Bang mensen kwijt te raken
maandag 20 augustus 2012 om 08:56
Onlangs is mijn relatie na 2 jaar stuk gelopen. sindsdien gaat het niet zo goedmet me.Mijn ex heeft me voor de 2de keer gedumpt over een sms.
Ik merk dat sinds het uit is ik enorm bang ben mensen kwijt te raken, zoals mijn ouders, vrienden etc. en om niet goed genoeg te zijn. Nu heb ik dit altijd al wel een beetje gehad. Ik ben op mijn 11de door mijn moeder in de steek gelaten en heb 10 jaar haar niet in mijn leven gehad.
Het lijkt wel of dit plus dat mijn ex mijn 2 x heeft gedumpt over een sms een enorme deuk in mijn zlefvertrouwen is.
Ik heb heel de dag een onrustig gevoel en wil alles goed proberen te doen voor mijn omgeving.
Ik heb een aantal goede vrienden die enorm voor me klaar hebben gestaan de afgelopen weken. Toch ben ik bang ze kwijt te raken en helemaal alleen over te blijven.
Ik heb hierover proberen te praten met mijn vader maar loop tegen een muur omhoog. Mijn vader is een heel hard persoon die heel zelfverzekerd is en zich niet druk maakt hoe hij over komt bij mensen en of mensen hem goed genoeg vinden. Dit zorgt vaak voor irritatie naarmij toe omdat ik het tegenovergestelde ben. Ik heb een zus die heel spontaan is en heel zlefverzekerd en dat maakt me soms weleens jaloers.
Ik ben een meisje van 26 die alleen woont en graag met vrienden wat gaat doen. Echter kan ik me overal druk om maken en enorm bang alleen over te blijven. Wanneer ik een avond alleen thuis ben merk ik dat ik heel onrustig ben en bang ben dat mijn vrienden me niet goed genoeg vinden. Mijn vrienden zijn enorme schatten die me dan ook zeggen van kijk eens in de spiegel naar jezelf. Hoe lief persoon je bent, maar werk eens aan je zelf vertrouwen. Waarom zou jij niet goed genoeg zijn? Ik ben daar op dit moment hard mee aan de slag o.a. met een psycholoog.
Ik vroeg me alleen af of er meer mensen zijn die zo denken als ik en zich vaak eenzaam voelen of niet goed genoeg. Ook al heb je veel mensen om je heen
Ik merk dat sinds het uit is ik enorm bang ben mensen kwijt te raken, zoals mijn ouders, vrienden etc. en om niet goed genoeg te zijn. Nu heb ik dit altijd al wel een beetje gehad. Ik ben op mijn 11de door mijn moeder in de steek gelaten en heb 10 jaar haar niet in mijn leven gehad.
Het lijkt wel of dit plus dat mijn ex mijn 2 x heeft gedumpt over een sms een enorme deuk in mijn zlefvertrouwen is.
Ik heb heel de dag een onrustig gevoel en wil alles goed proberen te doen voor mijn omgeving.
Ik heb een aantal goede vrienden die enorm voor me klaar hebben gestaan de afgelopen weken. Toch ben ik bang ze kwijt te raken en helemaal alleen over te blijven.
Ik heb hierover proberen te praten met mijn vader maar loop tegen een muur omhoog. Mijn vader is een heel hard persoon die heel zelfverzekerd is en zich niet druk maakt hoe hij over komt bij mensen en of mensen hem goed genoeg vinden. Dit zorgt vaak voor irritatie naarmij toe omdat ik het tegenovergestelde ben. Ik heb een zus die heel spontaan is en heel zlefverzekerd en dat maakt me soms weleens jaloers.
Ik ben een meisje van 26 die alleen woont en graag met vrienden wat gaat doen. Echter kan ik me overal druk om maken en enorm bang alleen over te blijven. Wanneer ik een avond alleen thuis ben merk ik dat ik heel onrustig ben en bang ben dat mijn vrienden me niet goed genoeg vinden. Mijn vrienden zijn enorme schatten die me dan ook zeggen van kijk eens in de spiegel naar jezelf. Hoe lief persoon je bent, maar werk eens aan je zelf vertrouwen. Waarom zou jij niet goed genoeg zijn? Ik ben daar op dit moment hard mee aan de slag o.a. met een psycholoog.
Ik vroeg me alleen af of er meer mensen zijn die zo denken als ik en zich vaak eenzaam voelen of niet goed genoeg. Ook al heb je veel mensen om je heen
maandag 20 augustus 2012 om 09:18
Ik zit inderdaad nu bij eenpsycholoog om die dingen achter me te kunnen laten. Ben mezelf er ook heel bewust van dat dingen uitmijn verleden nog een flinke rol spelen en dat is vooriemand van 26 inderdaad tijd om achter je te laten.
Wat ik me afvroeg is of er meer mensen zijn die het gevoel hebben ondanks veel vrienden tocheenzaam te zijn en bang zijn mensen kwijt te raken
Wat ik me afvroeg is of er meer mensen zijn die het gevoel hebben ondanks veel vrienden tocheenzaam te zijn en bang zijn mensen kwijt te raken
maandag 20 augustus 2012 om 09:26
Je kunt hier allerlei mensen treffen, maar om per definitie te zoeken naar een jaknikkersconventie zorgt er waarschijnlijk voor dat je bedrogen uit komt. We zorgen hier goed voor elkaar, onder andere ook door elkaar een spiegel voor te houden, dus je krijgt niet altijd te lezen waar je op zit te wachten.
maandag 20 augustus 2012 om 09:31
Ik herken het wel, omdat me zo gezegend voel met mijn familie en vrienden, dat er eigenlijk voortdurend een stukje angst om de hoek ligt, dat er iemand wegvalt. M.a.w. hoe hoger je klimt hoe dieper je kan vallen. Maar dat is niet echt te vergelijken met jouw voorbeelden. Jij durft niet hoog te klimmen omdat je al bang bent voor die 10 cm lijkt wel. Vandaar dat je ook een meisje blijft, die zijn klein
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
maandag 20 augustus 2012 om 09:44
ik zit niet te wachten op een jaknikkers verhaal want daar schiet ik niks mee op. Ik ben me ervan bewust dat ik het mezelf erg moeilijk maak door iedere keer zo bang te zijn te vallen of kwijt te raken. Dat sta ik voor mezelf in de weg. Ik zou graag wat meer de boel de boel willen kunnen laten en niet achter ieder ding in het negatieve te denken.
Dat van ik ben een meisje van 26 was inderdaad niet zo handig geformuleerd.
Om wat meer info te geven. Ik heb een HBo diploma in de hulpverlening en kan goede adviezen geven aan andere mensen. Maar het lijkt wel of het bij mezelf niet wil lukken.
Na een relatie van 2 jaar woon ik weer alleen en wil graag me niet overal zo druk om hoeven te maken. Wat positiever zijn en denken. Ben op dit forum op zoek naar mensen die misschien een deel herkennen of mensen die weten hoe iemand die zo in het negatieve denkt anders in het leven kan gaan staan en kan gaan genieten van de kleine mooie dingen zonder enorme beren op de weg te zien.
Dat van ik ben een meisje van 26 was inderdaad niet zo handig geformuleerd.
Om wat meer info te geven. Ik heb een HBo diploma in de hulpverlening en kan goede adviezen geven aan andere mensen. Maar het lijkt wel of het bij mezelf niet wil lukken.
Na een relatie van 2 jaar woon ik weer alleen en wil graag me niet overal zo druk om hoeven te maken. Wat positiever zijn en denken. Ben op dit forum op zoek naar mensen die misschien een deel herkennen of mensen die weten hoe iemand die zo in het negatieve denkt anders in het leven kan gaan staan en kan gaan genieten van de kleine mooie dingen zonder enorme beren op de weg te zien.
maandag 20 augustus 2012 om 09:53
mensen die weten hoe iemand die zo in het negatieve denkt anders in het leven kan gaan staan en kan gaan genieten van de kleine mooie dingen zonder enorme beren op de weg te zien.
Zelfkennis, zelfwaardering. Er voor zorgen dat je je eigen allerbeste vriendin wordt. Niet afhankelijk zijn van je omgeving, maar aanhankelijk. Genieten van jezelf en de mensen waar je van houdt.
Ik vind het zonde van je tijd, leven en energie om bezig te zijn met de kans op verlies, daarmee vergeet je te genieten van al die lieve mensen en tegen de tijd dat het dan zo ver is dat ze afscheid nemen van de wereld, ben jij vergeten hun leven te vieren, omdat je alleen bezig was met pseudorouw om de mensen die je nooit kwijt wilde.
Nogmaals, zonde, zonde, zonde.
Zelfkennis, zelfwaardering. Er voor zorgen dat je je eigen allerbeste vriendin wordt. Niet afhankelijk zijn van je omgeving, maar aanhankelijk. Genieten van jezelf en de mensen waar je van houdt.
Ik vind het zonde van je tijd, leven en energie om bezig te zijn met de kans op verlies, daarmee vergeet je te genieten van al die lieve mensen en tegen de tijd dat het dan zo ver is dat ze afscheid nemen van de wereld, ben jij vergeten hun leven te vieren, omdat je alleen bezig was met pseudorouw om de mensen die je nooit kwijt wilde.
Nogmaals, zonde, zonde, zonde.
maandag 20 augustus 2012 om 18:27
Hoi,
Ik herken het wel hoor.... Heb soms last van hetzelfde. Ik ben het wel helemaal eens met bovenstaande mensen. Het is ook zonde, het is ook raar, het is ook stom, het is ook....etc. Maar het IS ER!
Door mijn jeugd en ook mijn omstandigheden nu, ben ik ook bang om menen kwijt te raken. Ik weet dat dit oude shit is, daar ga ik mee aan de slag en ik weiger om me door angst te laten leiden. Ik denk echt dat je een keus moet maken. Laat ik me hierdoor leiden?
Mensen leiden het meest van het vrezen dat men vreest...
Als ik ontdekt heb, hoe je dit moet doen, laat ik je dit weten hoor
Ik herken het wel hoor.... Heb soms last van hetzelfde. Ik ben het wel helemaal eens met bovenstaande mensen. Het is ook zonde, het is ook raar, het is ook stom, het is ook....etc. Maar het IS ER!
Door mijn jeugd en ook mijn omstandigheden nu, ben ik ook bang om menen kwijt te raken. Ik weet dat dit oude shit is, daar ga ik mee aan de slag en ik weiger om me door angst te laten leiden. Ik denk echt dat je een keus moet maken. Laat ik me hierdoor leiden?
Mensen leiden het meest van het vrezen dat men vreest...
Als ik ontdekt heb, hoe je dit moet doen, laat ik je dit weten hoor
Niet mokken, maar knokken!
maandag 20 augustus 2012 om 21:20
Ik moet eerlijk zeggen dat ik vandaag bij de psycholoog ben geweest. Ik heb zelf een HBO pegagogische opleiding en werk in de hulpverlening. Het vage is dat jezelf helpen toch van een heel ander kaliber is. Adviezen geven aan andere mensen gaat me dan toch wat makkelijker af.
Ik heb van de psycholoog een uitleg gekregen over alle persoonlijkheden die er zijn. Die van mij in het bijzonder en daar en boekje over meegekregen. heb het boek nu al bijna uit en pff wat kom je je zelf tegen in zo'n boek. Ik weet dat ik een geneigd doemdenker ben en overal 'gevaar' en bedreigingen inzie. Kleine stapjes vooruit om het beter te maken en afleiding helpt inderdaad.
De psycholoog had dit boekje speciaal voor mij aangeschaft en iets opgeschreven aan de binnenkant wat enorm veel indruk op me heeft gemaakt, wat ik toch even wilde delen.
'Ga op zoek lieve... naar iets heel moois, namelijk jezelf! ''
Nu nog even toepassen in de praktijk
Ik heb van de psycholoog een uitleg gekregen over alle persoonlijkheden die er zijn. Die van mij in het bijzonder en daar en boekje over meegekregen. heb het boek nu al bijna uit en pff wat kom je je zelf tegen in zo'n boek. Ik weet dat ik een geneigd doemdenker ben en overal 'gevaar' en bedreigingen inzie. Kleine stapjes vooruit om het beter te maken en afleiding helpt inderdaad.
De psycholoog had dit boekje speciaal voor mij aangeschaft en iets opgeschreven aan de binnenkant wat enorm veel indruk op me heeft gemaakt, wat ik toch even wilde delen.
'Ga op zoek lieve... naar iets heel moois, namelijk jezelf! ''
Nu nog even toepassen in de praktijk