Relaties
alle pijlers
Even van me afschrijven..
maandag 20 augustus 2012 om 01:44
Ik moet dit even van me afschrijven..
Ik heb 4 jaar een vriend, waarvan ik er 2 met hem samenwoon.
We zijn gaan samenwonen in het dorp waarin hij al woonde.
Voor mij was alles en iedereen relatief nieuw en voor hem bleef de sociale situatie min of meer zoals 'ie was..
Nu voel me al vanaf het begin totaal niet geaccepteerd door de aanhang van zijn vrienden.
Een deel van deze meiden vormden al een vriendinnengroep en een ander deel heeft alles op alles gezet om samen een vriendinnengroepje te vormen. Dit laatste hebben zij dan ook gerealiseerd (was al voordat ik een relatie met vriend kreeg).
Het 'nieuwe groepje' bestaat uit 3 meiden, die stuk voor stuk een pestverleden hebben, als in: zij zijn vroeger behoorlijk gepest, naar eigen zeggen.
Verder zijn de meiden allen 'normaal' te noemen (al is die bestempeling natuurlijk nooit objectief). Hippe/vlotte meiden, niet aso, niet lomp, wel wat 'dorps' en 'burgerlijk' en soms een tikje arrogant. Daarnaast hebben zij allen een goede opleiding genoten (HBO of WO).
Bovenstaande om oppervlakkig even een beeld van ze te geven..
Om ook een beeld van mijzelf te geven..;
Ikzelf ben, zoals ik mezelf zou omschrijven, ook een vlotte/hippe meid. Wat zachter dan 'zij' zijn en niet arrogant (al schijn ik van nature wel wat boos te kijken).
Verder heb ik een HBO opleiding genoten en ben werkzaam in de welzijnssector. Ik heb van nature een vlotte babbel en ben sociaal/heb een brede oprechte interesse in andere mensen en heb genoeg leuke 'eigen' vrienden.
Ik ben wel erg gevoelig..
Al vanaf de eerste ontmoeting voel ik mij totaal niet op mijn gemak bij ze (de aanhang). Ze overrulen me min of meer, waardoor ik dichtklap (en het is best knap als je dat bij mij lukt) .
Vanaf het eerste moment is er nooit 1 blijk van interesse geweest. Gek genoeg is die er wel, wanneer ik 1 op 1 met ze ben.
En wat ik ook vaak opmerk is, dat als ze persoonlijke dingen te vertellen hebben, ze me dan wel opzoeken om verhaal te doen (zo weet ik dus ook over pestverleden e.d.)
Een verjaardag ziet er vaak als volgt uit;
Zij staan bij elkaar, druk aan de klets en zien me eigenlijk niet staan. Als ik probeer 'aan te sluiten', doen ze meestal net of ze me niet horen.
Ik toon vaak interesse, krijg dan een antwoord en daarmee is de kous af. Wederzijdse interesse is er dus vrijwel niet.
Onlangs ben ik bij een van de dames op bezoek geweest en heb mijn gevoel in het bijzijn van deze dames, voorzichtig aan de kaak gesteld aan haar.
Reactie van haar; 'zo heb ik het nooit bedoeld, ik vind je juist zo'n leuke meid en ik kan zo fijn met je praten..' (klopt, ze verteld me al haar problemen enz, enz)..
Verder gaf ze aan dat ze aan mij had gezien dat ik me niet happy -bij hen- voel, maar dat ze ook niet zo goed weet wat ze er mee moet..
Voor de duidelijkheid; dit vind ik de moeilijkste meid van het stel.. Ik vind haar doorgaans wat schijnheilig, want ze doet er oprecht alles aan om me buiten te sluiten (is het dan gek dat ik dichtklap?).
Maar we hebben toen een gezellige avond gehad, ze vond het fijn dat ik het bespreekbaar had gemaakt en het kon vanaf nu alleen nog maar gezellig worden, zo zei ze..
Zo dacht ik zelf op dat moment ook..
Echter vandaag, een paar weken na dit gesprek, zijn de heren een dag met elkaar op stap geweest. Toen mijn vriend vanavond thuiskwam vertelde hij dat ZIJ alle aanhang bij haar thuis had uitgenodigd voor een barbeque en vroeg of ik ook was geweest.
Ik vertelde hem dat ik niet eens ben uitgenodigd..
Om een lang verhaal kort te maken; ik ben dit buitensluiten echt zat! We hoeven echt geen dikke vriendinnen te worden, maar ik zou het wel fijn vinden om me welkom te voelen op een verjaardag. Ik snap dit gedrag ook niet zo goed van dames die zelf gepest zijn geweest.. Maar het kan natuurlijk een soort beschermmechanisme zijn (zo van; we hebben het nu goed en willen dat koste wat kost, behouden)..
Wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Ik ben van plan om helemaal niet meer naar verjaardagen van vriends' vrienden te gaan. Als het zo moet.. (dames staan meestal bij dames op verjaardagen in deze groep en de heren bij de heren -ikzelf ben wat ruimdenkender hierin- ).
Tegelijkertijd wil ik me niet laten kennen en kan ik wel goed overweg met de vrienden van mijn vriend.
Sorry voor het wat onsamenhangende verhaal, maar wil het graag even kwijt en reacties horen..
Alvast bedankt hiervoor
Ik heb 4 jaar een vriend, waarvan ik er 2 met hem samenwoon.
We zijn gaan samenwonen in het dorp waarin hij al woonde.
Voor mij was alles en iedereen relatief nieuw en voor hem bleef de sociale situatie min of meer zoals 'ie was..
Nu voel me al vanaf het begin totaal niet geaccepteerd door de aanhang van zijn vrienden.
Een deel van deze meiden vormden al een vriendinnengroep en een ander deel heeft alles op alles gezet om samen een vriendinnengroepje te vormen. Dit laatste hebben zij dan ook gerealiseerd (was al voordat ik een relatie met vriend kreeg).
Het 'nieuwe groepje' bestaat uit 3 meiden, die stuk voor stuk een pestverleden hebben, als in: zij zijn vroeger behoorlijk gepest, naar eigen zeggen.
Verder zijn de meiden allen 'normaal' te noemen (al is die bestempeling natuurlijk nooit objectief). Hippe/vlotte meiden, niet aso, niet lomp, wel wat 'dorps' en 'burgerlijk' en soms een tikje arrogant. Daarnaast hebben zij allen een goede opleiding genoten (HBO of WO).
Bovenstaande om oppervlakkig even een beeld van ze te geven..
Om ook een beeld van mijzelf te geven..;
Ikzelf ben, zoals ik mezelf zou omschrijven, ook een vlotte/hippe meid. Wat zachter dan 'zij' zijn en niet arrogant (al schijn ik van nature wel wat boos te kijken).
Verder heb ik een HBO opleiding genoten en ben werkzaam in de welzijnssector. Ik heb van nature een vlotte babbel en ben sociaal/heb een brede oprechte interesse in andere mensen en heb genoeg leuke 'eigen' vrienden.
Ik ben wel erg gevoelig..
Al vanaf de eerste ontmoeting voel ik mij totaal niet op mijn gemak bij ze (de aanhang). Ze overrulen me min of meer, waardoor ik dichtklap (en het is best knap als je dat bij mij lukt) .
Vanaf het eerste moment is er nooit 1 blijk van interesse geweest. Gek genoeg is die er wel, wanneer ik 1 op 1 met ze ben.
En wat ik ook vaak opmerk is, dat als ze persoonlijke dingen te vertellen hebben, ze me dan wel opzoeken om verhaal te doen (zo weet ik dus ook over pestverleden e.d.)
Een verjaardag ziet er vaak als volgt uit;
Zij staan bij elkaar, druk aan de klets en zien me eigenlijk niet staan. Als ik probeer 'aan te sluiten', doen ze meestal net of ze me niet horen.
Ik toon vaak interesse, krijg dan een antwoord en daarmee is de kous af. Wederzijdse interesse is er dus vrijwel niet.
Onlangs ben ik bij een van de dames op bezoek geweest en heb mijn gevoel in het bijzijn van deze dames, voorzichtig aan de kaak gesteld aan haar.
Reactie van haar; 'zo heb ik het nooit bedoeld, ik vind je juist zo'n leuke meid en ik kan zo fijn met je praten..' (klopt, ze verteld me al haar problemen enz, enz)..
Verder gaf ze aan dat ze aan mij had gezien dat ik me niet happy -bij hen- voel, maar dat ze ook niet zo goed weet wat ze er mee moet..
Voor de duidelijkheid; dit vind ik de moeilijkste meid van het stel.. Ik vind haar doorgaans wat schijnheilig, want ze doet er oprecht alles aan om me buiten te sluiten (is het dan gek dat ik dichtklap?).
Maar we hebben toen een gezellige avond gehad, ze vond het fijn dat ik het bespreekbaar had gemaakt en het kon vanaf nu alleen nog maar gezellig worden, zo zei ze..
Zo dacht ik zelf op dat moment ook..
Echter vandaag, een paar weken na dit gesprek, zijn de heren een dag met elkaar op stap geweest. Toen mijn vriend vanavond thuiskwam vertelde hij dat ZIJ alle aanhang bij haar thuis had uitgenodigd voor een barbeque en vroeg of ik ook was geweest.
Ik vertelde hem dat ik niet eens ben uitgenodigd..
Om een lang verhaal kort te maken; ik ben dit buitensluiten echt zat! We hoeven echt geen dikke vriendinnen te worden, maar ik zou het wel fijn vinden om me welkom te voelen op een verjaardag. Ik snap dit gedrag ook niet zo goed van dames die zelf gepest zijn geweest.. Maar het kan natuurlijk een soort beschermmechanisme zijn (zo van; we hebben het nu goed en willen dat koste wat kost, behouden)..
Wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Ik ben van plan om helemaal niet meer naar verjaardagen van vriends' vrienden te gaan. Als het zo moet.. (dames staan meestal bij dames op verjaardagen in deze groep en de heren bij de heren -ikzelf ben wat ruimdenkender hierin- ).
Tegelijkertijd wil ik me niet laten kennen en kan ik wel goed overweg met de vrienden van mijn vriend.
Sorry voor het wat onsamenhangende verhaal, maar wil het graag even kwijt en reacties horen..
Alvast bedankt hiervoor
maandag 20 augustus 2012 om 01:50
TO voelt zich buitengesloten bij de vrouwen van de vriendengroep terwijl ze zich zelf naar uitlaat over die vriendengroepvrouwen. Opmerkingen zoals arrogant, schijnheilig, dorps, burgerlijk ed zijn niet van de lucht en hiermee is ook de toon gezet voor de hele OP. Maw, ze liggen elkaar niet.
Alsjeblieft Cateautje
Alsjeblieft Cateautje
maandag 20 augustus 2012 om 01:55
quote:Cateautje schreef op 20 augustus 2012 @ 01:48:
Ik wacht op de samenvatting.
Haha! Komt 'ie dan;
Ik word niet geaccepteerd door aanhang van vrienden van mijn vriend.
Ik word er moedeloos van, weet niet meer hoe dit aan te pakken.
Hoef geen diepe vriendschap met ze, maar wat meer acceptatie/wederzijdse interesse op verjaardagen zou wel welkom zijn..
Verder vind ik mijzelf niet afwijken van het 'type' meiden dat zij zijn.. Dat maakt het voor mij lastiger om te begrijpen/aanvaarden.
Ik heb het 'probleem' aan een van de meiden aan de kaak gesteld en zij beloofde beterschap/gaf zelfs aan me een leuke meid te vinden.
Helaas, nu een week of 2 later, heeft ZIJ alle aanhang uitgenodigd voor een babreque (terwijl de heren samen op stap waren), behalve ik!
Wat nu?
Ik wacht op de samenvatting.
Haha! Komt 'ie dan;
Ik word niet geaccepteerd door aanhang van vrienden van mijn vriend.
Ik word er moedeloos van, weet niet meer hoe dit aan te pakken.
Hoef geen diepe vriendschap met ze, maar wat meer acceptatie/wederzijdse interesse op verjaardagen zou wel welkom zijn..
Verder vind ik mijzelf niet afwijken van het 'type' meiden dat zij zijn.. Dat maakt het voor mij lastiger om te begrijpen/aanvaarden.
Ik heb het 'probleem' aan een van de meiden aan de kaak gesteld en zij beloofde beterschap/gaf zelfs aan me een leuke meid te vinden.
Helaas, nu een week of 2 later, heeft ZIJ alle aanhang uitgenodigd voor een babreque (terwijl de heren samen op stap waren), behalve ik!
Wat nu?
maandag 20 augustus 2012 om 01:56
quote:fru1t3lla schreef op 20 augustus 2012 @ 01:50:
TO voelt zich buitengesloten bij de vrouwen van de vriendengroep terwijl ze zich zelf naar uitlaat over die vriendengroepvrouwen. Opmerkingen zoals arrogant, schijnheilig, dorps, burgerlijk ed zijn niet van de lucht en hiermee is ook de toon gezet voor de hele OP. Maw, ze liggen elkaar niet.
Alsjeblieft Cateautje Bedankt, jouw toon vind ik ook alleraardigst
TO voelt zich buitengesloten bij de vrouwen van de vriendengroep terwijl ze zich zelf naar uitlaat over die vriendengroepvrouwen. Opmerkingen zoals arrogant, schijnheilig, dorps, burgerlijk ed zijn niet van de lucht en hiermee is ook de toon gezet voor de hele OP. Maw, ze liggen elkaar niet.
Alsjeblieft Cateautje Bedankt, jouw toon vind ik ook alleraardigst
maandag 20 augustus 2012 om 01:58
maandag 20 augustus 2012 om 02:03
quote:fru1t3lla schreef op 20 augustus 2012 @ 01:58:
[...]
Het is laat en ik ben melig . Maar zeg nu zelf, je laat je erg naar uit over deze mensen, jij hebt niet echt een klik met hen, zij ook niet met jou, waarom dan nog proberen iets te forceren?
Nou, het is niet mijn opzet om ze direct als naar te bestempelen..
Ze zijn niet naar, ze doen naar.. Zo beter?
Verder ben ik het in zekere zin met je eens.. Maar zouden jullie in zo'n situatie nog naar verjaardagen gaan (die doorgaans voor mij niet te harden zijn), of wel gaan -en me niet laten kennen- en het verder laten voor wat het is..?
[...]
Het is laat en ik ben melig . Maar zeg nu zelf, je laat je erg naar uit over deze mensen, jij hebt niet echt een klik met hen, zij ook niet met jou, waarom dan nog proberen iets te forceren?
Nou, het is niet mijn opzet om ze direct als naar te bestempelen..
Ze zijn niet naar, ze doen naar.. Zo beter?
Verder ben ik het in zekere zin met je eens.. Maar zouden jullie in zo'n situatie nog naar verjaardagen gaan (die doorgaans voor mij niet te harden zijn), of wel gaan -en me niet laten kennen- en het verder laten voor wat het is..?
maandag 20 augustus 2012 om 02:09
Eigenlijk vind je die meiden dus hartstikke kut, maar heb je ze wel nodig of wil je wel door het groepje geaccepteerd worden. Deze twee liggen natuurlijk in elkaars verlengde en versterken elkaar alleen maar. Ik denk dat die meiden dit ook wel door hebben.
Het is logisch dat je hoopt aansluiting te vinden bij mensen als je ergens nieuw bent, maar blijkbaar zijn dit jouw mensen niet en zij niet de jouwe. Ik denk dat je het idee dat je met deze groep one happy family gaat worden, moet loslaten en je eigen weg moet gaan vinden. Dat is lastig, maar echt niet onmogelijk.
Het is logisch dat je hoopt aansluiting te vinden bij mensen als je ergens nieuw bent, maar blijkbaar zijn dit jouw mensen niet en zij niet de jouwe. Ik denk dat je het idee dat je met deze groep one happy family gaat worden, moet loslaten en je eigen weg moet gaan vinden. Dat is lastig, maar echt niet onmogelijk.
maandag 20 augustus 2012 om 02:16
Mijn vriend heeft een hele andere soort vrienden groep dan waar ik ooit zelf voor zou kiezen.. Het klikt totaal niet met de meiden en ik vind dat heel erg jammer.
Praat er in ieder geval met je vriend over, hoe denkt hij over de situatie, en hoe belangrijk is het voor hem dat jij in de groep past..
Als het heel belangrijk is dan zou ik dus wel naar de verjaardagen gaan en anders niet.
Ik ga altijd mee, ik ben aardig en ik hoop maar dat ze niet een keer echt veel te ver gaan dat ik dus niet meer aardig kan blijven.
Mijn vriend snapt precies waarom ik niet in de groep pas en hij is van mening dat dit niet mijn fout of probleem is en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker voor mij om er minder mee bezig te zijn.
Praat er in ieder geval met je vriend over, hoe denkt hij over de situatie, en hoe belangrijk is het voor hem dat jij in de groep past..
Als het heel belangrijk is dan zou ik dus wel naar de verjaardagen gaan en anders niet.
Ik ga altijd mee, ik ben aardig en ik hoop maar dat ze niet een keer echt veel te ver gaan dat ik dus niet meer aardig kan blijven.
Mijn vriend snapt precies waarom ik niet in de groep pas en hij is van mening dat dit niet mijn fout of probleem is en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker voor mij om er minder mee bezig te zijn.
maandag 20 augustus 2012 om 02:18
quote:_lupine_ schreef op 20 augustus 2012 @ 02:09:
Eigenlijk vind je die meiden dus hartstikke kut, maar heb je ze wel nodig of wil je wel door het groepje geaccepteerd worden. Deze twee liggen natuurlijk in elkaars verlengde en versterken elkaar alleen maar. Ik denk dat die meiden dit ook wel door hebben.
Het is logisch dat je hoopt aansluiting te vinden bij mensen als je ergens nieuw bent, maar blijkbaar zijn dit jouw mensen niet en zij niet de jouwe. Ik denk dat je het idee dat je met deze groep one happy family gaat worden, moet loslaten en je eigen weg moet gaan vinden. Dat is lastig, maar echt niet onmogelijk.
Eens! Een diepe vriendschap prefereer ik niet eens, want ik mis de aansluiting. Maar omdat ik me ook niet meer aan de situatie wil ergeren, als in; jouw vrienden zijn jouw vrienden, en de mijne de mijn, stelde ik voor om ook niet meer naar verjaardagen te gaan van zijn vrienden.
Het zijn in totaal 12 kerels en er is dus regelmatig een verjaardag, die voor mij vrijwel nooit gezellig zijn, door gedrag van aanhang.
En die bbq vond ik vandaag wel een beetje het dieptepunt; de dames zijn onderling ook niet allemaal vriendinnen, dus vond ik het wat flauw om mij als enige niet uit te nodigen.
Anderzijds wil ik dat eigenlijk ook niet, want daar had ik me toch niet gelukkig gevoeld..
Maar toch wil ik me geaccepteerd voelen, ofzo..
Lastig!
Eigenlijk vind je die meiden dus hartstikke kut, maar heb je ze wel nodig of wil je wel door het groepje geaccepteerd worden. Deze twee liggen natuurlijk in elkaars verlengde en versterken elkaar alleen maar. Ik denk dat die meiden dit ook wel door hebben.
Het is logisch dat je hoopt aansluiting te vinden bij mensen als je ergens nieuw bent, maar blijkbaar zijn dit jouw mensen niet en zij niet de jouwe. Ik denk dat je het idee dat je met deze groep one happy family gaat worden, moet loslaten en je eigen weg moet gaan vinden. Dat is lastig, maar echt niet onmogelijk.
Eens! Een diepe vriendschap prefereer ik niet eens, want ik mis de aansluiting. Maar omdat ik me ook niet meer aan de situatie wil ergeren, als in; jouw vrienden zijn jouw vrienden, en de mijne de mijn, stelde ik voor om ook niet meer naar verjaardagen te gaan van zijn vrienden.
Het zijn in totaal 12 kerels en er is dus regelmatig een verjaardag, die voor mij vrijwel nooit gezellig zijn, door gedrag van aanhang.
En die bbq vond ik vandaag wel een beetje het dieptepunt; de dames zijn onderling ook niet allemaal vriendinnen, dus vond ik het wat flauw om mij als enige niet uit te nodigen.
Anderzijds wil ik dat eigenlijk ook niet, want daar had ik me toch niet gelukkig gevoeld..
Maar toch wil ik me geaccepteerd voelen, ofzo..
Lastig!
maandag 20 augustus 2012 om 02:20
quote:traldiedal schreef op 20 augustus 2012 @ 02:03:
[...]
Nou, het is niet mijn opzet om ze direct als naar te bestempelen..
Ze zijn niet naar, ze doen naar.. Zo beter?
Verder ben ik het in zekere zin met je eens.. Maar zouden jullie in zo'n situatie nog naar verjaardagen gaan (die doorgaans voor mij niet te harden zijn), of wel gaan -en me niet laten kennen- en het verder laten voor wat het is..?
Nou ja, je vindt ze eigenlijk wel naar en een beetje stom natuurlijk. Stelletje mutsen zijn het. En ze accepteren jou ook nog eens niet, terwijl je toch echt wel toffer bent, toch?
Kom op meid. Gedraag je als volwassene. Jij past niet bij hun, zij niet bij jou. Jammer, maar helaas. Aangezien jullie mannen bevriend met elkaar zijn zullen jullie elkaar blijven zien, dus maak er dan gewoon het beste van en blijf tenminste beleefd. Niet naar die verjaardagen gaan?
Je klinkt wel heel erg verongelijkt, eerlijk gezegd. Behoud je waardigheid - daar heb je namelijk wél invloed op in deze situatie - , recht je rug en zoek mensen die wel bij je passen. Dat lijkt me het beste.
[...]
Nou, het is niet mijn opzet om ze direct als naar te bestempelen..
Ze zijn niet naar, ze doen naar.. Zo beter?
Verder ben ik het in zekere zin met je eens.. Maar zouden jullie in zo'n situatie nog naar verjaardagen gaan (die doorgaans voor mij niet te harden zijn), of wel gaan -en me niet laten kennen- en het verder laten voor wat het is..?
Nou ja, je vindt ze eigenlijk wel naar en een beetje stom natuurlijk. Stelletje mutsen zijn het. En ze accepteren jou ook nog eens niet, terwijl je toch echt wel toffer bent, toch?
Kom op meid. Gedraag je als volwassene. Jij past niet bij hun, zij niet bij jou. Jammer, maar helaas. Aangezien jullie mannen bevriend met elkaar zijn zullen jullie elkaar blijven zien, dus maak er dan gewoon het beste van en blijf tenminste beleefd. Niet naar die verjaardagen gaan?
Je klinkt wel heel erg verongelijkt, eerlijk gezegd. Behoud je waardigheid - daar heb je namelijk wél invloed op in deze situatie - , recht je rug en zoek mensen die wel bij je passen. Dat lijkt me het beste.
maandag 20 augustus 2012 om 02:27
quote:kwabbernoot schreef op 20 augustus 2012 @ 02:16:
Mijn vriend heeft een hele andere soort vrienden groep dan waar ik ooit zelf voor zou kiezen.. Het klikt totaal niet met de meiden en ik vind dat heel erg jammer.
Praat er in ieder geval met je vriend over, hoe denkt hij over de situatie, en hoe belangrijk is het voor hem dat jij in de groep past..
Als het heel belangrijk is dan zou ik dus wel naar de verjaardagen gaan en anders niet.
Ik ga altijd mee, ik ben aardig en ik hoop maar dat ze niet een keer echt veel te ver gaan dat ik dus niet meer aardig kan blijven.
Mijn vriend snapt precies waarom ik niet in de groep pas en hij is van mening dat dit niet mijn fout of probleem is en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker voor mij om er minder mee bezig te zijn.
Herkenbaar! Mijn vriend is een ontzettende lieverd en hem stoort het gedrag van de dames ook mateloos.
Hij is super trots op me en ziet me het liefst meegaan naar alle verjaardagen, maar snapt het ook dat ik daar erg tegenop zie en soms cancel..
Hij was vandaag zo teleurgesteld in HAAR, dat hij haar wilde opbellen, om 'het waarom' te vragen..
Dit wilde ik absoluut niet, ben immers geen kleuter meer, maar het is dus wel zo dat hij achter mij staat en dat het gedrag hem ook opvalt..
Daarentegen snapt hij dan weer niet waarom ik aansluiting mis.
Ikzelf snap het ook niet direct, want 1 op 1 mis ik met bijna niemand aansluiting.
Daarnaast is het qua dorpgerelateerde feesten, die gezamelijk bezocht worden, ook lastig dat ik aansluiting mis. Anderzijds ook weer niet, want ik red me altijd prima zonder hen.
Verder ben ik ook lid geworden van een aantal verenigingen in het dorp en daar is de match wel super te noemen, gelukkig
Mijn vriend heeft een hele andere soort vrienden groep dan waar ik ooit zelf voor zou kiezen.. Het klikt totaal niet met de meiden en ik vind dat heel erg jammer.
Praat er in ieder geval met je vriend over, hoe denkt hij over de situatie, en hoe belangrijk is het voor hem dat jij in de groep past..
Als het heel belangrijk is dan zou ik dus wel naar de verjaardagen gaan en anders niet.
Ik ga altijd mee, ik ben aardig en ik hoop maar dat ze niet een keer echt veel te ver gaan dat ik dus niet meer aardig kan blijven.
Mijn vriend snapt precies waarom ik niet in de groep pas en hij is van mening dat dit niet mijn fout of probleem is en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker voor mij om er minder mee bezig te zijn.
Herkenbaar! Mijn vriend is een ontzettende lieverd en hem stoort het gedrag van de dames ook mateloos.
Hij is super trots op me en ziet me het liefst meegaan naar alle verjaardagen, maar snapt het ook dat ik daar erg tegenop zie en soms cancel..
Hij was vandaag zo teleurgesteld in HAAR, dat hij haar wilde opbellen, om 'het waarom' te vragen..
Dit wilde ik absoluut niet, ben immers geen kleuter meer, maar het is dus wel zo dat hij achter mij staat en dat het gedrag hem ook opvalt..
Daarentegen snapt hij dan weer niet waarom ik aansluiting mis.
Ikzelf snap het ook niet direct, want 1 op 1 mis ik met bijna niemand aansluiting.
Daarnaast is het qua dorpgerelateerde feesten, die gezamelijk bezocht worden, ook lastig dat ik aansluiting mis. Anderzijds ook weer niet, want ik red me altijd prima zonder hen.
Verder ben ik ook lid geworden van een aantal verenigingen in het dorp en daar is de match wel super te noemen, gelukkig
maandag 20 augustus 2012 om 02:33
quote:Cateautje schreef op 20 augustus 2012 @ 02:20:
Tranendal, waarom doe je niet gewoon als Kwabbernoot. Doe groep hoeft toch niet van jou te worden?
Problem solved.
Ik vraag ook niet hoe ik de groep de mijne maak, maar wel, hoe ik het voor mezelf leuk kan krijgen en acceptatie zou kunnen vinden..
Ik vind het voor mijn vriend sneu om niet mee te gaan naar de verjaardagen van zijn vrienden (hij gaat immers ook altijd met mij mee), maar ik heb ook geen zin om met een rotgevoel naar huis te gaan.
Maar ik heb al besloten dat ik met opgeheven rug zal blijven gaan en de situatie ga accepteren zoals 'ie is.. Die 12 keer per jaar overleef ik ook wel!
Tranendal, waarom doe je niet gewoon als Kwabbernoot. Doe groep hoeft toch niet van jou te worden?
Problem solved.
Ik vraag ook niet hoe ik de groep de mijne maak, maar wel, hoe ik het voor mezelf leuk kan krijgen en acceptatie zou kunnen vinden..
Ik vind het voor mijn vriend sneu om niet mee te gaan naar de verjaardagen van zijn vrienden (hij gaat immers ook altijd met mij mee), maar ik heb ook geen zin om met een rotgevoel naar huis te gaan.
Maar ik heb al besloten dat ik met opgeheven rug zal blijven gaan en de situatie ga accepteren zoals 'ie is.. Die 12 keer per jaar overleef ik ook wel!
maandag 20 augustus 2012 om 02:34
quote:_lupine_ schreef op 20 augustus 2012 @ 02:09:
Eigenlijk vind je die meiden dus hartstikke kut, maar heb je ze wel nodig of wil je wel door het groepje geaccepteerd worden. Deze twee liggen natuurlijk in elkaars verlengde en versterken elkaar alleen maar. Ik denk dat die meiden dit ook wel door hebben.
Het is logisch dat je hoopt aansluiting te vinden bij mensen als je ergens nieuw bent, maar blijkbaar zijn dit jouw mensen niet en zij niet de jouwe. Ik denk dat je het idee dat je met deze groep one happy family gaat worden, moet loslaten en je eigen weg moet gaan vinden. Dat is lastig, maar echt niet onmogelijk.Klopt, en dat gaat 'm dus worden!
Eigenlijk vind je die meiden dus hartstikke kut, maar heb je ze wel nodig of wil je wel door het groepje geaccepteerd worden. Deze twee liggen natuurlijk in elkaars verlengde en versterken elkaar alleen maar. Ik denk dat die meiden dit ook wel door hebben.
Het is logisch dat je hoopt aansluiting te vinden bij mensen als je ergens nieuw bent, maar blijkbaar zijn dit jouw mensen niet en zij niet de jouwe. Ik denk dat je het idee dat je met deze groep one happy family gaat worden, moet loslaten en je eigen weg moet gaan vinden. Dat is lastig, maar echt niet onmogelijk.Klopt, en dat gaat 'm dus worden!
maandag 20 augustus 2012 om 02:42
quote:VotesforLeo schreef op 20 augustus 2012 @ 02:35:
Waarom bel je haar zelf niet?
Ik ben twee weken bij haar op bezoek geweest en wat toen ontzettend goed uitgesproken leek te zijn, mocht kennelijk niet baten.. Anders was ik vandaag vast uitgenodigd.
Ik ga ook niet de wanhoop zelve uithangen, tenminste niet openlijk naar hen toe..
Dan moet het maar zijn wat het is..
Maar daarom vind ik de situatie wel kut en hoop ik inderdaad stiekem om verbetering (niet vriendschappelijk, wel acceptatie).
Maar zelfs die laatste gaat hem kennelijk ook niet worden, dus so it..
Waarom bel je haar zelf niet?
Ik ben twee weken bij haar op bezoek geweest en wat toen ontzettend goed uitgesproken leek te zijn, mocht kennelijk niet baten.. Anders was ik vandaag vast uitgenodigd.
Ik ga ook niet de wanhoop zelve uithangen, tenminste niet openlijk naar hen toe..
Dan moet het maar zijn wat het is..
Maar daarom vind ik de situatie wel kut en hoop ik inderdaad stiekem om verbetering (niet vriendschappelijk, wel acceptatie).
Maar zelfs die laatste gaat hem kennelijk ook niet worden, dus so it..