Psyche
alle pijlers
Invloed op de denkbeelden van je kind
zondag 26 augustus 2012 om 08:05
N.a.v. wat andere discussies op het forum, heb ik een nieuw topic geopend, waarin ik benieuwd ben naar jullie mening over het volgende.
Soms kom je in aanraking met mensen die een compleet tegengestelde visie/levenshouding hebben dan jijzelf. Mensen die heel stug en in mijn ogen bekrompen zijn (ik weet het: ook een vooroordeel van mij). Maar bedoel de types die op de hoogte zijn van al het nieuws en de gebeurtenssen in heel het dorp, de wijk of de straat. En alleen deze mensen tot "hun eigen soort mensen" rekenen en iedereen die daar niet bij hoort is voor altijd "de buitenstaander", ook na twintig jaar nog.
Die mensen zodra ze een donkere huidskleur hebben al "buitenlanders" noemen, ook al hebben deze mensen een Nederlands paspoort, spreken ze perfect de taal of wonen ze zelfs al vier generaties hier.
Die nooit of te nimmer er aan zal denken ook maar bevriend te raken met iemand die hij niet kent sinds de basisschool. Laat staan ooit een partner te krijgen die níet op dezelfde school heeft gezeten.
Die na een dagje naar een grotere stad zal roepen: "Het voelt niet meer als Nederland!"
Of die homoseksuelen altijd "flikkers" noemt
Ik noem maar wat voorbeelden van denkbeelden die ik soms hoor van mensen en dan denk ik: Waarom gaat iemand in hemelsnaam op deze manier denken? Is dat iets vanuit de opvoeding of is dat een levenshouding die mensen zelf op volwassen leeftijd hebben ontwikkeld?
Aangezien ik zelf moeite heb met zulke bevooroordelende uitspraken, vroeg ik me af of je als ouder wel of niet mee kunt bepalen of deze uitspraken (ooit) uitspraken van jouw eigen kind kunnen gaan zijn, ook als jij zelf deze denkbeelden niet hebt.
Soms kom je in aanraking met mensen die een compleet tegengestelde visie/levenshouding hebben dan jijzelf. Mensen die heel stug en in mijn ogen bekrompen zijn (ik weet het: ook een vooroordeel van mij). Maar bedoel de types die op de hoogte zijn van al het nieuws en de gebeurtenssen in heel het dorp, de wijk of de straat. En alleen deze mensen tot "hun eigen soort mensen" rekenen en iedereen die daar niet bij hoort is voor altijd "de buitenstaander", ook na twintig jaar nog.
Die mensen zodra ze een donkere huidskleur hebben al "buitenlanders" noemen, ook al hebben deze mensen een Nederlands paspoort, spreken ze perfect de taal of wonen ze zelfs al vier generaties hier.
Die nooit of te nimmer er aan zal denken ook maar bevriend te raken met iemand die hij niet kent sinds de basisschool. Laat staan ooit een partner te krijgen die níet op dezelfde school heeft gezeten.
Die na een dagje naar een grotere stad zal roepen: "Het voelt niet meer als Nederland!"
Of die homoseksuelen altijd "flikkers" noemt
Ik noem maar wat voorbeelden van denkbeelden die ik soms hoor van mensen en dan denk ik: Waarom gaat iemand in hemelsnaam op deze manier denken? Is dat iets vanuit de opvoeding of is dat een levenshouding die mensen zelf op volwassen leeftijd hebben ontwikkeld?
Aangezien ik zelf moeite heb met zulke bevooroordelende uitspraken, vroeg ik me af of je als ouder wel of niet mee kunt bepalen of deze uitspraken (ooit) uitspraken van jouw eigen kind kunnen gaan zijn, ook als jij zelf deze denkbeelden niet hebt.
zondag 26 augustus 2012 om 08:15
Je kind zal tot een jaar of zes grotendeels jouw denkbeelden op cultureel gebied overnemen, daarna zal ook zijn sociale omgeving (vriendjes, school) invloed hebben. Uiteindelijk worden iemands denkbeelden bepaald door een scala aan factoren: milieu, opvoeding, sociale omgeving en opleiding. Als ouder sta je aan de basis van dit alles, dus ja, je hebt zeker invloed
zondag 26 augustus 2012 om 08:18
zondag 26 augustus 2012 om 08:24
quote:NYC schreef op 26 augustus 2012 @ 08:05:
de types die op de hoogte zijn van al het nieuws en de gebeurtenssen in heel het dorp, de wijk of de straat. En alleen deze mensen tot "hun eigen soort mensen" rekenen en iedereen die daar niet bij hoort is voor altijd "de buitenstaander", ook na twintig jaar nog.
Die mensen zodra ze een donkere huidskleur hebben al "buitenlanders" noemen, ook al hebben deze mensen een Nederlands paspoort, spreken ze perfect de taal of wonen ze zelfs al vier generaties hier.
Die nooit of te nimmer er aan zal denken ook maar bevriend te raken met iemand die hij niet kent sinds de basisschool. Laat staan ooit een partner te krijgen die níet op dezelfde school heeft gezeten.
Die na een dagje naar een grotere stad zal roepen: "Het voelt niet meer als Nederland!"
Of die homoseksuelen altijd "flikkers" noemtDit zijn ook vooroordelen. Best veel zelfs.
de types die op de hoogte zijn van al het nieuws en de gebeurtenssen in heel het dorp, de wijk of de straat. En alleen deze mensen tot "hun eigen soort mensen" rekenen en iedereen die daar niet bij hoort is voor altijd "de buitenstaander", ook na twintig jaar nog.
Die mensen zodra ze een donkere huidskleur hebben al "buitenlanders" noemen, ook al hebben deze mensen een Nederlands paspoort, spreken ze perfect de taal of wonen ze zelfs al vier generaties hier.
Die nooit of te nimmer er aan zal denken ook maar bevriend te raken met iemand die hij niet kent sinds de basisschool. Laat staan ooit een partner te krijgen die níet op dezelfde school heeft gezeten.
Die na een dagje naar een grotere stad zal roepen: "Het voelt niet meer als Nederland!"
Of die homoseksuelen altijd "flikkers" noemtDit zijn ook vooroordelen. Best veel zelfs.
zondag 26 augustus 2012 om 08:25
De eigenschappen die jij noemt in je OP vind ik die van een 'simpele' mens. Beetje tokkie achtig en waarschijnlijk niet al te slim. Ik denk dat als je als kind in zo'n omgeving opgroeid, en in de jaren dat je je ontwikkeld tot volwassene in die omgeving blijft en dus niet geprikkeld wordt door nieuwe dingen je als volwassene precies zo wordt.
Mijn broer en ik zijn heel 'intellectueel' opgegroeid met heel veel stimulans om de wereld te verkennen, ons te ontwikkelen en kennis op te doen. Dit kan natuurlijk alle kanten op gaan, maar dan nog blijven de normen en waarden die ik van mijn ouders heb geleerd ook de mijne. Puur omdat ik daarachter sta. Het zou nooit in ons opkomen zo te denken en te praten als jij beschrijft in je OP.
Toch hebben we wel andere denkbeelden hoor, ouders stemmen hartstikke links, terwijl broer en ik meer naar rechts neigen, hierdoor ontstaan interessante discussies thuis. Mijn moeder heeft wel eens geroepen 'zo heb ik jullie toch helemaal nuet opgevoed'.
Mijn broer en ik zijn heel 'intellectueel' opgegroeid met heel veel stimulans om de wereld te verkennen, ons te ontwikkelen en kennis op te doen. Dit kan natuurlijk alle kanten op gaan, maar dan nog blijven de normen en waarden die ik van mijn ouders heb geleerd ook de mijne. Puur omdat ik daarachter sta. Het zou nooit in ons opkomen zo te denken en te praten als jij beschrijft in je OP.
Toch hebben we wel andere denkbeelden hoor, ouders stemmen hartstikke links, terwijl broer en ik meer naar rechts neigen, hierdoor ontstaan interessante discussies thuis. Mijn moeder heeft wel eens geroepen 'zo heb ik jullie toch helemaal nuet opgevoed'.
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
zondag 26 augustus 2012 om 08:34
Vaak, niet altijd, maar vaak, zijn dat mensen die hun leventje zo veilig mogelijk inrichten en alle verrassingen die het leven heeft of kan hebben, zoveel mogelijk buitensluiten. Persoonlijk vind ik het een beetje bangige mensen die zoveel mogelijk de sleur aanhangen met het idee dat hen dan niets kan gebeuren of overkomen. Tja, ieder zijn/haar keuze. Voor mij zou het niets zijn.
zondag 26 augustus 2012 om 08:34
De voorbeelden die jij noemt, die komen vrij veel voor in de omgeving waar ik ben opgegroeid. Ik ben zelf helemaal niet zo, maar ik ging zelf ook niet echt om met dat soort kinderen (ik generaliseer voor het gemak even) en ik had mijn eigen clubje vriendinnetjes, die zelf ook wat "zachtaardiger" waren.
Ik heb wel bepaalde denkwijzen overgenomen van mijn ouders en ik merk zelf dat ik die op latere leeftijd pas ben gaan aanpassen. Later ben ik pas echt zelf over dingen gaan nadenken en hoe ik op basis van levenservaring tegen de denkwijze van mijn ouders aankeek. Toen ben ik enorm veranderd. Maar het is echt een combinatie geweest voor mij van hoe ik ben opgevoed, en wat normaal is in een bepaalde omgeving.
Ik denk dat je als ouder een grote invloed hebt op de denkwijze van je kinderen en ik zal me daar dan ook iets meer mee bezighouden dan mijn ouders in mijn ogen hebben gedaan.
Ik heb wel bepaalde denkwijzen overgenomen van mijn ouders en ik merk zelf dat ik die op latere leeftijd pas ben gaan aanpassen. Later ben ik pas echt zelf over dingen gaan nadenken en hoe ik op basis van levenservaring tegen de denkwijze van mijn ouders aankeek. Toen ben ik enorm veranderd. Maar het is echt een combinatie geweest voor mij van hoe ik ben opgevoed, en wat normaal is in een bepaalde omgeving.
Ik denk dat je als ouder een grote invloed hebt op de denkwijze van je kinderen en ik zal me daar dan ook iets meer mee bezighouden dan mijn ouders in mijn ogen hebben gedaan.
zondag 26 augustus 2012 om 08:36
zondag 26 augustus 2012 om 08:36
zondag 26 augustus 2012 om 08:37
Ik vind niet dat ik iedereen over één kam scheer, maar ik probeer een beeld te schetsen van een persoon met deze denkbeelden. Helaas zijn het denkbeelden die mensen kunnen hebben. Ik heb nergens gezegd: "Alle laagopgeleiden denken zus of zo" of "iedereen die een dorp woont, krijgt de volgende denkbeelden."
Mijn vraag was meer: kan ik voorkomen dat (ál) deze denkbeelden bij míjn kind(eren) gaan voorkomen, ondanks dat ik ze niet met deze vooroordelen heb opgevoed."
Mijn vraag was meer: kan ik voorkomen dat (ál) deze denkbeelden bij míjn kind(eren) gaan voorkomen, ondanks dat ik ze niet met deze vooroordelen heb opgevoed."
zondag 26 augustus 2012 om 08:45
Overigens bedoel ik ook niet dat ik vind dat mijn kinderen later exact dezelfde (politieke, culturele) visie horen te hebben als ik zelf heb, maar hierover communiceren (enigszins genuanceerd dus) vind ik wél heel belangrijk. Mochten ze een felle mening hebben over buitenlanders of ethische kwesties, dat ze kunnen uitleggen waarom ze die mening hebben.
Ik hoor om me heen wel eens zulk hersenloos geblaat (sorry!), mensen kunnen zich dan soms nauwelijks verwoorden waarom ze deze vooroordelen hebben en dat stemt mij triest. Ik vraag me dan soms ook af waarom ze zo geworden zijn, vandaar dat ik mij afvroeg of een goede communicatie binnen het gezin kan bijdragen aan een meer genuanceerde visie die je kinderen ook hebben (of althans de wijze waarop zij zichzelf uitdrukken, hun visie verantwoorden).
Ik hoor om me heen wel eens zulk hersenloos geblaat (sorry!), mensen kunnen zich dan soms nauwelijks verwoorden waarom ze deze vooroordelen hebben en dat stemt mij triest. Ik vraag me dan soms ook af waarom ze zo geworden zijn, vandaar dat ik mij afvroeg of een goede communicatie binnen het gezin kan bijdragen aan een meer genuanceerde visie die je kinderen ook hebben (of althans de wijze waarop zij zichzelf uitdrukken, hun visie verantwoorden).
zondag 26 augustus 2012 om 08:51
Door veel met ze te praten en discussiëren kan je ze leren na te denken over issues en het leven zelf. De nuance laten zien en ze duidelijk maken dat het nooit 100 % is. Bijvoorbeeld, een bepaalde groep die zich op een bepaalde manier gedraagt waar de omgeving last van ondervindt zijn niet representatief voor een hele bevolkingsgroep. Dat ze te leren is van groot belang, er is per slot van rekening een hele, zeer populaire politieke partij ontstaan uit dat bevooroordelende denkpatroon
zondag 26 augustus 2012 om 09:00
Wat Cateautje zegt (over zoveel mogelijk buitensluiten en veilig in het bekende blijven) ben ik het wel mee eens. Ook ik kom uit zo'n omgeving, en familie ook wel. Toch moet ik zeggen dat een aantal van hen wel mee verandert, met oa de komst van internet en hoe zij zien dat de 'kleinkinderen' uit onze familie (ik, mijn neven en nichten, nu dus allemaal volwassen) allemaal een eigen richting kiezen, de een blijft veilig in het dorp, de ander gaat naar de stad, maar allemaal hebben we respect voor elkaars keuzes. Dat was in mijn puberteit wel anders. Toen ik voor het eerst ging studeren vonden sommigen het ook maar niks. Mijn ouders wonen nog steeds in het dorp, hebben soms vrij starre ideeën maar staan wél open voor de discussie en stimuleren mij om mijn eigen keuzes te maken. Toch zal bij ons niet snel iemand op wereldreis gaan. Ik denk dat hem daar ook een grote crux zit: wat je van de wereld weet / hebt gezien.
Mijn vriend is in een nog veel starrer gezin opgegroeid en is zijn ouders echt 'ontgroeid'. Met hen houden we het op koetjes en kalfjes, want ze hebben vaak geen / weinig begrip voor keuzes van mensen die dingen anders doen dan zij. Dat vind ik erg jammer want het verwijdert de band, als je niet oplet. Ik doe er alles aan om hun in hun waarde te laten, andersom zou soms ook wel fijn zijn, maar ach, als je het oppervlakkig houdt zijn het schatten van mensen.
Om antwoord te geven op de vraag van NYc: ik denk zeker dat je er als ouder veel invloed op hebt. Maar denk ook als je een ouder bent met stramme ideeën die zijn kind een eigen visie wil laten ontwikkelen, dat je het kind vooral goed onderwijs moet laten volgen, en erop attent maken dat ieder zijn eigen ideeën heeft. Met vriendjes en vriendinnetjes zal dit wel moeilijk zijn, hoewel... Als je kind dan bij een ander kind speelt met ouders die veel communiceren kan het daar ook veel van leren / de ogen openen.
Als het erin zit om genuanceerd te zijn / worden, vindt het kind zelf wel een weg / kans om dit te ontwikkelen, maar zal jij als stramme ouder moeten oppassen dat het kind zich niet helemaal van je verwijdert / vervreemdt.
Mijn vriend is in een nog veel starrer gezin opgegroeid en is zijn ouders echt 'ontgroeid'. Met hen houden we het op koetjes en kalfjes, want ze hebben vaak geen / weinig begrip voor keuzes van mensen die dingen anders doen dan zij. Dat vind ik erg jammer want het verwijdert de band, als je niet oplet. Ik doe er alles aan om hun in hun waarde te laten, andersom zou soms ook wel fijn zijn, maar ach, als je het oppervlakkig houdt zijn het schatten van mensen.
Om antwoord te geven op de vraag van NYc: ik denk zeker dat je er als ouder veel invloed op hebt. Maar denk ook als je een ouder bent met stramme ideeën die zijn kind een eigen visie wil laten ontwikkelen, dat je het kind vooral goed onderwijs moet laten volgen, en erop attent maken dat ieder zijn eigen ideeën heeft. Met vriendjes en vriendinnetjes zal dit wel moeilijk zijn, hoewel... Als je kind dan bij een ander kind speelt met ouders die veel communiceren kan het daar ook veel van leren / de ogen openen.
Als het erin zit om genuanceerd te zijn / worden, vindt het kind zelf wel een weg / kans om dit te ontwikkelen, maar zal jij als stramme ouder moeten oppassen dat het kind zich niet helemaal van je verwijdert / vervreemdt.
zondag 26 augustus 2012 om 09:06
Meestal zie je dat kinderen van ouders uit de zogenoemde asociale oftewel tokkiegezinnen gedoemd zijn om later in dit milieu te blijven hangen. Hun hele familie, diens vriendenkring en diens kinderen en vaak hele buurten zijn de omgeving waarin het kind opgroeit. Het klinkt heel hard maar men zegt niet voor niets: ''soort zoekt soort''. Soms gebeurd het wel eens dat een van de kinderen volledig losbreekt uit zo'n milieu en toch een hele andere kant opgaat. Het dit genoeg gezien met eigen ogen. Maar helaas zie ik vaker dat ze toch blijven hangen in dat wereldje.
Overigens geldt dit voor alle milieus. Ook ouders die beide uit een welvarende familie komen met allebei universitaire achtergrond en die hun kinderen een nette opvoeding meegeven kunnen kinderen ''produceren'' die later volledig losslaan en bij wijze van in het criminele circuit terecht komen.
Bovenstaande voorbeelden gelden natuurlijk voor alle milieus, ik heb echter zomaar even twee bekende voorbeelden gekozen.
Overigens geldt dit voor alle milieus. Ook ouders die beide uit een welvarende familie komen met allebei universitaire achtergrond en die hun kinderen een nette opvoeding meegeven kunnen kinderen ''produceren'' die later volledig losslaan en bij wijze van in het criminele circuit terecht komen.
Bovenstaande voorbeelden gelden natuurlijk voor alle milieus, ik heb echter zomaar even twee bekende voorbeelden gekozen.
zondag 26 augustus 2012 om 09:09
Tsja, ik woon zelf in zo'n buurt.
Iedereen haat homo's en joden. En dat gaat heel openlijk en luidruchtig. Ze geloven allemaal in dezelfde god. En wee degene die er anders over denkt, die hoort er niet bij.
Mijn kinderen hadden op een gegeven moment ook een hekel aan homo's en joden. Ze konden niet uitleggen waarom, want het was nu eenmaal zo, dat moest ik maar begrijpen.
Dat kon ik dus niet over mijn kant laten gaan en heb er wel wat energie in gestoken om die latente haat er weer uit te krijgen.
Nu hoor ik ze er gelukkig nooit meer over en zien ze zelf ook in hoe ze zich hadden laten meezuigen door de massa.
Maar een pakje ham, salami, spekblokjes of een rookworst, durven ze niet te kopen bij de supermarkt, omdat mensen die dat eten 'schande' zijn en ze ermee gepest worden. En daar kan ik ze dus niet overheen krijgen.
Iedereen haat homo's en joden. En dat gaat heel openlijk en luidruchtig. Ze geloven allemaal in dezelfde god. En wee degene die er anders over denkt, die hoort er niet bij.
Mijn kinderen hadden op een gegeven moment ook een hekel aan homo's en joden. Ze konden niet uitleggen waarom, want het was nu eenmaal zo, dat moest ik maar begrijpen.
Dat kon ik dus niet over mijn kant laten gaan en heb er wel wat energie in gestoken om die latente haat er weer uit te krijgen.
Nu hoor ik ze er gelukkig nooit meer over en zien ze zelf ook in hoe ze zich hadden laten meezuigen door de massa.
Maar een pakje ham, salami, spekblokjes of een rookworst, durven ze niet te kopen bij de supermarkt, omdat mensen die dat eten 'schande' zijn en ze ermee gepest worden. En daar kan ik ze dus niet overheen krijgen.
zondag 26 augustus 2012 om 09:11
Ik weet het niet in hoeverre je als ouder hier op den duur nog invloed op hebt.
Ik heb kennissen (ong. 30 jaar). En die hebben niet bepaald subtiele ideeen over buitenlanders. Als je dan een keer uit eten gaat en je wordt bediend door een meisje met een donkere huidskleur zijn de 'grappen' en opmerkingen niet van de lucht. Te genant voor woorden. En als je er iets van zegt ben jij diegen die geen humor heeft oid.
Ook andere opmerkingen over buitenlanders, ZE stelen, ZE veroorzaken overlast, ZE zijn goed genoeg om ONZE huizen schoon te maken. Het is echt te erg allemaal. Ik vroeg me serieus af wat voor opvoeding die gehad hebben vroeger.
En toen ontmoette ik de ouders van een van hen... Hele vriendelijke mensen, heel zachtaardig, hele normale standpunten over buitenlanders en geen spoor te bekennen van de rare ideeen van hun kinderen.
Dus waar het mis is gegaan? Ik heb geen idee. Ik denk dan toch in de puberteit en de imvloed van vrienden. Want het is natuurlijk veel stoerder om met je vrienden mee te schelden over buitenlanders
Ik heb kennissen (ong. 30 jaar). En die hebben niet bepaald subtiele ideeen over buitenlanders. Als je dan een keer uit eten gaat en je wordt bediend door een meisje met een donkere huidskleur zijn de 'grappen' en opmerkingen niet van de lucht. Te genant voor woorden. En als je er iets van zegt ben jij diegen die geen humor heeft oid.
Ook andere opmerkingen over buitenlanders, ZE stelen, ZE veroorzaken overlast, ZE zijn goed genoeg om ONZE huizen schoon te maken. Het is echt te erg allemaal. Ik vroeg me serieus af wat voor opvoeding die gehad hebben vroeger.
En toen ontmoette ik de ouders van een van hen... Hele vriendelijke mensen, heel zachtaardig, hele normale standpunten over buitenlanders en geen spoor te bekennen van de rare ideeen van hun kinderen.
Dus waar het mis is gegaan? Ik heb geen idee. Ik denk dan toch in de puberteit en de imvloed van vrienden. Want het is natuurlijk veel stoerder om met je vrienden mee te schelden over buitenlanders
Ik wil ook een motto
zondag 26 augustus 2012 om 09:20
Ik denk eerlijk gezegd dat de invloed van ouders reikt tot de puberteit ongeveer, en dat kinderen dan hun eigen denkbeelden gaan vormen. Op basis van wie ze zelf zijn, en op basis van gesprekken op school en met vriendjes/vriendinnetjes.
Zo was het voor mij in elk geval. Ik moet jammergenoeg bekennen dat in mijn familie dit soort denkbeelden best wel voorkomen. Maar ik ben me er heel erg tegen gaan verzetten in de puberteit, omdat ik toen doorkreeg hoe dom het was, en dat die denkbeelden gewoon niet klopten.
Nu ben ik gewoon heel tolerant tegen alles wat 'anders' is en neig ik naar SP/PvdA
Ik weet niet, het is ook gewoon hoe een kind 'gebakken' is volgens mij. Tolerantie zit in je, of niet. Angst voor iets vreemds zit in je, of niet. En het heeft ook gewoon te maken met intelligentie, over iets na kunnen denken.
Zo was het voor mij in elk geval. Ik moet jammergenoeg bekennen dat in mijn familie dit soort denkbeelden best wel voorkomen. Maar ik ben me er heel erg tegen gaan verzetten in de puberteit, omdat ik toen doorkreeg hoe dom het was, en dat die denkbeelden gewoon niet klopten.
Nu ben ik gewoon heel tolerant tegen alles wat 'anders' is en neig ik naar SP/PvdA
Ik weet niet, het is ook gewoon hoe een kind 'gebakken' is volgens mij. Tolerantie zit in je, of niet. Angst voor iets vreemds zit in je, of niet. En het heeft ook gewoon te maken met intelligentie, over iets na kunnen denken.
zondag 26 augustus 2012 om 09:20
Ik denk dat je dat bij een kind al op heel jonge leeftijd meegeeft. Gewoon door de manier waarop je het er zelf (al dan niet) over hebt, met je kind maar ook met je partner, familie en vrienden. Kinderen krijgen ook die gesprekken mee. Ik denk dat tolerante mensen hun kinderen daardoor vaak per ongeluk ook tolerant opvoeden. En niet-tolerante mensen niet-tolerant. Maar hoe nadenkend en empathisch een kind zelf is vanaf kleins af aan heeft ook veel invloed volgens mij.
Later zijn er ook wel fases maar ik denk dat het dan minder diep zit en ook weer makkelijker losgelaten wordt wanneer kinderen andere vrienden krijgen, ouder worden, meer gaan nadenken.
Later zijn er ook wel fases maar ik denk dat het dan minder diep zit en ook weer makkelijker losgelaten wordt wanneer kinderen andere vrienden krijgen, ouder worden, meer gaan nadenken.
zondag 26 augustus 2012 om 09:25
"Zoals de ouders zongen, piepen de jongen."
Laatst speelde een 6-jarig jongetje uit de buurt bij ons. Vanuit het niets zei hij dat hij binnenkort wel eens even met zijn moeder op X zou afstappen (= het enige Turkse gezin in onze buurt) om te zeggen dat X terug naar Turkije moest gaan.
Ik weet zeker dat dit 6-jarige jongetje dat niet zelf heeft bedacht. En ik vrees dat hij over 10 jaar nog steeds deze opvatting zal hebben. De meeste mensen in onze buurt zijn laag opgeleid en blijven hier hun leven lang wonen. Ze krijgen dus weinig nieuwe prikkels om anders te gaan denken dan hun ouders hen leerden.
Laatst speelde een 6-jarig jongetje uit de buurt bij ons. Vanuit het niets zei hij dat hij binnenkort wel eens even met zijn moeder op X zou afstappen (= het enige Turkse gezin in onze buurt) om te zeggen dat X terug naar Turkije moest gaan.
Ik weet zeker dat dit 6-jarige jongetje dat niet zelf heeft bedacht. En ik vrees dat hij over 10 jaar nog steeds deze opvatting zal hebben. De meeste mensen in onze buurt zijn laag opgeleid en blijven hier hun leven lang wonen. Ze krijgen dus weinig nieuwe prikkels om anders te gaan denken dan hun ouders hen leerden.
zondag 26 augustus 2012 om 09:30
Ik denk dat hiervoor hetzelfde geldt als voor het grootste delevan de opvoeding. Kinderen leren door het leven dat je voorleeft. Hoe je zelf in het leven staat en wat je daarmee doet is van het grotste belang. Mijn kinderen groeien op in een arbeiderswijk, veel sociale huurwoninge en vrij veel mensen die aan het profiel dat TO schetst voldoen. Tot nu toe merk k dara niets van bij mijn kinderen. Ze kijken toch het meest naar ons gezin. We hebben vrienden uit alle lagen van de bevolking, van verschillende afkomsten en met verschillende samenlevingsvormen. De kinderen vinden dat dus ook normaal. Hebben zelf ook heel vschillende vriendjes en leren zo dat het overal anders gaat.
zondag 26 augustus 2012 om 09:30
Vaak komen deze eigenschappen/uitingen voort uit een gevoel van angst voor het onbekende. Ik zie het ook wel, zelfs wel eens bij mijn ouders. Wat ze lezen in de Telegraaf of wat Rick Nieman of Geert Wilders zegt op de TV, dat wordt als waarheid aangenomen. Er is onvermogen om er achter te komen (want dan moet je je verdiepen in bepaalde zaken) wat nou echt jouw visie, jouw gedachten zijn.
Ik heb wel zoveel vertrouwen in onszelf als ouders en in ons kind om van elkaar te leren dat elk verhaal een andere kant heeft. En dat het belangrijk is alles te onderzoeken en niet klakkeloos aan te nemen omdat een ander dat zegt/doet.
En de eerste jaren richt je je als opvoeder daarop. En geef je je kind een basis mee waar hij/zij de rest van zijn/haar leven verder op kan bouwen.
Ik heb wel zoveel vertrouwen in onszelf als ouders en in ons kind om van elkaar te leren dat elk verhaal een andere kant heeft. En dat het belangrijk is alles te onderzoeken en niet klakkeloos aan te nemen omdat een ander dat zegt/doet.
En de eerste jaren richt je je als opvoeder daarop. En geef je je kind een basis mee waar hij/zij de rest van zijn/haar leven verder op kan bouwen.
zondag 26 augustus 2012 om 09:50
Natuurlijk heb je invloed op je kinderen wat dit betreft.
Als jij ruimdenkend bent en dit ook uitstraalt geef je daarmee al het goede voorbeeld voor je kind. Dat hoeft er niet eens dik bovenop te liggen. Kinderen voelen vaak feilloos aan wat hun ouders mening is....wees gerust!
Het is natuurlijk in the end wel hun eigen beslissing wat ze in hun eigen leven doen met deze invloeden.
Als jij ruimdenkend bent en dit ook uitstraalt geef je daarmee al het goede voorbeeld voor je kind. Dat hoeft er niet eens dik bovenop te liggen. Kinderen voelen vaak feilloos aan wat hun ouders mening is....wees gerust!
Het is natuurlijk in the end wel hun eigen beslissing wat ze in hun eigen leven doen met deze invloeden.
