopt met VV (heb ik ook niet beloofd, dat ik dat zou doen), want het is zo zalig om heel af en toe een paar uurtjes te kunnen vluchten naar iemand die je laat voelen dat hij je sexy vindt, je begeert, opgewonden van je wordt en je ook 'gewoon' een leuk mens vindt. Ben niet verliefd, VV is geen relatiemateriaal, maar is me wel heel dierbaar geworden in die paar maanden. Heeft me wakker geschud, zal ik maar zeggen. Ok, so much voor korte toelichting...
En ik weet het, er moet gepraat worden. Maar ik zie er zo tegenop (en voel me ook ellendig want ongesteld. Helpt niet). Ben echt even helemaal leeg, merk nu pas hoe sterk ik gevlucht ben in m'n eigen wereldje, in m'n werk, de laatste maanden...
dinsdag 10 juli 2012 om 16:19
Hé Thasmo lieverd, wilde de alarm centrale al gaan inschakelen...
Fijn dat jullie weer sex gehad hebben...en zeker een "vreemd"gesprek...ik hoop dat het weer beter blijft gaan tussen jullie eh tussen de lakens....
Myamyam,
Bij jullie ook iets van verbetering....wel jammer inderdaad dat het dus van hém af moet hangen....maar dat is wel een beetje standaart in dit soort relaties...geen sex of wel sex als hij/ zij ( Thas ik vergeet je niet) geen zin heeft oid gebeurt het niet...
Beniknougek,
Kan me goed voorstellen dat je je nu je vrij bent nog rotter voelt...kan je er niet alleen op uit?
Fijn dat jullie weer sex gehad hebben...en zeker een "vreemd"gesprek...ik hoop dat het weer beter blijft gaan tussen jullie eh tussen de lakens....
Myamyam,
Bij jullie ook iets van verbetering....wel jammer inderdaad dat het dus van hém af moet hangen....maar dat is wel een beetje standaart in dit soort relaties...geen sex of wel sex als hij/ zij ( Thas ik vergeet je niet) geen zin heeft oid gebeurt het niet...
Beniknougek,
Kan me goed voorstellen dat je je nu je vrij bent nog rotter voelt...kan je er niet alleen op uit?
dinsdag 10 juli 2012 om 16:23
Lilith, alleen er op uit kan best, denk er ook over om in de tweede helft van mijn vakantie nog een paar dagen alleen weg te gaan. Doe ik vaker, want Man vindt lang niet alles leuk wat ik leuk vind en ik heb meer vakantie.
Nu direct is het echter geen optie: morgen gaan we samen een week weg. En dus vandaag en gister (en t weekend) samen rondom huis. Hangen (beiden). Wat dingetjes regelen (ik vooral). Wandelen (ik). Inpakken (ik). Enkel klusje in huis (beiden). En zwijgen (beiden). De bom gaat barsten, ik voel 't aankomen, maar ik ben te moe om 't lontje aan te steken. Ruzie hebben we niet hoor, het is gewoon... Stil. Leeg.
Nu direct is het echter geen optie: morgen gaan we samen een week weg. En dus vandaag en gister (en t weekend) samen rondom huis. Hangen (beiden). Wat dingetjes regelen (ik vooral). Wandelen (ik). Inpakken (ik). Enkel klusje in huis (beiden). En zwijgen (beiden). De bom gaat barsten, ik voel 't aankomen, maar ik ben te moe om 't lontje aan te steken. Ruzie hebben we niet hoor, het is gewoon... Stil. Leeg.
dinsdag 10 juli 2012 om 17:50
Nee. Iets te lang wachten met een moeilijk gesprek wel, maar zoals dit... Nee. En ik ben zo bang dat Man het heel anders voelt, nergens last van heeft (behalve dan van dat ik 'moe' ben)...
Vertoon vluchtgedrag, vermijd hem... Ik moet mezelf echt n schop verkopen, bijeen rapen en de knuppel in het hoenderhok gooien. Soms wou ik dat we ruzie maakten, dan was er tenminste iets aanwijsbaar fout...
Vertoon vluchtgedrag, vermijd hem... Ik moet mezelf echt n schop verkopen, bijeen rapen en de knuppel in het hoenderhok gooien. Soms wou ik dat we ruzie maakten, dan was er tenminste iets aanwijsbaar fout...
dinsdag 10 juli 2012 om 18:43
Misschien tijd om gewoon eens ruzie te maken? Klinkt simpel, maar als ik zo lees hoe je je voelt, en hoe je vlucht. Ik begrijp het ook wel, maar het vreet je helemaal op lijkt me. Dank voor je toelichting over VV, Had iets van 30 pagina's gelezen, maar het toen opgegeven. Forgive me!
Maar een stompzinnige vraag wellicht: waarom wil je blijven?
Thasmo, dat soort gesprekken ja, dat kan ik dus niet. Wil te graag om er zo nonchalant over te doen. Naar hoop wel voor je dat je weer regelmatig een vrijpartij hebt. Is ook niet makkelijk met een partner die fysiek beperkingen heeft (klinkt misschien heftig, maar een hernia + medicijnen zijn toch lastig).
Lilith, ja is idd een probleem dat het alleen van hem uit kan komen. Voor hem is sex gewoon niet vanzelfsprekend. Onverwachts, als het van mij uit komt, is net wat teveel van het goede. Vanmiddag kreeg ik weer een "ik ben moe" voor de kiezen. Weer tranen, want ik kan niet veel hebben nu wat dit betreft. (iets meer dan een week geleden had ik bijna besloten ermee te stoppen, tot ik dit topic tegenkwam, en besloot Het Gesprek aan te gaan). Blijven praten is het devies hier, anders denkt man dat het weer goed gaat (geen nieuws = goed nieuws). En dan verslapt de aandacht weer.
Sterkte beniknougek. Het komt op mij ook over als stilte voor de storm.
Maar een stompzinnige vraag wellicht: waarom wil je blijven?
Thasmo, dat soort gesprekken ja, dat kan ik dus niet. Wil te graag om er zo nonchalant over te doen. Naar hoop wel voor je dat je weer regelmatig een vrijpartij hebt. Is ook niet makkelijk met een partner die fysiek beperkingen heeft (klinkt misschien heftig, maar een hernia + medicijnen zijn toch lastig).
Lilith, ja is idd een probleem dat het alleen van hem uit kan komen. Voor hem is sex gewoon niet vanzelfsprekend. Onverwachts, als het van mij uit komt, is net wat teveel van het goede. Vanmiddag kreeg ik weer een "ik ben moe" voor de kiezen. Weer tranen, want ik kan niet veel hebben nu wat dit betreft. (iets meer dan een week geleden had ik bijna besloten ermee te stoppen, tot ik dit topic tegenkwam, en besloot Het Gesprek aan te gaan). Blijven praten is het devies hier, anders denkt man dat het weer goed gaat (geen nieuws = goed nieuws). En dan verslapt de aandacht weer.
Sterkte beniknougek. Het komt op mij ook over als stilte voor de storm.
donderdag 12 juli 2012 om 16:48
Ohjee, wat moeilijk Beniknougek.....sta niet graag in je schoenen........wens je heel veel sterkte met HET gesprek, het moet er toch van komen, zo kun je niet verder, maar ik kan me de knoop in je maag goed voorstellen..........hij zal zelf trouwens ook wel een beetje angstig zijn om het gesprek aan te gaan, ws heeft zijn toezegging aan jou het buiten de deur te zoeken hem meer gedaan dan hij had verwacht?!
Myamyam, ik vind dat soort gesprekken ook altijd heel moeilijk, kon er ook nooit nonchalant over doen, omdat het zó belangrijk voor mij was.......was het gesprek bij voorbaat al heel beladen, ook omdat ik bang was dast hij het niet zou begrijpen ofzo.....
Nou heb ik daar van de week goede gesprekken over gehad met mijn therapeut, en die zegt dat mijn vriend niet helderziend is dus dat ik niet van hem kan verwachten dat hij wéét wat ik wil. Ik moet hem dat dus duidelijk maken, en soms gewoon opeisen. Ik zou dus heel teleurgesteldkunnen zijn in het feit dat hij niet van geiligheid bij de muren opvliegt, maar ik kan hem ook gewoon voor het blok zetten en hem verleiden......ik geef toe, beetje scary want je moet écht een drempel over, maar ik laat dan wel zien dat ik me kwetsbaar durf op te stellen en niet ga zitten mokken in een hoekje.....
Anyway, ik heb de stoute schoenen aangetrokken en het gewoon gedáán, met groot resultaat.........ik werd daardoor zelfs wat overmoedig en heb ook verbaal wat zaken 'aangepakt', wat ik eerst nooit zo goed durfde....... Ik néém dus wat ik nodig heb.
Toen ik in eerste instantie bij hem kwam voelde ik me zo slecht, en ik was eigenlijk niet van plan om mijn gevoelens met hem te delen, in de veronderstelling dat hij toch niets voor me kon betekenen. Dat was niet gunsitg natuurlijk, want daarmee laat ik ook niet zien dat het belangrijk is, daar waar ik mee zit. Ik baggatelliseer dus mijn eigen gevoel. Nu heb ik ervoor gekozen om dat wél te doen en heb ik direct aangegeven dat ik graag wil dat hij er voor me is, dat ik verder niets nodig heb, geen zware gesprekken wil maar graag zou willen dat hij voor me zou 'zorgen' .........en dat deed hij. Hij leek haast wel blij dat hij iets voor me kon doen, zich weer even beschermer van mij kon voelen, zich mán kon voelen....... en dat had z'n weerslag op de rest van de tijd de we samen waren (lees: veel intimiteit)..........voel me echt blij en heb weer meer vertrouwen (ja, enige wispelturigheid is mij niet vreemd, jullie allen welbekend inmiddels) En inderdaad blijven praten, anders denkt ook mijn vriend dat het goed gaat.....soort van 'geen bericht goed bericht' ...........belachelijk maar goed, die helderziendheid hé?! Ik lijk het zelf wel 'in me te hebben' en verwacht min of meer dat de ander natuurlijk begrijpt wat ik bedoel en nodig heb.........foutje.......
Myamyam, ik vind dat soort gesprekken ook altijd heel moeilijk, kon er ook nooit nonchalant over doen, omdat het zó belangrijk voor mij was.......was het gesprek bij voorbaat al heel beladen, ook omdat ik bang was dast hij het niet zou begrijpen ofzo.....
Nou heb ik daar van de week goede gesprekken over gehad met mijn therapeut, en die zegt dat mijn vriend niet helderziend is dus dat ik niet van hem kan verwachten dat hij wéét wat ik wil. Ik moet hem dat dus duidelijk maken, en soms gewoon opeisen. Ik zou dus heel teleurgesteldkunnen zijn in het feit dat hij niet van geiligheid bij de muren opvliegt, maar ik kan hem ook gewoon voor het blok zetten en hem verleiden......ik geef toe, beetje scary want je moet écht een drempel over, maar ik laat dan wel zien dat ik me kwetsbaar durf op te stellen en niet ga zitten mokken in een hoekje.....
Anyway, ik heb de stoute schoenen aangetrokken en het gewoon gedáán, met groot resultaat.........ik werd daardoor zelfs wat overmoedig en heb ook verbaal wat zaken 'aangepakt', wat ik eerst nooit zo goed durfde....... Ik néém dus wat ik nodig heb.
Toen ik in eerste instantie bij hem kwam voelde ik me zo slecht, en ik was eigenlijk niet van plan om mijn gevoelens met hem te delen, in de veronderstelling dat hij toch niets voor me kon betekenen. Dat was niet gunsitg natuurlijk, want daarmee laat ik ook niet zien dat het belangrijk is, daar waar ik mee zit. Ik baggatelliseer dus mijn eigen gevoel. Nu heb ik ervoor gekozen om dat wél te doen en heb ik direct aangegeven dat ik graag wil dat hij er voor me is, dat ik verder niets nodig heb, geen zware gesprekken wil maar graag zou willen dat hij voor me zou 'zorgen' .........en dat deed hij. Hij leek haast wel blij dat hij iets voor me kon doen, zich weer even beschermer van mij kon voelen, zich mán kon voelen....... en dat had z'n weerslag op de rest van de tijd de we samen waren (lees: veel intimiteit)..........voel me echt blij en heb weer meer vertrouwen (ja, enige wispelturigheid is mij niet vreemd, jullie allen welbekend inmiddels) En inderdaad blijven praten, anders denkt ook mijn vriend dat het goed gaat.....soort van 'geen bericht goed bericht' ...........belachelijk maar goed, die helderziendheid hé?! Ik lijk het zelf wel 'in me te hebben' en verwacht min of meer dat de ander natuurlijk begrijpt wat ik bedoel en nodig heb.........foutje.......
donderdag 12 juli 2012 om 22:15
*Pas op, ego-alarm...*
Dit is echt bizar: we zijn alweer terug van vakantie. Niet volgens planning, nee... Gisterochtend vertrokken, 10 uur gereden. Onderweg gezwegen (behalve kaartaanwijzingen en praktische dingetjes), maar het in beweging zijn voelde nog wel ok. Eenmaal aangekomen sloeg de onrust bij mij in volle hevigheid toe. Gegeten, ook vooral zwijgend, naar hotel, en toen ik voor de vijfde keer diep zuchtte vroeg man wat er was. Hehe...
Dat leidde tot HET gesprek. Dat het zo fout zit, dat we elkaar zo kwijt zijn. Lang gepraat, veel gehuild, heel vaak 'ik weet het niet' gezegd... Niet eens over het seks-gedeelte gehad, alleen maar over de afstand die er is. Allebei geen idee hoe het op te lossen, of het nog te redden is. Uiteindelijk wel opgelucht dat er gepraat is, allebei, maar ook verdrietig en in de war.
Man ook, uiteraard. Blijkbaar zodanig dat hij de rest van de vakantie niet zag zitten. En dus hebben we rechtsomkeert gemaakt, en zijn we vandaag weer teruggereden. Voor vertrek nog wel beetje gepraat, maar onderweg eigenlijk weer hetzelfde: tien uur lang vrijwel alleen maar stilte. Geen idee wat te zeggen, allebei...
Nu dus thuis. Morgen maar verder kijken. Waarschijnlijk ga ik een poosje weg, als ik het kan regelen. Ergens op een huis passen ofzo, geen idee hoe en wat, maar misschien dat afstand nemen helpt. Kunnen we allebei uitrusten en tot onszelf komen, helder nadenken... Ben nu even leeg. Verdrietig, dat we ons in deze situatie bevinden, hoewel ook wel opgelucht dat het zwijgen doorbroken is... Pfffff....
Dit is echt bizar: we zijn alweer terug van vakantie. Niet volgens planning, nee... Gisterochtend vertrokken, 10 uur gereden. Onderweg gezwegen (behalve kaartaanwijzingen en praktische dingetjes), maar het in beweging zijn voelde nog wel ok. Eenmaal aangekomen sloeg de onrust bij mij in volle hevigheid toe. Gegeten, ook vooral zwijgend, naar hotel, en toen ik voor de vijfde keer diep zuchtte vroeg man wat er was. Hehe...
Dat leidde tot HET gesprek. Dat het zo fout zit, dat we elkaar zo kwijt zijn. Lang gepraat, veel gehuild, heel vaak 'ik weet het niet' gezegd... Niet eens over het seks-gedeelte gehad, alleen maar over de afstand die er is. Allebei geen idee hoe het op te lossen, of het nog te redden is. Uiteindelijk wel opgelucht dat er gepraat is, allebei, maar ook verdrietig en in de war.
Man ook, uiteraard. Blijkbaar zodanig dat hij de rest van de vakantie niet zag zitten. En dus hebben we rechtsomkeert gemaakt, en zijn we vandaag weer teruggereden. Voor vertrek nog wel beetje gepraat, maar onderweg eigenlijk weer hetzelfde: tien uur lang vrijwel alleen maar stilte. Geen idee wat te zeggen, allebei...
Nu dus thuis. Morgen maar verder kijken. Waarschijnlijk ga ik een poosje weg, als ik het kan regelen. Ergens op een huis passen ofzo, geen idee hoe en wat, maar misschien dat afstand nemen helpt. Kunnen we allebei uitrusten en tot onszelf komen, helder nadenken... Ben nu even leeg. Verdrietig, dat we ons in deze situatie bevinden, hoewel ook wel opgelucht dat het zwijgen doorbroken is... Pfffff....
donderdag 12 juli 2012 om 22:28
@beniknougek, wat triest om je verhaal te lezen. Dat was inderdaad een hele korte vakantie. Ik denk dat dat twee keer de langste 10 uur van je leven is geweest. Kan mij wel voorstellen dat je man geen zin had in de vakantie. Dan ga je ook toneel spelen denk ik.
Ik hoop dat het lukt dat je ergens een huis kan regelen. Het is verdriet van de ene kant begrijp ik en opluchting van de andere kant. Sterkte gewenst de komende periode.
Ik zat in het voorjaar al tegen de vakantie aan te hikken. Vaak van te voren boeken, dit jaar maar niet gedaan. Nog steeds niet veel zin in. Denk dat het dus rond het huis hangen gaat worden, dat in een ruim begrip. Geen zin om twee weken ver weg te zijn, nu begrijp ik dat het verstandig is geweest. Ik zag het ook zelf al een beetje voor me.
Ik hoop dat het lukt dat je ergens een huis kan regelen. Het is verdriet van de ene kant begrijp ik en opluchting van de andere kant. Sterkte gewenst de komende periode.
Ik zat in het voorjaar al tegen de vakantie aan te hikken. Vaak van te voren boeken, dit jaar maar niet gedaan. Nog steeds niet veel zin in. Denk dat het dus rond het huis hangen gaat worden, dat in een ruim begrip. Geen zin om twee weken ver weg te zijn, nu begrijp ik dat het verstandig is geweest. Ik zag het ook zelf al een beetje voor me.
donderdag 12 juli 2012 om 23:32
Hey jongens en meiden!
Wat een verhalen weer hier......Troides, ik ben heel blij voor je, dat je aanpak heeft gewerkt! Hopelijk staan beide neuzen nu de goede kant op!
Beniknougek,: ik leef met je mee meid, wat een ellende. Maar er is gepraat. Hoe nu verder, dat zal de tijd leren. Het is afschuwelijk, zo'n periode waar je nu in zit. Maar nu is het ook zaak dat je echt heel goed gaat bedenken wat je wil. Het benoemen van de problemen is één, maar de stappen daarna. Daar gaat het om. Wat wil je, wat verwacht je, wil je nog verder met hem, wat zijn jullie bereid om er voor te doen.
Nu doorpakken. Het kan alle kanten op, maar laat het niet weer verzanden.......Dit is het moment iets te veranderen. En alleen jij weet wat je echt wil....ga daar voor!
Hopelijk komt mijn post niet te rommelig over, heb weer fijn last van de whiplash. De seks staat hier ook op een laag pitje even, maar dat is niet erg. We weten beiden dat het goed komt.
Maar ik zit even in een dipje. Ik voel me zó niet sexy momenteel. Ligt echt alleen aan mij. Maar ik ben mijn eigen met pijn vertrokken en vermoeide kop spuugzat. Een beetje complex steekt even de kop op. Elke vrouw is mooier en leuker dan mij. Tegenwoordig komt iedere vrouw spuitend klaar, ik ben ook al saai op dat vlak. Ik heb geen mooie borsten en ik ben te dik. En ga zo maar door.
Van die dingen, daar heb ik nou last van.........god wat zit ik hier te zeiken zeg.......Sorry. Maar ik voel me zo niet aantrekkelijk. En jullie kunnen helemaal niks met dit zeikverhaal, maar ik moest het even kwijt.
Excuus!
Wat een verhalen weer hier......Troides, ik ben heel blij voor je, dat je aanpak heeft gewerkt! Hopelijk staan beide neuzen nu de goede kant op!
Beniknougek,: ik leef met je mee meid, wat een ellende. Maar er is gepraat. Hoe nu verder, dat zal de tijd leren. Het is afschuwelijk, zo'n periode waar je nu in zit. Maar nu is het ook zaak dat je echt heel goed gaat bedenken wat je wil. Het benoemen van de problemen is één, maar de stappen daarna. Daar gaat het om. Wat wil je, wat verwacht je, wil je nog verder met hem, wat zijn jullie bereid om er voor te doen.
Nu doorpakken. Het kan alle kanten op, maar laat het niet weer verzanden.......Dit is het moment iets te veranderen. En alleen jij weet wat je echt wil....ga daar voor!
Hopelijk komt mijn post niet te rommelig over, heb weer fijn last van de whiplash. De seks staat hier ook op een laag pitje even, maar dat is niet erg. We weten beiden dat het goed komt.
Maar ik zit even in een dipje. Ik voel me zó niet sexy momenteel. Ligt echt alleen aan mij. Maar ik ben mijn eigen met pijn vertrokken en vermoeide kop spuugzat. Een beetje complex steekt even de kop op. Elke vrouw is mooier en leuker dan mij. Tegenwoordig komt iedere vrouw spuitend klaar, ik ben ook al saai op dat vlak. Ik heb geen mooie borsten en ik ben te dik. En ga zo maar door.
Van die dingen, daar heb ik nou last van.........god wat zit ik hier te zeiken zeg.......Sorry. Maar ik voel me zo niet aantrekkelijk. En jullie kunnen helemaal niks met dit zeikverhaal, maar ik moest het even kwijt.
Excuus!
vrijdag 13 juli 2012 om 10:57
@beniknougek:
Je schrijft:
quote:Uiteindelijk wel opgelucht dat er gepraat is, allebei, maar ook verdrietig en in de war.
Ik lees daarin dat jullie een probleem hebben met communicatie. Dat het lastig is in gesprek te komen. Geweldig dat er EINDELIJK gepraat is...
quote:Waarschijnlijk ga ik een poosje weg,
Huh? Dan is er eindelijk gesprek en opening en dan ga je ergens anders zitten?
Ik begrijp dat op elkaar lip zitten niet de beste manier is, maar dit lijkt het andere uiterste.. Je kan moeilijk in gesprek blijven als je elkaar niet meer ziet...?
Zou het kunnen dat 'een poosje weggaan' een vorm van vluchten en vermijd-gedrag is?
Je schrijft:
quote:Uiteindelijk wel opgelucht dat er gepraat is, allebei, maar ook verdrietig en in de war.
Ik lees daarin dat jullie een probleem hebben met communicatie. Dat het lastig is in gesprek te komen. Geweldig dat er EINDELIJK gepraat is...
quote:Waarschijnlijk ga ik een poosje weg,
Huh? Dan is er eindelijk gesprek en opening en dan ga je ergens anders zitten?
Ik begrijp dat op elkaar lip zitten niet de beste manier is, maar dit lijkt het andere uiterste.. Je kan moeilijk in gesprek blijven als je elkaar niet meer ziet...?
Zou het kunnen dat 'een poosje weggaan' een vorm van vluchten en vermijd-gedrag is?
vrijdag 13 juli 2012 om 11:28
Thasmo, Mopsie, Alex, ook jullie dank voor je reactie.
Thasmo, het was wel echt een gesprek, geen monoloog. Enerzijds ziet hij ook wel dat we een probleem hebben, anderzijds heeft hij geloof ik ook vooral het idee dat ik een probleem heb. Ik kan niet dealen met zijn medische shit, ik vlucht dan maar in m'n werk, ik moet steeds maar doordenderen. Dus als ik daar nou iets in verander, dan hebben wij geen probleem meer. Simpel, toch?
Mopsie, je hebt gelijk. Nu niet terug verzanden in waar we al waren. Vanochtend ook doorgezet: hij vroeg doodleuk of we naar een museum of de bioscoop zouden?! Terwijl hij de vakantie zonodig wilde afbreken wel hier gezellig lopen doen? Meteen weer doorgepraat dus, over hoe dan wel. Geen idee.
Alex, dank voor die spiegel. Je hebt gelijk, dat is ook vluchten. Enerzijds heb ik het gevoel dat ik dat nodig heb. Moet voelen of ik hem dan mis, of ik terug wil. Anderzijds... Misschien heb je wel gelijk en is dat ook geen goed plan. Hier blijven dan maar?
De tranen blijven maar komen, lijkt of er nu een dam doorgebroken is en ik niet meer kan stoppen. Terwijl ik er eigenlijk heel rationeel in stond. Dacht ik. Dit doet zo'n pijn, en vanuit die pijn kan ik niet meer bedenken wat ik nou eigenlijk wil, waar het allemaal heen moet. Ik wil niet leven zoals ik het hele afgelopen jaar al leef. Dat weet ik wel. En ik kan niet benoemen wat er dan precies anders moet om dat te veranderen. Klem. Snif.
Thasmo, het was wel echt een gesprek, geen monoloog. Enerzijds ziet hij ook wel dat we een probleem hebben, anderzijds heeft hij geloof ik ook vooral het idee dat ik een probleem heb. Ik kan niet dealen met zijn medische shit, ik vlucht dan maar in m'n werk, ik moet steeds maar doordenderen. Dus als ik daar nou iets in verander, dan hebben wij geen probleem meer. Simpel, toch?
Mopsie, je hebt gelijk. Nu niet terug verzanden in waar we al waren. Vanochtend ook doorgezet: hij vroeg doodleuk of we naar een museum of de bioscoop zouden?! Terwijl hij de vakantie zonodig wilde afbreken wel hier gezellig lopen doen? Meteen weer doorgepraat dus, over hoe dan wel. Geen idee.
Alex, dank voor die spiegel. Je hebt gelijk, dat is ook vluchten. Enerzijds heb ik het gevoel dat ik dat nodig heb. Moet voelen of ik hem dan mis, of ik terug wil. Anderzijds... Misschien heb je wel gelijk en is dat ook geen goed plan. Hier blijven dan maar?
De tranen blijven maar komen, lijkt of er nu een dam doorgebroken is en ik niet meer kan stoppen. Terwijl ik er eigenlijk heel rationeel in stond. Dacht ik. Dit doet zo'n pijn, en vanuit die pijn kan ik niet meer bedenken wat ik nou eigenlijk wil, waar het allemaal heen moet. Ik wil niet leven zoals ik het hele afgelopen jaar al leef. Dat weet ik wel. En ik kan niet benoemen wat er dan precies anders moet om dat te veranderen. Klem. Snif.
vrijdag 13 juli 2012 om 11:52
ik weet uit ervaring dat op elkaars lip zitten zeker niet de oplossing is, dus ik neig te zeggen: ga leuke dingen dingen doen soms met en soms zonder elkaar. Heb je geen vriendin, zus of zo waar je een dag mee iets kan gaan doen?
En probeer ook met elkaar in gesprek te blijven, misschien wel met een neutrale derde erbij, alhoewel ik snap hoe eng dat is.
(aldus amateurpsycholoog Alex, ahum)
En probeer ook met elkaar in gesprek te blijven, misschien wel met een neutrale derde erbij, alhoewel ik snap hoe eng dat is.
(aldus amateurpsycholoog Alex, ahum)
vrijdag 13 juli 2012 om 11:56
vrijdag 13 juli 2012 om 12:11
Vakantie afbreken zal - gok ik - een impuls handeling zijn geweest op basis van de schok...
Maar ik vind de gedachte met hem leuke dingen te doen (museum, film) echt niet zo raar, al zou ik het doseren.
En ik zou proberen tijdens die momenten niet praten over de moeilijke dingen.
Maar toch wel daar tijd voor te nemen.. Misschien wel te huilen *bij* hem.. ? En te praten praten en praten..
Uit wat je vertelde maak ik op - misschien totaal onterecht - dat je misschien wel vaak jouw frustraties inslikt? If so, kan dat juist weer maken dat hij niet echt doorheeft hoe jij je voelt..
Sjucht.
Maar ik vind de gedachte met hem leuke dingen te doen (museum, film) echt niet zo raar, al zou ik het doseren.
En ik zou proberen tijdens die momenten niet praten over de moeilijke dingen.
Maar toch wel daar tijd voor te nemen.. Misschien wel te huilen *bij* hem.. ? En te praten praten en praten..
Uit wat je vertelde maak ik op - misschien totaal onterecht - dat je misschien wel vaak jouw frustraties inslikt? If so, kan dat juist weer maken dat hij niet echt doorheeft hoe jij je voelt..
Sjucht.
vrijdag 13 juli 2012 om 12:28
Je bent vrij goed in dit amateurpsychologending, Alex... Idd, ik slik mn frustraties in. Ontstaan vanuit 'het ontzien van de patient', toen de hele medische shit begon, en langzaam maar zeker een dodelijk patroon geworden.
Verder... Inderdaad sjucht. Ben nu vooral heel verdrietig. Lijkt wel of alle vermoeidheid en pijn van afgelopen tijd er nu ineens uit moet...
Verder... Inderdaad sjucht. Ben nu vooral heel verdrietig. Lijkt wel of alle vermoeidheid en pijn van afgelopen tijd er nu ineens uit moet...
vrijdag 13 juli 2012 om 13:18
Herken dat ook wel uit eigen situatie. Vrouwlief heeft zo ook het één en ander. Waardoor ik ook vaak gevoel had dat wat ik voelde minder belangrijk was...
En alhoewel ik meer geleerd heb voor mezelf op te komen, of misschien moet ik zeggen dat ik dat geleerd heb op een meer effectieve (= voor haar minder bedreigende manier) te doen, het meestal zo is dat de 'beperkingen' van mijn partner zwaarder wegen dan mijn 'verlangens'. Ahum. Ingewikkelde zin.
(geeft "bing" in gedachten maar een knuffel)
En alhoewel ik meer geleerd heb voor mezelf op te komen, of misschien moet ik zeggen dat ik dat geleerd heb op een meer effectieve (= voor haar minder bedreigende manier) te doen, het meestal zo is dat de 'beperkingen' van mijn partner zwaarder wegen dan mijn 'verlangens'. Ahum. Ingewikkelde zin.
(geeft "bing" in gedachten maar een knuffel)
vrijdag 13 juli 2012 om 14:43
Alex, je zegt ' Waardoor ik ook vaak gevoel had dat wat ik voelde minder belangrijk was...' en vervolgens bevestig je dat: jouw verlangens wegen minder zwaar... Dat is nogal wat, om dat te moeten constateren en accepteren. Toch lijkt het of dat accepteren je gelukt is. Knap. Geen idee of mij dat gaat lukken... (en knuffel terug. Dank, kan m gebruiken).
Man verwijt mij dat ik doordender in mn leven en hem laat zitten. Maar als ik niet doordender (carriere, met vrienden afspreken, reizen voor werk), dan doe ik mezelf te kort, voel ik. Lastige klem...
Man verwijt mij dat ik doordender in mn leven en hem laat zitten. Maar als ik niet doordender (carriere, met vrienden afspreken, reizen voor werk), dan doe ik mezelf te kort, voel ik. Lastige klem...
