Relaties
alle pijlers
Verwarring door breuk
zondag 22 juli 2012 om 13:30
Hallo allemaal,
Vier weken geleden heeft mijn vriendin onze relatie beëindigd na 20 maanden. Ik zag de breuk totaal niet aankomen en was / ben nog steeds flink van slag. Ik ben mij bewust dat dit forum vooral voor vrouwen bedoeld is maar ik ben opzoek naar serieuze reacties en die worden op dit forum gelukkig vaak gegeven. Hieronder zal ik beschrijven hoe het gegaan is en misschien dat jullie je mening kunnen geven over de situatie. Ik zit namelijk nog flink in de knoop.
Ongeveer vier weken geleden ging ik naar mijn vriendin toe met de bedoeling om haar mee uit eten te nemen en een filmpje te pakken. De weken daarvoor hadden we weinig tijd voor elkaar omdat we in de laatste weken van het studiejaar zaten. Toen ik eenmaal bij mijn vriendin aankwam na zo'n twee uur in het openbaar vervoer gezeten te hebben, was ze al een beetje 'moeilijk' (lastig uit te leggen. Nergens zin in, draaide beetje om dingen heen etc.). Na zo'n 20 minuutjes begon ze opeens te huilen en kwam 'de aap uit de mouw'.
Haar gevoel voor mij was weg zei ze en ze zag me meer als een goede vriend dan DE vriend. Het duurde een tijdje voor dit bij mij landde en ben ook weg gegaan omdat ik het niet helemaal kon geloven. Eenmaal in de trein terug naar huis sloeg het in en begonnen de huilbuien.
De dag erna hebben we een korte 'pauze' gehouden om alles te laten bezinken en er over na te denken. De dag hierna hadden we afgesproken om te bespreken hoe en wat. Ze vertelde dat ze erg in de war was en niet wist wat ze moest doen. Ze wilde mij geen valse hoop geven en niet aan het lijntje houden (wat ik ergens dan wel weer fijn vind). Toen ik haar vroeg waarom ze niet eerder aan de bel getrokken had en aangaf dat het gevoel langzaam aan het verdwijnen was antwoordde ze met dat ze dacht dat ik hetzelfde voelde en dat mijn gevoel ook weg was. Om eerlijk te zijn vond ik dit een erg dom antwoord / reden. Je kan naar mijn mening nooit zomaar ergens vanuit gaan (maar dat terzijde). Ook dacht ze dat ik een vriendin verdiende die mij 'meer' kon bieden (ze zat nogal in de knop met zichzelf, ga ik liever verder niet op in). Ze hield nog erg veel van mij zei ze en ze wilde mij graag als goede vriend behouden, of ik dit kan dat weet ik niet. Uiteindelijk hebben we besloten om de relatie te beëindigen.
Ik was erg van streek en wilde haar de volgende dag nog een keer zien om met haar te praten. We hebben toen nog even gepraat over het waarom en dergelijk. Dit kon ze uiteindelijk niet aan en ze is huilend weggelopen. Ik ben nog met haar meegelopen naar haar fiets en gedag gezegd.
De eerste dagen na de breuk zocht ik veel contact met haar. Na een aantal dagen kwam ik tot de conclusie dat dit weinig zin had omdat ze nogal afstandelijk reageerde. Hierop heb ik besloten om geen contact meer met haar te zoeken. Na zo'n anderhalve week zocht ze weer contact met mij en vroeg hoe het met me ging. Aan de ene kant vond ik het fijn dat ze nog aan me dacht, maar aan de andere kant begon ik emotioneel weer bij het begin. Diezelfde dag heb ik haar nog gebeld en beloofde ze me dezelfde week nog terug te bellen. Toen ze dit niet deed werd ik best wel boos en ging er opeens een knop bij mij om. Ik had alle banden met haar doorgesneden (geen facebook, twitter, etc.). Dit zorgde ergens voor enige opluchting omdat ik totaal geen impulsen meer van haar kreeg.
Na wederom ongeveer anderhalve week smste ze mij in de ochtend met de vraag of ik het leuk gehad had de avond ervoor tijdens het uitgaan. Ze had blijkbaar via via gehoord dat ik uit ging. Ze vroeg aan mij of ik nog met haar wilde bellen en ik zei toen eerlijk tegen haar dat ik niet wist of ik dat wel wilde omdat een aantal dingen op een manier gegaan zijn waar ik het niet mee eens ben (geen kans gekregen om het gevoel terug te brengen, afstandelijk, als ik haar smste over hoe ik mij voelde reageerde ze hier niet op ondanks dat ze gezegd had dat ik haar moest bellen/smsen als er iets was).
Tijdens dit gesprek kwam afspreken ook naar voren. Ik wilde haar best graag zien maar zij wist niet of dit verstandig was, voor mij. Ze gaf aan dat ze mij erg graag in haar leven wil houden en dat ze mij alle tijd en ruimte wil geven om 'bij te komen', ze wilde me absoluut tot niks pushen.
En nu komen we aan bij de afgelopen dagen. Ik had haar donderdag avond gebeld omdat ik mij best wel slecht voelde. Dit was een positief gesprek (koetjes en kalfjes praten). Naderhand hebben we nog even gesmst en zei ik eerlijk tegen haar dat ik bang ben om haar kwijt te raken en dat ze een ander zou ontmoeten, ook al mag ik hier geen mening over hebben omdat ze niet meer 'van mij is'. Ze zei dat ze mij volkomen begreep en gebruikt nog steeds de termen 'lief, liefje, lieverd, etc.'. Dit brengt mij erg in verwarring.
Enerzijds weet ik dat het niks meer gaat worden tussen ons, maar anderzijds heb ik nog wel een soort van hoop, met name door dit soort kleine dingen (liefje, lieverd).
De kleine sprankeltjes hoop dit steeds ontstaan maken het verwerken voor mij erg moeilijk. Eigenlijk moet ik van mezelf al het contact verbreken met haar maar dat kan ik niet, daarvoor heeft ze een te grote rol in mijn leven gespeeld.
Wat de bedoeling van mijn post is weet ik niet zeker. Misschien dat jullie mij tips kunnen geven over hoe ik hier mee om moet gaan?
Ook zou ik het fijn vinden als jullie je mening over de situatie kunnen geven.
-ProfessorSnowball
P.S: Sorry voor de lange post, het is ook nogal een lang verhaal, haha.
Vier weken geleden heeft mijn vriendin onze relatie beëindigd na 20 maanden. Ik zag de breuk totaal niet aankomen en was / ben nog steeds flink van slag. Ik ben mij bewust dat dit forum vooral voor vrouwen bedoeld is maar ik ben opzoek naar serieuze reacties en die worden op dit forum gelukkig vaak gegeven. Hieronder zal ik beschrijven hoe het gegaan is en misschien dat jullie je mening kunnen geven over de situatie. Ik zit namelijk nog flink in de knoop.
Ongeveer vier weken geleden ging ik naar mijn vriendin toe met de bedoeling om haar mee uit eten te nemen en een filmpje te pakken. De weken daarvoor hadden we weinig tijd voor elkaar omdat we in de laatste weken van het studiejaar zaten. Toen ik eenmaal bij mijn vriendin aankwam na zo'n twee uur in het openbaar vervoer gezeten te hebben, was ze al een beetje 'moeilijk' (lastig uit te leggen. Nergens zin in, draaide beetje om dingen heen etc.). Na zo'n 20 minuutjes begon ze opeens te huilen en kwam 'de aap uit de mouw'.
Haar gevoel voor mij was weg zei ze en ze zag me meer als een goede vriend dan DE vriend. Het duurde een tijdje voor dit bij mij landde en ben ook weg gegaan omdat ik het niet helemaal kon geloven. Eenmaal in de trein terug naar huis sloeg het in en begonnen de huilbuien.
De dag erna hebben we een korte 'pauze' gehouden om alles te laten bezinken en er over na te denken. De dag hierna hadden we afgesproken om te bespreken hoe en wat. Ze vertelde dat ze erg in de war was en niet wist wat ze moest doen. Ze wilde mij geen valse hoop geven en niet aan het lijntje houden (wat ik ergens dan wel weer fijn vind). Toen ik haar vroeg waarom ze niet eerder aan de bel getrokken had en aangaf dat het gevoel langzaam aan het verdwijnen was antwoordde ze met dat ze dacht dat ik hetzelfde voelde en dat mijn gevoel ook weg was. Om eerlijk te zijn vond ik dit een erg dom antwoord / reden. Je kan naar mijn mening nooit zomaar ergens vanuit gaan (maar dat terzijde). Ook dacht ze dat ik een vriendin verdiende die mij 'meer' kon bieden (ze zat nogal in de knop met zichzelf, ga ik liever verder niet op in). Ze hield nog erg veel van mij zei ze en ze wilde mij graag als goede vriend behouden, of ik dit kan dat weet ik niet. Uiteindelijk hebben we besloten om de relatie te beëindigen.
Ik was erg van streek en wilde haar de volgende dag nog een keer zien om met haar te praten. We hebben toen nog even gepraat over het waarom en dergelijk. Dit kon ze uiteindelijk niet aan en ze is huilend weggelopen. Ik ben nog met haar meegelopen naar haar fiets en gedag gezegd.
De eerste dagen na de breuk zocht ik veel contact met haar. Na een aantal dagen kwam ik tot de conclusie dat dit weinig zin had omdat ze nogal afstandelijk reageerde. Hierop heb ik besloten om geen contact meer met haar te zoeken. Na zo'n anderhalve week zocht ze weer contact met mij en vroeg hoe het met me ging. Aan de ene kant vond ik het fijn dat ze nog aan me dacht, maar aan de andere kant begon ik emotioneel weer bij het begin. Diezelfde dag heb ik haar nog gebeld en beloofde ze me dezelfde week nog terug te bellen. Toen ze dit niet deed werd ik best wel boos en ging er opeens een knop bij mij om. Ik had alle banden met haar doorgesneden (geen facebook, twitter, etc.). Dit zorgde ergens voor enige opluchting omdat ik totaal geen impulsen meer van haar kreeg.
Na wederom ongeveer anderhalve week smste ze mij in de ochtend met de vraag of ik het leuk gehad had de avond ervoor tijdens het uitgaan. Ze had blijkbaar via via gehoord dat ik uit ging. Ze vroeg aan mij of ik nog met haar wilde bellen en ik zei toen eerlijk tegen haar dat ik niet wist of ik dat wel wilde omdat een aantal dingen op een manier gegaan zijn waar ik het niet mee eens ben (geen kans gekregen om het gevoel terug te brengen, afstandelijk, als ik haar smste over hoe ik mij voelde reageerde ze hier niet op ondanks dat ze gezegd had dat ik haar moest bellen/smsen als er iets was).
Tijdens dit gesprek kwam afspreken ook naar voren. Ik wilde haar best graag zien maar zij wist niet of dit verstandig was, voor mij. Ze gaf aan dat ze mij erg graag in haar leven wil houden en dat ze mij alle tijd en ruimte wil geven om 'bij te komen', ze wilde me absoluut tot niks pushen.
En nu komen we aan bij de afgelopen dagen. Ik had haar donderdag avond gebeld omdat ik mij best wel slecht voelde. Dit was een positief gesprek (koetjes en kalfjes praten). Naderhand hebben we nog even gesmst en zei ik eerlijk tegen haar dat ik bang ben om haar kwijt te raken en dat ze een ander zou ontmoeten, ook al mag ik hier geen mening over hebben omdat ze niet meer 'van mij is'. Ze zei dat ze mij volkomen begreep en gebruikt nog steeds de termen 'lief, liefje, lieverd, etc.'. Dit brengt mij erg in verwarring.
Enerzijds weet ik dat het niks meer gaat worden tussen ons, maar anderzijds heb ik nog wel een soort van hoop, met name door dit soort kleine dingen (liefje, lieverd).
De kleine sprankeltjes hoop dit steeds ontstaan maken het verwerken voor mij erg moeilijk. Eigenlijk moet ik van mezelf al het contact verbreken met haar maar dat kan ik niet, daarvoor heeft ze een te grote rol in mijn leven gespeeld.
Wat de bedoeling van mijn post is weet ik niet zeker. Misschien dat jullie mij tips kunnen geven over hoe ik hier mee om moet gaan?
Ook zou ik het fijn vinden als jullie je mening over de situatie kunnen geven.
-ProfessorSnowball
P.S: Sorry voor de lange post, het is ook nogal een lang verhaal, haha.
zondag 22 juli 2012 om 13:38
Wat je moet om vrienden te kunne blijven, als dat al lukt. Is nu cold-turkey alle contact verbreken . Jij moet een kans krijgen je verdriet te verwerken en verder te gaan met je leven , los van haar te komen. Je kan in mijn ogen alleen vrienden zijn/blijven als je allebei niet meer DAT gevoel voor elkaar hebt. Verder is vrienden willen blijven een wassen neus omdat je elkaar gewoon niet los wilt laten. Denk daar goed over na. Wat gebeurt er als zij vriendelijk vertelt dat ze weer verliefd is terwijl jij nog hoop hebt? Dat liefje enz is gewoonte dat is ze gewend te zeggen tegen je.
Er zijn veel medegestremden in het topic liefdesverdriet misschien heb je er wat aan
Er zijn veel medegestremden in het topic liefdesverdriet misschien heb je er wat aan
zondag 22 juli 2012 om 13:44
ik denk dat ze echt gewoon alleen vrienden wilt blijven.
Betreft liefje enzo.. Vind het ook nog niet zo gek.
Toen ik het uit had gemaakt met mijn ex en we hadden contact noemde we elkaar ook nog lieverd, schatje, en eindigde zelf nog met hou van je.
Er kwam steeds minder contact aangezien ik dat wou, en opgegeven moment werd ook niet meer aangesproken met liefje enz.
Ik zou doorgaan met je leven, en als je het contact niet aan kan dan het ook gewoon niet doen, ookal vind jij en zij het jammer.
Sterkte ermee.
Betreft liefje enzo.. Vind het ook nog niet zo gek.
Toen ik het uit had gemaakt met mijn ex en we hadden contact noemde we elkaar ook nog lieverd, schatje, en eindigde zelf nog met hou van je.
Er kwam steeds minder contact aangezien ik dat wou, en opgegeven moment werd ook niet meer aangesproken met liefje enz.
Ik zou doorgaan met je leven, en als je het contact niet aan kan dan het ook gewoon niet doen, ookal vind jij en zij het jammer.
Sterkte ermee.
zondag 22 juli 2012 om 13:51
Ik vind eerlijk gezegd dat ze veel te weinig rekening met jou houdt, want ze weet hoe gek je op haar bent en toch duwt ze je nu al die vriendschap door je strot. Dat is nog veel te vroeg voor jou en dat weet ze best.
Ik vrees dat minstens 2 maanden geen contact hebben echt het beste voor je is, dan kom je wat losser van haar en wie weet is vriendschap dan wel mogelijk of wie weet voel je nog steeds veel voor haar en is zij allang verder gegaan met haar leven en dan kun je beter helemaal geen contact meer hebben.
Sterkte, want liefdesverdriet is echt heel erg rot .
Ik vrees dat minstens 2 maanden geen contact hebben echt het beste voor je is, dan kom je wat losser van haar en wie weet is vriendschap dan wel mogelijk of wie weet voel je nog steeds veel voor haar en is zij allang verder gegaan met haar leven en dan kun je beter helemaal geen contact meer hebben.
Sterkte, want liefdesverdriet is echt heel erg rot .
zondag 22 juli 2012 om 13:58
Zij weet niet wat ze wil, blijft vaag en geeft gemengde signalen af. Dit is voor jou verwarrend. Het is tijd om voor jezelf te kiezen en (tijdelijk?) al het contact te verbreken. Ga lekker verder met je leven, maak je geen zorgen over wat zij nu wil. Je bent geen jojo hoor.
Je kunt altijd nog vrienden blijven, maar nu even niet.
Je kunt altijd nog vrienden blijven, maar nu even niet.
zondag 22 juli 2012 om 14:03
Tot nu toe is zij degene geweest die contact zocht na een 'langere' periode van geen contact (lees +/- een week). Ik probeer hier dan kort en zakelijk op te reageren. Dezelfde dag of dag erna gaat het bij mij dan toch weer jeuken om contact met haar te zoeken.
Stel dat ik nu zelf geen contact meer met haar zoek, maar na een x aantal dagen / weken doet zij dit wel, wat zou ik hier dan mee moeten doen?
Om het compleet te negeren lijkt mij erg naar gezien ik dit zelf ook niet fijn zou vinden als ik contact met haar zou zoeken..
Stel dat ik nu zelf geen contact meer met haar zoek, maar na een x aantal dagen / weken doet zij dit wel, wat zou ik hier dan mee moeten doen?
Om het compleet te negeren lijkt mij erg naar gezien ik dit zelf ook niet fijn zou vinden als ik contact met haar zou zoeken..
zondag 22 juli 2012 om 14:06
Je kan aangeven dat je op dit moment LIEVER geen contact wilt, dat je het niet aankan en lastig vind.
Je kan altijd vragen aan haar, als jij dat zelf wilt.. dat je aangeeft dat je liever geen contact vanuit haaar kant wilt hebben, en wanneer je er aan toe bent om contact te hebben dat je ZELF contact met haar opneemt ipv andersom.
Als zij dit geen probleem vind, dan kan je eventueel die afspraak maken.
Je kan altijd vragen aan haar, als jij dat zelf wilt.. dat je aangeeft dat je liever geen contact vanuit haaar kant wilt hebben, en wanneer je er aan toe bent om contact te hebben dat je ZELF contact met haar opneemt ipv andersom.
Als zij dit geen probleem vind, dan kan je eventueel die afspraak maken.
zondag 22 juli 2012 om 14:11
zondag 22 juli 2012 om 14:30
Bedankt voor de snelle reacties en adviezen!
Ik vind het moeilijk om hier over te praten met mensen uit mijn omgeving omdat ik ze hier niet mee lastig wil vallen.
Zoals meerdere mensen zeiden is het dan toch het beste om (tijdelijk) geen contact meer met haar te hebben. Bij deze ga ik dit dus ook proberen.
Heel erg bedankt voor de adviezen en verdere reacties zijn natuurlijk altijd welkom.
Ik vind het moeilijk om hier over te praten met mensen uit mijn omgeving omdat ik ze hier niet mee lastig wil vallen.
Zoals meerdere mensen zeiden is het dan toch het beste om (tijdelijk) geen contact meer met haar te hebben. Bij deze ga ik dit dus ook proberen.
Heel erg bedankt voor de adviezen en verdere reacties zijn natuurlijk altijd welkom.
zondag 22 juli 2012 om 14:30
Haar negeren als zij contact zoekt is natuurlijk vervelend om te doen. Daarom kun je het beste vóóraf duidelijk maken dat je voorlopig geen contact wilt. Ze zou dat moeten respecteren, aangezien ze zegt dat ze je alle tijd en ruimte wil geven en niets wil pushen (staat in je OP).
Vriendschap na een relatie komt maar zelden voor, en heeft pas een kans als er van beide kanten niet meer de wens is om terug bij elkaar te komen. Dus dit is absoluut niet het goede moment! Neem afstand en ga je eigen leven weer oppakken.
Het is heel verleidelijk om aan dit laatste lijntje vast te houden, want dan heb je het idee dat je haar niet helemaal verliest. Maar de realiteit is: je bent haar al kwijt. Op dit moment is jullie contact geen vriendschappelijk contact, maar een onvermogen of onwil om elkaar los te laten. Dat is overigens heel begrijpelijk. Maar niet goed voor jou, dus stop er alsjeblieft mee.
Vriendschap na een relatie komt maar zelden voor, en heeft pas een kans als er van beide kanten niet meer de wens is om terug bij elkaar te komen. Dus dit is absoluut niet het goede moment! Neem afstand en ga je eigen leven weer oppakken.
Het is heel verleidelijk om aan dit laatste lijntje vast te houden, want dan heb je het idee dat je haar niet helemaal verliest. Maar de realiteit is: je bent haar al kwijt. Op dit moment is jullie contact geen vriendschappelijk contact, maar een onvermogen of onwil om elkaar los te laten. Dat is overigens heel begrijpelijk. Maar niet goed voor jou, dus stop er alsjeblieft mee.
zondag 22 juli 2012 om 15:00
@Aureel
Wow, zoals in je 'handtekening' staat, de waarheid is echt even gezegd. Bedankt daar voor!
Toen we de laatste keer contact had gaf ze inderdaad aan dat ze me alle ruimte wilde geven en dat ze het zou respecteren als ik niet meer wilde dat ze contact met mij zocht.
Ik ga de komende tijd (weken) dus ook proberen om geen contact meer met haar te zoeken.
Wow, zoals in je 'handtekening' staat, de waarheid is echt even gezegd. Bedankt daar voor!
Toen we de laatste keer contact had gaf ze inderdaad aan dat ze me alle ruimte wilde geven en dat ze het zou respecteren als ik niet meer wilde dat ze contact met mij zocht.
Ik ga de komende tijd (weken) dus ook proberen om geen contact meer met haar te zoeken.
maandag 23 juli 2012 om 12:05
"Na wederom ongeveer anderhalve week smste ze mij in de ochtend met de vraag of ik het leuk gehad had de avond ervoor tijdens het uitgaan. Ze had blijkbaar via via gehoord dat ik uit ging. Ze vroeg aan mij of ik nog met haar wilde bellen en ik zei toen eerlijk tegen haar dat ik niet wist of ik dat wel wilde omdat een aantal dingen op een manier gegaan zijn waar ik het niet mee eens ben (geen kans gekregen om het gevoel terug te brengen, afstandelijk, als ik haar smste over hoe ik mij voelde reageerde ze hier niet op ondanks dat ze gezegd had dat ik haar moest bellen/smsen als er iets was).
Tijdens dit gesprek kwam afspreken ook naar voren. Ik wilde haar best graag zien maar zij wist niet of dit verstandig was, voor mij. Ze gaf aan dat ze mij erg graag in haar leven wil houden en dat ze mij alle tijd en ruimte wil geven om 'bij te komen', ze wilde me absoluut tot niks pushen."
Je wilde niet met haar bellen maar wel met haar afspreken? Watsup with that?
Tijdens dit gesprek kwam afspreken ook naar voren. Ik wilde haar best graag zien maar zij wist niet of dit verstandig was, voor mij. Ze gaf aan dat ze mij erg graag in haar leven wil houden en dat ze mij alle tijd en ruimte wil geven om 'bij te komen', ze wilde me absoluut tot niks pushen."
Je wilde niet met haar bellen maar wel met haar afspreken? Watsup with that?
maandag 23 juli 2012 om 22:08
@Anthonius
Het gesprek dat we hadden (via SMS) was tamelijk lang dus ik heb niet alles in het topic verwerkt wat daar in gezegd werd.
In dit gesprek werden een aantal dingen helder voor mij die er mede voor zorgden dat ik in eerste instantie niet met haar wilde bellen. Na een tijdje kwam afspreken naar voren en dit betrof dan 'binnenkort (één a twee weken).
Het gesprek dat we hadden (via SMS) was tamelijk lang dus ik heb niet alles in het topic verwerkt wat daar in gezegd werd.
In dit gesprek werden een aantal dingen helder voor mij die er mede voor zorgden dat ik in eerste instantie niet met haar wilde bellen. Na een tijdje kwam afspreken naar voren en dit betrof dan 'binnenkort (één a twee weken).