Psyche
alle pijlers
Zenuwen voor de tandarts
maandag 20 augustus 2012 om 08:32
Het is weer zover, morgen heb ik mijn halfjaarlijkse controle bij de tandarts. En ik krijg er nogal de kriebels van. Ik vind het heel raar van mezelf, want sowieso gebeurt er bij die controle verder niks, maar toch ben ik gestresst. Wat kan ik daar nou eens tegen doen? Zijn daar tips voor ofzo? Thanks!
maandag 20 augustus 2012 om 08:41
Ik ken het hoor,ik zeg altijd: ik beval nog liever,als in die tandarts stoel te gaan liggen.
Heb dan ook een trauma opgelopen toen ik 4 jaar was,en ben nu 46,maar dat gaat niet mee weg helaas.
Vroeger was je al ziekenfondspatient lopende band werk,de wachtkamer zat vol...
Ik moest een gaatje boren,en wilde dat niet,ben weggerend,en mijn moeder heeft me "gevangen".
Daarna werd ik door de assistente en de tandarts zijn vrouw vastgehouden,terwijl dat gaatje geboord werd.
Tja,dan ben je verneukt voor de rest van je leven.
Moet wel zeggen,ik heb sinds 5 jaar een nieuwe tandarts,en heb dit verteld,en die is SUPER.
Had ik 35 jaar eerder moeten doen,een andere tandarts.
Heb dan ook een trauma opgelopen toen ik 4 jaar was,en ben nu 46,maar dat gaat niet mee weg helaas.
Vroeger was je al ziekenfondspatient lopende band werk,de wachtkamer zat vol...
Ik moest een gaatje boren,en wilde dat niet,ben weggerend,en mijn moeder heeft me "gevangen".
Daarna werd ik door de assistente en de tandarts zijn vrouw vastgehouden,terwijl dat gaatje geboord werd.
Tja,dan ben je verneukt voor de rest van je leven.
Moet wel zeggen,ik heb sinds 5 jaar een nieuwe tandarts,en heb dit verteld,en die is SUPER.
Had ik 35 jaar eerder moeten doen,een andere tandarts.
maandag 20 augustus 2012 om 09:16
Ik heb inmiddels 2 vullingen dus ik kan eigenlijk zeggen dat de man mij nog nooit wat heeft misdaan. En tijdens de controle doen ze helemaal niks, maar toch ben ik elke keer stikzenuwachtig en blij als ik weer kan gaan.
Het gekke is; toen er een keer gemeld werd dat ik terug moest komen vanwege een gaatje was ik veel minder gestresst. Het is gewoon de onzekerheid.
Het gekke is; toen er een keer gemeld werd dat ik terug moest komen vanwege een gaatje was ik veel minder gestresst. Het is gewoon de onzekerheid.
maandag 20 augustus 2012 om 12:42
Bij een kennis van mij maakt haar vriend de tandartsafspraken zonder dat zij het weet. Pas op het laatste moment zegt hij: "Ga je zo mee, we moeten naar de tandarts." anders schiet ze gigantisch in de stress (hyperventileren).
Dus..het kan altijd erger en morgen ben je blij als je het weer gehad hebt!
Dus..het kan altijd erger en morgen ben je blij als je het weer gehad hebt!
liever een leuke hond in een restaurant dan zeurende kinderen
maandag 20 augustus 2012 om 14:39
Vertrouw je deze tandarts als persoon?
Ik heb vroeger een beul van een tandarts gehad, een nare man, onvriendelijk, hardhandig, beledigend enz. Op een of andere manier liep mijn moeder met hem weg ( figuurlijk dan he) dus zaten wij onze hele jeugd aan die rotzak vast.
Nu heb ik een tandarts waar ik alles tegen kan zeggen en die niks raar vindt en die me alles tot in de details uitlegt. Toen ik voor het eerst bij hem kwam moest er namelijk geboord worden en tegenwoordig gebeurt dat vaak onder verdoving. Dat wilde ik ook, nadat hij het op mijn verzoek eerst zonder had geprobeerd en ik zo'n beetje tegen het plafond zat van de pijn. Dat ik het eerst zonder probeerde was namelijk omdat ik bij die tandarts uit mijn jeugd een trauma had opgelopen voor verdoven, dus ik heb hem gezegd dat ik tegen die naald opzag. Hij was heel rustig en vriendelijk en heeft bij elk stapje mij gezegd wat ie deed en waarom en dat het heel goed ging ( het deed ook niet eens pijn!) en zo ben ik echt van heel veel angst verlost geraakt. Voor mij is het dus heel belangrijk of ik de persoon zelf vertrouw. Als iemand mijn angst niet serieus neemt of tegen me gaat snauwen, dan wordt het een drama denk ik.
Misschien gewoon zeggen dat je zenuwachtig bent?
Ik heb vroeger een beul van een tandarts gehad, een nare man, onvriendelijk, hardhandig, beledigend enz. Op een of andere manier liep mijn moeder met hem weg ( figuurlijk dan he) dus zaten wij onze hele jeugd aan die rotzak vast.
Nu heb ik een tandarts waar ik alles tegen kan zeggen en die niks raar vindt en die me alles tot in de details uitlegt. Toen ik voor het eerst bij hem kwam moest er namelijk geboord worden en tegenwoordig gebeurt dat vaak onder verdoving. Dat wilde ik ook, nadat hij het op mijn verzoek eerst zonder had geprobeerd en ik zo'n beetje tegen het plafond zat van de pijn. Dat ik het eerst zonder probeerde was namelijk omdat ik bij die tandarts uit mijn jeugd een trauma had opgelopen voor verdoven, dus ik heb hem gezegd dat ik tegen die naald opzag. Hij was heel rustig en vriendelijk en heeft bij elk stapje mij gezegd wat ie deed en waarom en dat het heel goed ging ( het deed ook niet eens pijn!) en zo ben ik echt van heel veel angst verlost geraakt. Voor mij is het dus heel belangrijk of ik de persoon zelf vertrouw. Als iemand mijn angst niet serieus neemt of tegen me gaat snauwen, dan wordt het een drama denk ik.
Misschien gewoon zeggen dat je zenuwachtig bent?
woensdag 22 augustus 2012 om 01:30
quote:zimaja schreef op 20 augustus 2012 @ 15:41:
Vaak helpt uitspreken al een boel: hallo tandarts ik ben wel erg nerveus hoor....
Ja,dit is ook mijn ervaring..
.Ik heb tegen mijn tandarts gezegd dat ik bang was,en zijn reactie was heel sympatiek en dat gaf me rust.
Ik ben helemaal niet meer bang,zelfs niet voor een wortelkanaal behandeling.
Vaak helpt uitspreken al een boel: hallo tandarts ik ben wel erg nerveus hoor....
Ja,dit is ook mijn ervaring..
.Ik heb tegen mijn tandarts gezegd dat ik bang was,en zijn reactie was heel sympatiek en dat gaf me rust.
Ik ben helemaal niet meer bang,zelfs niet voor een wortelkanaal behandeling.
