Relaties
alle pijlers
Vriendschap?
maandag 6 augustus 2012 om 10:32
Ik merk dat ik de laatste tijd erg zoekende ben in wat vriendschap voor mij inhoud. Dit komt omdat ik na 3.5 jaar klein wonen (kamertje van 9m2) groter ben gaan wonen (alleen). Deze kamer is nog steeds niet gigantisch maar past meer bij waar ik nu sta. Ik werk en ik kan het betalen, heb veel meer ruimte en het is wat meer op mijzelf dan het vorige huis. Nu merk ik dat ik juist in deze leeftijd (25) er om mij heen verschillen komen in de vrienden die ik had opgebouwd. Bij sommige voel ik mij minder op mijn gemak (die geforceerd willen 'dubbeldaten' met partners en alles weken van tevoren plannen of die kwaad worden als ik geen zin heb in de kroeg maar ik verder ook nooit hoor of zie) en bij andere voel ik mij wat fijner...... Waar ik moeite mee heb is op het moment concreet voornamelijk één vriendin, deze zag en sprak ik voorheen dagelijks (deelden dezelfde woning met anderen) en sinds ik ben verhuisd (in dezelfde stad) zie en spreek ik haar steeds minder.
Destijds is deze vriendin heel erg emotioneel geworden omdat ik 'wegging', en kon ze mij absoluut niet helpen met verhuizen oid. Had moeite met mijn vooruitgang (want ik woon nu echt veel prettiger) en vond dat ik haar in de steek liet. Uiteindelijk heeft ze mijn nieuwe woonplek wel bezocht maar is hier in totaal in een halfjaar tijd niet vaker dan 3 a 4 keer geweest. Hoor minder van haar en als ik iets hoor dan is het vaak afsnauwen en/of denigrerend. Het was destijds zelfs zo erg dat ze mij een week in huis negeerde en onwijs kwaad is geworden omdat ik ging verhuizen, dit terwijl zij zelf rustig een halfjaar ging reizen. Iets wat ik haar gewoon gun. Zelf wil ze wel dat ik vaker kom naar de kroeg en andere sociale activiteiten met meerdere mensen.... Ik heb nooit veel gehad met wekelijks naar de kroeg gaan maar omdat ik voorheen haar al dagelijks zag viel dit minder op. Ik merk dat ik er moeite mee heb dat zij zo negatief kan doen naar alles wat ik beleef en/of meemaak. Dat ik weinig meer van haar hoor.
Na de zoveelste vreemde reactie rond een event waar ik eventueel heen zou gaan maar wat niet duidelijk was besproken en wat leuk zou zijn maar niet beloofd was ik er wel moe van. Ik was er en ze zei niet eens fatsoenlijk 'hoi', negeerde mij compleet maar was vervolgens wel geirriteerd aan de telefoon omdat ik toen mijn eigen ding ook ben gaan doen (het was immers vrijblijvend en niet alleen met haar). Laatst heb ik haar gevraagd (20 juli o.i.d.) via een app of er een reden voor is dat er vervolgens een radio stilte is gevallen van haar kant uit en dat ik er graag eens met haar over zou hebben (een echte afspraak). Haar reactie was dat ze op dat moment druk was en mij de dag erna zou appen voor een afspraak, het ging natuurlijk goed met haar en naar mij vroeg ze verder geen sec. Heb vervolgens niks meer van haar gehoord.... En het voelt een beetje als een "hondje achter haar aan lopen" om haar weer te bellen/op te zoeken.
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Omdat we voorheen bijna met elkaar omgingen als zusjes vind ik de situatie lastig, maar ik ben ook beter mijn grenzen gaan aangeven in 't algemeen (doe niet meer alleen wat de ander wil, geef aan als ik wel of ergens geen zin in heb, kom meer op voor mijn eigen geluk en sta achter mijn keuzes). Sindsdien is het eigenlijk anders geworden in deze vriendschap en bij andere ook waardoor ik de meerderheid van mijn vrienden niet of nauwelijks nog écht zie en/of spreek.
Destijds is deze vriendin heel erg emotioneel geworden omdat ik 'wegging', en kon ze mij absoluut niet helpen met verhuizen oid. Had moeite met mijn vooruitgang (want ik woon nu echt veel prettiger) en vond dat ik haar in de steek liet. Uiteindelijk heeft ze mijn nieuwe woonplek wel bezocht maar is hier in totaal in een halfjaar tijd niet vaker dan 3 a 4 keer geweest. Hoor minder van haar en als ik iets hoor dan is het vaak afsnauwen en/of denigrerend. Het was destijds zelfs zo erg dat ze mij een week in huis negeerde en onwijs kwaad is geworden omdat ik ging verhuizen, dit terwijl zij zelf rustig een halfjaar ging reizen. Iets wat ik haar gewoon gun. Zelf wil ze wel dat ik vaker kom naar de kroeg en andere sociale activiteiten met meerdere mensen.... Ik heb nooit veel gehad met wekelijks naar de kroeg gaan maar omdat ik voorheen haar al dagelijks zag viel dit minder op. Ik merk dat ik er moeite mee heb dat zij zo negatief kan doen naar alles wat ik beleef en/of meemaak. Dat ik weinig meer van haar hoor.
Na de zoveelste vreemde reactie rond een event waar ik eventueel heen zou gaan maar wat niet duidelijk was besproken en wat leuk zou zijn maar niet beloofd was ik er wel moe van. Ik was er en ze zei niet eens fatsoenlijk 'hoi', negeerde mij compleet maar was vervolgens wel geirriteerd aan de telefoon omdat ik toen mijn eigen ding ook ben gaan doen (het was immers vrijblijvend en niet alleen met haar). Laatst heb ik haar gevraagd (20 juli o.i.d.) via een app of er een reden voor is dat er vervolgens een radio stilte is gevallen van haar kant uit en dat ik er graag eens met haar over zou hebben (een echte afspraak). Haar reactie was dat ze op dat moment druk was en mij de dag erna zou appen voor een afspraak, het ging natuurlijk goed met haar en naar mij vroeg ze verder geen sec. Heb vervolgens niks meer van haar gehoord.... En het voelt een beetje als een "hondje achter haar aan lopen" om haar weer te bellen/op te zoeken.
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Omdat we voorheen bijna met elkaar omgingen als zusjes vind ik de situatie lastig, maar ik ben ook beter mijn grenzen gaan aangeven in 't algemeen (doe niet meer alleen wat de ander wil, geef aan als ik wel of ergens geen zin in heb, kom meer op voor mijn eigen geluk en sta achter mijn keuzes). Sindsdien is het eigenlijk anders geworden in deze vriendschap en bij andere ook waardoor ik de meerderheid van mijn vrienden niet of nauwelijks nog écht zie en/of spreek.
maandag 6 augustus 2012 om 10:49
Blijf je eigen trouw, als jij het niet meer leuk vind, niet meer mee verder gaan, en andere vrienden (vriendinnen) zoeken. Het komt voornamelijk van jou kant lees ik en zo werkt het niet bij mijn weten. Ik heb twee vriendinnen verloren vroeger, en die waren ook al zusjes voor mij, en ik heb er wel van afgezien, maar je kan ze toch niet dwingen om vriendschap met je te hebben, dus ga je eigen weg als je binnenste dat zegt. Even door die zure appel heen
maandag 6 augustus 2012 om 11:04
Oké dus jullie adviseren om het te laten gaan, nu staat er eind augustus een uitje naar de sauna gepland nog voor mijn verjaardag (van 6 maand terug....) samen met een andere 'vriendin' (meer een kennis, ken ik via haar). Eigenlijk merk ik dat ik er heel erg tegenop zie om met haar naar de sauna te gaan. Het zou ontspannen moeten zijn maar zoals ze de laatste tijd met mij omgaat en wat dat met mij doet is helemaal niet prettig. Is het raar als ik t.z.t. als ik haar nog altijd niet fatsoenlijk heb gesproken het sauna cadeau (is gewoon in dezelfde stad zonder een bon oid) afzeg? Kan ze altijd nog met die ander gaan, voelt raar om zo 'naakt' te zijn en 'kwetsbaar'.. Bovendien heb ik geen behoefte aan een of andere emotionele woede uitbarsting of halve negeer status tijdens welk uitje dan ook.
maandag 6 augustus 2012 om 11:16
Bij twijfel niet doen, zonnestraal1987, vind je het zelf nut hebben om naar de sauna te gaan als je er nu al tegenop ziet en je misschien op gaat zitten vreten, aangezien je al in rekening neemt dat er een emotionele woede uitbarsting kan zijn?
Je kan ook gewoon gaan en wie weet valt het wel mee, dat weet je namelijk nooit, maar als je er nu al tegenop ziet, en het is eind augustus, dan ga je er tegen dan helemaal tegenop zien lijkt mij. Maar dat is mijn mening
Je kan ook gewoon gaan en wie weet valt het wel mee, dat weet je namelijk nooit, maar als je er nu al tegenop ziet, en het is eind augustus, dan ga je er tegen dan helemaal tegenop zien lijkt mij. Maar dat is mijn mening
maandag 6 augustus 2012 om 11:22
Denk ook wel dat het niet zo'n goed idee is om dan naar die sauna te gaan, ook al is het een cadeautje. Ik heb geen zin meer in dat hele cadeautje. Er zijn behoorlijk wat vreemde situaties voorgevallen, zoals niet mijn nieuwe kamer willen zien en het dan wel willen zien zodat zij zich misschien wat beter gaat voelen. Tja, zulke energie is eigenlijk doodvermoeiend. Als iemand vooruit gaat en iets fantastisch krijgt in dezelfde wijk (we wonen 1 min. lopen van elkaar verwijderd, letterlijk) dan is het gewoon ook een beetje egoïstisch en afgunstig om diegene dan zo neer te halen.
Misschien had ik destijds het contact al meer moeten laten verwateren maar dan hoopte ik telkens toch op iets wat er niet (meer) was. Bovendien vind ik 't heel vervelend als ik dan via andere kennissen hoor dat ik de laatste tijd een trutje ben geweest omdat ik geen zin had in de kroeg. Die zelfde mensen zijn er ook niet als ik ergens mee zit of als ik verhuis (en dus wat sjouwers kan gebruiken) ook als ik er wel voor hen ben geweest. Dan hoef ik daar toch geen continue verantwoording over af te leggen over wel of geen kroeg avond?
Misschien had ik destijds het contact al meer moeten laten verwateren maar dan hoopte ik telkens toch op iets wat er niet (meer) was. Bovendien vind ik 't heel vervelend als ik dan via andere kennissen hoor dat ik de laatste tijd een trutje ben geweest omdat ik geen zin had in de kroeg. Die zelfde mensen zijn er ook niet als ik ergens mee zit of als ik verhuis (en dus wat sjouwers kan gebruiken) ook als ik er wel voor hen ben geweest. Dan hoef ik daar toch geen continue verantwoording over af te leggen over wel of geen kroeg avond?
maandag 6 augustus 2012 om 11:28
@ zonnestraal1987: Je hoeft idd niet continu verantwoording af te leggen. Als jij een avond geen zin hebt in de kroeg, lijkt het mij je volste recht om het af te zeggen of om niet te gaan.
Dat ze jou een trutje noemt achter je rug, omdat je niet naar de kroeg gaat, zegt meer over haar, dan over jou. Misschien beetje kort door de bocht gedacht van mij, maar vind het een beetje stom om iemand achter de rug voor trutje uit te maken, omdat ze nee zeggen tegen een kroeg.
Trekken aan een dood paard, wat je naar ik lees, al een tijd hebt gedaan heeft geen nut en is inderdaad doodvermoeiend.
Dat ze jou een trutje noemt achter je rug, omdat je niet naar de kroeg gaat, zegt meer over haar, dan over jou. Misschien beetje kort door de bocht gedacht van mij, maar vind het een beetje stom om iemand achter de rug voor trutje uit te maken, omdat ze nee zeggen tegen een kroeg.
Trekken aan een dood paard, wat je naar ik lees, al een tijd hebt gedaan heeft geen nut en is inderdaad doodvermoeiend.
maandag 6 augustus 2012 om 11:28
Pas de 20-60-20 regel toe. Steek meer energie in de 20 procent die top zijn en de 60 procent die goed zijn, in plaats van de volle energie te steken in de 20 procent die duidelijk niet wil. Die 20 procent, jouw vriendin dus, lost zichzelf dan wel op en kan jij je meer bezig houden met zaken die je echt gelukkig maken!
maandag 6 augustus 2012 om 11:35
Ik hou mij ook wel meer bezig met dingen die mij echt gelukkig maken, zoals een lang stuk fietsen en wandelen met mijn vriend en/of spontaan een BBQ houden waarbij een vriend van hem spontaan komt aanwaaien of met een lieve vriendin samen eten/haar nieuwe huisje bewonderen e.d. Ik merk alleen dat ik het moeilijk vind dat o.a. deze vriendin mij zo laat zitten omdat ik een aantal keren geen zin had om met meerdere mensen iets te drinken. Ik werk de hele dag met mensen en soms is het na een lange werkdag niet mijn ding om te ontspannen middels de kroeg. Een keer naar de bioscoop of spontaan een kopje koffie vind ik zelf prettiger. Degene die mij een trutje noemde was overigens een andere 'vriend', die ik ken via haar. Hij zei dat ik de laatste tijd wel een beetje een trutje was geweest. Ik durfde eigenlijk niet te vragen waar het over ging en/of op sloeg. Ik kon het wel een beetje raden, had twee keer een kopje thee met hem afgeslagen omdat hij dit spontaan opperde en ik niet kon of te moe was (lees: veel verder dan douchen en mijn bed kwam ik niet) en hij had zichzelf uitgenodigd met iemand die ik nauwelijks zie in mijn huis. Zo van 'wij komen bij jou eten'. Waarvan ik dat toen een vreemdsoortige manier van jezelf uitnodigen vond en al had gegeten.. Dus ja. Dan ben ik een trutje.
Geloof ik. De 20-60-20 regel kende ik niet ha ha.
Geloof ik. De 20-60-20 regel kende ik niet ha ha.
maandag 6 augustus 2012 om 11:36
Waarom is kwaad geworden (jouw woorden) als jij gaat verhuizen?
Dat ze het jammer vindt, kan ik snappen.
Maar kwaad worden?
En je hebt haar netjes gevraag om te praten, ze is druk (smoes?) maar nu hoor je niks van haar. Dan weet je toch genoeg? Waarom zou je geforceerd met iemand vrienden willen blijven als die iemand niet aardig tegen je is?
Dat ze het jammer vindt, kan ik snappen.
Maar kwaad worden?
En je hebt haar netjes gevraag om te praten, ze is druk (smoes?) maar nu hoor je niks van haar. Dan weet je toch genoeg? Waarom zou je geforceerd met iemand vrienden willen blijven als die iemand niet aardig tegen je is?
maandag 6 augustus 2012 om 11:40
maandag 6 augustus 2012 om 11:46
quote:love-lady-gaga schreef op 06 augustus 2012 @ 11:36:
Waarom is kwaad geworden (jouw woorden) als jij gaat verhuizen?
Dat ze het jammer vindt, kan ik snappen.
Maar kwaad worden?
En je hebt haar netjes gevraag om te praten, ze is druk (smoes?) maar nu hoor je niks van haar. Dan weet je toch genoeg? Waarom zou je geforceerd met iemand vrienden willen blijven als die iemand niet aardig tegen je is?
Ze was kwaad geworden omdat ze vond dat ik haar in de steek liet door te verhuizen(lees: ik woon nog altijd in dezelfde wijk, 1 min. lopen). Dit uitte zich door mij een week lang te negeren maar wel af en toe in en door huis een nare steek onder water te geven. Ik was ontzettend enthousiast dat ik ein-de-lijk groter ging wonen en ik heb hier een of twee keer iets over verteld en toen zei ze pissig dat ik het alleen maar over 'dat kut huis' had. Dat ze mij niet ging helpen verhuizen en dat ze het hele klote huis wel eens wilde zien waarvoor ik haar in de steek zou laten zodat ze misschien wat rustiger zou worden (....dit heb ik toen niet meteen gedaan, ik wilde of niemand of mensen om mij heen die het mij gunde). Ik heb haar destijds vergeleken met mijn ex die mij altijd bespeelde en manipuleerde (lang verhaal). Ik zei dat ze nu net zo deed als hij. Daar werd ze bijna agressief van en toen ben ik in huilen uitgebarsten en hebben we er destijds wel een soort van over gesproken. Maar eigenlijk is het sindsdien veranderd. Ik ben anders omdat ik nooit weer zo over mijn grenzen wil laten gaan door wie dan ook, vond dat ze te ver ging. En dus ga ik nu niet meer mee naar de kroeg als ik er geen behoefte en/of zin in heb.
Vervolgens heb ik haar gezien bij dat event laatst en toen was het eerst enthousiast dat ik meekwam maar toen ik er eenmaal was gunde ze mij geen blik waardig. Dat ik uiteindelijk toen ben doorgelopen (wandel event) omdat ze niet in mijn loop tempo liep zal ze mij wel niet in dank hebben afgenomen.
Als ik het zo lees slaat het nergens op dat ik nu bang ben dat als ik haar spreek ik een heel verhaal te horen krijg dat ik niet kom naar de kroeg of iets dergelijks. Waarschijnlijk zal ze mijn nieuwe vriend de schuld geven, terwijl ik behoorlijk veel alleen ben. Vind ik ook prima zo ben ik, maar heb wat moeite met de hele tijd mij moeten verantwoorden.
Waarom is kwaad geworden (jouw woorden) als jij gaat verhuizen?
Dat ze het jammer vindt, kan ik snappen.
Maar kwaad worden?
En je hebt haar netjes gevraag om te praten, ze is druk (smoes?) maar nu hoor je niks van haar. Dan weet je toch genoeg? Waarom zou je geforceerd met iemand vrienden willen blijven als die iemand niet aardig tegen je is?
Ze was kwaad geworden omdat ze vond dat ik haar in de steek liet door te verhuizen(lees: ik woon nog altijd in dezelfde wijk, 1 min. lopen). Dit uitte zich door mij een week lang te negeren maar wel af en toe in en door huis een nare steek onder water te geven. Ik was ontzettend enthousiast dat ik ein-de-lijk groter ging wonen en ik heb hier een of twee keer iets over verteld en toen zei ze pissig dat ik het alleen maar over 'dat kut huis' had. Dat ze mij niet ging helpen verhuizen en dat ze het hele klote huis wel eens wilde zien waarvoor ik haar in de steek zou laten zodat ze misschien wat rustiger zou worden (....dit heb ik toen niet meteen gedaan, ik wilde of niemand of mensen om mij heen die het mij gunde). Ik heb haar destijds vergeleken met mijn ex die mij altijd bespeelde en manipuleerde (lang verhaal). Ik zei dat ze nu net zo deed als hij. Daar werd ze bijna agressief van en toen ben ik in huilen uitgebarsten en hebben we er destijds wel een soort van over gesproken. Maar eigenlijk is het sindsdien veranderd. Ik ben anders omdat ik nooit weer zo over mijn grenzen wil laten gaan door wie dan ook, vond dat ze te ver ging. En dus ga ik nu niet meer mee naar de kroeg als ik er geen behoefte en/of zin in heb.
Vervolgens heb ik haar gezien bij dat event laatst en toen was het eerst enthousiast dat ik meekwam maar toen ik er eenmaal was gunde ze mij geen blik waardig. Dat ik uiteindelijk toen ben doorgelopen (wandel event) omdat ze niet in mijn loop tempo liep zal ze mij wel niet in dank hebben afgenomen.
Als ik het zo lees slaat het nergens op dat ik nu bang ben dat als ik haar spreek ik een heel verhaal te horen krijg dat ik niet kom naar de kroeg of iets dergelijks. Waarschijnlijk zal ze mijn nieuwe vriend de schuld geven, terwijl ik behoorlijk veel alleen ben. Vind ik ook prima zo ben ik, maar heb wat moeite met de hele tijd mij moeten verantwoorden.
maandag 6 augustus 2012 om 11:49
@ zonnestraal1987: maakt niet uit wie je zo noemde in principe hoor, je krijgt een oordeel over je, omdat je kiest voor wat je zelf op dat moment het meeste nodig hebt en waar je lichaam het meeste naar snakt.
Dat is in mijn ogen volkomen normaal, je weet zelf wanneer de grens is bereikt, en dat weten anderen niet. Jij moet kijken naar je eigen kunnen, en als die anderen dat niet inzien, tja dan houd het ergens op. Je gaat jezelf toch niet over een grens heen trekken, omdat anderen dat willen?
Er zijn heus mensen genoeg die wel dat begrip ervoor op kunnen brengen. Laat hun lekker hun ding doen in de kroeg, en geniet jij lekker van je kopje koffie als je dat fijner vind. Wegen scheiden soms ooit. Hoe pijnlijk ook.
En ik kan snappen dat het bij die bepaalde vriendin moeilijk is, je geeft zelf immers aan dat het als een zusje aanvoelt voor je. Dat is een hele hechte band die je dan hebt, en dat doet altijd pijn om er afscheid van te moeten nemen. Dat raakt je altijd harder dan een 'gewone' vriendin, maar ik vrees dat je er even door zult moeten.
Leven en laten leven, jij leeft jou leven en zij het hare, en jullie hebben momenteel niet dezelfde prioriteiten, waardoor jij je dadelijk alleen maar slechter en meer vermoeid gaat voelen als je er energie blijft insteken.
Dat is in mijn ogen volkomen normaal, je weet zelf wanneer de grens is bereikt, en dat weten anderen niet. Jij moet kijken naar je eigen kunnen, en als die anderen dat niet inzien, tja dan houd het ergens op. Je gaat jezelf toch niet over een grens heen trekken, omdat anderen dat willen?
Er zijn heus mensen genoeg die wel dat begrip ervoor op kunnen brengen. Laat hun lekker hun ding doen in de kroeg, en geniet jij lekker van je kopje koffie als je dat fijner vind. Wegen scheiden soms ooit. Hoe pijnlijk ook.
En ik kan snappen dat het bij die bepaalde vriendin moeilijk is, je geeft zelf immers aan dat het als een zusje aanvoelt voor je. Dat is een hele hechte band die je dan hebt, en dat doet altijd pijn om er afscheid van te moeten nemen. Dat raakt je altijd harder dan een 'gewone' vriendin, maar ik vrees dat je er even door zult moeten.
Leven en laten leven, jij leeft jou leven en zij het hare, en jullie hebben momenteel niet dezelfde prioriteiten, waardoor jij je dadelijk alleen maar slechter en meer vermoeid gaat voelen als je er energie blijft insteken.
maandag 6 augustus 2012 om 11:55
flutzel ik heb wel vaker moeite (gehad) met mijn grenzen aangeven en vooral deze bewaken. Ben bang dat mensen mij dan niet meer leuk en/of aardig vinden (zoals nu een beetje het geval lijkt). Dus ik heb mij behoorlijk vaak over mijn eigen grenzen heen getild. Zelf heb ik er nooit problemen mee als een vriendin afzegt voor een afspraak of als ik iemand wat minder zie. Het gaat mij erom dat je je fijn en veilig bij iemand kunt voelen. Dat gevoel heb ik niet bij veel mensen en mensen hebben er vaak misbruik van gemaakt. Deze vriendin verzon letterlijk dat een andere kennis zwanger was en als ik niet naar de kroeg zou komen ik haar niet kon feliciteren, dat ze het niet wist blabla... Terwijl ik toen mijn pyjama nota bene al aan had heb ik mij omgekleed en ben er toch heen gegaan. Bleek het natuurlijk een grap en naïef als ik soms kan zijn... Ben toen ook enorm geschrokken, was er boos en verdrietig over. Het was vast niet zo bedoeld, maar juist deze vriendin wist hoeveel moeite ik had met mijn grenzen aangeven en maakte daar meer dan eens misbruik van, zoals ik het nu begin te zien.
maandag 6 augustus 2012 om 12:01
Het is duidelijk dat deze vriendin onbewust of bewust over jouw grenzen heen probeert te gaan. Het is wel nu een goed moment om te oefenen op je grenzen.
Je kan kiezen om er helemaal mee te stoppen, je kan kiezen om te zeggen dat je dat soort acties niet meer op prijs stelt etc.
Wat je ook kiest, kies voor jezelf, dat is voor jou ook het beste.
Je kan kiezen om er helemaal mee te stoppen, je kan kiezen om te zeggen dat je dat soort acties niet meer op prijs stelt etc.
Wat je ook kiest, kies voor jezelf, dat is voor jou ook het beste.
maandag 6 augustus 2012 om 12:02
Ik zou haar opbellen en zeggen dat je een afspraak met haar wil maken om hier over te praten. Omdat het van jou op deze manier niet meer hoeft. Dat deze vriendschap voor jou niets meer toevoegd en meer stress opleverd. Dan is het aan haar de keus om wel of niet een afspraak met je te plannen. En weet iedereen meteen waar die aan toe is.
Als je al helemaal niets meer met haar uit wil praten, zou ik haar wel een mail o.i.d. sturen waarin je uitlegd waarom je geen vriendschap meer met haar wil.
Als je al helemaal niets meer met haar uit wil praten, zou ik haar wel een mail o.i.d. sturen waarin je uitlegd waarom je geen vriendschap meer met haar wil.
maandag 6 augustus 2012 om 12:06
glasrivella eigenlijk heb ik haar al als laatste een bericht gestuurd met de vraag of er een reden is voor haar radio stilte en als er iets is ik graag met haar wil praten en hoe het met haar gaat. Toen stuurde ze dat ze een date had en de dag erna iets van zich zou laten horen (lees: dat is nu 2.5 week geleden). Ik heb bewust niet weer iets gestuurd omdat ik geen zin heb om als een hondje achter haar aan te lopen en het dan ook lijkt alsof ik mij ergens schuldig over voel. Heb haar toen nog wel gestuurd dat ik haar veel plezier wenste op haar date en graag dan de dag erna hoorde wat er was omdat ik de radio stilte en hoe het nu tussen ons gaat op alle vlakken raar vind. Iets in die trant. Nooit meer wat gehoord.