Psyche
alle pijlers
bang alleen thuis
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:08
Grrrrrrrrr, ik word gek van mezelf.
Van kinds af aan al bang in het donker.
Ik ben nu 23 en vanaf mijn 16e op kamers gewoond in een huis met 10 mensen dus daar voelde ik me altijd wel veilig.
Sinds een jaar woon ik nu samen met vriendlief. Echter, hij wil natuurlijk ook wel eens uit. Dat resulteert er negen van de tien keer in dat ik dan ook uitga en net zolang wacht tot hij ook naar huis gaat. Dat vind ik eigenlijk gewoon van de zotte.
Nu woon ik niet op de begane grond dus zullen mensen eerst de portiek in moeten waar een sleutel voor nodig is en dan ook nog eens mijn huis uit moeten kiezen om in te breken of wat dan ook. Ik weet eigenlijk niet eens of ik nou bang ben voor een inbreker, of dat iemand me wat aandoet, ik heb geen idee.
Ik zie echter achter elke deur de mogelijkheid dat er iemand staat, iemand die mijn voet pakt van onder het bed als ik er op wil stappen, iemand achter het douchegordijn... Kortom, het loopt de spuigaten uit.
Het erge is, mijn vriend werkt wat extra in de vakantie en is dus ook overdag weg. De laatste tijd merk ik dat ik zelfs dan bang ben en ik weet gewoon niet wat ik er aan moet doen. Overal zie ik wel iets, en het wordt vreselijk. Momenteel zit ik ook weer op de bank met alles (eten, drinken, boeken, laptop, telefoon, afstandbedieningen) binnen handbereik zodat ik niet op hoef te staan..
Is iemand hier bekend mee en heeft dit op wat voor manier dan ook overwonnen. Iemand tips en trucs? Ik weet het namelijk echt niet meer....
thanks:)
Van kinds af aan al bang in het donker.
Ik ben nu 23 en vanaf mijn 16e op kamers gewoond in een huis met 10 mensen dus daar voelde ik me altijd wel veilig.
Sinds een jaar woon ik nu samen met vriendlief. Echter, hij wil natuurlijk ook wel eens uit. Dat resulteert er negen van de tien keer in dat ik dan ook uitga en net zolang wacht tot hij ook naar huis gaat. Dat vind ik eigenlijk gewoon van de zotte.
Nu woon ik niet op de begane grond dus zullen mensen eerst de portiek in moeten waar een sleutel voor nodig is en dan ook nog eens mijn huis uit moeten kiezen om in te breken of wat dan ook. Ik weet eigenlijk niet eens of ik nou bang ben voor een inbreker, of dat iemand me wat aandoet, ik heb geen idee.
Ik zie echter achter elke deur de mogelijkheid dat er iemand staat, iemand die mijn voet pakt van onder het bed als ik er op wil stappen, iemand achter het douchegordijn... Kortom, het loopt de spuigaten uit.
Het erge is, mijn vriend werkt wat extra in de vakantie en is dus ook overdag weg. De laatste tijd merk ik dat ik zelfs dan bang ben en ik weet gewoon niet wat ik er aan moet doen. Overal zie ik wel iets, en het wordt vreselijk. Momenteel zit ik ook weer op de bank met alles (eten, drinken, boeken, laptop, telefoon, afstandbedieningen) binnen handbereik zodat ik niet op hoef te staan..
Is iemand hier bekend mee en heeft dit op wat voor manier dan ook overwonnen. Iemand tips en trucs? Ik weet het namelijk echt niet meer....
thanks:)
zaterdag 11 augustus 2012 om 17:06
Ik had het ook in mijn huwelijk.
En ex moest ook nog elke vrijdagnacht werken.
Elke vrijdag zorgde ik óf voor mensen die bleven logeren,of ging zelf logeren,óf ik lag op de bank te slapen,want naar boven durfde ik niet!
Ik had mijn hele huis vol rolluiken,en 2 grote honden,en stikte van de schrik alleen.
Toen ging ik scheidden,en kreeg een ander huis.
Oeiiiiiiiiii ik was dus ELKE nacht voortaan alleen,en kon natuurlijk niet 24/7 zorgen voor oppas of gaan logeren.
Toen ik de eerste avond "alleen"naar boven moest,bedacht ik me: Er zijn miljoenen mensen alleen, komen daar elke nacht inbrekers,verkrachters,moordenaars,enge mannen? NEE..............
Ben in mijn bed gaan liggen,en heb mijn ogen dichtgedaan en viel als een blok in slaap.
Je creeért deze angst zelf in je hoofd,want je weet best dat de kans dat er iets gebeurt minimaal is!
Heb wel sinds ik alleen woon een honkbalknuppel naast mijn bed staan,dat dan weer wel.................
En ex moest ook nog elke vrijdagnacht werken.
Elke vrijdag zorgde ik óf voor mensen die bleven logeren,of ging zelf logeren,óf ik lag op de bank te slapen,want naar boven durfde ik niet!
Ik had mijn hele huis vol rolluiken,en 2 grote honden,en stikte van de schrik alleen.
Toen ging ik scheidden,en kreeg een ander huis.
Oeiiiiiiiiii ik was dus ELKE nacht voortaan alleen,en kon natuurlijk niet 24/7 zorgen voor oppas of gaan logeren.
Toen ik de eerste avond "alleen"naar boven moest,bedacht ik me: Er zijn miljoenen mensen alleen, komen daar elke nacht inbrekers,verkrachters,moordenaars,enge mannen? NEE..............
Ben in mijn bed gaan liggen,en heb mijn ogen dichtgedaan en viel als een blok in slaap.
Je creeért deze angst zelf in je hoofd,want je weet best dat de kans dat er iets gebeurt minimaal is!
Heb wel sinds ik alleen woon een honkbalknuppel naast mijn bed staan,dat dan weer wel.................
zaterdag 11 augustus 2012 om 17:25
zaterdag 11 augustus 2012 om 17:40
Ik heb dit ook heel sterk gehad. Ik voelde me nooit veilig in mijn eigen huis, vooral 's nachts niet...ook niet als mijn vriend er bij was. Maar ook overdag was ik bang om ineens iemand tegen te komen in huis. In het donker durfde ik eigenlijk bijna niet de hal in, omdat het daar donker was.
Ik ben er nu vanaf. Ik woon nu in een huis waar ik me vanaf het allereerste begin helemaal veilig en goed voel. Ik heb er nooit meer aan gedacht sindsdien. Ik houd er alleen nog niet van dat alle deuren 's nachts open staan, dus die blijven dicht.
Ik ben er nu vanaf. Ik woon nu in een huis waar ik me vanaf het allereerste begin helemaal veilig en goed voel. Ik heb er nooit meer aan gedacht sindsdien. Ik houd er alleen nog niet van dat alle deuren 's nachts open staan, dus die blijven dicht.
zaterdag 11 augustus 2012 om 17:46
quote:Fame schreef op 11 augustus 2012 @ 17:25:
Ik heb vanaf mijn 7e gedacht dat KingKong onder mijn bed woonde. Ergens wist ik wel dat het niet waar was, maar na doorgezakt bed nummer zoveel ben ik op mijn 23e gewoon gestopt met bang zijn.
Doorgezakt5?
weet je zeker dat hij niet OP je bed woonde?;)
Ik heb vanaf mijn 7e gedacht dat KingKong onder mijn bed woonde. Ergens wist ik wel dat het niet waar was, maar na doorgezakt bed nummer zoveel ben ik op mijn 23e gewoon gestopt met bang zijn.
Doorgezakt5?
weet je zeker dat hij niet OP je bed woonde?;)
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:03
Hier is een heel goed Nederlands woord voor: je bent een paranoïde mens.
Ik heb het een klein beetje, als de deur bijvoorbeeld per ongeluk niet op slot is geweest dan zal en moet ik het hele huis doorkammen voordat ik me weer op mijn gemak voel. Maar dat is nog enigszins redelijk. Voor al het zwaardere werk: psych!
Ik heb het een klein beetje, als de deur bijvoorbeeld per ongeluk niet op slot is geweest dan zal en moet ik het hele huis doorkammen voordat ik me weer op mijn gemak voel. Maar dat is nog enigszins redelijk. Voor al het zwaardere werk: psych!
zaterdag 11 augustus 2012 om 20:13
[quote]Tinkeldel schreef op 11 augustus 2012 @ 17:40:
Ik heb dit ook heel sterk gehad. Ik voelde me nooit veilig in mijn eigen huis, vooral 's nachts niet...ook niet als mijn vriend er bij was. Maar ook overdag was ik bang om ineens iemand tegen te komen in huis. In het donker durfde ik eigenlijk bijna niet de hal in, omdat het daar donker was.
Ik ben er nu vanaf. Ik woon nu in een huis waar ik me vanaf het allereerste begin helemaal veilig en goed voel. Ik heb er nooit meer aan gedacht sindsdien. Ik houd er alleen nog niet van dat alle deuren 's nachts open staan, dus die blijven dicht.[/quote]
Dat had ik dus ook,toen ik verhuisde naar mijn huisje,ik stapte er binnen,en voelde me er meteen veilig.Slaap zelfs met de ramen open hier!
Ik heb dit ook heel sterk gehad. Ik voelde me nooit veilig in mijn eigen huis, vooral 's nachts niet...ook niet als mijn vriend er bij was. Maar ook overdag was ik bang om ineens iemand tegen te komen in huis. In het donker durfde ik eigenlijk bijna niet de hal in, omdat het daar donker was.
Ik ben er nu vanaf. Ik woon nu in een huis waar ik me vanaf het allereerste begin helemaal veilig en goed voel. Ik heb er nooit meer aan gedacht sindsdien. Ik houd er alleen nog niet van dat alle deuren 's nachts open staan, dus die blijven dicht.[/quote]
Dat had ik dus ook,toen ik verhuisde naar mijn huisje,ik stapte er binnen,en voelde me er meteen veilig.Slaap zelfs met de ramen open hier!
zaterdag 11 augustus 2012 om 21:10
1. Waarom slaap je niet gewoon met licht aan als je bang bent? Als dat je rustig maakt gewoon aan toe geven doe ik ook wel eens als mijn man er niet is.
2. Voor mij is het heel belangrijk dat een huis knus is, klein dus. Ik voel me niet zo fijn in een groot huis. Niet dat ik bang ben maar ik hou van een geborgen gevoel dat een huis kan geven.
3. Praat erover, zou je ook aanraden een keer met iemand te praten. Want waar komt die angst vandaan?
Succes! Bang zijn is een naar gevoel en hoop dat je je thuis veilig en prettig gaat voelen!
2. Voor mij is het heel belangrijk dat een huis knus is, klein dus. Ik voel me niet zo fijn in een groot huis. Niet dat ik bang ben maar ik hou van een geborgen gevoel dat een huis kan geven.
3. Praat erover, zou je ook aanraden een keer met iemand te praten. Want waar komt die angst vandaan?
Succes! Bang zijn is een naar gevoel en hoop dat je je thuis veilig en prettig gaat voelen!
zondag 12 augustus 2012 om 11:17
quote:Mac123 schreef op 11 augustus 2012 @ 15:21:
Is een hond een optie om je wat veiliger te voelen?
Nou je voelt je zeker veiliger met een hond ja,totdat een hond,als jij lekker ligt te slapen,gaat blaffen.
Doodeng!
Als ik op vakantie ga (vreemde omgeving,geluiden,huisje) laat ik altijd in de keuken een lichtje aan trouwens.Voel ik me prettiger bij.
Is een hond een optie om je wat veiliger te voelen?
Nou je voelt je zeker veiliger met een hond ja,totdat een hond,als jij lekker ligt te slapen,gaat blaffen.
Doodeng!
Als ik op vakantie ga (vreemde omgeving,geluiden,huisje) laat ik altijd in de keuken een lichtje aan trouwens.Voel ik me prettiger bij.
