Relaties
alle pijlers
Vriend vertrouwt mij niet
maandag 16 juli 2012 om 19:51
Ik open dit topic omdat mijn situatie nogal ingewikkeld is en ik graag meningen van anderen wil hebben.
Mijn vriend en ik zijn nu 1,5 jaar samen en we hebben het altijd heel erg goed. Het enige punt waarop ik bang ben dat het stuk loopt is het vertrouwen van hem in mij. Voordat ik iets met mijn vriend kreeg had ik een andere relatie, tijdens die relatie heb ik mijn vriend leren kennen en uiteindelijk voor hem gekozen. De andere relatie werkte niet meer er waren teveel dingen gebeurt waardoor ik niet meer met die jongen verder kon en stiekem was ik door al dat gedoe al een tijd verliefd op mijn vriend. Eerst wilde ik die verliefdheid niet toelaten omdat ik er alles aan wilde doen mijn relatie weer te laten werken. Pas nadat ik de relatie beëindigd heb ben ik gaan daten met mijn vriend. Nu zijn er een paar dingen die mijn vriend eigenlijk altijd hebben tegen gestaan mij te vertrouwen en ik wil graag van jullie weten of dat jullie dit van zijn kant begrijpen;
Toen ik mijn vriend leerde kennen heb ik zonder pardon mijn email aan hem gegeven waar mijn toenmalige vriend naast stond, waarom? ik had wat slokjes op en ook toen zat het niet helemaal lekker in mijn relatie, toen vond mijn vriend dit natuurlijk leuk, maar nu vraagt hij zich af of ik dat niet vaker doe
Mijn beste vriendin en ik vonden het vroeger er leuk om tijdens het stappen er op los te flirten, wat drankjes te scoren etc. Ik doe dit niet meer, zij nog wel, ook zij heeft een relatie maar geeft zo haar telefoonnummer aan een andere jongen, wel oiv alcohol maar toch, mijn vriend heeft dit een keer gezien en sindsdien moet hij er niet aan denken dat ik met haar ga stappen
Ik kan niet zo goed tegen alcohol, na 2 wijn voel ik hem meestal al aardig hangen, mijn vriend is bang dat als ik versiert wordt ik er onder invloed gewoon op in zal gaan
Ik heb nog een vriendinnetje die tegen mij heeft gezegd dat zij het in mijn geval al lang uitgemaakt zou hebben, dit heb tegen mijn vriend gezegd om te laten blijken dat ik dit juist niet zo zie en hem de tijd gun om het vertrouwen te laten groeien.
Gisteren was mijn vriend op stap met vrienden, ik zat thuis met vriendinnen wat te drinken, het was wel gezellig maar ik bedacht me ook dat mijn vriend dit andersom niet zou hebben toegelaten en toen ik hem daar (terwijl hij heel dronken was, stom!) mee confronteerde gaf hij ook toe dat dit zo was als ik met beste vriendin en andere vriendin (die het uit zou maken) op stap zou willen.. Hij zij dat als ik daar behoefte aan heb hij niet weet of de relatie door kan gaan. Ik merkte wel aan hem dat hoe dronken hij ook was, hij dit liever niet wilde. Als ik met andere meiden ga stappen of met bovenstaande een filmpje zou kijken dan zou hij het niet erg vinden. Hij ziet het alleen niet zitten dat ik me helemaal vol giet en is bang dat ik dan de fout in ga.
Ik weet niet zo goed wat ik hier van moet denken. Ik houd heel erg veel van mijn vriend. Maar ik ben ook voor "gelijke" rechten in een relatie. Ik laat hem vrij om leuke dingen met zijn vrienden te doen en verwacht van hem dat hij dat ook bij mij doet. Maar als ik het van zijn kant uit zie dan begrijp ik hem ook, andersom zou ik het ook niet leuk vinden als hij bovenstaande dingen heeft gedaan. Maar toch dat meisje ben ik niet meer, ik ben erg gelukkig met mijn relatie en dat laat ik ook aan alle kanten blijken. Maar hoe vaak ik ook tegen hem zeg dat ik niemand anders dan hem wil. Als ik een keer zonder hem op stap ga dan merk ik aan hem dat hij dit niet leuk is en bang is dat ik iets met een ander doe. Ik ben echt heel blij met mijn relatie, maar toch ben ik bang dat er door dit hele vertrouwen gebeuren het stuk gaat lopen. Mijn vriend heeft aangegeven (dronken weliswaar) dat als het vertrouwen van zijn kant uit niet groeit hij niet weet of hij nog verder wil..
Zijn er hier meiden die iets soortgelijks hebben meegemaakt? Wat hebben jullie toen gedaan? Snappen jullie mijn vriend?
Liefs
Mijn vriend en ik zijn nu 1,5 jaar samen en we hebben het altijd heel erg goed. Het enige punt waarop ik bang ben dat het stuk loopt is het vertrouwen van hem in mij. Voordat ik iets met mijn vriend kreeg had ik een andere relatie, tijdens die relatie heb ik mijn vriend leren kennen en uiteindelijk voor hem gekozen. De andere relatie werkte niet meer er waren teveel dingen gebeurt waardoor ik niet meer met die jongen verder kon en stiekem was ik door al dat gedoe al een tijd verliefd op mijn vriend. Eerst wilde ik die verliefdheid niet toelaten omdat ik er alles aan wilde doen mijn relatie weer te laten werken. Pas nadat ik de relatie beëindigd heb ben ik gaan daten met mijn vriend. Nu zijn er een paar dingen die mijn vriend eigenlijk altijd hebben tegen gestaan mij te vertrouwen en ik wil graag van jullie weten of dat jullie dit van zijn kant begrijpen;
Toen ik mijn vriend leerde kennen heb ik zonder pardon mijn email aan hem gegeven waar mijn toenmalige vriend naast stond, waarom? ik had wat slokjes op en ook toen zat het niet helemaal lekker in mijn relatie, toen vond mijn vriend dit natuurlijk leuk, maar nu vraagt hij zich af of ik dat niet vaker doe
Mijn beste vriendin en ik vonden het vroeger er leuk om tijdens het stappen er op los te flirten, wat drankjes te scoren etc. Ik doe dit niet meer, zij nog wel, ook zij heeft een relatie maar geeft zo haar telefoonnummer aan een andere jongen, wel oiv alcohol maar toch, mijn vriend heeft dit een keer gezien en sindsdien moet hij er niet aan denken dat ik met haar ga stappen
Ik kan niet zo goed tegen alcohol, na 2 wijn voel ik hem meestal al aardig hangen, mijn vriend is bang dat als ik versiert wordt ik er onder invloed gewoon op in zal gaan
Ik heb nog een vriendinnetje die tegen mij heeft gezegd dat zij het in mijn geval al lang uitgemaakt zou hebben, dit heb tegen mijn vriend gezegd om te laten blijken dat ik dit juist niet zo zie en hem de tijd gun om het vertrouwen te laten groeien.
Gisteren was mijn vriend op stap met vrienden, ik zat thuis met vriendinnen wat te drinken, het was wel gezellig maar ik bedacht me ook dat mijn vriend dit andersom niet zou hebben toegelaten en toen ik hem daar (terwijl hij heel dronken was, stom!) mee confronteerde gaf hij ook toe dat dit zo was als ik met beste vriendin en andere vriendin (die het uit zou maken) op stap zou willen.. Hij zij dat als ik daar behoefte aan heb hij niet weet of de relatie door kan gaan. Ik merkte wel aan hem dat hoe dronken hij ook was, hij dit liever niet wilde. Als ik met andere meiden ga stappen of met bovenstaande een filmpje zou kijken dan zou hij het niet erg vinden. Hij ziet het alleen niet zitten dat ik me helemaal vol giet en is bang dat ik dan de fout in ga.
Ik weet niet zo goed wat ik hier van moet denken. Ik houd heel erg veel van mijn vriend. Maar ik ben ook voor "gelijke" rechten in een relatie. Ik laat hem vrij om leuke dingen met zijn vrienden te doen en verwacht van hem dat hij dat ook bij mij doet. Maar als ik het van zijn kant uit zie dan begrijp ik hem ook, andersom zou ik het ook niet leuk vinden als hij bovenstaande dingen heeft gedaan. Maar toch dat meisje ben ik niet meer, ik ben erg gelukkig met mijn relatie en dat laat ik ook aan alle kanten blijken. Maar hoe vaak ik ook tegen hem zeg dat ik niemand anders dan hem wil. Als ik een keer zonder hem op stap ga dan merk ik aan hem dat hij dit niet leuk is en bang is dat ik iets met een ander doe. Ik ben echt heel blij met mijn relatie, maar toch ben ik bang dat er door dit hele vertrouwen gebeuren het stuk gaat lopen. Mijn vriend heeft aangegeven (dronken weliswaar) dat als het vertrouwen van zijn kant uit niet groeit hij niet weet of hij nog verder wil..
Zijn er hier meiden die iets soortgelijks hebben meegemaakt? Wat hebben jullie toen gedaan? Snappen jullie mijn vriend?
Liefs
maandag 16 juli 2012 om 19:59
maandag 16 juli 2012 om 20:00
Wantrouw jij je vriend omdat hij in het verleden achter een meisje (jou) is aangegaan terwijl zij overduidelijk bezet was en dat dit nu nog wel zou kunnen gebeuren?
Waarom vinden jullie het nodig om je vol te gieten tot vrijwel totale dronkenschap tijdens het uitgaan?
Als alcohol ruzie oplevert en wantrouwen waarom dan niet beginnen bij wat minder drinken.....
Zo nee, misschien zijn jullie dan wel te onvolwassen voor een relatie.
Waarom vinden jullie het nodig om je vol te gieten tot vrijwel totale dronkenschap tijdens het uitgaan?
Als alcohol ruzie oplevert en wantrouwen waarom dan niet beginnen bij wat minder drinken.....
Zo nee, misschien zijn jullie dan wel te onvolwassen voor een relatie.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 16 juli 2012 om 20:01
Je vriend lijkt me het type man dat de bewegingsvrijheid van zijn partner langzaam inperkt om controle te houden. Ik heb zelf altijd wat moeite om dergelijke relaties te begrijpen. Ik heb eenmaal aan de voet gestaan van een dergelijke relatie, maar de eerste keer dat hij ruzie begon te maken over een avondje uit heb ik hem vaarwel gebonjourd. Ik kies graag zelf wat ik doe.
maandag 16 juli 2012 om 20:09
maandag 16 juli 2012 om 20:38
Hooo even, nu lijkt het misschien zo alsof ik mijn vriend en ik halve alcoholisten zijn 
. Maar de keren dat we ons helemaal dronken drinken zijn in die 1,5 jaar zelden voor gekomen. Ook is het niet zo dat hij het me verbied, hij laat me gewoon gaan. Maar leuk is het natuurlijk niet als je vriend zich op de dag dat jij gaat stappen totaal anders gedraagt.
Maargoed de discussie hebben we meestal wel onder invloed van een drankje en ja dat vergroot het probleem. Dus dat zouden we inderdaad niet moeten doen.
Mijn vriend verbied mij dus niks, hij geeft alleen aan het niet leuk te vinden en is bang dat het een keer fout gaat. Hij laat de keus aan mij en ik laat aan alles merken dat het goed gaat en ik totaal geen behoefte heb aan een andere jongen. Omdat ik vroeger dus altijd op stap ging om jongens te versieren denkt hij dat ik nog steeds wil.
Ik snap dat anderen de relatie beïndigen als hun vriend echt verbied om dingen te ondernemen met vriendinnen maar dat doet mijn vriend juist niet.
Om het verhaal nog wat ingewikkelder te maken. Mijn vriend en ik wonen 100 km uit elkaar. Ik woon in mijn studentenstad en mijn vriend woont al zijn hele leven in dezelfde stad. Zoals het er nu naar uitziet ga ik als ik afgestuurd ben in dezelfde stad wonen als mijn vriend. Al ben ik hier nu al bijna de hele week. Een deel van mijn vriendinnen woont hier en een deel in mijn studentenstad. Het gaat vooral om het stappen in mijn studentenstad waar hij moeite mee heeft, als ik hier iets met vriendinnen ga doen vind hij dat alleen maar leuk en prima. En nee dan is hij er niet bij of in de buurt!
Maar goed, het verhaal is nu misschien een beetje ingewikkeld. Ik vind het alleen gewoon lastig dat hij me na 1,5 jaar laten zien dat ik echt alleen hem wil nog steeds niet kan vertrouwen.. Voor mij weegt dit niet zwaar genoeg om de relatie te beëndigen, voor hem ook niet maar toch ben ik bang dat het uiteindelijk wel het einde van onze relatie betekend en ik zou graag weten hoe ik zijn vertrouwen dan wel kan winnen.
. Maar de keren dat we ons helemaal dronken drinken zijn in die 1,5 jaar zelden voor gekomen. Ook is het niet zo dat hij het me verbied, hij laat me gewoon gaan. Maar leuk is het natuurlijk niet als je vriend zich op de dag dat jij gaat stappen totaal anders gedraagt.Maargoed de discussie hebben we meestal wel onder invloed van een drankje en ja dat vergroot het probleem. Dus dat zouden we inderdaad niet moeten doen.
Mijn vriend verbied mij dus niks, hij geeft alleen aan het niet leuk te vinden en is bang dat het een keer fout gaat. Hij laat de keus aan mij en ik laat aan alles merken dat het goed gaat en ik totaal geen behoefte heb aan een andere jongen. Omdat ik vroeger dus altijd op stap ging om jongens te versieren denkt hij dat ik nog steeds wil.
Ik snap dat anderen de relatie beïndigen als hun vriend echt verbied om dingen te ondernemen met vriendinnen maar dat doet mijn vriend juist niet.
Om het verhaal nog wat ingewikkelder te maken. Mijn vriend en ik wonen 100 km uit elkaar. Ik woon in mijn studentenstad en mijn vriend woont al zijn hele leven in dezelfde stad. Zoals het er nu naar uitziet ga ik als ik afgestuurd ben in dezelfde stad wonen als mijn vriend. Al ben ik hier nu al bijna de hele week. Een deel van mijn vriendinnen woont hier en een deel in mijn studentenstad. Het gaat vooral om het stappen in mijn studentenstad waar hij moeite mee heeft, als ik hier iets met vriendinnen ga doen vind hij dat alleen maar leuk en prima. En nee dan is hij er niet bij of in de buurt!
Maar goed, het verhaal is nu misschien een beetje ingewikkeld. Ik vind het alleen gewoon lastig dat hij me na 1,5 jaar laten zien dat ik echt alleen hem wil nog steeds niet kan vertrouwen.. Voor mij weegt dit niet zwaar genoeg om de relatie te beëndigen, voor hem ook niet maar toch ben ik bang dat het uiteindelijk wel het einde van onze relatie betekend en ik zou graag weten hoe ik zijn vertrouwen dan wel kan winnen.
maandag 16 juli 2012 om 20:45
oh en hoe je zijn vertrouwen kan winnen?
Niet.
Als zal hij waarschijnlijk zeggen door niet meer te gaan stappen en alle anderen dingen waar hij last van heeft tot dat je op een dag wakker wordt en je realiseert dat je alleen nog maar bezig bent hem gerust te stellen en vooral niks te doen waarvan hij iets zou kunnen denken en dus zijn gedrag verandert
Niet.
Als zal hij waarschijnlijk zeggen door niet meer te gaan stappen en alle anderen dingen waar hij last van heeft tot dat je op een dag wakker wordt en je realiseert dat je alleen nog maar bezig bent hem gerust te stellen en vooral niks te doen waarvan hij iets zou kunnen denken en dus zijn gedrag verandert
maandag 16 juli 2012 om 20:50
Meestal verbieden dominante mannen niet van meet af aan stappen/contact. Eerst gaan ze draaien en jou een vervelend gevoel geven. Zodat jij op den duur denkt, ga maar niet meer met die meiden, geeft zo een gezeur... Dan gaan ze zuigen over je zus, die loopt er te bloot bij. Je nicht, wisselt te vaak van partner en je beste vriendin stookt tussen jullie. Op een dag zit je alleen nog maar thuis. Iedereen is afgekeurd maar omdat het zo rustig is gegaan en hij je nooit iets heeft verboden is dat niet zijn schuld. Dat hij jouw wantrouwt is natuurlijk je reinste onzin. Hij zat voor jou tijd zeker bij zijn moeder op de bank te wachten? Tot hij jou tegen kwam was hij maagd?! Hij flirten met jou terwijl jij nog bezet was! Jij hebt je vorige relatie netjes uit gemaakt en bent toen pas gaan daten met hem. En nog iets, zoals de waard is? Juist!
maandag 16 juli 2012 om 22:17
quote:zwarterozen schreef op 16 juli 2012 @ 20:50:
Meestal verbieden dominante mannen niet van meet af aan stappen/contact. Eerst gaan ze draaien en jou een vervelend gevoel geven. Zodat jij op den duur denkt, ga maar niet meer met die meiden, geeft zo een gezeur... Dan gaan ze zuigen over je zus, die loopt er te bloot bij. Je nicht, wisselt te vaak van partner en je beste vriendin stookt tussen jullie. Op een dag zit je alleen nog maar thuis. Iedereen is afgekeurd maar omdat het zo rustig is gegaan en hij je nooit iets heeft verboden is dat niet zijn schuld. Dat hij jouw wantrouwt is natuurlijk je reinste onzin. Hij zat voor jou tijd zeker bij zijn moeder op de bank te wachten? Tot hij jou tegen kwam was hij maagd?! Hij flirten met jou terwijl jij nog bezet was! Jij hebt je vorige relatie netjes uit gemaakt en bent toen pas gaan daten met hem. En nog iets, zoals de waard is? Juist!
Helemaal waar!!!!! Kan ik helaas uit ervaring zeggen ( ... hoewel, heb er uiteindelijk een hoop uit geleerd voor mijn toekomst, maar dat is een ander verhaal )
En nu wonen jullie ver uit elkaar, maar als je gaat samenwonen is mijn verwachting dat dit gedrag gaat versterken en ook dwingerder zal zijn. Want dan ziet hij ook hoe laat je terug bent van een gezellige avond met een vriendin etc. en kan zal hij je er direct op aan spreken ... of negeren ... is ook zo'n leuk manipulatiemiddel ...
Als jij je al betrouwbaar gedraagt, kun je niks maar dan ook niks doen om zijn vertrouwen te winnen.
Verder herken ik wat zwarterozen schrijft over het zoeken van de schuld bij jezelf waardoor je bepaalde activiteiten maar niet meer gaat ondernemen en de grens uiteindelijk flink opschuift ... ik voelde me op een gegeven moment al bezwaard om na het werk nog even te kletsen, want dan was ik later thuis dan normaal ... en dan ging het om misschien een half uurtje (!).
Mijn advies zou zijn, ga jezelf nooit verontschuldigen voor dingen die je niet doet, ga niet uitleggen dat je betrouwbaar bent, niet vreemdgaat enz. Waarom zou je? Leg het bij hem neer. In de zin van 'Ik doe niks verkeerds, dus ik wil ook niks horen over over wat jij denkt dat ik zou kunnen doen. Als het je niet aanstaat en jij mij niet kunt vertrouwen, dan is dat jouw probleem en niet het mijne'. En echt, als hij blijft doen hoe hij nu doet en het steeds bij jou neerlegt (wat ik wel verwacht) kies dan eieren voor je geld en stop met investeren in deze relatie voor je echt verder van huis bent dan nu.
Liefs.
Meestal verbieden dominante mannen niet van meet af aan stappen/contact. Eerst gaan ze draaien en jou een vervelend gevoel geven. Zodat jij op den duur denkt, ga maar niet meer met die meiden, geeft zo een gezeur... Dan gaan ze zuigen over je zus, die loopt er te bloot bij. Je nicht, wisselt te vaak van partner en je beste vriendin stookt tussen jullie. Op een dag zit je alleen nog maar thuis. Iedereen is afgekeurd maar omdat het zo rustig is gegaan en hij je nooit iets heeft verboden is dat niet zijn schuld. Dat hij jouw wantrouwt is natuurlijk je reinste onzin. Hij zat voor jou tijd zeker bij zijn moeder op de bank te wachten? Tot hij jou tegen kwam was hij maagd?! Hij flirten met jou terwijl jij nog bezet was! Jij hebt je vorige relatie netjes uit gemaakt en bent toen pas gaan daten met hem. En nog iets, zoals de waard is? Juist!
Helemaal waar!!!!! Kan ik helaas uit ervaring zeggen ( ... hoewel, heb er uiteindelijk een hoop uit geleerd voor mijn toekomst, maar dat is een ander verhaal )
En nu wonen jullie ver uit elkaar, maar als je gaat samenwonen is mijn verwachting dat dit gedrag gaat versterken en ook dwingerder zal zijn. Want dan ziet hij ook hoe laat je terug bent van een gezellige avond met een vriendin etc. en kan zal hij je er direct op aan spreken ... of negeren ... is ook zo'n leuk manipulatiemiddel ...
Als jij je al betrouwbaar gedraagt, kun je niks maar dan ook niks doen om zijn vertrouwen te winnen.
Verder herken ik wat zwarterozen schrijft over het zoeken van de schuld bij jezelf waardoor je bepaalde activiteiten maar niet meer gaat ondernemen en de grens uiteindelijk flink opschuift ... ik voelde me op een gegeven moment al bezwaard om na het werk nog even te kletsen, want dan was ik later thuis dan normaal ... en dan ging het om misschien een half uurtje (!).
Mijn advies zou zijn, ga jezelf nooit verontschuldigen voor dingen die je niet doet, ga niet uitleggen dat je betrouwbaar bent, niet vreemdgaat enz. Waarom zou je? Leg het bij hem neer. In de zin van 'Ik doe niks verkeerds, dus ik wil ook niks horen over over wat jij denkt dat ik zou kunnen doen. Als het je niet aanstaat en jij mij niet kunt vertrouwen, dan is dat jouw probleem en niet het mijne'. En echt, als hij blijft doen hoe hij nu doet en het steeds bij jou neerlegt (wat ik wel verwacht) kies dan eieren voor je geld en stop met investeren in deze relatie voor je echt verder van huis bent dan nu.
Liefs.
maandag 16 juli 2012 om 22:37
Dus hij zegt niks maar gedraagd zich wel anders, dat is slim van hem want dan wil je hem geen vervelend gevoel geven en zo manipuleert ie je een hoek in. Leuk dat ie denkt dat je met een slok op meteen met iemand anders het bed induikt. Je hebt dat nooit gedaan en toch verdenkt ie je ervan.
Je bent dus niet te vertrouwen met als dreigement dat je eruit ligt als dat bij hem niet groeit. Je bent dus een onberekenbare slet die zoet iemand mee zou kunnen gaan. Ik zou hem vragen terug te komen als ie zelf wat zelfverzekerder is.
Je bent dus niet te vertrouwen met als dreigement dat je eruit ligt als dat bij hem niet groeit. Je bent dus een onberekenbare slet die zoet iemand mee zou kunnen gaan. Ik zou hem vragen terug te komen als ie zelf wat zelfverzekerder is.
maandag 16 juli 2012 om 22:38
Bij dit topic vind ik het lastig maar een kant van het verhaal te hebben gehoord. Als het verhaal andersom was geweest (vriend had een topic geopend), waren sommige reacties misschien wel geweest dat je je intuitie moet volgen. Vertrouwen is een erg belangrijke basis van de relatie, alleen dingen doen moet kunnen, maar ik kan me wel enigszins voorstellen dat je vriend angstig is voor jou flirten onder invloed van drank. Als de relatie verder prima is moet je hier samen toch uit kunnen komen. Maar niet door toe te geven aan zijn angst. Daarmee versterk je zijn angst alleen maar. Het klinkt misschien kinderachtig, maar misschien helpt een stappenplan? Eerst naar een voor hem niet zo enge kroeg en dat dan uitbouwen? Misschien helpt dat voor hem.
maandag 16 juli 2012 om 22:45
quote:loolaa4 schreef op 16 juli 2012 @ 22:38:
Bij dit topic vind ik het lastig maar een kant van het verhaal te hebben gehoord. Als het verhaal andersom was geweest (vriend had een topic geopend), waren sommige reacties misschien wel geweest dat je je intuitie moet volgen. Vertrouwen is een erg belangrijke basis van de relatie, alleen dingen doen moet kunnen, maar ik kan me wel enigszins voorstellen dat je vriend angstig is voor jou flirten onder invloed van drank. Als de relatie verder prima is moet je hier samen toch uit kunnen komen. Maar niet door toe te geven aan zijn angst. Daarmee versterk je zijn angst alleen maar. Het klinkt misschien kinderachtig, maar misschien helpt een stappenplan? Eerst naar een voor hem niet zo enge kroeg en dat dan uitbouwen? Misschien helpt dat voor hem.
Blijf toch wel bij mijn mening (die natuurlijk gekleurd is door mijn ervaringen), maar door deze reactie ben ik wel benieuwd naar wat hij zou zeggen als je hem voorlegt: "Zeg jij eens wat ik volgens jou anders zou moeten doen dan nu waardoor jouw vertrouwen gaat groeien."
Zelf denk ik dat hij hier niks terechts op kan antwoorden (er vanuitgaande dat jji inderdaad geen grenzen over bent gegaan tijdens jullie relatie en hij dus geen concrete aanleidingen heeft voor zijn wantrouwen). En als hij komt met 'minder uitgaan' of 'niet met bepaalde vriendinnnen uitgaan' dan lijkt mij dit niet onderhandelbaar. Dat heeft mijn inziens dan te maken met uitoefenen van controle en niet met opbouwen van vertrouwen.
Bij dit topic vind ik het lastig maar een kant van het verhaal te hebben gehoord. Als het verhaal andersom was geweest (vriend had een topic geopend), waren sommige reacties misschien wel geweest dat je je intuitie moet volgen. Vertrouwen is een erg belangrijke basis van de relatie, alleen dingen doen moet kunnen, maar ik kan me wel enigszins voorstellen dat je vriend angstig is voor jou flirten onder invloed van drank. Als de relatie verder prima is moet je hier samen toch uit kunnen komen. Maar niet door toe te geven aan zijn angst. Daarmee versterk je zijn angst alleen maar. Het klinkt misschien kinderachtig, maar misschien helpt een stappenplan? Eerst naar een voor hem niet zo enge kroeg en dat dan uitbouwen? Misschien helpt dat voor hem.
Blijf toch wel bij mijn mening (die natuurlijk gekleurd is door mijn ervaringen), maar door deze reactie ben ik wel benieuwd naar wat hij zou zeggen als je hem voorlegt: "Zeg jij eens wat ik volgens jou anders zou moeten doen dan nu waardoor jouw vertrouwen gaat groeien."
Zelf denk ik dat hij hier niks terechts op kan antwoorden (er vanuitgaande dat jji inderdaad geen grenzen over bent gegaan tijdens jullie relatie en hij dus geen concrete aanleidingen heeft voor zijn wantrouwen). En als hij komt met 'minder uitgaan' of 'niet met bepaalde vriendinnnen uitgaan' dan lijkt mij dit niet onderhandelbaar. Dat heeft mijn inziens dan te maken met uitoefenen van controle en niet met opbouwen van vertrouwen.